Η Σάμος έξω από τον αναπτυξιακό χάρτη της Περιφέρειας Βορείου Αιγαίου

Μια νέα πρόσκληση 8 εκατ. ευρώ αφήνει εκτός ένα από τα μεγαλύτερα νησιά της Περιφέρειας – η απουσία της Σάμου, οι ευθύνες της Περιφερειακής Αρχής και η σιωπή των εκλεγμένων εκπροσώπων της

Μια ακόμη χρηματοδοτική δράση της Περιφέρειας Βορείου Αιγαίου έρχεται να προσθέσει ένα ακόμη ερωτηματικό πάνω από τη θέση της Σάμου στον αναπτυξιακό σχεδιασμό της Περιφέρειας. Αυτή τη φορά δεν πρόκειται για μια μικρή ή περιθωριακή παρέμβαση, αλλά για μια δράση συνολικού προϋπολογισμού 8 εκατ. ευρώ, η οποία χρηματοδοτείται στο πλαίσιο του Προγράμματος «Βόρειο Αιγαίο 2021-2027» από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης και αφορά την ενίσχυση υφιστάμενων μικρομεσαίων επιχειρήσεων.

Η πρόσκληση έχει ως αντικείμενο την ενίσχυση της επιχειρηματικότητας με έμφαση στον τουρισμό, τον πολιτισμό και τη δεύτερη μεταποίηση αγροτικών προϊόντων. Πρόκειται δηλαδή για δύο τομείς που βρίσκονται στον πυρήνα της οικονομικής δραστηριότητας των νησιών και που θεωρητικά αποτελούν βασικούς πυλώνες κάθε σοβαρού περιφερειακού αναπτυξιακού σχεδιασμού: από τη μία η αναβάθμιση και διασύνδεση του τουριστικού προϊόντος με τον πολιτισμό και την τοπική παραγωγή και από την άλλη η αξιοποίηση της αγροτικής παραγωγής μέσα από τη μεταποίηση, την καινοτομία και τη δημιουργία προϊόντων μεγαλύτερης προστιθέμενης αξίας.

Μόνο που, όταν κάποιος διαβάσει προσεκτικά την πρόσκληση, διαπιστώνει ότι η Σάμος δεν περιλαμβάνεται στις περιοχές παρέμβασης. Η δράση αφορά τη Δημοτική Ενότητα Χίου, τη Δημοτική Κοινότητα Μυτιλήνης και, μέσω της Ολοκληρωμένης Χωρικής Επένδυσης Μικρών Νησιών, τους Δήμους Φούρνων Κορσεών, Αγίου Ευστρατίου, Ηρωικής Νήσου Ψαρών, Οινουσσών και Ικαρίας. Η Σάμος δεν αναφέρεται στον κατάλογο των επιλέξιμων περιοχών.

Η γεωγραφική αυτή επιλογή αποκτά ιδιαίτερη σημασία αν δει κανείς το ύψος των διαθέσιμων πόρων. Για τη σύνδεση του τουρισμού και του πολιτισμού με την ανάπτυξη αλυσίδων αξίας προβλέπονται 1,5 εκατ. ευρώ για τη ΒΑΑ Χίου, 1,5 εκατ. ευρώ για τη ΒΑΑ Μυτιλήνης και 1 εκατ. ευρώ για την ΟΧΕ Μικρών Νησιών. Αντίστοιχα, για τη δεύτερη μεταποίηση αγροτικών προϊόντων προβλέπονται άλλα 1,5 εκατ. ευρώ για τη Χίο, 1,5 εκατ. ευρώ για τη Μυτιλήνη και 1 εκατ. ευρώ για τα Μικρά Νησιά. Συνολικά, δηλαδή, τα 8 εκατ. ευρώ έχουν ήδη κατανεμηθεί σε συγκεκριμένες χωρικές στρατηγικές και περιοχές παρέμβασης.

Δεν είναι λοιπόν μια περίπτωση κατά την οποία η Σάμος θα μπορούσε απλώς να περιμένει μέχρι να εξαντληθούν οι πόροι. Η ίδια η αρχιτεκτονική της πρόσκλησης καθορίζει εξαρχής ποιες περιοχές έχουν δικαίωμα συμμετοχής. Και αυτό ακριβώς είναι που καθιστά αναγκαία μια πολιτική εξήγηση: ποια ήταν τα κριτήρια με τα οποία αποφασίστηκε ο συγκεκριμένος χωρικός σχεδιασμός και γιατί η Σάμος δεν εντάχθηκε σε αυτόν.

