Πώς η Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου πέρασε «δια περιφοράς» έναν κανονισμό γεμάτο τρύπες, αντιφάσεις και θεσμική αυθαιρεσία
Η ιστορία του Κανονισμού Λειτουργίας του Επικούρειου Πολιτιστικού Κέντρου Σάμου δεν είναι μια απλή διοικητική πράξη. Είναι μνημείο πολιτικής προχειρότητας, θεσμικής αλαζονείας και απαξίωσης της δημοκρατικής διαδικασίας από την Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου.
Ένας κανονισμός που θα δεσμεύει για χρόνια έναν εμβληματικό, ευρωπαϊκά χρηματοδοτημένο πολιτιστικό χώρο:
δεν συζητήθηκε έγκαιρα,
αποσύρθηκε από τακτική συνεδρίαση χωρίς εισήγηση,
επανήλθε την τελευταία στιγμή ως “κατεπείγον”,
και τελικά ψηφίστηκε δια περιφοράς, με e-mail, στερώντας από τους αιρετούς το στοιχειώδες δικαίωμα της ζωντανής συζήτησης.
Αυτό δεν είναι διοίκηση. Είναι διεκπεραίωση εξουσίας.
Η μειοψηφία μίλησε – με επιχειρήματα και ονοματεπώνυμο
Ο επικεφαλής της «Νέας Δυναμικής», Θεόδωρος Βαλσαμίδης, κατήγγειλε ξεκάθαρα ότι η Περιφερειακή Αρχή επέλεξε συνειδητά τη διαδικασία της ύστατης στιγμής, ενώ το θέμα γνώριζε εδώ και μήνες. Υπογράμμισε ότι το ετήσιο κόστος λειτουργίας των 150.000 ευρώ αναφέρεται χωρίς καμία ανάλυση ή τεκμηρίωση, ζητώντας το αυτονόητο: στοιχεία, αριθμούς, μελέτη. Δεν τα έλαβε ποτέ.
Κυρίως όμως, δήλωσε τη ρητή του διαφωνία με τη στέγαση υπηρεσιών Α’ και Β’ βάθμιας Εκπαίδευσης στο Επικούρειο, ξεκαθαρίζοντας ότι πρόκειται για χρήση εκτός του σκοπού του έργου, το οποίο χρηματοδοτήθηκε για να λειτουργεί ως καθαρά πολιτιστικός χώρος. Η ψήφος του ήταν ΚΑΤΑ.
Στο ίδιο μήκος κύματος, ο Ιωάννης Κατσούλης δήλωσε ότι δεν μπορεί να εγκρίνει κανονισμό που δεν του δόθηκε χρόνος να μελετήσει. Τόνισε ότι πρόκειται για κείμενο με πολυετή ισχύ, το οποίο όφειλε να είναι άρτια επεξεργασμένο και όχι προϊόν πανικού της τελευταίας στιγμής. Ξεκαθάρισε δε ότι την αποκλειστική ευθύνη για τις όποιες αρνητικές συνέπειες θα τις φέρει η Περιφερειακή Αρχή και μόνο, λόγω των καθυστερήσεών της.
Η παράταξη «Αλλαγή Πορείας για τα νησιά μας», με επικεφαλής τη Βασιλική Χοχλάκα, προχώρησε ακόμη βαθύτερα, αποδομώντας τον κανονισμό άρθρο-άρθρο. Κατήγγειλε ότι η προβλεπόμενη Επιτροπή Διαχείρισης και Λειτουργίας είναι στην ουσία διακοσμητική, αφού οι ουσιαστικές αρμοδιότητές της υποκαθίστανται από τις υπηρεσίες και την Περιφερειακή Επιτροπή, καθιστώντας την ύπαρξή της προσχηματική.
Ιδιαίτερα αιχμηρή ήταν η κριτική για τη χρήση του κτιρίου ως χώρου γραφείων δημόσιων υπηρεσιών, έστω και «προσωρινά». Η παράταξη επισήμανε ότι μια τέτοια χρήση είναι ασύμβατη με τον πολιτιστικό και αναπτυξιακό χαρακτήρα του έργου, όπως αυτός ορίζεται από τους όρους χρηματοδότησης του ΕΣΠΑ, και δημιουργεί επικίνδυνο προηγούμενο αλλοίωσης χρήσεων στο μέλλον.
Παράλληλα, κατήγγειλε:
την παντελή απουσία τεκμηριωμένης μελέτης για το κόστος των 150.000 ευρώ,
και την παράλογη απαγόρευση κάθε μορφής οικονομικής συμμετοχής, που στην πράξη αποκλείει σοβαρά συνέδρια και δράσεις με ανταποδοτικό χαρακτήρα, συγχέοντας σκόπιμα την κερδοσκοπία με την κάλυψη λειτουργικών εξόδων.
Τις ίδιες θέσεις συνυπέγραψε και ο Χριστόφορος Κριμιζής, προειδοποιώντας ότι το Επικούρειο ανοίγει τον δρόμο για σταδιακή απομάκρυνση από τον ιδρυτικό του σκοπό.
Ευθύνη χωρίς άλλοθι
Όλα τα παραπάνω αγνοήθηκαν επιδεικτικά, με την πλήρη πολιτική κάλυψη του Περιφερειάρχη Κωνσταντίνος Μουτζούρης. Καμία απάντηση επί της ουσίας. Καμία τεκμηρίωση. Μόνο επίκληση του «κατεπείγοντος» που η ίδια η Περιφερειακή Αρχή δημιούργησε.
Συμπέρασμα
Η μειοψηφία έκανε το καθήκον της: μίλησε, κατέγραψε, προειδοποίησε.
Η πλειοψηφία έκανε αυτό που ξέρει: μέτρησε ψήφους και προχώρησε.
Και έτσι, το Επικούρειο:
από σύμβολο πολιτισμού,
κινδυνεύει να μετατραπεί σε διοικητικό υποκατάστημα,
με έναν κανονισμό που ψηφίστηκε γρήγορα, πρόχειρα και χωρίς συναίνεση.
Αυτό δεν είναι απλώς μια κακή απόφαση.
Είναι καταγεγραμμένη πολιτική ευθύνη.
