Με πανηγυρικό τόνο ανακοινώνεται από τον Δήμο Ανατολικής Σάμου η υπογραφή δύο συμβάσεων συνολικού ύψους 4.655.102,46 ευρώ, οι οποίες αφορούν τον Βιολογικό της πόλης της Σάμου.
Το ερώτημα, όμως, δεν είναι μόνο πόσα χρήματα θα διατεθούν. Είναι κυρίως πότε θα ολοκληρωθούν τα έργα και πότε ο Βιολογικός θα λειτουργήσει κανονικά, μετά τα προβλήματα και τις καθυστερήσεις που έχουν προηγηθεί.
Η πρώτη σύμβαση, ύψους 3.449.932,20 ευρώ, αφορά την «Αποκατάσταση της Λειτουργίας των Εγκαταστάσεων Επεξεργασίας Λυμάτων Βαθέος» και, σύμφωνα με τη δημοτική αρχή, προβλέπει την εξ ολοκλήρου αντικατάσταση του εξοπλισμού των εγκαταστάσεων του Κότσικα.
Η δεύτερη, ύψους 1.205.170,26 ευρώ, αφορά την «Αντικατάσταση Κεντρικού Καταθλιπτικού Δικτύου Μεταφοράς Λυμάτων πόλης Σάμου», για το ανεκτέλεστο τμήμα από την Καθολική Εκκλησία έως το αντλιοστάσιο στο Νοσοκομείο.
Ωστόσο, το ίδιο το δελτίο Τύπου επιβεβαιώνει ότι η υπόθεση έχει πίσω της σημαντικές καθυστερήσεις: για το δεύτερο έργο χρειάστηκε να προηγηθεί διάλυση της προηγούμενης σύμβασης, διαδικασία εκκαθάρισης και έλεγχος από το Ελεγκτικό Συνέδριο.
Και εδώ γεννώνται εύλογα ερωτήματα.
Ποιο είναι το συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα ολοκλήρωσης των δύο έργων; Πότε προβλέπεται να τεθεί σε πλήρη λειτουργία ο Βιολογικός; Ποιος είναι ο ανάδοχος κάθε σύμβασης και ποιες είναι οι συμβατικές προθεσμίες; Υπάρχουν συγκεκριμένες δεσμεύσεις για την αποφυγή νέων καθυστερήσεων;
Το δελτίο δεν δίνει απαντήσεις στα παραπάνω.
Αναφέρεται επίσης ότι η δημοτική αρχή «εξασφάλισε τη χρηματοδότηση των 3,5 εκατομμυρίων ευρώ», χωρίς να εξηγείται στο συγκεκριμένο κείμενο από ποιο χρηματοδοτικό πρόγραμμα ή πηγή προέρχονται τα χρήματα.
Η υπογραφή των συμβάσεων ασφαλώς αποτελεί ένα βήμα. Δεν αποτελεί όμως από μόνη της την ολοκλήρωση του έργου ούτε, πολύ περισσότερο, την απόδειξη ότι ο Βιολογικός λειτουργεί πλέον.
Οι πολίτες της Σάμου δεν χρειάζονται μόνο ανακοινώσεις για συμβάσεις και εκατομμύρια. Χρειάζονται ένα σαφές χρονοδιάγραμμα, ολοκλήρωση των έργων και έναν Βιολογικό που να λειτουργεί πραγματικά και απρόσκοπτα.
Μέχρι τότε, η υπογραφή δύο ακόμη συμβάσεων είναι ένα σημαντικό διοικητικό βήμα — αλλά όχι το τέλος της ιστορίας.