Το ζήτημα αποκτά ακόμη μεγαλύτερη βαρύτητα από τα χαρακτηριστικά των επενδύσεων που χρηματοδοτούνται. Η δράση δεν περιορίζεται σε μια απλή επιδότηση λειτουργικών αναγκών. Προβλέπει, μεταξύ άλλων, παραγωγικό και μηχανολογικό εξοπλισμό, κτιριακές παρεμβάσεις, ενεργειακή αναβάθμιση, σχεδιασμό και πιστοποίηση προϊόντων, ψηφιακές εφαρμογές, υπηρεσίες συμβούλων και ενέργειες προβολής και προώθησης. Στη δεύτερη μεταποίηση προβλέπεται ακόμη η αξιοποίηση της αγροτικής παραγωγής με διαδικασίες δεύτερης μεταποίησης και, κατά το δυνατόν, με χρήση καινοτομιών ή αποτελεσμάτων έρευνας και τεχνολογίας.

Οι αριθμοί δείχνουν και το μέγεθος της ευκαιρίας. Για τη δράση τουρισμού και πολιτισμού, ο επιχορηγούμενος προϋπολογισμός ξεκινά από 60.000 ευρώ στη Χίο, από 30.000 ευρώ στη Μυτιλήνη και από μόλις 10.000 ευρώ στην ΟΧΕ Μικρών Νησιών, με ανώτατο όριο τις 300.000 ευρώ. Για τη δεύτερη μεταποίηση τα αντίστοιχα κατώτατα όρια είναι 60.000 ευρώ στη Χίο, 40.000 ευρώ στη Μυτιλήνη και 10.000 ευρώ στα Μικρά Νησιά, επίσης με ανώτατο όριο τις 300.000 ευρώ.

Ακόμη πιο ενδιαφέρον είναι το ποσοστό χρηματοδότησης. Στις δράσεις τουρισμού και πολιτισμού των ΒΑΑ Χίου και Μυτιλήνης η δημόσια χρηματοδότηση ανέρχεται σε 50%, ενώ στη δεύτερη μεταποίηση στη Χίο και τη Μυτιλήνη φτάνει το 70%. Στην ΟΧΕ Μικρών Νησιών το ποσοστό ενίσχυσης ανέρχεται επίσης σε 70%. Πρόκειται συνεπώς για ένα σημαντικό εργαλείο μόχλευσης ιδιωτικών επενδύσεων σε περιοχές οι οποίες έχουν ενταχθεί στον σχεδιασμό.

Και εδώ βρίσκεται η ουσία της υπόθεσης. Δεν είναι ότι η Σάμος «έχασε» έναν διαγωνισμό. Δεν είναι ότι κάποια σαμιακή επιχείρηση υπέβαλε πρόταση και απορρίφθηκε. Η Σάμος δεν βρίσκεται καν στις περιοχές που μπορούν να αξιοποιήσουν τη συγκεκριμένη πρόσκληση. Το ζήτημα επομένως μεταφέρεται από το επίπεδο της επιχειρηματικής ανταγωνιστικότητας στο επίπεδο του ίδιου του περιφερειακού σχεδιασμού.

Η Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου έχει επιλέξει συγκεκριμένα χωρικά εργαλεία — ΒΑΑ Χίου, ΒΑΑ Μυτιλήνης και ΟΧΕ Μικρών Νησιών — μέσω των οποίων κατευθύνονται οι συγκεκριμένοι πόροι. Η επίσημη πρόσκληση είναι σαφής ως προς αυτό.

Το ερώτημα που προκύπτει για τη Σάμο είναι συνεπώς πολιτικό και αναπτυξιακό: ποιο αντίστοιχο εργαλείο υπάρχει για το νησί; Και αν δεν υπάρχει, ποιος είναι ο σχεδιασμός για να αποκτήσει η Σάμος πρόσβαση σε ανάλογους πόρους;

Γιατί η Σάμος δεν είναι ένα μικρό νησί χωρίς παραγωγική βάση. Είναι ένας από τους σημαντικούς τουριστικούς και παραγωγικούς προορισμούς του Βορείου Αιγαίου, με αγροτική παραγωγή, οινοποιητική δραστηριότητα, τοπικά προϊόντα, μεταποίηση, τουριστικές επιχειρήσεις και μια σημαντική μικρομεσαία επιχειρηματική βάση. Ακριβώς γι’ αυτό η απουσία της από μια δράση που συνδυάζει τουρισμό, πολιτισμό, τοπική παραγωγή και δεύτερη μεταποίηση δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως μια απλή τεχνική λεπτομέρεια.

Και εδώ η ευθύνη δεν αφορά μόνο την Περιφερειακή Αρχή.

Αφορά και εκείνους που εξελέγησαν από τη Σάμο για να εκπροσωπούν το νησί στο Περιφερειακό Συμβούλιο.

Η πολιτική εκπροσώπηση δεν εξαντλείται στην παρουσία στις συνεδριάσεις ούτε στην ψήφιση των εισηγήσεων της διοίκησης. Ο περιφερειακός σύμβουλος έχει θεσμικό ρόλο ελέγχου, παρέμβασης και διεκδίκησης. Όταν μια δράση εκατομμυρίων αφορά την ανάπτυξη επιχειρήσεων σε άλλες περιοχές της ίδιας Περιφέρειας και η Σάμος δεν περιλαμβάνεται, η ελάχιστη απαίτηση από τους εκπροσώπους της είναι να ζητήσουν εξηγήσεις και να ενημερώσουν δημόσια τους πολίτες.

