6 Αυγούστου 2026

Το κάδρο της 6ης Αυγούστου και τα πολιτικά μηνύματα που δεν κρύβονται...

Το σημερινό φωτορεπορτάζ του SamosToday από τις εκδηλώσεις της 6ης Αυγούστου δεν κατέγραψε μόνο τις εορταστικές στιγμές. Κατέγραψε, ίσως άθελά του, και ένα από τα πιο ενδιαφέροντα πολιτικά στιγμιότυπα των τελευταίων μηνών. Γιατί ο φωτογραφικός φακός έχει ένα μεγάλο πλεονέκτημα: δεν κάνει πολιτικές δηλώσεις, αλλά πολλές φορές αποτυπώνει εκείνα που οι πρωταγωνιστές δεν λένε δημόσια. Και το συγκεκριμένο καρέ έχει αρκετό πολιτικό «ζουμί».

 Λένε ότι στην πολιτική δεν υπάρχουν τυχαίες συναντήσεις. Πολύ περισσότερο δεν υπάρχουν τυχαίες φωτογραφίες. Κάθε δημόσια εμφάνιση, κάθε χαμόγελο και κάθε κοινό φωτογραφικό καρέ εκπέμπει μηνύματα, ιδιαίτερα όταν οι πρωταγωνιστές γνωρίζουν πολύ καλά ότι βρίσκονται μπροστά στους φακούς.

Το σημερινό φωτογραφικό στιγμιότυπο από τις εκδηλώσεις της 6ης Αυγούστου στο Πυθαγόρειο είναι χαρακτηριστικό.

Στο ίδιο κάδρο ο πρόεδρος της ΔΕΕΠ Σάμου Δημήτρης Ζαφείρης, η ιδιαίτερη συνεργάτιδα του βουλευτή Χριστόδουλου Στεφανάδη, Μαρία Καμπούρη, και ο πρώην γενικός γραμματέας του Υπουργείου Μετανάστευσης Γιώργος Λογοθέτης, ο οποίος έχει ήδη ανακοινωθεί από τον πρωθυπουργό ως ο υποψήφιος της Νέας Δημοκρατίας για τη βουλευτική έδρα της Σάμου στις επόμενες εκλογές.


«Και λοιπόν;» θα πει κάποιος.

Προφανώς και κανείς δεν κατηγορεί ανθρώπους επειδή παραβρέθηκαν σε μια εθνική εορτή. Το ζήτημα δεν είναι η παρουσία τους. Το ζήτημα είναι ο συμβολισμός.

Γιατί εδώ και μήνες ο Χριστόδουλος Στεφανάδης εκφράζει την απορία του γιατί τα τοπικά μέσα ενημέρωσης δεν ασχολούνται όσο θα έπρεπε με την υπόθεση της Πολεοδομίας, μια υπόθεση που έχει προκαλέσει έντονη πολιτική συζήτηση στη Σάμο.


Κι όμως, την ίδια στιγμή, η στενότερη συνεργάτιδά του εμφανίζεται χαμογελαστή δίπλα στον άνθρωπο που αποτελεί πλέον τον επίσημο εκλεκτό της Νέας Δημοκρατίας για τη διαδοχή της βουλευτικής έδρας του νησιού. Αν μη τι άλλο, η εικόνα προκαλεί πολιτικά ερωτήματα.

Υπάρχει όμως και μία ακόμη παράμετρος που κάνει το συγκεκριμένο φωτογραφικό στιγμιότυπο ακόμη πιο ενδιαφέρον.



Η Μαρία Καμπούρη διορίστηκε στο Κέντρο Υποδοχής και Ταυτοποίησης Σάμου την περίοδο που γενικός γραμματέας του Υπουργείου Μετανάστευσης ήταν ο Γιώργος Λογοθέτης, όπως προκύπτει από την επίσημη πράξη διορισμού. Παράλληλα, συμμετέχει και στο Διοικητικό Συμβούλιο του Γενικού Νοσοκομείου Σάμου, έχοντας ενεργό παρουσία σε δημόσιες θέσεις ευθύνης.

Έτσι, η σημερινή φωτογραφία αποκτά έναν πρόσθετο πολιτικό συμβολισμό. Δεν είναι απλώς τρία κομματικά στελέχη που συναντήθηκαν σε μια εορταστική εκδήλωση. Είναι πρόσωπα με κοινή πολιτική διαδρομή και δημόσια παρουσία, τα οποία εμφανίζονται μαζί σε μια χρονική περίοδο όπου στο εσωτερικό της Νέας Δημοκρατίας στη Σάμο οι ισορροπίες φαίνεται να μεταβάλλονται.

Και εδώ γεννάται ένα ακόμη ερώτημα.

Μήπως κάποιοι έχουν ήδη περάσει στην... επόμενη ημέρα;

Μήπως οι δημόσιες εμφανίσεις και τα χαμόγελα δεν είναι απλώς εθιμοτυπικές, αλλά αποτελούν μια σιωπηλή δήλωση πολιτικής συστράτευσης ενόψει των εξελίξεων που έρχονται;

Στην πολιτική, άλλωστε, οι συμμαχίες σπάνια ανακοινώνονται πρώτα με δελτία Τύπου. Συνήθως αποκαλύπτονται μέσα από τις εικόνες.

Και αν κάποιος εξακολουθεί να πιστεύει ότι οι φωτογραφίες δεν έχουν σημασία, ας θυμηθεί πόσες φορές μια εικόνα δημιούργησε περισσότερα σχόλια από μια ολόκληρη συνέντευξη.

Η σημερινή φωτογραφία, λοιπόν, ίσως να μην αποδεικνύει τίποτα. Σίγουρα όμως λέει πολλά.

Και ίσως το πιο εύστοχο σχόλιο να είναι το εξής:

Την ώρα που κάποιοι αναρωτιούνται γιατί τα μέσα ενημέρωσης δεν γράφουν αρκετά, οι ίδιοι φροντίζουν με τις δημόσιες εμφανίσεις τους να δίνουν αφορμές για νέα πολιτικά ερωτήματα.

Γιατί στην πολιτική υπάρχει ένας άγραφος κανόνας: οι δηλώσεις μπορεί να διαψεύδονται, οι φωτογραφίες όμως μένουν.

Νέο έγγραφο του Συνηγόρου του Πολίτη εκθέτει την Τροχαία Σάμου – Αντί για απαντήσεις στα ερωτήματα, επικαλείται «καταχρηστικές» αιτήσεις


 Η υπόθεση της λειτουργίας του μη αδειοδοτημένου σταθμού υπεραστικών λεωφορείων του ΚΤΕΛ Σάμου φαίνεται όχι μόνο να παραμένει ανοιχτή, αλλά να εκθέτει ακόμη περισσότερο τις εμπλεκόμενες υπηρεσίες. Την ώρα που ο Συνήγορος του Πολίτη επανέρχεται με νέο επίσημο έγγραφο, ζητώντας συγκεκριμένες απαντήσεις και ενέργειες από όλες τις αρμόδιες αρχές, η Τροχαία Σάμου επιλέγει να μην τοποθετηθεί επί της ουσίας των δημοσιογραφικών ερωτημάτων και να χαρακτηρίσει τις αιτήσεις του πολίτη «καταχρηστικές».



Το νέο έγγραφο του Συνηγόρου του Πολίτη, με ημερομηνία 5 Αυγούστου 2026, επιβεβαιώνει ότι η ανεξάρτητη αρχή εξακολουθεί να διερευνά την αναφορά για τη λειτουργία μη αδειοδοτημένου σταθμού λεωφορείων και τον κίνδυνο που δημιουργείται από την επιβίβαση και αποβίβαση επιβατών στην οδό Θεμιστοκλή Σοφούλη. Μάλιστα, υπενθυμίζει ότι η ίδια η Διοίκηση έχει ήδη παραδεχθεί την έλλειψη αδειοδοτημένου σταθμού.

Ιδιαίτερη σημασία έχει ότι ο Συνήγορος του Πολίτη ζητά εκ νέου από το Τμήμα Τροχαίας Σάμου και το Λιμεναρχείο να απαντήσουν εάν εξακολουθεί να υφίσταται σύγχυση αρμοδιοτήτων σχετικά με την αστυνόμευση της περιοχής ή αν αυτή έχει πλέον αρθεί. Παράλληλα, καλεί την Περιφέρεια και τον Δήμο να ενημερώσουν για τις ενέργειες αδειοδότησης του de facto σταθμού λεωφορείων και ζητά από το Διαδημοτικό Λιμενικό Ταμείο στοιχεία για τα νέα όρια της χερσαίας ζώνης και τη σημερινή σήμανση. Με άλλα λόγια, ο φάκελος όχι μόνο δεν έχει κλείσει, αλλά η ανεξάρτητη αρχή θεωρεί ότι εξακολουθούν να υπάρχουν κρίσιμα αναπάντητα ζητήματα.

