Οι δημόσιες καταγγελίες της επικεφαλής της Λαϊκής Συσπείρωσης Βορείου Αιγαίου, Αγλαΐας Κυρίτση, για το έργο προστασίας της παραλιακής ζώνης του Αγίου Κωνσταντίνου Σάμου έχουν προκαλέσει σοβαρό πολιτικό προβληματισμό, καθώς αμφισβητούν ευθέως τη νομιμότητα των διαδικασιών που ακολουθήθηκαν.
Η κ. Κυρίτση, από το βήμα του Περιφερειακού Συμβουλίου, δεν αρκέστηκε σε γενικές πολιτικές αναφορές. Μίλησε για «σοβαρά ζητήματα νομιμότητας», υποστήριξε ότι οι Μελέτες Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων δεν μπορούν να ακολουθούν τα έργα αλλά οφείλουν να προηγούνται αυτών και φωτογράφισε το έργο προστασίας της παραλιακής ζώνης του Αγίου Κωνσταντίνου ως χαρακτηριστική περίπτωση.
Με την παρέμβασή της έθεσε ευθέως προ των ευθυνών της τη διοίκηση της Περιφέρειας Βορείου Αιγαίου και τον αρμόδιο αντιπεριφερειάρχη Σάμου, ζητώντας δημόσιες απαντήσεις για την πορεία και τη νομιμότητα του έργου.
Ωστόσο, από τη συνεδρίαση εκείνη μέχρι σήμερα, δεν έχει υπάρξει δημόσια πολιτική τοποθέτηση από τον πολιτικό προϊστάμενο της Διεύθυνσης Τεχνικών Έργων της Περιφερειακής Ενότητας Σάμου, αντιπεριφερειάρχη Ελισαίο Μαυρατζώτη, επί των συγκεκριμένων καταγγελιών.
Το ερώτημα είναι εύλογο.
Γιατί ο πολιτικός προϊστάμενος της υπηρεσίας δεν απαντά δημόσια στις καταγγελίες που διατυπώθηκαν επίσημα μέσα στο Περιφερειακό Συμβούλιο;
Εάν οι αιτιάσεις της Αγλαΐας Κυρίτση δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, γιατί δεν παρουσιάζονται δημόσια τα στοιχεία που τις διαψεύδουν; Και εάν πράγματι όλα έχουν γίνει σύμφωνα με τη νομοθεσία, γιατί η πολιτική ηγεσία της Περιφέρειας αποφεύγει να δώσει σαφείς απαντήσεις σε ένα θέμα που αφορά τη νομιμότητα ενός σημαντικού δημόσιου έργου;
Αντί δημόσιας πολιτικής απάντησης, αυτό που υπάρχει μέχρι σήμερα είναι μία υπηρεσιακή απάντηση του αναπληρωτή προϊσταμένου της Διεύθυνσης Τεχνικών Έργων, Νίκου Ζαφείρη. Όχι όμως προς την κ. Κυρίτση, αλλά σε πολίτη που είχε υποβάλει αίτηση ζητώντας συγκεκριμένα διοικητικά και περιβαλλοντικά έγγραφα σχετικά με το έργο και τις παρεμβάσεις στο Κερκήτειο ρέμα.
Το αίτημα του πολίτη δεν άφηνε περιθώρια παρερμηνειών. Ζητήθηκαν αντίγραφα της ισχύουσας Απόφασης Έγκρισης Περιβαλλοντικών Όρων (ΑΕΠΟ), της Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ), των τυχόν τροποποιήσεών τους, της σύμφωνης γνώμης της Κτηματικής Υπηρεσίας, των διοικητικών πράξεων που επέτρεψαν την απόληψη υλικών από το ρέμα, των εγκρίσεων των συναρμόδιων υπηρεσιών, των υπευθύνων επίβλεψης, αλλά και των εκθέσεων αυτοψίας και ελέγχου.
