Μια απόφαση της 2ης Υγειονομικής Περιφέρειας Πειραιώς και Αιγαίου έρχεται να προκαλέσει ακόμη μεγαλύτερο προβληματισμό για την κατάσταση της δημόσιας Υγείας στη Σάμο. Την ώρα που οι ανάγκες του νησιού σε ιατρικό προσωπικό παραμένουν υπαρκτές και η ανάγκη για ουσιαστική στελέχωση των δομών Υγείας είναι επιτακτική, η διοίκηση της 2ης ΥΠΕ αποφασίζει τη μετακίνηση γιατρού από το Κέντρο Υγείας Σάμου στο Κέντρο Υγείας Σύμης.
Η απόφαση, που φέρει ημερομηνία 31 Αυγούστου 2026 και την υπογραφή του διοικητή της 2ης ΥΠΕ Χρήστου Ροϊλού, προβλέπει τη μετακίνηση της Διευθύντριας Γενικής Ιατρικής του Κ.Υ. Σάμου, Ευτυχίας Δήμου, στη Σύμη από 3 έως 11 Σεπτεμβρίου, προκειμένου να καλυφθούν υπηρεσιακές ανάγκες. Μετά το τέλος της μετακίνησης προβλέπεται η επιστροφή της στη Σάμο.
Και εδώ βρίσκεται η ουσία της υπόθεσης: πώς είναι δυνατόν μια περιοχή που χρειάζεται ενίσχυση σε γιατρούς να καλείται να στερηθεί, έστω και προσωρινά, έναν γιατρό της για να καλυφθούν ανάγκες άλλης περιοχής; Η Σύμη ασφαλώς και χρειάζεται ιατρική κάλυψη. Όπως χρειάζεται και κάθε ακριτικό νησί. Όμως η αντιμετώπιση του προβλήματος δεν μπορεί να είναι η μεταφορά του ίδιου ανθρώπινου δυναμικού από το ένα νησί στο άλλο.
Το αρνητικό στην προκειμένη περίπτωση είναι ότι δεν προστίθεται ούτε ένας νέος γιατρός στο σύστημα. Δεν δημιουργείται νέα θέση. Δεν ενισχύεται πραγματικά το ανθρώπινο δυναμικό. Απλώς μετακινείται ένας ήδη υπηρετών γιατρός από τη Σάμο στη Σύμη. Πρόκειται για μια λογική «μπαλώματος» που μπορεί να καλύπτει προσωρινά μια ανάγκη, αλλά δεν αντιμετωπίζει το πρόβλημα στη ρίζα του.
Και το ερώτημα προς τη διοίκηση της 2ης ΥΠΕ είναι αμείλικτο: γιατί η λύση για τη Σύμη πρέπει να αναζητηθεί στη Σάμο; Γιατί δεν εξασφαλίζεται πρόσθετο ιατρικό προσωπικό ώστε να καλυφθούν οι ανάγκες και των δύο νησιών; Γιατί τα ακριτικά νησιά πρέπει να λειτουργούν σαν συγκοινωνούντα δοχεία, όπου όταν δημιουργείται ένα κενό στη μία περιοχή μετακινείται προσωπικό από την άλλη;
Η απόφαση του κ. Ροϊλού μπορεί να είναι διοικητικά προβλεπόμενη και προσωρινή, όμως πολιτικά αναδεικνύει ένα σοβαρό πρόβλημα: το κράτος εξακολουθεί να αντιμετωπίζει τις ανάγκες των νησιών με μετακινήσεις του ήδη υπάρχοντος προσωπικού αντί να επενδύει στη μόνιμη στελέχωσή τους. Και αυτό είναι το μεγάλο αρνητικό που δεν μπορεί να κρυφτεί πίσω από τη διάρκεια των λίγων ημερών.
Για τη Σάμο, μάλιστα, το ζήτημα αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα. Κάθε γιατρός που υπηρετεί σε μια ακριτική δομή έχει πολλαπλάσια αξία, ακριβώς επειδή οι εναλλακτικές λύσεις είναι περιορισμένες και η πρόσβαση σε μεγαλύτερα νοσοκομεία δεν είναι αυτονόητη. Η προσωρινή απουσία ενός γιατρού μπορεί να μην σημαίνει αυτομάτως κατάρρευση μιας δομής, όμως σίγουρα γεννά το ερώτημα αν υπάρχει επαρκές προσωπικό ώστε να καλύπτονται χωρίς προβλήματα οι ανάγκες της Σάμου.
Το ίδιο ισχύει και για την κυβέρνηση. Δεν μπορεί να μιλά για αναβάθμιση της δημόσιας Υγείας στα νησιά όταν η πρακτική που καταγράφεται είναι η συνεχής μετακίνηση των ίδιων γιατρών από δομή σε δομή. Αυτό δεν είναι πραγματική ενίσχυση. Είναι διαχείριση της έλλειψης. Και η διαχείριση της έλλειψης δεν μπορεί να αποτελέσει μόνιμη πολιτική Υγείας.
Ακόμη και το γεγονός ότι η συγκεκριμένη μετακίνηση αφορά μόλις λίγες ημέρες δεν αναιρεί το βασικό πρόβλημα. Αντίθετα, αποδεικνύει πόσο εύκολα το σύστημα καταφεύγει στο υπάρχον προσωπικό για να καλύψει έκτακτες ανάγκες. Το ερώτημα είναι τι γίνεται όταν οι ανάγκες δεν είναι έκτακτες αλλά μόνιμες. Ποιος σχεδιάζει τη στελέχωση; Ποιος εξασφαλίζει γιατρούς; Και ποιος εγγυάται ότι η Σάμος δεν θα αποδυναμώνεται κάθε φορά που προκύπτει ανάγκη σε άλλη νησιωτική δομή;
Η απόφαση του κ. Ροϊλού είναι συγκεκριμένη και δεν επιδέχεται παρερμηνείες: γιατρός του Κ.Υ. Σάμου μετακινείται στη Σύμη για την κάλυψη υπηρεσιακών αναγκών και στη συνέχεια επιστρέφει στη βάση της. Αυτό όμως δεν απαντά στο μεγαλύτερο ερώτημα. Πότε θα σταματήσει η πολιτική των προσωρινών λύσεων και πότε θα υπάρξει πραγματική στελέχωση των ακριτικών νησιών;
Η Σάμος δεν ζητά να στερηθεί η Σύμη τον γιατρό που χρειάζεται. Ζητά το αυτονόητο: να υπάρχουν αρκετοί γιατροί ώστε κανένα νησί να μην χρειάζεται να παίρνει προσωπικό από ένα άλλο για να λειτουργήσει.
Αυτό είναι το πραγματικό στοίχημα για την κυβέρνηση, την 2η ΥΠΕ και τον κυβερνητικό βουλευτή της Σάμου. Γιατί όταν η απάντηση στην έλλειψη γιατρών είναι να μετακινείται ένας από εκεί που ήδη υπηρετεί, τότε το πρόβλημα δεν λύνεται. Απλώς μετακινείται.
Και οι κάτοικοι της Σάμου δικαιούνται να γνωρίζουν αν αυτή είναι η πολιτική που τους περιμένει και στο μέλλον: να ζητούν γιατρούς και να βλέπουν αυτούς που ήδη έχουν να μετακινούνται αλλού.