Κι όμως, λίγες ημέρες νωρίτερα, η Τροχαία Σάμου απέστειλε έγγραφο προς τον πολίτη, με το οποίο δηλώνει ότι η υπόθεση έχει ήδη διεκπεραιωθεί, επικαλείται προηγούμενη απάντησή της και γνωστοποιεί ότι δεν πρόκειται να εξετάσει νέο αίτημα, επειδή –κατά την άποψή της– αυτό επαναλαμβάνεται καταχρηστικά, σύμφωνα με το άρθρο 4 παρ. 3 του Ν. 2690/1999.

Η αντίφαση είναι εμφανής. Από τη μία πλευρά, ο Συνήγορος του Πολίτη συνεχίζει να ζητά εξηγήσεις και συγκεκριμένες απαντήσεις από την Τροχαία, θεωρώντας ότι η υπόθεση παραμένει ανοιχτή. Από την άλλη, η ίδια η Τροχαία εμφανίζεται να αντιμετωπίζει το ζήτημα ως λήξαν, χωρίς όμως να απαντά στα δημοσιογραφικά ερωτήματα που έχουν τεθεί σχετικά με την εφαρμογή της νομοθεσίας και τις ενέργειες της υπηρεσίας.

Το ερώτημα που ανακύπτει είναι εύλογο: εάν πράγματι δεν υπάρχει πλέον σύγχυση αρμοδιοτήτων, γιατί ο Συνήγορος του Πολίτη ζητά εκ νέου επίσημη ενημέρωση από την Τροχαία και το Λιμεναρχείο; Και εάν εξακολουθεί να υπάρχει αβεβαιότητα για το ποιος είναι αρμόδιος να εφαρμόσει τον νόμο, τότε πρόκειται για ένα σοβαρό διοικητικό ζήτημα που δεν μπορεί να βαραίνει τους πολίτες αλλά οφείλει να επιλυθεί από την ιεραρχία της Ελληνικής Αστυνομίας και τις συναρμόδιες αρχές.

Η ουσία, πάντως, παραμένει αμετάβλητη. Αντί να δίνονται σαφείς απαντήσεις για τη νομιμότητα λειτουργίας του σταθμού, για την ασφάλεια των επιβατών και για την εφαρμογή του νόμου, η δημόσια συζήτηση μετατοπίζεται στο αν οι ερωτήσεις ενός πολίτη είναι «καταχρηστικές». Όμως τα έγγραφα μιλούν από μόνα τους: ο Συνήγορος του Πολίτη εξακολουθεί να ζητά απαντήσεις. Και όσο οι απαντήσεις αυτές δεν δίνονται, η υπόθεση παραμένει ανοιχτή.

Κόλαφος του Συνηγόρου του Πολίτη – Αστυνομία και Λιμεναρχείο εκτεθειμένοι

 Ο Συνήγορος του Πολίτη τους ξεμπροστιάζει



Υπάρχουν φορές που ένα δημόσιο έγγραφο είναι πιο αποκαλυπτικό από οποιαδήποτε καταγγελία. Το έγγραφο του Συνηγόρου του Πολίτη με αριθμό πρωτοκόλλου 393380/60348/2026, με ημερομηνία 5 Αυγούστου 2026, αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα. Δεν είναι μια απλή επιστολή. Είναι μια δημόσια καταγραφή της αδυναμίας του κρατικού μηχανισμού να επιλύσει ένα ζήτημα που χρονίζει, παρά την εμπλοκή όλων των αρμόδιων υπηρεσιών.

Ο αποδέκτης δεν είναι ένας. Ο Συνήγορος του Πολίτη απευθύνεται ταυτόχρονα στη Διεύθυνση Μεταφορών και Επικοινωνιών της Περιφερειακής Ενότητας Σάμου, στον Δήμο Ανατολικής Σάμου, στο Τμήμα Τροχαίας Σάμου, στο Διαδημοτικό Λιμενικό Ταμείο Σάμου και στο Λιμεναρχείο Σάμου. Όταν μια Ανεξάρτητη Αρχή αναγκάζεται να απευθυνθεί ταυτόχρονα σε τόσους φορείς για το ίδιο θέμα, το πρώτο συμπέρασμα είναι προφανές. Κάτι δεν λειτουργεί σωστά.





Η υπόθεση δεν ξεκίνησε τον Αύγουστο. Ο Συνήγορος υπενθυμίζει ότι η αναφορά του πολίτη κατατέθηκε στις 3 Απριλίου 2026 και αφορούσε τη λειτουργία μη αδειοδοτημένου σταθμού λεωφορείων του ΚΤΕΛ Σάμου, καθώς και τον κίνδυνο από την επιβίβαση και αποβίβαση επιβατών και συνοδών στο πλάτωμα της οδού Θεμιστοκλή Σοφούλη.

Στις 28 Απριλίου 2026, με το υπ' αριθμόν 393380/31059/2026 έγγραφό του, ο Συνήγορος του Πολίτη είχε ήδη παρέμβει ζητώντας ενέργειες από τις αρμόδιες υπηρεσίες. Αντί όμως η υπόθεση να οδηγηθεί σε λύση, άρχισε ένας μαραθώνιος υπηρεσιακής αλληλογραφίας.

Η Τροχαία Σάμου απέστειλε το έγγραφό της στις 7 Απριλίου 2026. Το Διαδημοτικό Λιμενικό Ταμείο απάντησε στις 24 Απριλίου και εκ νέου στις 18 Μαΐου 2026. Το Υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών απέστειλε τη δική του απάντηση στις 27 Μαΐου 2026, ενώ η Διεύθυνση Μεταφορών και Επικοινωνιών της Περιφερειακής Ενότητας Σάμου απάντησε στις 16 Ιουνίου 2026.

Πέντε μήνες αλληλογραφίας.

Πέντε μήνες υπηρεσιακών εγγράφων.

Πέντε μήνες ανταλλαγής απόψεων μεταξύ κρατικών υπηρεσιών.

Και όμως, στις 5 Αυγούστου 2026, ο Συνήγορος του Πολίτη δεν ανακοινώνει ότι το πρόβλημα επιλύθηκε. Αντίθετα, αναγκάζεται να επανέλθει και να ζητήσει ξανά ενημέρωση.

Ακόμη πιο σοβαρό είναι ότι ο Συνήγορος υπενθυμίζει ρητά πως η έλλειψη αδειοδοτημένου σταθμού υπεραστικών λεωφορείων είναι ήδη παραδεκτή από τη Διοίκηση, παραπέμποντας στο υπ' αριθμόν 18960/20-02-2026 έγγραφο της Διεύθυνσης Μεταφορών και Επικοινωνιών της Περιφερειακής Ενότητας Σάμου.

Με άλλα λόγια, το βασικό πρόβλημα δεν αμφισβητείται ούτε από τις ίδιες τις δημόσιες υπηρεσίες.

Παρά ταύτα, αντί να ακολουθήσει η άμεση εφαρμογή του νόμου, ακολουθεί μια αλληλουχία υπηρεσιακών ενεργειών που, όπως προκύπτει από το ίδιο το έγγραφο, δεν οδηγεί σε οριστική λύση.

Η Τροχαία Σάμου αναφέρει ότι έχει ζητήσει από το Διαδημοτικό Λιμενικό Ταμείο ακριβές τοπογραφικό διάγραμμα, ώστε να αποτυπώνονται με σαφήνεια τα όρια της χερσαίας ζώνης και να προσδιοριστούν οι αρμοδιότητες μεταξύ Τροχαίας και Λιμενικού Σώματος.

Το Διαδημοτικό Λιμενικό Ταμείο απαντά ότι προχωρά σε διαδικασία επανακαθορισμού των ορίων της χερσαίας ζώνης, λόγω των μεταβολών που έχουν επέλθει με την πάροδο των ετών, ενώ παράλληλα αναφέρεται και σε ενίσχυση της οδικής σήμανσης.

Το Υπουργείο υπενθυμίζει το θεσμικό πλαίσιο.

Η Διεύθυνση Μεταφορών διαβιβάζει το έγγραφο του Υπουργείου.

Και ο Συνήγορος του Πολίτη επανέρχεται γιατί, προφανώς, τίποτε από όλα αυτά δεν αρκεί για να θεωρηθεί ότι η υπόθεση έκλεισε.

Γι' αυτό ζητά συγκεκριμένες απαντήσεις.

Ζητά να ενημερωθεί για τις ενέργειες της Περιφέρειας και του Δήμου σχετικά με την αδειοδότηση του σταθμού.

Ζητά να πληροφορηθεί αν έχει επιτέλους ξεκαθαρίσει το ζήτημα των αρμοδιοτήτων μεταξύ Τροχαίας και Λιμεναρχείου.

Ζητά ενημέρωση για την πορεία της επικαιροποίησης των ορίων της χερσαίας ζώνης.

Ζητά να πληροφορηθεί ποια είναι σήμερα η σήμανση που υπάρχει στο σημείο.

Αυτό είναι ίσως το πιο βαρύ σημείο ολόκληρου του εγγράφου. Μετά από τόσες επιστολές, τόσες υπηρεσιακές απαντήσεις και τόσους εμπλεκόμενους φορείς, ο Συνήγορος του Πολίτη εξακολουθεί να ζητά τα ίδια βασικά στοιχεία.

