Επιστολή πολίτη θέτει στο επίκεντρο ένα καθημερινό πρόβλημα που αφορά την οδική ασφάλεια και τη λειτουργικότητα του επαρχιακού δικτύου
Ένα ιδιαίτερο, αλλά ταυτόχρονα σοβαρό ζήτημα που αφορά την καθημερινή μετακίνηση στη Σάμο αναδεικνύει με επιστολή του ο Δημήτρης Ηλιάδης, υποστράτηγος ε.α., καλώντας ουσιαστικά τους αρμόδιους φορείς να επανεξετάσουν την κατάσταση που επικρατεί στο επαρχιακό οδικό δίκτυο του νησιού.
Με αιχμηρό και σκωπτικό τρόπο, ο κ. Ηλιάδης χαρακτηρίζει τη Σάμο «υποψήφια για το ρεκόρ Γκίνες», με αφορμή, όπως αναφέρει, το γεγονός ότι σε μεγάλο μήκος του επαρχιακού οδικού δικτύου κυριαρχεί η συνεχής διπλή διαχωριστική γραμμή, η οποία απαγορεύει την προσπέραση.
Πίσω, ωστόσο, από το χιουμοριστικό ύφος της επιστολής βρίσκεται ένα ζήτημα που αφορά άμεσα την οδική ασφάλεια και την καθημερινότητα οδηγών και κατοίκων.
Η «παγίδα» της διπλής γραμμής
Η ύπαρξη συνεχούς διπλής γραμμής έχει συγκεκριμένο σκοπό: να αποτρέπει τις επικίνδυνες προσπεράσεις σε σημεία όπου η ορατότητα, η γεωμετρία του δρόμου ή οι γενικότερες κυκλοφοριακές συνθήκες δεν επιτρέπουν ασφαλή κίνηση στο αντίθετο ρεύμα.
Το πρόβλημα που αναδεικνύει ο επιστολογράφος είναι ότι η ίδια οδική σήμανση φαίνεται να δημιουργεί, σε αρκετά σημεία, μια αντίφαση ανάμεσα στη θεωρητική απαγόρευση και στην πραγματική ανάγκη πρόσβασης.
Όπως επισημαίνει, κατά μήκος του επαρχιακού δικτύου υπάρχουν παρόδιες ιδιοκτησίες, δρόμοι που οδηγούν σε άλλα χωριά, εγκαταστάσεις και υποδομές, ακόμη και πρατήρια καυσίμων, στις οποίες οι οδηγοί πρέπει καθημερινά να εισέρχονται ή να εξέρχονται.
Σε αυτές τις περιπτώσεις, η κίνηση μπορεί να απαιτεί αλλαγή πορείας και διέλευση από το αντίθετο ρεύμα. Όταν όμως η συγκεκριμένη κίνηση πραγματοποιείται σε σημείο όπου υπάρχει συνεχής διπλή γραμμή, δημιουργείται ένα πρακτικό πρόβλημα: πώς μπορεί ο οδηγός να προσεγγίσει με ασφάλεια τον προορισμό του χωρίς να παραβιάσει τη διαγράμμιση;
Από την καθημερινότητα στην επικινδυνότητα
Η επιστολή δεν περιορίζεται στην αισθητική ή στην ορθότητα της οδικής διαγράμμισης. Το βασικό ερώτημα που θέτει είναι εάν ο τρόπος με τον οποίο έχει οργανωθεί σήμερα η κυκλοφορία εξυπηρετεί πραγματικά την ασφάλεια των πολιτών.
Για έναν κάτοικο που θέλει να φτάσει στην ιδιοκτησία του, για έναν οδηγό που πρέπει να στρίψει προς έναν παράδρομο ή ένα χωριό ή για κάποιον που χρειάζεται να εισέλθει σε πρατήριο καυσίμων, η ύπαρξη συνεχούς διπλής γραμμής μπορεί να μετατρέψει μια απλή καθημερινή μετακίνηση σε έναν δύσκολο κυκλοφοριακό ελιγμό.
Το αποτέλεσμα, σύμφωνα με την επιστολή, είναι ότι στην πράξη παρατηρούνται καθημερινά παραβιάσεις της διαγράμμισης.
Και εδώ βρίσκεται ίσως το σημαντικότερο ζήτημα: όταν μια απαγόρευση παραβιάζεται συστηματικά επειδή η διαμόρφωση του δρόμου δεν ανταποκρίνεται στις πραγματικές ανάγκες των χρηστών του, τότε απαιτείται να εξεταστεί εάν υπάρχει ανάγκη επανασχεδιασμού της κυκλοφοριακής οργάνωσης στα συγκεκριμένα σημεία.
«Μήπως κάποιοι πρέπει να αναλάβουν δράσεις;»
Ο Δημήτρης Ηλιάδης απευθύνει ουσιαστικά έκκληση προς την Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου και τους αρμόδιους φορείς να εξετάσουν το ζήτημα και να αναλάβουν πρωτοβουλίες.