Μέχρι σήμερα, τουλάχιστον σε επίπεδο δημόσιου διαλόγου, αυτό που προκαλεί εντύπωση είναι η απουσία μιας δυναμικής σαμιακής παρέμβασης που να θέτει το ζήτημα στις πραγματικές του διαστάσεις. Δεν αρκεί να γνωρίζουμε ότι η Σάμος έμεινε εκτός. Πρέπει να γνωρίζουμε αν τέθηκε το θέμα πριν από τη δημοσίευση της πρόσκλησης, αν ζητήθηκε η συμπερίληψη του νησιού, αν υπήρξαν αντιρρήσεις από τους σαμιακούς εκπροσώπους και ποια ήταν η απάντηση της Περιφερειακής Αρχής.

Αν οι περιφερειακοί σύμβουλοι της Σάμου έχουν κάνει συγκεκριμένες παρεμβάσεις, η κοινωνία του νησιού δικαιούται να τις γνωρίζει. Αν έχουν καταθέσει προτάσεις, ερωτήσεις ή αντιρρήσεις, οφείλουν να τις δημοσιοποιήσουν. Αν δεν έχουν κάνει τίποτε από τα παραπάνω, τότε η σιωπή τους είναι επίσης πολιτική επιλογή και πρέπει να κριθεί ως τέτοια.

Το ίδιο ισχύει και για την Περιφερειακή Αρχή. Δεν αρκεί η παρουσίαση των 8 εκατ. ευρώ ως ακόμη μία επιτυχία του Προγράμματος «Βόρειο Αιγαίο 2021-2027». Η περιφερειακή ανάπτυξη κρίνεται και από το ποιοι συμμετέχουν στις χρηματοδοτικές ευκαιρίες και ποιοι μένουν εκτός. Και όταν ένα από τα μεγαλύτερα νησιά της Περιφέρειας δεν περιλαμβάνεται σε μια τέτοια πρόσκληση, η διοίκηση οφείλει να εξηγήσει τη λογική του σχεδιασμού.

Υπάρχει μάλιστα και μια ακόμη διάσταση που δεν πρέπει να χαθεί. Η πρόσκληση προβλέπει ότι οι αιτήσεις μπορούν να υποβάλλονται από τις 25 Ιουνίου έως τις 30 Σεπτεμβρίου 2026 και η διαδικασία γίνεται ηλεκτρονικά μέσω του ΟΠΣΚΕ. Δηλαδή υπάρχει ένα συγκεκριμένο χρονικό παράθυρο μέσα στο οποίο οι επιχειρήσεις των επιλέξιμων περιοχών μπορούν να προετοιμάσουν επενδυτικά σχέδια και να διεκδικήσουν δημόσια χρηματοδότηση.

Για τις σαμιακές επιχειρήσεις, όμως, η πόρτα της συγκεκριμένης πρόσκλησης δεν είναι απλώς δύσκολο να ανοίξει. Δεν υπάρχει στον σχεδιασμό της πρόσκλησης.

Αυτό είναι το πραγματικό πολιτικό θέμα.

Και όσο η Περιφέρεια δεν εξηγεί πειστικά γιατί η Σάμος δεν εντάχθηκε, ενώ παράλληλα οι εκπρόσωποι του νησιού δεν παρουσιάζουν δημόσια τη δική τους διεκδίκηση, τόσο μεγαλώνει η εντύπωση ότι η Σάμος αντιμετωπίζεται ως περιοχή που μπορεί να περιμένει.

Μπορεί όμως να περιμένει άλλο ένα πρόγραμμα;

Μπορούν οι επιχειρήσεις να περιμένουν άλλο ένα χρηματοδοτικό εργαλείο;

Μπορεί η τοπική παραγωγή να περιμένει ενώ άλλες περιοχές αποκτούν πόρους για μεταποίηση, εξοπλισμό, πιστοποιήσεις και νέες επενδύσεις;

Και κυρίως, μπορεί να συνεχιστεί ένας περιφερειακός σχεδιασμός στον οποίο η ισόρροπη ανάπτυξη επικαλείται ως στόχος, αλλά η γεωγραφική κατανομή των ευκαιριών δημιουργεί διαρκώς διαφορετικές ταχύτητες;

Η απάντηση δεν μπορεί να δοθεί με ένα ακόμη δελτίο Τύπου. Χρειάζεται πολιτική λογοδοσία.

Η Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου οφείλει να εξηγήσει γιατί η Σάμος δεν συμπεριλήφθηκε στη συγκεκριμένη δράση και ποια αντίστοιχη χρηματοδοτική παρέμβαση σχεδιάζει για το νησί. Οι περιφερειακοί σύμβουλοι της Σάμου οφείλουν να πουν τι έκαναν, τι ζήτησαν και τι απάντηση έλαβαν.