Η εικόνα που δημιουργείται είναι αποκαρδιωτική. Η Τροχαία δηλώνει ότι χρειάζεται διευκρίνιση αρμοδιοτήτων. Το Λιμενικό Ταμείο επικαλείται διαδικασίες που βρίσκονται σε εξέλιξη. Το Υπουργείο υπενθυμίζει τη νομοθεσία. Η Διεύθυνση Μεταφορών διαβιβάζει έγγραφα. Ο Δήμος καλείται να ενημερώσει για τις ενέργειές του.

Και στο τέλος, χρειάζεται ξανά η παρέμβαση του Συνηγόρου του Πολίτη.

Οι πολίτες της Σάμου δεν ενδιαφέρονται ποια υπηρεσία απέστειλε περισσότερα έγγραφα ούτε ποιος είχε τη μεγαλύτερη αλληλογραφία. Τους ενδιαφέρει αν εφαρμόζεται ο νόμος και αν προστατεύεται η ασφάλειά τους.

Το έγγραφο της 5ης Αυγούστου 2026 δεν αποτελεί απλώς μια διοικητική υπενθύμιση. Είναι μια έμμεση αλλά σαφής διαπίστωση ότι, παρά την εμπλοκή όλων των αρμοδίων φορέων, η υπόθεση παρέμενε ανοικτή και οι απαντήσεις που είχαν δοθεί δεν κρίθηκαν επαρκείς.

Και αυτό, δυστυχώς, λέει πολύ περισσότερα για τη λειτουργία της δημόσιας διοίκησης από όσα θα μπορούσε να πει οποιοδήποτε σχόλιο.

Όπου εγκαίνια, εκεί. Όπου λιτανεία, εκεί. Όπου φωτογραφία, πρώτοι. Όπου χάνονται εκατομμύρια για τη Σάμο... άφαντοι.


Στη Σάμο υπάρχει μια εικόνα που επαναλαμβάνεται σχεδόν σε κάθε επίσημη εκδήλωση. Εθνικές γιορτές, θρησκευτικές πανηγύρεις, δοξολογίες, λιτανείες. Οι αιρετοί του νησιού βρίσκονται πάντα εκεί. Χαμόγελα, χειραψίες, δημόσιες εμφανίσεις και αναμνηστικές φωτογραφίες. Είναι μέρος της δημόσιας ζωής και κανείς δεν έχει λόγο να το αμφισβητήσει.

Το πρόβλημα αρχίζει όταν τελειώνει η φωτογράφιση.

Γιατί όταν έφτασε η ώρα να μοιραστούν 242 εκατομμύρια ευρώ για αγροτική οδοποιία σε όλη την Ελλάδα, η Σάμος έμεινε με άδεια χέρια. Ούτε ένα έργο. Ούτε μία ένταξη. Ούτε ένα ευρώ. Την ώρα που η Λέσβος εξασφάλισε επτά έργα, η Χίος τέσσερα και ακόμη και τα Ψαρά ένα, η Σάμος απουσιάζει ολοκληρωτικά από τον κατάλογο.

Και τότε γεννιέται ένα απλό ερώτημα.

Πού ήταν η ίδια αποφασιστικότητα όταν έπρεπε να διεκδικηθούν αυτά τα χρήματα;

Γιατί η πολιτική δεν κρίνεται από το πόσες φορές εμφανίζεται κάποιος σε μια εκδήλωση. Κρίνεται από το πόσες φορές χτυπά την πόρτα ενός υπουργείου μέχρι να πάρει αυτό που δικαιούται ο τόπος του.

Οι πολίτες δεν εξέλεξαν τον βουλευτή, τον αντιπεριφερειάρχη και τους δημάρχους για να συμπληρώνουν το πρωτόκολλο των επισήμων. Τους εξέλεξαν για να φέρνουν αποτελέσματα. Να πιέζουν. Να συγκρούονται όταν χρειάζεται. Να επιστρέφουν με έργα και όχι με φωτογραφίες.

Ο Μητροπολίτης επιτελεί το πνευματικό του έργο. Δεν είναι δική του δουλειά να διεκδικεί χρηματοδοτήσεις από τα υπουργεία. Αυτή είναι αποκλειστική ευθύνη των αιρετών. Και όσο πιο γρήγορα το καταλάβουν, τόσο το καλύτερο για τη Σάμο.

Αν οι χρηματοδοτήσεις εγκρίνονταν με βάση τις δημόσιες εμφανίσεις, τις χειραψίες και τις αναμνηστικές φωτογραφίες, η Σάμος πιθανότατα θα είχε εξασφαλίσει κάθε διαθέσιμο έργο. Δυστυχώς, οι υπουργικές αποφάσεις δεν λαμβάνονται μπροστά στον φωτογραφικό φακό. Εκεί μετράει η προετοιμασία, η επιμονή και η πολιτική διεκδίκηση.

Σήμερα, οι Σαμιώτες δεν ζητούν δικαιολογίες. Ζητούν απαντήσεις.

Κατατέθηκαν προτάσεις;

Απορρίφθηκαν;

Με ποια αιτιολογία;
Ποιος διεκδίκησε;
Ποιος πίεσε;
Ποιος ανέλαβε την πολιτική ευθύνη όταν η Σάμος έμεινε εκτός;

Γιατί μέχρι στιγμής η μόνη εικόνα που μένει είναι ότι, όταν η υπόλοιπη Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου εξασφάλιζε έργα, στη Σάμο επικρατούσε σιωπή.

Και η σιωπή, στην πολιτική, δεν είναι ποτέ ουδέτερη. Είναι στάση.
Οι φωτογραφίες μένουν στα άλμπουμ.
Οι χαμένες χρηματοδοτήσεις, όμως, μένουν στην καθημερινότητα των πολιτών.
 

6 Αυγούστου: "Χριστός Σάμον έσωσεν". Από τους εκπροσώπους της, ποιος θα τη σώσει;

 Σάμος: Εκτός χρηματοδότησης, εκτός διεκδίκησης, εκτός... φωνής


Υπάρχουν στιγμές που η σιωπή δεν είναι επιλογή. Είναι πολιτική στάση. Και όταν ένα νησί μένει εκτός του μεγαλύτερου προγράμματος αγροτικής οδοποιίας των τελευταίων ετών, η σιωπή μετατρέπεται σε συνενοχή απέναντι στους πολίτες που περιμένουν απαντήσεις.

Η Σάμος δεν πήρε ούτε ένα έργο. Ούτε μία ένταξη. Ούτε ένα ευρώ από τα 242 εκατομμύρια ευρώ που διατίθενται μέσω του προγράμματος για τη βελτίωση της πρόσβασης σε γεωργική γη και κτηνοτροφικές εκμεταλλεύσεις. Την ώρα που η Λέσβος εξασφάλισε επτά έργα, η Χίος τέσσερα και ακόμη και τα Ψαρά ένα, η Σάμος εξαφανίστηκε από τον χάρτη των χρηματοδοτήσεων.

Και τότε γεννιέται το αυτονόητο ερώτημα. Πού είναι όλοι εκείνοι που, σε κάθε εθνική επέτειο, σε κάθε κυβερνητική επίσκεψη, σε κάθε θρησκευτική εκδήλωση, σπεύδουν να πάρουν θέση στην πρώτη σειρά των επισήμων; Πού είναι τώρα που το νησί έχασε μια τόσο μεγάλη αναπτυξιακή ευκαιρία;

Ο κυβερνητικός βουλευτής Χριστόδουλος Στεφανάδης δεν έχει μέχρι στιγμής ενημερώσει δημόσια τους πολίτες γιατί η Σάμος έμεινε εκτός. Ο αντιπεριφερειάρχης Σάμου Ελισσαίος Μαυρατζώτης επίσης δεν έχει παρουσιάσει δημόσια τι ακριβώς συνέβη. Το ίδιο και οι δύο δήμαρχοι, Θεμιστοκλής  Παπαθεοφάνους και Πάρης Παπαγεωργίου. Καμία κοινή αντίδραση. Καμία δημόσια διεκδίκηση. Καμία απαίτηση εξηγήσεων.

Οι πολίτες όμως δεν τους εξέλεξαν για να συνοδεύουν επισήμους, να ανταλλάσσουν χειραψίες και να εμφανίζονται στις αναμνηστικές φωτογραφίες. Τους εξέλεξαν για να υπερασπίζονται τη Σάμο όταν διακυβεύονται τα συμφέροντά της. Να χτυπούν πόρτες. Να απαιτούν. Να πιέζουν. Να συγκρούονται όταν χρειάζεται. Όχι να παρακολουθούν αμίλητοι την απώλεια εκατομμυρίων ευρώ.

Η πολιτική δεν είναι τελετουργικό. Δεν είναι δημόσιες σχέσεις. Δεν είναι εμφανίσεις δίπλα σε υπουργούς, κυβερνητικούς παράγοντες ή εκκλησιαστικούς αξιωματούχους. Η πολιτική κρίνεται όταν το νησί αδικείται. Εκεί αποδεικνύεται ποιος εκπροσωπεί πραγματικά τον τόπο του και ποιος περιορίζεται σε έναν διακοσμητικό ρόλο.

