Η έρευνα ολοκληρώνεται με την επίσημη θέση του Υπουργείου.
Και πλέον προκύπτει ένα εύλογο ερώτημα.
Αν το Υπουργείο μπορούσε να αποσαφηνίσει το θεσμικό πλαίσιο με ένα έγγραφο, γιατί χρειάστηκε να προηγηθεί σχεδόν ένας χρόνος αλληλογραφίας;
Η Τροχαία Σάμου δήλωνε ότι περίμενε απαντήσεις για τον καθορισμό της αφετηρίας και για τα όρια της Χερσαίας Ζώνης, ενώ η καθημερινή λειτουργία του σημείου συνεχιζόταν.
Το Λιμεναρχείο Σάμου υποστήριζε ότι το σημείο βρίσκεται εκτός της αρμοδιότητάς του, την ώρα που το ζήτημα των ορίων παρέμενε αντικείμενο διαφωνίας μεταξύ των υπηρεσιών.
Η Διεύθυνση Μεταφορών της Περιφερειακής Ενότητας Σάμου, ενώ είχε δηλώσει εγγράφως ότι δεν είχε εκδώσει άδεια λειτουργίας σταθμού υπεραστικών λεωφορείων, επέλεξε να ζητήσει ερμηνεία από το Υπουργείο αντί να προκύπτει από τα έγγραφα ότι είχαν κινηθεί άμεσα οι διαδικασίες που προβλέπει η νομοθεσία.
Ο Δήμος Ανατολικής Σάμου, παρά τα επανειλημμένα αιτήματα, δεν απάντησε ούτε προσκόμισε την απόφαση που επικαλούνταν άλλες υπηρεσίες, αφήνοντας κρίσιμα ερωτήματα αναπάντητα.
Το Διαδημοτικό Λιμενικό Ταμείο Σάμου δήλωνε ότι δεν είχε αρμοδιότητα, ενώ ταυτόχρονα αναγνώριζε την ανάγκη επανακαθορισμού των ορίων της Χερσαίας Ζώνης, ενός ζητήματος που βρισκόταν στον πυρήνα της διαφωνίας.
Και τελικά χρειάστηκε να παρέμβει ο Συνήγορος του Πολίτη για να συγκεντρώσει όλα τα στοιχεία, να αποσαφηνίσει τις αρμοδιότητες και να ζητήσει από όλες τις εμπλεκόμενες αρχές να ενημερώσουν για τα μέτρα που προτίθενται να λάβουν.
Η εικόνα που προκύπτει από τα ίδια τα δημόσια έγγραφα είναι ότι επί μήνες η υπόθεση μεταφερόταν από υπηρεσία σε υπηρεσία, ενώ η λειτουργία του σημείου συνεχιζόταν.
Αυτό είναι το βασικό συμπέρασμα της έρευνας.
Δεν έλειπαν τα έγγραφα. Δεν έλειπαν οι αρμόδιες υπηρεσίες. Εκείνο που φαίνεται να έλειπε ήταν μια έγκαιρη, συντονισμένη και αποτελεσματική διοικητική απόκριση.