Γιατί στο τέλος το ζήτημα δεν είναι αν κάποιος βρίσκεται κοντά ή μακριά από την Περιφερειακή Αρχή. Δεν είναι θέμα προσωπικών σχέσεων με τον Περιφερειάρχη ούτε θέμα παραταξιακής πειθαρχίας. Είναι θέμα του κατά πόσο ένας εκλεγμένος εκπρόσωπος είναι διατεθειμένος να σηκώσει το βάρος της εκπροσώπησης του τόπου του όταν υπάρχει πραγματικό διακύβευμα.

Η Σάμος δεν χρειάζεται εκπροσώπους που απλώς να είναι παρόντες στην Περιφέρεια. Χρειάζεται εκπροσώπους που να κάνουν αισθητή την παρουσία της Σάμου στην Περιφέρεια.

Γιατί αυτή τη φορά δεν μιλάμε για θεωρίες περί ανάπτυξης. Μιλάμε για 8 εκατ. ευρώ, συγκεκριμένες περιοχές, συγκεκριμένες επιχειρήσεις, συγκεκριμένες επενδύσεις και συγκεκριμένες ημερομηνίες.

Και μέσα σε αυτή τη συγκεκριμένη εικόνα υπάρχει μια πολύ συγκεκριμένη απουσία:

η Σάμος.

Το ερώτημα πλέον δεν είναι αν το νησί θα διαμαρτυρηθεί εκ των υστέρων. Το ερώτημα είναι αν οι άνθρωποι που έχουν εκλεγεί για να το εκπροσωπούν θα απαιτήσουν εγκαίρως έναν διαφορετικό σχεδιασμό, ώστε η Σάμος να μην συνεχίσει να βρίσκεται στην άκρη του αναπτυξιακού χάρτη του Βορείου Αιγαίου.

ΧΥΤΑ Ανατολικής Σάμου: Ποιος αποφασίζει, ποιος πληρώνει και γιατί οι εργασίες «σπάνε» σε διαφορετικές αναθέσεις;

 Στο μικροσκόπιο συμβάσεις και απευθείας αναθέσεις του 2025 και του 2026 – Ερωτήματα για τον σχεδιασμό, το κόστος και τη σχέση τους με τον ανοικτό διαγωνισμό λειτουργίας του ΧΥΤΑ

Σοβαρά ερωτήματα για τον τρόπο με τον οποίο σχεδιάστηκαν, ανατέθηκαν και υλοποιήθηκαν εργασίες στον ΧΥΤΑ Ανατολικής Σάμου προκύπτουν από τις αποφάσεις και τις συμβάσεις που έχουν αναρτηθεί στη «Διαύγεια».

Εργασίες με αντικείμενα όπως «εκχωμάτωση υφιστάμενων απορριμμάτων», «διευθέτηση χώρου», «αναθεώρηση χώρου», «χωροταξικός σχεδιασμός» και «απομόνωση» εμφανίζονται να ανατίθενται σε διαφορετικές χρονικές στιγμές, την ώρα που βρισκόταν σε εξέλιξη και η διαδικασία ανοικτού διαγωνισμού για τη λειτουργία του ΧΥΤΑ.

Το εύλογο ερώτημα είναι απλό αλλά κρίσιμο:

Υπήρχε εξαρχής ένας συνολικός τεχνικός σχεδιασμός για τις συγκεκριμένες παρεμβάσεις ή οι ανάγκες προέκυπταν σταδιακά, οδηγώντας σε διαδοχικές αναθέσεις;

Και ακόμη: γιατί οι συγκεκριμένες εργασίες δεν εντάχθηκαν εξαρχής σε έναν ενιαίο σχεδιασμό ή στην κύρια διαδικασία ανάθεσης της λειτουργίας του ΧΥΤΑ;

Απόφαση με απόφαση, σύμβαση με σύμβαση

Η εικόνα που προκύπτει χρήζει λεπτομερούς εξήγησης.

Δεν πρόκειται απλώς για το εάν πραγματοποιήθηκαν εργασίες στον ΧΥΤΑ. Το κρίσιμο είναι πώς αποφασίστηκε ότι χρειάζονται, πότε αποφασίστηκε, ποιος τις εισηγήθηκε, με ποια τεχνική τεκμηρίωση και με ποια διαδικασία επιλέχθηκε ο ανάδοχος.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η ύπαρξη διαφορετικών αναθέσεων για εργασίες που, τουλάχιστον από την περιγραφή τους, φαίνεται να συνδέονται με τη διαμόρφωση, τη διευθέτηση και τη λειτουργική διαχείριση του ίδιου χώρου.

Το ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί είναι εάν πρόκειται για διακριτά και ανεξάρτητα τεχνικά αντικείμενα ή για εργασίες που αποτελούν επιμέρους τμήματα ενός ευρύτερου έργου.