Σήμερα η εικόνα είναι αμείλικτη. Η Λέσβος διεκδίκησε και εξασφάλισε επτά έργα. Η Χίος εξασφάλισε τέσσερα. Τα Ψαρά ένα. Η Σάμος δεν έχει να επιδείξει τίποτα. Και αντί αυτό να προκαλέσει πολιτικό σεισμό, επικρατεί μια ηρεμία που μόνο ανησυχία μπορεί να προκαλεί.

Οι πολίτες έχουν δικαίωμα να γνωρίζουν. Κατατέθηκαν προτάσεις; Αν ναι, γιατί απορρίφθηκαν; Ποια ήταν η βαθμολογία τους; Υπήρξαν ελλείψεις; Έγινε πολιτική παρέμβαση; Ζητήθηκαν εξηγήσεις από το Υπουργείο; Ή μήπως όλα έγιναν αποδεκτά ως μια ακόμη χαμένη ευκαιρία για τη Σάμο;

Η απώλεια ενός τόσο μεγάλου προγράμματος δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται σαν μια υπηρεσιακή λεπτομέρεια. Είναι ζήτημα πολιτικής ευθύνης και λογοδοσίας. Όχι γιατί κάθε διεκδίκηση καταλήγει υποχρεωτικά σε χρηματοδότηση, αλλά γιατί κάθε αποτυχία οφείλει να συνοδεύεται από εξηγήσεις και σχέδιο για την επόμενη ημέρα.

Η Σάμος δεν αξίζει εκπροσώπους που θυμούνται τον ρόλο τους μόνο στις γιορτές, στις τελετές και στις επίσημες φωτογραφίες. Αξίζει ανθρώπους που υψώνουν τη φωνή τους όταν ο τόπος τους χάνει έργα, πόρους και ευκαιρίες. Γιατί οι φωτογραφίες ξεχνιούνται. Οι χαμένες χρηματοδοτήσεις, όμως, πληρώνονται για χρόνια από τους ίδιους τους πολίτες.

Και όσο η σιωπή συνεχίζεται, τόσο θα μεγαλώνει ένα ερώτημα που κανείς από τους αρμόδιους δεν μπορεί να αποφύγει:

Ποιος διεκδίκησε πραγματικά για τη Σάμο και γιατί το αποτέλεσμα ήταν το απόλυτο μηδέν;

Μιχάλης Αγγελόπουλος: Η Ναυμαχία της Μυκάλης μάς διδάσκει τη δύναμη της ομοψυχίας

 

Διακόσια δύο χρόνια μετά τη Ναυμαχία της Μυκάλης, η ημέρα που ο «Χριστός Σάμον έσωσεν» παραμένει το ισχυρότερο σύμβολο της εθνικής μας αυτογνωσίας και της αδιάσπαστης συνέχειας του νησιού μας μέσα στον χρόνο.

Δεν τιμούμε σήμερα απλώς μια ιστορική επέτειο ή την έκβαση μιας άνισης αναμέτρησης στις ακτές της Μυκάλης. Τιμούμε το πνεύμα της υπέρβασης που μετουσίωσε την απελπισία σε θρίαμβο.

Ο οραματικός πατριωτισμός και η πολιτική ιδιοφυΐα του Λυκούργου Λογοθέτη, σε απόλυτη σύμπνοια με τον κλήρο και τον Μητροπολίτη Κύριλλο, σφυρηλάτησαν μια ακατάλυτη ενότητα. Αυτή η ενότητα έδωσε πνοή στα πανιά του Σαχτούρη, του Κανάρη και του Μιαούλη, μετατρέποντας το θάρρος σε ιστορικό πεπρωμένο.

Σήμερα, διακόσια δύο χρόνια μετά από εκείνο το φωτεινό κατόρθωμα, το μήνυμα παραμένει πιο επίκαιρο από ποτέ.

Το διαχρονικό αυτό μήνυμα, πάνω απ’ όλα μήνυμα συνεργασίας, ομοψυχίας και σύμπνοιας, είναι εκείνο που μεταφέρει η σημερινή ημέρα εδώ και δύο αιώνες. Είναι η πολύτιμη παρακαταθήκη που μας καλεί να αντιμετωπίζουμε τις προκλήσεις του παρόντος με ενότητα, ευθύνη και πίστη στις κοινές μας δυνάμεις.

Η ιστορία δεν είναι απλή ανάμνηση, αλλά πυξίδα για το μέλλον. Ας κρατήσουμε ζωντανή την παρακαταθήκη της Μυκάλης: Ενωμένοι, μπορούμε να κατακτήσουμε κάθε κορυφή!

Χρόνια Πολλά στη Σάμο μας! Χρόνια Πολλά στην Ελλάδα!

Μιχάλης Α. Αγγελοπουλος

Οι χιλιάδες κλήσεις στη Σάμο και το πολιτικό κόστος: Ακούει η Νέα Δημοκρατία την κοινωνία;



 Η εφαρμογή του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας είναι υποχρέωση της Πολιτείας και η οδική ασφάλεια αποτελεί ζήτημα ύψιστης σημασίας. Όμως, όταν μεγάλος αριθμός πολιτών αισθάνεται ότι οι έλεγχοι και τα πρόστιμα έχουν λάβει τέτοια έκταση ώστε να δημιουργούν έντονη οικονομική και κοινωνική πίεση, τότε η κυβέρνηση οφείλει να ακούσει τις ανησυχίες της τοπικής κοινωνίας.

Στη Σάμο, το τελευταίο διάστημα, πολλοί πολίτες και επαγγελματίες εκφράζουν παράπονα για τον μεγάλο αριθμό τροχονομικών ελέγχων και τα υψηλά διοικητικά πρόστιμα. Για μια κοινωνία που έχει δοκιμαστεί από οικονομικές δυσκολίες, την αύξηση του κόστους ζωής και τις προκλήσεις της νησιωτικότητας, κάθε νέο οικονομικό βάρος γίνεται ακόμη πιο αισθητό.

Το ζήτημα δεν είναι αν πρέπει να εφαρμόζεται ο νόμος. Φυσικά και πρέπει. Το ερώτημα είναι αν η εφαρμογή του συνοδεύεται από την απαιτούμενη αναλογικότητα, ενημέρωση και πρόληψη ή αν οι πολίτες έχουν την αίσθηση ότι η έμφαση δίνεται κυρίως στις κυρώσεις.

Η Νέα Δημοκρατία, ως κυβερνών κόμμα, καλείται να αξιολογήσει το κλίμα που διαμορφώνεται στη Σάμο. Όταν σημαντικό μέρος της τοπικής κοινωνίας αισθάνεται δυσαρέσκεια απέναντι στον τρόπο άσκησης της κρατικής πολιτικής, η δυσαρέσκεια αυτή μπορεί να έχει και πολιτικές συνέπειες. Αυτό δεν σημαίνει ότι η εφαρμογή του νόμου πρέπει να σταματήσει· σημαίνει όμως ότι η κυβέρνηση οφείλει να ακούει τις τοπικές κοινωνίες και να εξετάζει αν οι πολιτικές της εφαρμόζονται με τρόπο που διατηρεί την εμπιστοσύνη των πολιτών.

Η σχέση κράτους και πολίτη δεν μπορεί να στηρίζεται αποκλειστικά στις απαγορεύσεις και στα πρόστιμα. Χρειάζεται διάλογος, πρόληψη, ενημέρωση και δίκαιη αντιμετώπιση. Μόνο έτσι η τήρηση του νόμου γίνεται κοινός στόχος και όχι αιτία κοινωνικής έντασης.

Το ερώτημα που τίθεται προς την κυβέρνηση και τους τοπικούς εκπροσώπους της Νέας Δημοκρατίας είναι απλό: ακούνε τη φωνή της κοινωνίας της Σάμου; Εάν ένα μεγάλο μέρος των πολιτών αισθάνεται ότι επιβαρύνεται υπέρμετρα από τις πρακτικές επιβολής του νόμου, τότε απαιτείται διάλογος και αξιολόγηση της κατάστασης. Η αποτελεσματική διακυβέρνηση δεν κρίνεται μόνο από την εφαρμογή των κανόνων, αλλά και από την ικανότητα να διατηρεί την εμπιστοσύνη των πολιτών.

Έκτακτο: Λύθηκαν όλα τα προβλήματα… σειρά έχουν τα νεσεσέρ!



 Μετά την οριστική επίλυση όλων των προβλημάτων της καθημερινότητας στον Δήμο Ανατολικής Σάμου, η δημοτική αρχή περνά πλέον στα πραγματικά μεγάλα έργα: την προμήθεια 200 τεμαχίων νεσεσέρ.

Οι δρόμοι είναι στην εντέλεια, οι λακκούβες αποτελούν ιστορική ανάμνηση, το νερό τρέχει αδιάκοπα, ο φωτισμός λάμπει σε κάθε γειτονιά και οι πολίτες δεν έχουν πλέον κανένα απολύτως παράπονο. Έτσι, όπως ήταν φυσικό, ήρθε η ώρα να δοθεί προτεραιότητα στα… νεσεσέρ.

