Ο κ. Στεφανάδης, αντί να περιοριστεί σε μια καθαρή και ψύχραιμη απάντηση για το δημόσιο Πόθεν Έσχες του, επέλεξε να μιλήσει για «περιθωριακούς», «λασπολόγους», «συκοφάντες», «αθλιότητες» και για ανθρώπους που δήθεν έχουν “σκελετούς στις ντουλάπες τους”.
Μόνο που στη Δημοκρατία, κύριε Βουλευτά, όταν ένας αιρετός δέχεται ερωτήματα για τη δημόσια περιουσιακή του δήλωση, δεν απαντά με χαρακτηρισμούς, υπαινιγμούς και μισόλογα.
Απαντά με στοιχεία.
Απαντά με πολιτικά επιχειρήματα.
Απαντά με σεβασμό στους πολίτες που έχει την τιμή να εκπροσωπεί.
Γιατί το Πόθεν Έσχες δεν δημοσιεύεται για διακόσμηση.
Δεν είναι κορνίζα στον τοίχο της πολιτικής ευπρέπειας.
Δημοσιεύεται ακριβώς για να ελέγχεται.
Και όταν σε δημόσια διαθέσιμη πλατφόρμα, όπως το pothenesxes.vouliwatch.gr, εμφανίζονται μεταβολές σε δηλωμένα ακίνητα, καταθέσεις και επενδυτικά προϊόντα, η κοινωνία έχει κάθε δικαίωμα να ρωτά. Όχι επειδή αυτό από μόνο του αποδεικνύει παρανομία. Αλλά επειδή οι πολιτικοί οφείλουν να λογοδοτούν. Τελεία.
Ο κ. Βουλευτής απάντησε ότι η αύξηση σχετίζεται με γονικές παροχές, κληρονομιές, αγροτεμάχια μικρής αντικειμενικής αξίας, στοιχεία συζύγου και αλλαγές που προβλέπει ο Ν. 5026/2023.
Καλώς. Αυτή είναι απάντηση.
Οι χαρακτηρισμοί όμως δεν είναι απάντηση. Είναι υπεκφυγή με θόρυβο.
Και αφού ο ίδιος δηλώνει ότι δεν μπήκε στην πολιτική για να αυξήσει την περιουσία του, τότε το ερώτημα γίνεται ακόμη πιο πολιτικό:
Γιατί μπήκε;
Για να βλέπουν οι Σαμιώτες, οι Ικαριώτες και οι Φουρνιώτες τα νησιά τους να παραμένουν χρόνια τώρα με τεράστια προβλήματα στην υγεία, στις μεταφορές, στις υποδομές, στην ακρίβεια και στην καθημερινότητα;
Για να συμβαδίζει αδιαμαρτύρητα με μια κυβέρνηση που άφησε τη νησιωτικότητα στα χαρτιά και τους νησιώτες να παλεύουν μόνοι τους;
Για να γεμίζουμε με ανακοινώσεις, φωτογραφίες, επισκέψεις, χειραψίες και κορδέλες, ενώ τα βασικά προβλήματα μένουν καρφωμένα στη θέση τους;
Επτά χρόνια τώρα, οι πολίτες ακούν πολλά.
Βλέπουν δελτία Τύπου, χαμόγελα, πανηγυρικές αναρτήσεις και πολιτικές φιέστες.
Αυτό που δεν βλέπουν είναι μεγάλες συγκρούσεις για τον τόπο.
Δεν βλέπουν ουσιαστικές διεκδικήσεις.
Δεν βλέπουν έναν βουλευτή να χτυπά το χέρι στο τραπέζι για τη Σάμο, την Ικαρία και τους Φούρνους.
Και επειδή ο κ. Στεφανάδης μίλησε για “σκιές” και “σκελετούς”, ας το ξεκαθαρίσουμε:
Σκιά δεν είναι η ερώτηση.
Σκιά γίνεται η αποφυγή της ουσίας.
Σκιά γίνεται όταν η πολιτική κριτική βαφτίζεται λάσπη.
Σκιά γίνεται όταν ο δημόσιος έλεγχος αντιμετωπίζεται σαν προσωπική προσβολή.
Το να ελέγχεται πολιτικά ένας βουλευτής για την περιουσιακή του κατάσταση, για τις μεταβολές στα δηλωμένα στοιχεία του, για τις πολιτικές του επιλογές και για το έργο του, δεν είναι λασπολογία.
Είναι Δημοκρατία.
Είναι δημόσιος έλεγχος.
Είναι η ουσία της πολιτικής λογοδοσίας.
Οι πολίτες δεν είναι χειροκροτητές.
Δεν είναι υποχρεωμένοι να σωπαίνουν για να μην ενοχλούνται οι ισχυροί.
Δεν είναι κομπάρσοι στο πολιτικό σκηνικό κανενός.
Η εποχή που όποιος ασκούσε κριτική βαφτιζόταν “λασπολόγος” έχει περάσει.
Η εποχή που η ερώτηση παρουσιαζόταν ως επίθεση έχει τελειώσει.
Και η εποχή που οι πολίτες έσκυβαν το κεφάλι μπροστά σε πολιτικές αυθεντίες, ευτυχώς, ανήκει στο παρελθόν.
Οι νησιώτες δεν ζητούν χαρακτηρισμούς.
Ζητούν απαντήσεις.
Ζητούν έργο.
Ζητούν διεκδίκηση.
Ζητούν έναν βουλευτή που να απολογείται στον λαό, όχι να του κουνάει το δάχτυλο.
Γιατί, κύριε Βουλευτά, η διαφάνεια δεν απειλεί όσους είναι καθαροί.
Τους προστατεύει.
Και η κριτική δεν είναι λάσπη.
Είναι το οξυγόνο της Δημοκρατίας.
ΠΗΓΗ ΝΙΚΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