Γιατί απευθείας αναθέσεις ενώ υπήρχε ανοικτός διαγωνισμός;

Ένα από τα πλέον ενδιαφέροντα σημεία της υπόθεσης αφορά τη χρονική συγκυρία.

Ενώ βρισκόταν σε εξέλιξη ανοικτός διαγωνισμός για τη λειτουργία του ΧΥΤΑ, πραγματοποιούνταν παράλληλα επιμέρους αναθέσεις για εργασίες που σχετίζονται άμεσα με τον χώρο.

Γιατί;

Υπήρχε τεχνικός λόγος που επέβαλλε την άμεση εκτέλεσή τους;

Ήταν εργασίες που δεν μπορούσαν να περιληφθούν στο αντικείμενο του διαγωνισμού;

Εξετάστηκε η δυνατότητα να εκτελεστούν μέσω υφιστάμενης σύμβασης;

Και, κυρίως, υπήρχε συνολικός προγραμματισμός ή οι αποφάσεις λαμβάνονταν κατά περίπτωση;

Οι απαντήσεις στα συγκεκριμένα ερωτήματα είναι κρίσιμες για να γίνει κατανοητό το μοντέλο με το οποίο αντιμετωπίστηκαν οι ανάγκες του ΧΥΤΑ.

Τι ακριβώς πληρώθηκε;

Πίσω από τις ονομασίες των συμβάσεων βρίσκεται ένα ακόμη σημαντικό ερώτημα:

Τι ακριβώς έγινε στο πεδίο;

Τι περιλάμβανε η «διευθέτηση χώρου»;

Τι ακριβώς αφορούσε η «εκχωμάτωση υφιστάμενων απορριμμάτων»;

Ποιο ήταν το αντικείμενο του «χωροταξικού σχεδιασμού»;

Ποια ανάγκη εξυπηρετούσε η «απομόνωση»;

Και ποια ήταν η έκταση, το κόστος και το αποτέλεσμα κάθε παρέμβασης;

Για να απαντηθούν τα παραπάνω, αποκτούν ιδιαίτερη σημασία οι τεχνικές εκθέσεις, οι επιμετρήσεις, τα πρωτόκολλα παραλαβής και οι βεβαιώσεις καλής εκτέλεσης.

Χωρίς αυτά, η πλήρης εικόνα του τι ανατέθηκε και τι τελικά εκτελέστηκε παραμένει ελλιπής.

Υπήρχε ενιαίος τεχνικός σχεδιασμός;

Ένα ακόμη κρίσιμο σημείο αφορά τον προγραμματισμό.

Υπήρχε εγκεκριμένη τεχνική μελέτη που να αποτυπώνει συνολικά τις ανάγκες του ΧΥΤΑ για την επίμαχη περίοδο;

Εάν ναι, πότε εγκρίθηκε και από ποιο όργανο;

Και εάν υπήρχε, περιλαμβάνονταν σε αυτή οι εργασίες που στη συνέχεια ανατέθηκαν ξεχωριστά;

Εάν όχι, πότε και με ποια αφορμή προέκυψε κάθε επιμέρους ανάγκη;

Η απάντηση σε αυτό το ερώτημα μπορεί να φωτίσει εάν οι αναθέσεις αποτελούσαν μέρος ενός προγραμματισμένου σχεδίου ή ανταποκρίνονταν σε ανάγκες που προέκυψαν στην πορεία.

Οι ανάδοχοι και το συνολικό κόστος

Στο μικροσκόπιο μπαίνει αναπόφευκτα και το οικονομικό σκέλος.

Πόσοι ανάδοχοι ανέλαβαν τις συγκεκριμένες εργασίες;

Υπήρξαν επαναλαμβανόμενες αναθέσεις στους ίδιους οικονομικούς φορείς;

Ποιο ήταν το συνολικό ποσό που διατέθηκε για τις συγκεκριμένες παρεμβάσεις κατά τα έτη 2025 και 2026;

Και ποια ήταν η διαδικασία επιλογής των αναδόχων σε κάθε περίπτωση;

Η απάντηση δεν μπορεί να περιοριστεί σε μία σύμβαση κάθε φορά. Απαιτείται συνολική εικόνα όλων των συμβάσεων που αφορούν τον ΧΥΤΑ, ώστε να αποτυπωθεί το πραγματικό οικονομικό μέγεθος των παρεμβάσεων.

Τι παρέλαβε ο ΦΟΔΣΑ από τη ΔΙΑΝΟΧ;

Σημαντικό κεφάλαιο της υπόθεσης αποτελεί και η μετάβαση των σχετικών αρμοδιοτήτων στον ΦΟΔΣΑ Βορείου Αιγαίου.

Τι ακριβώς παραδόθηκε;

Υπήρξε πλήρης καταγραφή των ενεργών και εκκρεμών συμβάσεων;

Ποια έργα βρίσκονταν σε εξέλιξη;

Ποιες υποχρεώσεις παρέμεναν ανοικτές;

Και κυρίως: υπήρξε πρωτόκολλο παράδοσης–παραλαβής που να αποτυπώνει με σαφήνεια την κατάσταση του ΧΥΤΑ και των σχετικών συμβάσεων;

Τα ερωτήματα αυτά αποκτούν ιδιαίτερη σημασία, καθώς αφορούν τη συνέχεια της διαχείρισης ενός κρίσιμου έργου υποδομής.