Σύμφωνα με τη σχετική απόφαση, ο Δήμος προχωρά στην απευθείας ανάθεση για την αγορά 200 τουριστικών νεσεσέρ. Άλλωστε, όταν έχουν λυθεί όλα τα υπόλοιπα, τι απομένει; Ένα καλοεξοπλισμένο νεσεσέρ για να ολοκληρωθεί η ανάπτυξη!

Οι κακές γλώσσες ίσως αναρωτηθούν αν υπήρχαν πιο επείγουσες ανάγκες. Όμως προφανώς δεν έχουν αντιληφθεί ότι η πραγματική ποιότητα ζωής ξεκινά από το σωστό νεσεσέρ.

Το παραπάνω αποτελεί σατιρικό σχόλιο με αφορμή δημόσια διοικητική απόφαση και δεν αμφισβητεί τη νομιμότητα της διαδικασίας προμήθειας.

Αγαθονήσι: Η αποστολή είχε έναν στόχο... αλλά ο Βαγγέλης Καπλαντζής είχε άλλον!



Στο Αγαθονήσι ο Πρωθυπουργός είχε πρόγραμμα γεμάτο συναντήσεις, συζητήσεις και επισκέψεις. Ο Βαγγέλης Καπλαντζής όμως φαίνεται πως είχε αναλάβει μια άλλη, εξίσου σημαντική αποστολή: να μην υπάρχει ούτε μία φωτογραφία χωρίς τον ίδιο μέσα!

Λένε ότι πριν ανοίξει η πόρτα του σπιτιού της 102χρονης Μαρουδιώς, ο Βαγγέλης είχε ήδη κάνει... αυτοψία.

— «Πρόεδρε, από εδώ θα μπεις. Το φως είναι καλύτερο. Αν σκύψεις λίγο ακόμα, βγαίνει πιο ανθρώπινο το πλάνο!»

Η γιαγιά, με τη σοφία των 102 χρόνων της, αναγνώρισε αμέσως τον Κυριάκο. Για τον Βαγγέλη όμως μάλλον θα αναρωτήθηκε:
«Αυτός είναι συνεργάτης ή έχει αναλάβει τη σκηνοθεσία;»

Οι κάτοικοι έλεγαν ότι όπου γύριζες το κεφάλι σου, έβλεπες τον Βαγγέλη. Δίπλα στον Πρωθυπουργό, πίσω από τον Πρωθυπουργό, λίγο πιο δίπλα από τον Πρωθυπουργό... Αν υπήρχε selfie της ημέρας, μάλλον θα την είχε ήδη ανεβάσει πριν καν φύγει το κυβερνητικό κλιμάκιο!

Στο τέλος της επίσκεψης, λένε ότι ο φωτογράφος τον πλησίασε και του είπε:
«Βαγγέλη, χαλάρωσε λίγο... θα βγεις και στις ομαδικές!» 

Και κάπως έτσι έμεινε η απορία στο Αγαθονήσι:
Ο Πρωθυπουργός συνόδευε τον Βαγγέλη ή ο Βαγγέλης τον Πρωθυπουργό

Οι επιμετρήσεις που δεν έχουν παρουσιαστεί

 <<πολιτική γελοιογραφία>>

Στη δημοσιογραφία υπάρχει ένας κανόνας που δεν αλλάζει. Όταν μια δημόσια αρχή δηλώνει ότι όλα έγιναν νόμιμα, ο δημοσιογράφος δεν έχει υποχρέωση να την πιστέψει ούτε να την αμφισβητήσει. Έχει υποχρέωση να ζητήσει τα έγγραφα. Γιατί η νομιμότητα δεν αποδεικνύεται με δηλώσεις, αλλά με διοικητικές πράξεις, μελέτες, επιμετρήσεις, αυτοψίες και υπογραφές.

Στην υπόθεση του Κερκητείου, η Αντιπεριφέρεια και οι Τεχνικές Υπηρεσίες διαβεβαιώνουν ότι όλες οι διαδικασίες τηρήθηκαν. Αν πράγματι όλα έγιναν όπως προβλέπει η νομοθεσία, τότε γιατί μέχρι σήμερα δεν έχει δοθεί στη δημοσιότητα ο πλήρης διοικητικός και τεχνικός φάκελος της υπόθεσης; Γιατί οι πολίτες καλούνται να αρκεστούν σε διαβεβαιώσεις, αντί να έχουν πρόσβαση στα στοιχεία που τις στηρίζουν;

Η Κτηματική Υπηρεσία αναφέρει ότι δεν είχε αντίρρηση για την απόληψη περίπου 35.000 κυβικών μέτρων υλικών από το ρέμα. Όμως αυτή η αναφορά δεν εξηγεί ποιος υπολόγισε ότι η συγκεκριμένη ποσότητα είναι η ενδεδειγμένη, με ποια επιστημονική μέθοδο έγινε ο υπολογισμός, ποια υπηρεσία εισηγήθηκε ότι μια τόσο εκτεταμένη παρέμβαση δεν δημιουργεί κινδύνους για το υδατόρεμα και ποιος μηχανικός υπέγραψε αυτή την εισήγηση. Αν υπάρχουν οι σχετικές τεχνικές εκθέσεις, γιατί δεν δημοσιοποιούνται;

Το ίδιο ισχύει και για τις περιβαλλοντικές παραμέτρους. Ένα ρέμα δεν είναι ένας χώρος απόθεσης αδρανών υλικών ούτε μια έκταση που διαμορφώνεται κατά βούληση. Είναι ένα ζωντανό φυσικό σύστημα, όπου κάθε επέμβαση μπορεί να επηρεάσει τη ροή του νερού, τη διάβρωση, τη σταθερότητα των πρανών και τη μεταφορά των φερτών υλών. Αναζητήσαμε υδρολογικές αξιολογήσεις και μελέτες στερεοπαροχής που να τεκμηριώνουν ότι οι επιπτώσεις εξετάστηκαν πριν από την παρέμβαση. Μέχρι σήμερα δεν έχουν τεθεί στη διάθεσή μας. Αν υπάρχουν, γιατί παραμένουν εκτός δημόσιας γνώσης;

Υπάρχει όμως ένα ακόμη σοβαρότερο ζήτημα, το οποίο οι Τεχνικές Υπηρεσίες οφείλουν να απαντήσουν με απόλυτη σαφήνεια. Η απόφαση αναφέρει ότι η επιτρεπόμενη ποσότητα ήταν περίπου 35.000 κυβικά μέτρα. Ποιος επιβεβαιώνει ότι τόσα ακριβώς αφαιρέθηκαν; Ποιος μηχανικός της Περιφέρειας πραγματοποίησε τις επιμετρήσεις; Ποιος υπέγραψε ότι η ποσότητα που εγκρίθηκε είναι και η ποσότητα που τελικά απομακρύνθηκε; Υπήρχαν καθημερινές αυτοψίες; Υπήρχαν τοπογραφικές αποτυπώσεις πριν και μετά τις εργασίες; Συντάχθηκαν πρωτόκολλα επιμέτρησης και παραλαβής;

Γιατί χωρίς αυτά τα στοιχεία, πώς μπορεί οποιοσδήποτε να γνωρίζει ότι οι εργασίες περιορίστηκαν στα 33.000 κυβικά μέτρα που αναφέρει η απόφαση; Το ερώτημα δεν είναι αν αφαιρέθηκαν περισσότερα. Το ερώτημα είναι ποιος μπορεί να αποδείξει ποια ήταν η πραγματική ποσότητα. Σε κάθε δημόσιο έργο, ο έλεγχος δεν γίνεται με εκτιμήσεις ούτε με προφορικές διαβεβαιώσεις. Γίνεται με μετρήσεις, επιμετρήσεις, υπογραφές και επίσημα έγγραφα. Αν αυτά υπάρχουν, δεν υπάρχει κανένας λόγος να μη δοθούν στη δημοσιότητα.

Εξίσου προβληματική είναι και η στάση της Διεύθυνσης Περιβάλλοντος. Πρόκειται για την υπηρεσία που έχει θεσμική ευθύνη να προστατεύει τα φυσικά οικοσυστήματα. Υποβλήθηκαν ερωτήματα. Ζητήθηκαν επιστημονικές διευκρινίσεις. Μέχρι σήμερα, σύμφωνα με τα στοιχεία της έρευνας, δεν έχουν δοθεί ουσιαστικές απαντήσεις στα περιβαλλοντικά ζητήματα που τέθηκαν. Η σιωπή δεν αποδεικνύει ότι υπήρξε παράβαση. Δεν ενισχύει όμως ούτε τη διαφάνεια ούτε την εμπιστοσύνη των πολιτών.

Η υπόθεση αυτή δεν αφορά μόνο το Κερκήτειο. Αφορά τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί η δημόσια διοίκηση. Όταν οι υπηρεσίες ζητούν από τους πολίτες να εμπιστευθούν τις αποφάσεις τους, οφείλουν πρώτα να είναι διατεθειμένες να τις τεκμηριώσουν. Η διαφάνεια δεν είναι προαιρετική διαδικασία. Είναι θεσμική υποχρέωση.