Στην απάντησή της, η Διεύθυνση Τεχνικών Έργων υποστηρίζει ότι για το έργο έχουν ληφθεί όλες οι απαιτούμενες εγκρίσεις και αδειοδοτήσεις, ότι υπάρχει ισχύουσα Απόφαση Έγκρισης Περιβαλλοντικών Όρων, ότι έχουν εκδοθεί οι σχετικές τροποποιήσεις της και ότι οι εργασίες στα ρέματα πραγματοποιούνται σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία και το καθεστώς έκτακτης ανάγκης που εξακολουθεί να ισχύει για τη Σάμο.
Εκεί όμως αρχίζουν και τα ερωτήματα.
Παρότι ο πολίτης ζήτησε ρητά αντίγραφα των διοικητικών πράξεων που η ίδια η υπηρεσία επικαλείται, αυτά δεν του χορηγήθηκαν μαζί με την απάντηση. Αντίθετα, η υπηρεσία περιορίστηκε να αναφέρει ότι τα στοιχεία τηρούνται στον φάκελο του έργου και μπορούν να αναζητηθούν σύμφωνα με τις διαδικασίες του Κώδικα Διοικητικής Διαδικασίας.
Η στάση αυτή δημιουργεί εύλογους προβληματισμούς.
Εάν όλα είναι απολύτως σύννομα, γιατί δεν δημοσιοποιούνται άμεσα τα έγγραφα που τεκμηριώνουν αυτή τη νομιμότητα; Γιατί δεν δίνονται στη δημοσιότητα η ΑΕΠΟ, η Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων, οι τροποποιήσεις τους, οι εγκρίσεις και οι γνωμοδοτήσεις που επικαλείται η ίδια η υπηρεσία;
Πρόκειται για ένα έργο που βρίσκεται πλέον στο επίκεντρο δημόσιας αντιπαράθεσης. Η επίκληση της νομιμότητας από μόνη της δεν αρκεί. Η διαφάνεια προϋποθέτει ότι τα διοικητικά έγγραφα μπορούν να τεθούν υπό δημόσιο έλεγχο, ιδιαίτερα όταν υπάρχουν σοβαρές δημόσιες καταγγελίες μέσα στο ανώτατο πολιτικό όργανο της Περιφέρειας.
Οι δύο πλευρές παρουσιάζουν δύο εντελώς διαφορετικές εικόνες.
Από τη μία, η Αγλαΐα Κυρίτση υποστηρίζει ότι εξακολουθούν να υπάρχουν σοβαρά ζητήματα νομιμότητας και ότι οι περιβαλλοντικές διαδικασίες δεν μπορούν να χρησιμοποιούνται για να νομιμοποιούν εκ των υστέρων παρεμβάσεις που έχουν ήδη πραγματοποιηθεί.
Από την άλλη, η Διεύθυνση Τεχνικών Έργων διαβεβαιώνει ότι έχουν τηρηθεί όλες οι προβλεπόμενες διαδικασίες και ότι το έργο εκτελείται νόμιμα.
Ανάμεσα στις δύο αυτές αντικρουόμενες θέσεις υπάρχει ένας μόνο τρόπος να αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη των πολιτών: η πλήρης δημοσιοποίηση όλων των διοικητικών και περιβαλλοντικών εγγράφων που αφορούν το έργο.
Μέχρι τότε, τα ερωτήματα παραμένουν ανοιχτά.
Και μαζί τους παραμένει ανοιχτό και ένα ακόμη ερώτημα, που πλέον αφορά την ίδια τη διοίκηση της Περιφέρειας Βορείου Αιγαίου:
Θα τοποθετηθεί δημόσια ο πολιτικός προϊστάμενος της Διεύθυνσης Τεχνικών Έργων, Ελισαίος Μαυρατζώτης, απέναντι στις καταγγελίες που διατυπώθηκαν επίσημα στο Περιφερειακό Συμβούλιο ή η υπόθεση θα συνεχίσει να αντιμετωπίζεται αποκλειστικά με υπηρεσιακές απαντήσεις προς πολίτες;
Η απάντηση δεν αφορά μόνο την πολιτική αντιπαράθεση. Αφορά τη λογοδοσία της διοίκησης, τη διαφάνεια και το δικαίωμα των πολιτών να γνωρίζουν με ποια ακριβώς διοικητικά και περιβαλλοντικά ερείσματα εκτελείται ένα έργο που έχει προκαλέσει τόσο έντονη δημόσια συζήτηση.