Όλα τα στοιχεία στο τραπέζι

Για να υπάρξει πλήρης εικόνα, ζητείται η δημοσιοποίηση συγκεντρωτικού πίνακα όλων των συμβάσεων και αναθέσεων που αφορούν τον ΧΥΤΑ Ανατολικής Σάμου για το 2025 και το 2026.

Στον πίνακα θα πρέπει να αποτυπώνονται:

το αντικείμενο κάθε σύμβασης,

η διαδικασία ανάθεσης,

ο ανάδοχος,

η ημερομηνία και η διάρκεια,

ο αρχικός προϋπολογισμός,

το τελικό συμβατικό ποσό,

ο ΑΔΑ,

ο αριθμός καταχώρισης στο ΚΗΜΔΗΣ,

καθώς και η τεχνική τεκμηρίωση κάθε εργασίας.

Παράλληλα, ζητείται πρόσβαση στις τεχνικές εκθέσεις, στις υπηρεσιακές εισηγήσεις, στις αποφάσεις αναγκαιότητας, στις συμβάσεις, στις αποφάσεις ανάληψης υποχρέωσης, στα πρωτόκολλα παραλαβής και στις βεβαιώσεις καλής εκτέλεσης.

Η απάντηση ανήκει στους αρμόδιους

Τα ερωτήματα είναι συγκεκριμένα και μπορούν να απαντηθούν με συγκεκριμένα έγγραφα.

Δεν αρκεί, επομένως, μια γενική αναφορά στην ανάγκη παρεμβάσεων στον ΧΥΤΑ. Αυτό που απαιτείται είναι να αποσαφηνιστεί ποιος σχεδίασε τι, πότε, με ποια τεχνική τεκμηρίωση, με ποια διαδικασία ανατέθηκε και ποιο ήταν τελικά το κόστος.

Η ΔΙΑΝΟΧ Α.Ε. και ο ΦΟΔΣΑ Βορείου Αιγαίου καλούνται να δώσουν τις απαραίτητες απαντήσεις και να θέσουν στη διάθεση της δημοσιογραφικής έρευνας τα σχετικά στοιχεία.

Γιατί όταν πρόκειται για δημόσιες συμβάσεις και χρήματα που αφορούν τη διαχείριση των απορριμμάτων, η διαφάνεια δεν είναι τυπική διαδικασία. Είναι η ίδια η ουσία της υπόθεσης.

Πιερρακάκης: Τέλος τα μετρητά στα χωριά από Τράπεζες – Μόνο στα καφενεία!

 Η ελληνική επαρχία ερημώνει. Τα χωριά «σβήνουν». Στα περισσότερα από αυτά με τα βίας υπάρχει ένα καφενείο. Τα καφενεία λειτουργούν πολλές φορές και σαν μπακάλικα. Ουσιαστικά είναι τα μοναδικά σημεία «λιανικής πώλησης» και στην πλειοψηφία τους έχουν πολύ χαμηλούς τζίρους. Για την ηγεσία όμως του υπουργείου Οικονομικών (δηλαδή τον κ. Πιερρακάκη) αυτά τα σημεία (τα καφενεία) μπορούν να …αντικαταστήσουν την απουσία ATM και να διασφαλίσουν την παροχή μετρητών στους κατοίκους.

Αυτή την κυνική απάντηση έδωσε το υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών στον βουλευτή Ιωαννίνων Γιάννη Τσίμαρη, ο οποίος κατέθεσε ερώτηση στη βουλή με αφορμή την αρχική απόφαση της Τράπεζα Πειραιώς να κλείσει το μοναδικό ATM στο ορεινό χωριό Δελβινάκι του νομού Ιωαννίνων.  Σημειώνεται ότι η Τράπεζα Πειραιώς τελικά εγκατέστησε ξανά το ΑΤΜ, αλλά μονάχα όταν ο Δήμος Πωγωνίου παρενέβη και ανέλαβε τα έξοδα λειτουργίας και συντήρησης του μηχανήματος!!! Κι αυτό, παρότι o διευθύνων σύμβουλος της Τράπεζας Πειραιώς, Χρήστος Μεγάλου, είχε διαβεβαιώσει ότι το ΑΤΜ στο ακριτικό Δελβινάκι θα συνεχίσει να λειτουργεί, απαντώντας σε ερώτημα του διευθυντή του aftodioikisi.gr Χρ. Βούζα. Αλλά προφανώς εννοούσε ότι αυτό θα γίνει με τις …τσέπες άλλων.