Οι πολίτες δεν ζητούν χάρη από την Αντιπεριφέρεια. Δεν ζητούν εξυπηρέτηση από τις Τεχνικές Υπηρεσίες. Ζητούν το αυτονόητο: να δουν τις μελέτες, τις γνωμοδοτήσεις, τις εγκρίσεις, τις επιμετρήσεις, τις αυτοψίες και τα πρωτόκολλα που αποδεικνύουν ότι όλα έγιναν όπως προβλέπει ο νόμος. Αν όλα έγιναν σωστά, η δημοσιοποίηση αυτών των στοιχείων δεν θα δημιουργήσει κανένα πρόβλημα. Αντίθετα, θα κλείσει οριστικά κάθε συζήτηση.

Μέχρι τότε, όμως, τα ερωτήματα παραμένουν. Και όσο παραμένουν αναπάντητα, η ευθύνη δεν βαραίνει όσους τα θέτουν. Βαραίνει εκείνους που έχουν τα στοιχεία και επιλέγουν να μην τα παρουσιάσουν.

Ρέματα, αδρανή υλικά και δημόσιες απαντήσεις που δεν έρχονται


<<πολιτική γελοιογραφία>>

 Εδώ και αρκετό χρονικό διάστημα δημοσιεύονται επανειλημμένα άρθρα και καταγγελίες σχετικά με τη διαχείριση των ρεμάτων στη Σάμο και ειδικότερα με τη λήψη αδρανών υλικών από αυτά.
 Στα δημοσιεύματα γίνεται αναφορά στον Αντιπεριφερειάρχη Σάμου, Ελισσαίο Μαυρατζώτη, καθώς και στη Διεύθυνση Τεχνικών Υπηρεσιών της Περιφερειακής Ενότητας Σάμου.

Το ζήτημα δεν αφορά μόνο τις καταγγελίες που διατυπώνονται, αλλά και το γεγονός ότι μέχρι σήμερα δεν έχει υπάρξει μια ολοκληρωμένη δημόσια απάντηση στα ερωτήματα που τίθενται. Όταν ένα θέμα απασχολεί επίμονα την τοπική κοινωνία και επανέρχεται μέσα από συνεχόμενα δημοσιεύματα, οι πολίτες εύλογα περιμένουν επίσημες εξηγήσεις και τεκμηριωμένες διευκρινίσεις.

Η σιωπή δεν σημαίνει κατ' ανάγκη ότι οι καταγγελίες είναι αληθείς. Ωστόσο, ούτε συμβάλλει στην αποκατάσταση της εμπιστοσύνης των πολιτών. Αντίθετα, αφήνει περιθώριο για φήμες, υποθέσεις και αμφιβολίες, οι οποίες θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί με μια ξεκάθαρη και τεκμηριωμένη ενημέρωση.

Η διαχείριση των ρεμάτων αποτελεί ζήτημα ιδιαίτερης σημασίας, τόσο για την αντιπλημμυρική προστασία όσο και για την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος. Αντίστοιχα, η λήψη αδρανών υλικών από τα ρέματα διέπεται από συγκεκριμένες διαδικασίες και προϋποθέσεις, γεγονός που καθιστά ακόμη πιο αναγκαία την πλήρη ενημέρωση των πολιτών όταν προκύπτουν δημόσια ερωτήματα.

Οι πολίτες δεν ζητούν αντιπαραθέσεις ούτε προσωπικές συγκρούσεις. Ζητούν διαφάνεια. Ζητούν να γνωρίζουν εάν όλες οι προβλεπόμενες διαδικασίες τηρήθηκαν, ποια έργα εκτελέστηκαν, με ποιες εγκρίσεις, ποια υλικά απομακρύνθηκαν και ποια ήταν η τελική τους διάθεση.

Η εμπιστοσύνη στη δημόσια διοίκηση ενισχύεται όταν οι απαντήσεις δίνονται έγκαιρα, με στοιχεία και χωρίς υπεκφυγές. Εάν όλα έγιναν σύμφωνα με τον νόμο, αυτό μπορεί και πρέπει να αποδειχθεί μέσα από τα επίσημα έγγραφα. Εάν υπάρχουν διαφορετικές εκτιμήσεις, αυτές επίσης πρέπει να απαντηθούν με επιχειρήματα και όχι με σιωπή.

Η κοινωνία της Σάμου αξίζει ξεκάθαρες απαντήσεις. Γιατί όταν δημόσια ερωτήματα μένουν αναπάντητα για μεγάλο χρονικό διάστημα, το κενό της ενημέρωσης καλύπτεται αναπόφευκτα από την αμφιβολία.

Ελισαίος Μαυρατζώτης: Με ποια μελέτη δικαιολογήθηκε η λήψη υλικών από τα ρέματα;



 Από τα λατομεία… στα ρέματα. Ποιος πήρε την απόφαση και γιατί;

Στα μεγάλα δημόσια έργα τίποτα δεν γίνεται τυχαία.
Κάθε κυβικό χώματος.
Κάθε τόνος αδρανών.
Κάθε μεταβολή στον τρόπο κατασκευής.
Όλα αποτυπώνονται σε μελέτες, αποφάσεις και οικονομικούς υπολογισμούς.
Γι' αυτό και στην υπόθεση του Κερκητείου το σημαντικότερο ερώτημα δεν είναι μόνο η περιβαλλοντική διάσταση.
Είναι και το πότε και γιατί άλλαξε ο τρόπος προμήθειας των υλικών.


________________________________________
Τι προέβλεπε το έργο όταν δημοπρατήθηκε;
Στα συμβατικά τεύχη προβλεπόταν ότι η Διευθύνουσα Υπηρεσία δεν θα παραχωρούσε στον ανάδοχο λατομεία ή θέσεις λήψης υλικών και ότι ο ίδιος ο ανάδοχος θα εξασφάλιζε τα απαιτούμενα αδρανή από νόμιμα λειτουργούντα λατομεία.
Με βάση αυτή την παραδοχή συντάχθηκαν:
•    ο προϋπολογισμός, 
•    οι αναλύσεις τιμών, 
•    οι προσφορές των διαγωνιζομένων, 
•    η οικονομική προσφορά του αναδόχου. 
Με απλά λόγια, το κόστος αγοράς των υλικών από λατομεία αποτελούσε μέρος της οικονομικής εξίσωσης του έργου.
________________________________________
Και μετά εμφανίζονται τα ρέματα
Το 2026 η εικόνα αλλάζει.
Η Κτηματική Υπηρεσία δηλώνει ότι δεν έχει αντίρρηση για τη λήψη περίπου 37.000 κυβικών μέτρων υλικών από τέσσερα φυσικά ρέματα της Σάμου.
Το υλικό αυτό προορίζεται για το ίδιο έργο.
Εδώ αρχίζει η πραγματική δημοσιογραφική έρευνα.
________________________________________
Το ερώτημα δεν είναι αν επιτρεπόταν
Το πρώτο λάθος θα ήταν να θεωρήσει κάποιος ότι η λήψη υλικών από ρέματα είναι αυτομάτως παράνομη.
Δεν είναι αυτό το ερώτημα.
Το πραγματικό ερώτημα είναι διαφορετικό.
Πώς τεκμηριώθηκε η ανάγκη αυτής της αλλαγής;
Ποια υπηρεσία εισηγήθηκε ότι αντί για λατομικά υλικά θα χρησιμοποιηθούν υλικά από φυσικά ρέματα;
Υπήρξε νέα τεχνική μελέτη;
Υπήρξε τροποποίηση της Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων;
Υπήρξε νέα οικονομική αξιολόγηση;
________________________________________

