Όψιμες διαμαρτυρίες και πολιτικές ευθύνες
Οι τελευταίες επιστολές και δημόσιες παρεμβάσεις του Αντιπεριφερειάρχη Σάμου Ελισσαίου Μαυρατζώτη και του Δημάρχου Ανατολικής Σάμου Πάρη Παπαγεωργίου σχετικά με τη μεταφορά αιτούντων άσυλο από την Κρήτη στη Σάμο δημιουργούν εύλογα ερωτήματα στην τοπική κοινωνία.
Όχι γιατί εκφράζουν ανησυχία. Κάθε θεσμικός εκπρόσωπος οφείλει να υπερασπίζεται τα συμφέροντα του τόπου του.
Αλλά γιατί οι σημερινές διαμαρτυρίες έρχονται σε πλήρη αντίθεση με τη στάση που οι ίδιοι τήρησαν όταν λαμβάνονταν οι κρίσιμες αποφάσεις για τη δημιουργία της δομής στου Ζερβού.
Ο Ελισσαίος Μαυρατζώτης, ως δημοτικός σύμβουλος, βρέθηκε ανάμεσα σε εκείνους που στήριξαν τη δημιουργία της νέας δομής. Ο Πάρης Παπαγεωργίου επίσης τάχθηκε υπέρ του σχεδιασμού που προωθούσε η κυβέρνηση για τη Σάμο. Την περίοδο εκείνη ζητήθηκε από τους πολίτες να εμπιστευτούν τις διαβεβαιώσεις της Πολιτείας, να αποδεχθούν μια μεγάλη δομή και να πιστέψουν ότι όλα θα λειτουργήσουν μέσα σε συγκεκριμένα πλαίσια.
Σήμερα οι ίδιοι άνθρωποι εμφανίζονται να καταγγέλλουν ότι παραβιάζονται οι δεσμεύσεις που είχαν δοθεί.
Το ερώτημα είναι απλό.
Όταν στήριζαν τη δημιουργία της δομής, δεν γνώριζαν το μέγεθός της;
Δεν γνώριζαν ότι επρόκειτο για μια εγκατάσταση χιλιάδων θέσεων;
Δεν γνώριζαν ότι οι κυβερνήσεις μπορούν να μεταβάλουν τον τρόπο λειτουργίας μιας δομής ανάλογα με τις ανάγκες που προκύπτουν;
Αν τα γνώριζαν, τότε γιατί παρουσιάζονται σήμερα έκπληκτοι;
Αν δεν τα γνώριζαν, τότε γιατί ζητούσαν από την τοπική κοινωνία να εμπιστευτεί τις επιλογές τους;
Η πραγματικότητα είναι ότι οι πολίτες της Σάμου δεν κρίνουν μόνο τις σημερινές δηλώσεις. Κρίνουν και τη συνολική πολιτική διαδρομή των προσώπων που διοικούν τον τόπο.
Και η πολιτική διαδρομή των κ. Μαυρατζώτη και Παπαγεωργίου περιλαμβάνει τη στήριξη της δημιουργίας της δομής που σήμερα επικαλούνται για να εκφράσουν την αντίθεσή τους στις νέες κυβερνητικές αποφάσεις.
Η Σάμος δεν αντιμετωπίζει προβλήματα μόνο στο μεταναστευτικό.
Τα τελευταία χρόνια οι κάτοικοι βιώνουν διαρκή υποβάθμιση σε κρίσιμους τομείς. Η δημόσια υγεία παραμένει σε οριακή κατάσταση. Οι ακτοπλοϊκές και αεροπορικές συνδέσεις εξακολουθούν να αποτελούν αντικείμενο διαμαρτυριών. Η τοπική οικονομία δοκιμάζεται. Το δημογραφικό πρόβλημα επιδεινώνεται. Οι νέοι εγκαταλείπουν το νησί αναζητώντας καλύτερες προοπτικές αλλού.
Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, οι πολίτες δικαιούνται να αναρωτιούνται γιατί οι θεσμικοί εκπρόσωποι του τόπου επιλέγουν να υψώσουν τη φωνή τους μόνο όταν οι εξελίξεις αρχίζουν να προκαλούν πολιτικό κόστος.
Οι επιστολές διαμαρτυρίας έχουν αξία όταν συνοδεύονται από συνέπεια.
Όταν όμως προέρχονται από πρόσωπα που στο παρελθόν στήριξαν τις επιλογές τις οποίες σήμερα καταγγέλλουν, είναι λογικό να αντιμετωπίζονται με σκεπτικισμό από ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας.
Η Σάμος δεν έχει ανάγκη από όψιμες διαφοροποιήσεις.
Δεν έχει ανάγκη από ανακοινώσεις που εκδίδονται όταν η κοινωνική πίεση μεγαλώνει.
Έχει ανάγκη από σταθερές θέσεις, πολιτικό θάρρος και διάθεση σύγκρουσης όταν λαμβάνονται οι αποφάσεις και όχι όταν εμφανίζονται οι συνέπειές τους.
Οι πολίτες γνωρίζουν ποιοι στήριξαν τον σχεδιασμό της δομής στου Ζερβού και ποιοι ζητούσαν εμπιστοσύνη στις κυβερνητικές δεσμεύσεις. Γνωρίζουν επίσης ποιοι σήμερα επιχειρούν να αποστασιοποιηθούν από εκείνες τις επιλογές.
Και τελικά, όσο κι αν αλλάζουν οι ανακοινώσεις και οι δημόσιες τοποθετήσεις, ένα γεγονός παραμένει αναλλοίωτο:
Η πολιτική αξιοπιστία δεν κρίνεται από τις επιστολές διαμαρτυρίας που γράφονται σήμερα, αλλά από τις αποφάσεις που ελήφθησαν χθες.