Αστυνομικοί για VIP και «προσωπικές ανάγκες»; Μήπως ήρθε η ώρα να μάθουμε ποιοι απολαμβάνουν κρατική προστασία;

 

Μια είδηση που πέρασε στα ψιλά των ΜΜΕ, όπως συμβαίνει συνήθως όταν η πραγματικότητα δεν βολεύει το αφήγημα περί «τάξης και ασφάλειας», μας πληροφορεί ότι προχθές στη Μύκονο συνελήφθη ένας 32χρονος αστυνομικός.

Ο λόγος; Οδηγούσε επικίνδυνα και στη συνέχεια αρνήθηκε να σταματήσει σε έλεγχο συναδέλφων του. Και σαν να μην έφτανε αυτό, φέρεται να χρησιμοποίησε παράνομα αστυνομικό φάρο στο αυτοκίνητό του, προκειμένου να κινείται πιο εύκολα μέσα στο κυκλοφοριακό χάος του νησιού.

Ο Αντώνης Σαμαράς στήνει το στρατηγείο του στο κέντρο της Αθήνας – και οι μέρες του Μητσοτάκη μετρημένες

 

Οι δημοσιογραφικές πληροφορίες πλέον δεν αφήνουν και πολλά περιθώρια για αμφιβολίες: ο Αντώνης Σαμαράς βρίσκεται, σύμφωνα με πληροφορίες, σε προχωρημένες διαπραγματεύσεις – ενώ άλλες πηγές υποστηρίζουν ότι η συμφωνία έχει ήδη «κλείσει» – για τη μίσθωση ενός μεγαλοπρεπούς κτιρίου στο κέντρο της Αθήνας, το οποίο προορίζεται να αποτελέσει το «στρατηγείο» του νέου του κόμματος.

Κατακύρωση άγονων γραμμών : Σε εκκρεμότητα η γραμμή Κάλυμνος προς Πυθαγόρειο-Στην ΑΝΕΚ η Αστυπάλαια- Στην ΑΝΕΜ με “ΟΛΥΜΠΙΟΣ ΕΡΜΗΣ” Κως-Νίσυρος και Μαστιχάρι- Λέρος.

 

Σημαντικές εξελίξεις προκύπτουν από την ολοκλήρωση της διαδικασίας αξιολόγησης των οικονομικών προσφορών για τις άγονες ακτοπλοϊκές γραμμές δημόσιας υπηρεσίας, για τις οποίες δεν εκκρεμούν προδικαστικές προσφυγές, στο πλαίσιο του διεθνούς μειοδοτικού διαγωνισμού που προκηρύχθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 2025 και αφορά τη δρομολογιακή περίοδο έως τις 31/10/2029.

Άμεση ενίσχυση του αμυντικού άξονα με Ελλάδα-Kύπρο ζητούν ισραηλινοί αξιωματούχοι

 

Σε απάντηση στο σύμφωνο Σαουδικής Αραβίας - Τουρκίας - Πακιστάν

Τη στενότερη στρατιωτική και διπλωματική συνεργασία με την Ελλάδα και την Κύπρο προκρίνουν Ισραηλινοί διπλωμάτες, ως άμεση απάντηση στη διαμορφούμενη συμμαχία μεταξύ Σαουδικής Αραβίας, Τουρκίας και Πακιστάν.

Ιδιωτικοποιήσεις και εθνική ασφάλεια

 Του Μανώλη Κοττάκη

Δεν είναι σωστό ούτε λογικό να ακολουθούν εξωτερική πολιτική δικής τους εμπνεύσεως εταιρίες που δραστηριοποιούνται σε ελληνικό έδαφος

Ανήκω σε μία γενιά που μεγάλωσε υποστηρίζοντας φανατικά τις ιδιωτικοποιήσεις. Το «λιγότερο κράτος», όπως ήταν ο τίτλος ενός εξαιρετικώς ενδιαφέροντος βιβλίου του Γερμανού συγγραφέα Μπρούνο Χεκ. Δεν ήταν λάθος αυτή η λογική. Το κράτος μέσω των ιδιωτικοποιήσεων αποδεσμευόταν από την υποχρέωση να «κλειδώνει» δημόσιους πόρους «μαμούθ» για να ενισχύει με κρατικές επιδοτήσεις ελλειμματικούς οργανισμούς. Του δινόταν η ευκαιρία να τους διοχετεύει στην άσκηση πολιτικών για τη βελτίωση του κοινωνικού κράτους.

Τουρισμός: Φτωχός συγγενής κάμπινγκ και τροχόσπιτα

 

Την ώρα που η Ευρώπη επαναπροσδιορίζει το μοντέλο τουριστικής ανάπτυξης επενδύοντας σε πιο βιώσιμες μορφές διακοπών, η Ελλάδα εξακολουθεί να αντιμετωπίζει τον κατασκηνωτικό τουρισμό ως μια δραστηριότητα δεύτερης κατηγορίας. Η άνοδος του κόστους μετακινήσεων, οι γεωπολιτικές αναταράξεις στη Μέση Ανατολή, η ανάγκη για οικονομικότερες διακοπές και η στροφή των ταξιδιωτών προς τη φύση έχουν οδηγήσει σε πραγματική έκρηξη του κάμπινγκ και των αυτοκινούμενων τροχόσπιτων σε ολόκληρη την Ευρώπη.