Το ζητούμενο, όπως προκύπτει από την επιστολή, δεν είναι η κατάργηση της διπλής γραμμής όπου αυτή είναι απαραίτητη για την αποτροπή επικίνδυνων προσπεράσεων. Αντίθετα, το ερώτημα είναι εάν η οδική σήμανση μπορεί να γίνει περισσότερο λειτουργική και να προσαρμοστεί στις πραγματικές συνθήκες του δρόμου.
Θα μπορούσε, για παράδειγμα, να εξεταστεί από τις αρμόδιες υπηρεσίες το σύνολο του επαρχιακού δικτύου και να καταγραφούν τα σημεία όπου η συνεχής διαγράμμιση συναντά εισόδους και εξόδους ιδιοκτησιών, διασταυρώσεις, παράδρομους, πρόσβαση σε οικισμούς και άλλες σημαντικές εγκαταστάσεις.
Στα σημεία αυτά θα μπορούσε να αξιολογηθεί, από τους αρμόδιους συγκοινωνιακούς και τεχνικούς φορείς, εάν απαιτούνται διαφορετικές ρυθμίσεις, πρόσθετη σήμανση, ασφαλείς θέσεις εισόδου και εξόδου ή άλλες κυκλοφοριακές παρεμβάσεις.
Η ασφάλεια πάνω από όλα
Το θέμα αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία σε ένα νησί όπου το επαρχιακό οδικό δίκτυο αποτελεί βασικό μέσο σύνδεσης οικισμών, χωριών, επιχειρήσεων και κατοικιών.
Η Σάμος διαθέτει ένα οδικό δίκτυο που εξυπηρετεί καθημερινά τόσο τους μόνιμους κατοίκους όσο και επισκέπτες, επαγγελματίες και διερχόμενους οδηγούς. Η ασφαλής και κατανοητή οργάνωση της κυκλοφορίας δεν είναι επομένως μια δευτερεύουσα τεχνική λεπτομέρεια, αλλά βασική προϋπόθεση για την προστασία της ανθρώπινης ζωής.
Μια διαγράμμιση που ο οδηγός αντιλαμβάνεται εύκολα και μπορεί να ακολουθήσει χωρίς να βρίσκεται αντιμέτωπος με αντικρουόμενες ανάγκες είναι αναμφίβολα μέρος μιας ολοκληρωμένης πολιτικής οδικής ασφάλειας.
Η επιστολή ως αφορμή για έναν ευρύτερο έλεγχο
Η παρέμβαση του κ. Ηλιάδη μπορεί να αποτελέσει αφορμή για έναν ευρύτερο έλεγχο του επαρχιακού οδικού δικτύου της Σάμου.
Το ερώτημα δεν είναι μόνο πόσα χιλιόμετρα δρόμου διαθέτουν διπλή συνεχή γραμμή. Το ουσιαστικό ερώτημα είναι εάν η σήμανση και η διαγράμμιση κάθε τμήματος του δρόμου ανταποκρίνονται στις σημερινές ανάγκες και στις πραγματικές κυκλοφοριακές συνθήκες.
Χρειάζεται, επομένως, μια συνολική προσέγγιση: καταγραφή των προβληματικών σημείων, αξιολόγηση της επικινδυνότητας, εξέταση των προσβάσεων και, όπου απαιτείται, διορθωτικές παρεμβάσεις.
Η πρόληψη άλλωστε είναι πάντοτε προτιμότερη από την αντιμετώπιση ενός τροχαίου αφού αυτό συμβεί.
«Ρεκόρ Γκίνες» ή ευκαιρία για αλλαγή;
Η αναφορά στο «ρεκόρ Γκίνες» λειτουργεί ως ένας εύστοχος τρόπος για να αναδειχθεί ένα πρόβλημα που, για όσους κινούνται καθημερινά στη Σάμο, δεν είναι καθόλου χιουμοριστικό.
Η συνεχής διπλή γραμμή μπορεί να είναι απαραίτητη σε πολλά τμήματα του οδικού δικτύου. Εκεί όμως όπου η καθημερινή πραγματικότητα υποχρεώνει τους οδηγούς να πραγματοποιούν κινήσεις που συγκρούονται με τη συγκεκριμένη απαγόρευση, απαιτείται αξιολόγηση και σχεδιασμός.
Η επιστολή του Δημήτρη Ηλιάδη θέτει, τελικά, ένα απλό αλλά ουσιαστικό ερώτημα προς τους αρμόδιους:
Μπορεί το οδικό δίκτυο της Σάμου να γίνει ταυτόχρονα ασφαλέστερο και περισσότερο λειτουργικό;
Η απάντηση δεν μπορεί να δοθεί μόνο μέσα από τη διαγράμμιση της ασφάλτου. Χρειάζεται αυτοψία, τεχνική αξιολόγηση και, κυρίως, διάθεση για παρεμβάσεις εκεί όπου διαπιστώνονται προβλήματα.
Γιατί το πραγματικό «ρεκόρ» που θα άξιζε να κατακτήσει η Σάμος δεν θα ήταν οι περισσότερες διπλές γραμμές, αλλά ένα οδικό δίκτυο που θα προσφέρει μεγαλύτερη ασφάλεια σε όλους όσοι το χρησιμοποιούν καθημερινά.