Το οικονομικό σκέλος
Εδώ η υπόθεση αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον.
Αν ο ανάδοχος επρόκειτο να αγοράσει τα υλικά από λατομεία, το κόστος αυτό ήταν ενσωματωμένο στην οικονομική του προσφορά.
Αν στη συνέχεια χρησιμοποιούνται υλικά που προέρχονται από φυσικά ρέματα, γεννάται ένα εύλογο ερώτημα:
Πώς επηρεάστηκε το οικονομικό αντικείμενο της σύμβασης;
Δεν πρόκειται για υπόνοια.
Πρόκειται για έναν λογιστικό έλεγχο που πρέπει να μπορεί να γίνει από οποιονδήποτε.
Υπήρξε Ανακεφαλαιωτικός Πίνακας;
Μειώθηκαν οι ποσότητες αγοράς αδρανών;
Προσαρμόστηκαν οι τιμές;
Υπήρξε οικονομικό όφελος;
Και αν ναι, υπέρ ποιου;
________________________________________
Το περιβάλλον δεν είναι δωρεάν πρώτη ύλη
Η συζήτηση όμως δεν σταματά στα χρήματα.
Το υλικό που αφαιρείται από ένα ρέμα δεν είναι απλώς πέτρες.
Αποτελεί τμήμα ενός φυσικού συστήματος που διαμορφώθηκε επί αιώνες.
Γι' αυτό οι επιστήμονες εξετάζουν:
•    αν αλλάζει η υδραυλική συμπεριφορά, 
•    αν αυξάνεται ο κίνδυνος διάβρωσης, 
•    αν επηρεάζεται η στερεοπαροχή, 
•    αν αλλάζει η οικολογική λειτουργία του ρέματος. 
Η δημοσιογραφική έρευνα μέχρι σήμερα δεν έχει εντοπίσει δημόσια διαθέσιες μελέτες που να απαντούν σε αυτά τα ζητήματα.
Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν.
Σημαίνει ότι δεν έχουν τεθεί μέχρι στιγμής στη δημόσια κρίση.
________________________________________
Η σιωπή
Είναι ίσως το πιο παράδοξο στοιχείο της υπόθεσης.
Για μήνες κατατίθενται αιτήματα.
Ακολουθεί αλληλογραφία.
Παρεμβαίνει ο Συνήγορος του Πολίτη για την πρόσβαση στις περιβαλλοντικές πληροφορίες. 
Γίνονται δημόσιες παρεμβάσεις στο Περιφερειακό Συμβούλιο.
Κι όμως, η πολιτική ηγεσία της Περιφέρειας δεν έχει δώσει μέχρι σήμερα μια συνολική δημόσια απάντηση στα ερωτήματα που έχουν τεθεί.
________________________________________
Ένα ερώτημα προς τον Αντιπεριφερειάρχη
Κύριε Αντιπεριφερειάρχα,
αν αύριο ένας πολίτης σας ρωτήσει:
«Γιατί αντί να αγοραστούν υλικά από λατομεία αφαιρέθηκαν 37.000 κυβικά μέτρα από τα ρέματα της Σάμου;»
ποια είναι η απάντηση;
Με ποια μελέτη θα του την εξηγήσετε;
Με ποια διοικητική πράξη;
Με ποια οικονομική τεκμηρίωση;

Σάμος: Ο Συνήγορος του Πολίτη υπενθυμίζει τη νομιμότητα – Η Διεύθυνση Τεχνικών Έργων απαντά με... «κατάχρηση δικαιώματος»

 

Έντονα ερωτήματα για τη λειτουργία της Διεύθυνσης Τεχνικών Έργων της Περιφερειακής Ενότητας Σάμου προκαλεί η διαχείριση αιτήματος πολίτη για πρόσβαση σε περιβαλλοντικές πληροφορίες που αφορούν δημόσιο οδικό έργο και την απόληψη αδρανών υλικών από υδατορέματα του νησιού.

Η υπόθεση έφθασε μέχρι τον Συνήγορο του Πολίτη, ο οποίος, εξετάζοντας την αναφορά του πολίτη, υπενθύμισε στην αρμόδια υπηρεσία ότι τα αιτούμενα στοιχεία αποτελούν περιβαλλοντικές πληροφορίες κατά την έννοια της ελληνικής και ευρωπαϊκής νομοθεσίας. Η Ανεξάρτητη Αρχή επισήμανε ότι για την πρόσβαση στις πληροφορίες αυτές δεν απαιτείται επίκληση εύλογου ενδιαφέροντος ή ειδικού εννόμου συμφέροντος και κάλεσε τη Διεύθυνση Τεχνικών Έργων να χορηγήσει πρόσβαση στα αιτηθέντα στοιχεία.

Η επιστολή αυτή ουσιαστικά αναιρεί τη νομική βάση πάνω στην οποία είχε στηριχθεί η αρχική άρνηση της υπηρεσίας, η οποία επικαλούνταν τις διατάξεις του άρθρου 5 του Κώδικα Διοικητικής Διαδικασίας περί «εύλογου ενδιαφέροντος». Ο Συνήγορος του Πολίτη υπενθύμισε ότι στις περιβαλλοντικές πληροφορίες εφαρμόζεται ειδικό νομοθετικό καθεστώς, το οποίο κατοχυρώνει ευρύτερο δικαίωμα πρόσβασης των πολιτών.

Ωστόσο, αντί η υπηρεσία να συμμορφωθεί με τις επισημάνσεις της ανεξάρτητης αρχής και να προχωρήσει στη χορήγηση των αιτούμενων αντιγράφων, η απάντησή της προκάλεσε ακόμη μεγαλύτερο προβληματισμό.

Στο έγγραφό της χαρακτηρίζει την επιμονή του πολίτη ως κίνηση που «κινείται στα όρια της κατάχρησης δικαιώματος», επικαλούμενη το άρθρο 25 του Συντάγματος και το άρθρο 281 του Αστικού Κώδικα. Παράλληλα δηλώνει ότι δεν πρόκειται να επανέλθει σε νέα έγγραφα με παρόμοιο περιεχόμενο, επιμένοντας ότι ο ενδιαφερόμενος μπορεί απλώς να προσέλθει στην υπηρεσία για να λάβει γνώση του φακέλου.

Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί και το γεγονός ότι η ίδια υπηρεσία αναφέρει πως η επιστολή του Συνηγόρου του Πολίτη δεν της είχε κοινοποιηθεί, τη στιγμή που στο έγγραφο της Ανεξάρτητης Αρχής αναφέρεται ρητά ότι αυτό κοινοποιείται στη Διεύθυνση Τεχνικών Έργων της Περιφερειακής Ενότητας Σάμου, προκειμένου να ληφθούν υπόψη οι σχετικές επισημάνσεις.

Το ουσιαστικό ζήτημα, πάντως, παραμένει αναπάντητο. Γιατί, ενώ ο Συνήγορος του Πολίτη υπενθυμίζει ότι οι πολίτες έχουν δικαίωμα πρόσβασης στις συγκεκριμένες περιβαλλοντικές πληροφορίες χωρίς να απαιτείται ειδικό έννομο συμφέρον, η αρμόδια υπηρεσία αποφεύγει να χορηγήσει τα αιτούμενα αντίγραφα και επιλέγει να χαρακτηρίσει το αίτημα ως καταχρηστικό;

Η διαφάνεια στη δημόσια διοίκηση δεν είναι θέμα διακριτικής ευχέρειας. Πρόκειται για νομική υποχρέωση και θεμελιώδη αρχή του κράτους δικαίου. Όταν μάλιστα μια ανεξάρτητη συνταγματική αρχή, όπως ο Συνήγορος του Πολίτη, υπενθυμίζει στη διοίκηση τις υποχρεώσεις της, οι πολίτες εύλογα αναμένουν συμμόρφωση και όχι χαρακτηρισμούς που αφήνουν την ουσία των ερωτημάτων αναπάντητη.

Η υπόθεση αναμένεται να έχει συνέχεια, καθώς ο πολίτης έχει ήδη δηλώσει ότι θα επιδιώξει κάθε νόμιμη ενέργεια για την προάσπιση του δικαιώματός του στην πρόσβαση στις περιβαλλοντικές πληροφορίες.

Η Σάμος υποταγμένη στις επιλογές της Αστυνομικής Διεύθυνσης

 ΠΗΓΗ https://www.fm954.gr/


Η Σάμος υποταγμένη στα θέλω και τις ορέξεις του εκάστοτε Αστυνομικού Διευθυντή και οι αιρετοί του τόπου απλοί παρατηρητές , άντε στην καλύτεροι ευγενικά αγανακτισμένοι .  Οι αριθμοί των ελέγχων αμείλικτη απόδειξη της αστυνομικής επιχείρησης που διεξάγεται στο νησί μας , ως άσκηση ίσως όσων έπονται ή μήπως απλά επειδή κάποιοι θέλουν έμπρακτα να αποδείξουν την τυφλή υποταγή τους στο σύστημα !

  Όπως και να έχει οι επιχειρηματίες , οι κάτοικοι και οι επισκέπτες είναι τα θύματα .  Κανείς δεν αμφισβητεί ότι πρέπει να υπάρχουν έλεγχοι , κυρίως αλκοτέστ, κράνη αλλά και για επικίνδυνη οδήγηση , η οποία δεν σταματά μόνο στην υπερβολική ταχύτητα αλλά στην εν γένη οδική συμπεριφορά , αλλά ξεχάσαμε πως για να ελέγχεται η εν γένη οδική συμπεριφορά απαιτείται προσωπικό το οποίο δεν υπάρχει και άρα πάμε στην «εύκολη» λύση του μπλόκου που θα αποφέρει σίγουρα αποτελέσματα και οικονομικά οφέλη , ενώ το μπλόκο αμέσως λίγο μετά την έξοδο από πανηγύρι ή νυχτερινό κατάστημα προκαλεί και «ερεθίζει » κάτι που φέρνει τα στελέχη σε άμεση αντιπαλότητα με τον πολίτη , κάτι απόλυτα επικίνδυνο και ανεπίτρεπτο μιας που στην τελική όλοι πολίτες είμαστε !!! 

 Προτείνουμε δε σε αντίστοιχες περιπτώσεις σε συνεργασία Αστυνομίας και διοργανωτών ή επαγγελματιών να υπάρχουν μέτρα πρόληψης ΠΡΙΝ πιάσει κανείς το τιμόνι . Αποστολή μας είναι να αποφύγουμε ατυχήματα, θανάτους κτλ , να διασκεδάσουν και να φθάσουν σώοι στα σπίτια / δωμάτια τους όλοι και όχι να εισπράξουμε όσα περισσότερα μπορούμε !!! 