Δημόσιο: Το νέο καθεστώς επιλογής προϊσταμένων, τι προβλέπει το νομοσχέδιο του Υπ. Εσωτερικών

 

Τη συμμετοχή του ΑΣΕΠ μέσω διενέργειας ειδικών διαγωνισμών στη διαδικασία επιλογής προϊσταμένων στο Δημόσιο, αλλά και τη σύνδεση των αποτελεσμάτων της ετήσιας αξιολόγησης με τη βαθμολογική εξέλιξη (πέρα από την προϋπηρεσία, τα τυπικά προσόντα, κλπ.) προβλέπει -επιβεβαιώνοντας ρεπορτάζ του powergame.gr – το νομοσχέδιο του Υπουργού Εσωτερικών, Θεόδωρου Λιβάνιου και της υφυπουργού, Βιβής Χαραλαμπογιάννη το οποίο ήλθε την Παρασκευή 7 Αυγούστου σε δημόσια διαβούλευση.

Το φθινόπωρο μπορεί να ανατρέψει την εικόνα της τουριστικής σεζόν, 19,3% πάνω οι αεροπορικές θέσεις τον Οκτώβριο

 

Ένα ισχυρό φθινοπωρινό «δεύτερο ημίχρονο» μπορεί να διαμορφώσει διαφορετικά την τελική εικόνα της φετινής τουριστικής περιόδου στην Ελλάδα.

Τα τελευταία στοιχεία για την αεροπορική χωρητικότητα δείχνουν ότι οι αεροπορικές εταιρείες διατηρούν αυξημένη προσφορά θέσεων προς τη χώρα όχι μόνο τον Αύγουστο και τον Σεπτέμβριο, αλλά ακόμη περισσότερο τον Οκτώβριο, όταν η αύξηση φτάνει το 19,3% σε σχέση με πέρυσι.

Στα 2-2,35 GW ο στόχος για τα πρώτα υπεράκτια αιολικά πάρκα που θα λειτουργήσουν στη χώρα μας

 

Ανοικτό θέμα παραμένει το ακριβώς πόσα υπεράκτια αιολικά πάρκα θα λειτουργήσουν στη χώρα μας στα πλαίσια του πρώτου κύματος επενδύσεων.

Να θυμίσουμε ότι πριν από ένα μήνα η αρμόδια επιτροπή του ΥΠΕΝ έδωσε το πράσινο φως ώστε να δεσμευτεί ηλεκτρικός χώρος για συνολικά 2.350 MW. Πρόκειται για αριθμό μεγαλύτερο από τα 1,9 GW που προβλέπει για το 2030 το Εθνικό Σχέδιο για την Ενέργεια και το Κλίμα (ΕΣΕΚ). Παράλληλα, τα υπεράκτια αιολικά πάρκα επιμερίζονται σε επτά θαλάσσιες περιοχές.

Στο μικροσκόπιο τα αιολικά πάρκα σε όλη την Ελλάδα μετά τη μεγάλη φωτιά στη Βοιωτία – Eισαγγελική παραγγελία στη ΔΑΕΕ

 

Πανελλαδική προκαταρκτική εξέταση για εγκαταστάσεις αιολικών σταθμών παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας διενεργεί η Διεύθυνση Αντιμετώπισης Εγκλημάτων Εμπρησμού (ΔΑΕΕ), μετά από εντολή της εποπτεύουσας Εισαγγελέως της υπηρεσίας και κατόπιν συνεννόησης με τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου.

Σύμφωνα με πηγές της Πυροσβεστικής, αντικείμενο της έρευνας είναι να διαπιστωθεί εάν έχουν τελεστεί αξιόποινες πράξεις που συνδέονται με εγκαταστάσεις αιολικών πάρκων σε ολόκληρη τη χώρα.

Η υπογεννητικότητα βάζει λουκέτο σε 11 σχολεία Πρωτοβάθμιας στα Δωδεκάνησα

 Με 11 σχολεία Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης λιγότερα θα υποδεχθούν τα Δωδεκάνησα την νέα σχολική χρονιά 2026-2027. Σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσιοποιήθηκαν στις 6 Αυγούστου 2026, η υπογεννητικότητα και η συνακόλουθη έλλειψη μαθητών οδηγούν σε αναστολή λειτουργίας 7 Δημοτικά Σχολεία και 4 Νηπιαγωγεία του νομού. Πρόκειται για μια ακόμη συρρίκνωση του σχολικού χάρτη της Δωδεκανήσου, η οποία αποτυπώνει με τον πιο απτό τρόπο τις συνέπειες του δημογραφικού προβλήματος στην εκπαιδευτική πραγματικότητα της περιφέρειας.