Σημαντικά ερωτήματα εξακολουθούν να προκύπτουν γύρω από τη συζήτηση που πραγματοποιήθηκε για το νέο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο Τουρισμού. Το βασικό ζήτημα δεν αφορά μόνο το περιεχόμενο της εισήγησης, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο επιχειρήθηκε να παρουσιαστεί ως έκφραση της τοπικής κοινωνίας, τη στιγμή που αρκετοί φορείς δηλώνουν ότι δεν είχαν τον απαιτούμενο χρόνο να μελετήσουν και να τοποθετηθούν επί ενός τόσο σοβαρού θέματος.
Σύμφωνα με όσα ακούστηκαν δημόσια, υπήρξε αναφορά ότι οι φορείς είχαν ενημερωθεί εγκαίρως. Ωστόσο, εκπρόσωποι φορέων υποστηρίζουν ότι οι προσκλήσεις εστάλησαν μόλις μία ημέρα πριν από τη συνεδρίαση, γεγονός που καθιστούσε πρακτικά αδύνατη την κατάθεση ολοκληρωμένων και τεκμηριωμένων προτάσεων. Δεν είναι τυχαίο ότι από τη συνεδρίαση απουσίαζαν αρκετοί από τους άμεσα ενδιαφερόμενους.
Την ίδια στιγμή, προβληματισμό προκαλεί και η απουσία υπηρεσιακών στελεχών που φέρονται να συμμετείχαν στην επεξεργασία της εισήγησης, με αποτέλεσμα να μην υπάρχουν οι απαραίτητες διευκρινίσεις σε κρίσιμα ερωτήματα που τέθηκαν κατά τη διάρκεια της συζήτησης.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η έντονη αναφορά της αντιδημάρχου Τουρισμού Σταματίας Θωμασούλη στην έννοια της «φέρουσας ικανότητας». Η συγκεκριμένη έννοια προβλήθηκε ως βασικό εργαλείο σχεδιασμού του τουριστικού μέλλοντος της περιοχής, παρά το γεγονός ότι εξακολουθούν να υπάρχουν σοβαρές επιστημονικές και θεσμικές επιφυλάξεις σχετικά με τον τρόπο εφαρμογής της.
Η κα Θωμασούλη, δικηγόρος στο επάγγελμα, υπερασπίστηκε μια προσέγγιση η οποία έχει αποτελέσει αντικείμενο έντονου διαλόγου και αντιπαράθεσης. Μάλιστα, στην επιχειρηματολογία της φέρεται να απέρριψε ή να υποβάθμισε παρατηρήσεις και ενστάσεις που έχουν κατατεθεί από επιστημονικούς φορείς και επαγγελματικά επιμελητήρια αναφορικά με το υπό διαβούλευση χωροταξικό πλαίσιο.
Το κρίσιμο ερώτημα, ωστόσο, παραμένει αναπάντητο: ποιος θα καθορίζει τη φέρουσα ικανότητα μιας περιοχής, με ποια επιστημονική μεθοδολογία, με ποια δεδομένα και με ποιον μηχανισμό ελέγχου; Μέχρι σήμερα δεν έχουν δοθεί σαφείς απαντήσεις για το ποιος θα εκπονεί τις σχετικές μελέτες, ποιος θα τις επικαιροποιεί και με ποιο τρόπο θα επηρεάζονται οι τοπικές κοινωνίες, οι μικρές επιχειρήσεις και οι ιδιοκτήτες γης.
Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι ακόμη και στο δημόσιο διάλογο σε εθνικό επίπεδο έχουν διατυπωθεί διαφορετικές προσεγγίσεις για την έννοια της φέρουσας ικανότητας, γεγονός που καταδεικνύει ότι πρόκειται για ένα σύνθετο θέμα που απαιτεί ιδιαίτερη προσοχή και επιστημονική τεκμηρίωση και όχι απλουστευμένες πολιτικές προσεγγίσεις.
Σε κάθε περίπτωση, όταν συζητείται το μέλλον του τουρισμού, της περιουσίας των πολιτών και της αναπτυξιακής προοπτικής ενός τόπου, η ουσιαστική συμμετοχή των φορέων, η διαφάνεια και η πλήρης τεκμηρίωση των προτάσεων δεν αποτελούν πολυτέλεια. Αποτελούν προϋπόθεση για να υπάρξει μια αξιόπιστη και δημοκρατική διαδικασία διαβούλευσης.