 Οι έλεγχοι πρέπει να γίνονται και όλοι πρέπει να το νοιώθουν ασφαλείς , αλλά αυτό όχι εις βάρος όλων και όχι με τρόπο καθεστωτικό . Υπάρχουν τρόποι και μέτρα πρόληψης , οφείλουν να δίνονται δεύτερες ευκαιρίες στους πολίτες , να υπάρχει σχετική προειδοποίηση . Δεν πρέπει τα στελέχη της ΕΛΑΣ να θεωρούνται και να λειτουργούν ως εισπρακτικά όργανα του κράτους , ούτε ως μπαμπούλες που όποιον βρουν μπροστά τους θα τον μαστιγώσουν , όπως επίσης και δεν πρέπει να θεωρούνται οι πολίτες ντε φάκτο παράνομοι .

ΠΗΓΗ https://www.fm954.gr/

Σάμος: Τουριστικός προορισμός ή εικόνα διαρκούς αστυνομικής επιχείρησης;

Ο Διευθυντής της Αστυνομικής Διεύθυνσης Σάμου καλείται να δώσει δημόσιες απαντήσεις σχετικά με τη χρήση των μπλε φάρων στις νυχτερινές περιπολίες και τις πρακτικές αστυνόμευσης που εφαρμόζονται στο νησί.



 Η ασφάλεια είναι απαραίτητη.

Η υπερβολή, όμως, δεν είναι.

Τις τελευταίες εβδομάδες, όλο και περισσότεροι κάτοικοι της Σάμου εκφράζουν τον προβληματισμό τους για μια εικόνα που, όπως υποστηρίζουν, δεν συνάδει με έναν από τους σημαντικότερους τουριστικούς προορισμούς του Αιγαίου.

Κατά τις βραδινές ώρες, τόσο στον παραλιακό δρόμο της πόλης της Σάμου όσο και στη διαδρομή από την Αγία Ειρήνη έως το Κοκκάρι, δεν είναι ασυνήθιστο να κινούνται ταυτόχρονα πολλά περιπολικά της Ελληνικής Αστυνομίας με αναμμένους μπλε φάρους. Σύμφωνα με μαρτυρίες πολιτών, σε μια μικρή μόνο διαδρομή μπορεί να συναντήσει κανείς τέσσερα ή και πέντε περιπολικά.

Η εικόνα αυτή προκαλεί εύλογα ερωτήματα.

Κάθε βράδυ, χιλιάδες Έλληνες και ξένοι επισκέπτες περπατούν στην παραλιακή, γεμίζουν τα καταστήματα εστίασης και απολαμβάνουν τις διακοπές τους. Αντικρίζουν όμως μια εικόνα που περισσότερο παραπέμπει σε περιοχή αυξημένων μέτρων ασφαλείας παρά σε ένα ήρεμο και φιλόξενο τουριστικό νησί.

Είναι απολύτως φυσικό ένας επισκέπτης που δεν γνωρίζει τη Σάμο να αναρωτηθεί:

«Τι συμβαίνει εδώ; Υπάρχει κάποιο σοβαρό πρόβλημα ασφάλειας;»

Κι όμως, η Σάμος δεν χαρακτηρίζεται από υψηλά ποσοστά εγκληματικότητας.

Τότε γιατί αυτή η εικόνα;

Γιατί τόσα περιπολικά;

Γιατί τόσοι αναμμένοι μπλε φάροι;

Υπάρχει κάποια έκτακτη επιχειρησιακή ανάγκη που επαναλαμβάνεται κάθε βράδυ;

Υπάρχει σχετική διαταγή του Αρχηγείου της Ελληνικής Αστυνομίας που προβλέπει τη συνεχή χρήση των μπλε φάρων κατά τις νυχτερινές περιπολίες;

Ή πρόκειται για επιλογή της τοπικής διοίκησης;

Το ερώτημα γίνεται ακόμη πιο σοβαρό αν ληφθεί υπόψη ότι το άρθρο 44 παρ. 4 του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας προβλέπει ότι οι ειδικές συσκευές προειδοποίησης –οι μπλε φάροι και οι σειρήνες– χρησιμοποιούνται όταν αυτό δικαιολογείται από το κατεπείγον της αποστολής του οχήματος άμεσης ανάγκης.

Εφόσον δεν πρόκειται για επείγον περιστατικό, γιατί οι μπλε φάροι παραμένουν αναμμένοι κατά τη διάρκεια της συνήθους περιπολίας;

Το είχαν καταγγείλει ακόμη και οι ίδιοι οι αστυνομικοί

Το ζήτημα δεν αποτελεί μόνο προβληματισμό των πολιτών.

Είχε τεθεί επισήμως και από Ένωση Αστυνομικών, η οποία με έγγραφό της προς την Πανελλήνια Ομοσπονδία Αστυνομικών Υπαλλήλων (ΠΟΑΣΥ), με θέμα «Συνεχή χρήση φάρου από τα έγχρωμα περιπολικά», εξέφραζε σοβαρές αντιρρήσεις για τη συγκεκριμένη πρακτική.

Στο έγγραφο επισημαίνεται ότι η συνεχής χρήση των φάρων:

προκαλεί θάμβωση τόσο στους οδηγούς των περιπολικών όσο και στους υπόλοιπους χρήστες του οδικού δικτύου,
καθιστά την παρουσία των περιπολικών αντιληπτή από μεγάλη απόσταση, μειώνοντας τον επιχειρησιακό αιφνιδιασμό,
δημιουργεί στους πολίτες την εντύπωση ότι η συνεχής χρήση του φάρου είναι κάτι φυσιολογικό, με αποτέλεσμα, όταν υπάρξει πραγματική κατάσταση έκτακτης ανάγκης, να μην αντιδρούν άμεσα και να μην παραχωρούν εγκαίρως προτεραιότητα,
μπορεί ακόμη και να επηρεάσει αρνητικά την επιχειρησιακή ασφάλεια των ίδιων των αστυνομικών.

Ιδιαίτερη σημασία έχει ότι οι συντάκτες του εγγράφου θέτουν και ένα καθαρά νομικό ερώτημα:

Πώς είναι δυνατόν να εφαρμόζεται στην πράξη μια μόνιμη χρήση φάρου, όταν η παράγραφος 4 του άρθρου 44 του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας ορίζει ρητά τις περιπτώσεις στις οποίες αυτή επιτρέπεται; Υπάρχει σχετική γραπτή διαταγή ή πρόκειται για προφορική οδηγία;

Μάλιστα, το έγγραφο καταλήγει με μια ιδιαίτερα χαρακτηριστική επισήμανση:

«Η χρήση φωτεινών και ηχητικών μέσων είναι για σοβαρούς λόγους και όχι για το θεαθήναι. Η αστυνόμευση δεν αυξάνεται με τα λαμπάκια.»

Πρόκειται για διατύπωση που δεν προέρχεται από επικριτές της Αστυνομίας, αλλά από τους ίδιους τους αστυνομικούς.

Η εικόνα έχει σημασία

Παράλληλα, αρκετοί πολίτες εκφράζουν τον προβληματισμό τους και για τον τρόπο με τον οποίο πραγματοποιούνται ορισμένοι έλεγχοι ταχύτητας, υποστηρίζοντας ότι σε αρκετές περιπτώσεις τα συνεργεία ελέγχου τοποθετούνται σε σημεία περιορισμένης ορατότητας, πίσω από θάμνους ή άλλα φυσικά εμπόδια.

Κανείς δεν αμφισβητεί ότι η Ελληνική Αστυνομία έχει υποχρέωση να πραγματοποιεί ελέγχους.

Το ερώτημα όμως παραμένει:

Στόχος είναι πρωτίστως η πρόληψη ή η δημιουργία μιας εικόνας συνεχούς καταστολής;

Η Σάμος ζει από τον τουρισμό.

Η ασφάλεια αποτελεί συγκριτικό της πλεονέκτημα.

Δεν υπάρχει κανένας λόγος να εκπέμπεται κάθε βράδυ μια εικόνα που μπορεί να δημιουργεί λανθασμένες εντυπώσεις στους επισκέπτες και να προκαλεί αντιδράσεις ακόμη και μεταξύ των ίδιων των αστυνομικών.

Η Αστυνομική Διεύθυνση Σάμου οφείλει να απαντήσει δημόσια:

Γιατί γίνεται τόσο εκτεταμένη χρήση των μπλε φάρων κατά τις νυχτερινές περιπολίες;
Υπάρχει σχετική γραπτή διαταγή;
Συμβαδίζει η πρακτική αυτή με το άρθρο 44 του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας;
Έχει αξιολογηθεί η εικόνα που εκπέμπει ένα τουριστικό νησί όταν κάθε βράδυ θυμίζει περιοχή διαρκούς αστυνομικής επιχείρησης;

Η διαφάνεια δεν μειώνει το κύρος της Ελληνικής Αστυνομίας.

Το ενισχύει.