Σοβαρά ερωτήματα για τη λειτουργία του κράτους δικαίου εγείρονται μετά τις δημόσιες επιθέσεις υπουργού της κυβέρνησης εναντίον του δικηγόρου Δημήτρη Χούλη, με αφορμή την ανάληψη υπεράσπισης κατηγορούμενου σε ποινική υπόθεση. Πρόκειται για μια εξέλιξη που ξεπερνά την πολιτική αντιπαράθεση και αγγίζει τον πυρήνα της δικαιοσύνης και των συνταγματικά κατοχυρωμένων δικαιωμάτων.
Ο Δημήτρης Χούλης στοχοποιείται δημόσια όχι για κάποια παράνομη πράξη, αλλά επειδή άσκησε το επαγγελματικό του καθήκον: την υπεράσπιση κατηγορούμενου προσώπου. Παρά ταύτα, κυβερνητικές δηλώσεις μεταδίδονται πανελλαδικά χωρίς να τηρείται ούτε το τεκμήριο της αθωότητας ούτε η στοιχειώδης δημοσιογραφική δεοντολογία της ακρόασης και της άλλης πλευράς.
Το φαινόμενο δεν είναι πρωτοφανές. Όπως προκύπτει από δημόσια γνωστά στοιχεία, στο παρελθόν και έπειτα από αντίστοιχες πολιτικές παρεμβάσεις, ο ίδιος δικηγόρος βρέθηκε αντιμέτωπος με αλλεπάλληλες ποινικές και διοικητικές ενέργειες: άρσεις τηλεφωνικού απορρήτου, κακουργηματικές και πλημμεληματικές δικογραφίες, καθώς και εκτεταμένους φορολογικούς ελέγχους. Όλες οι ποινικές υποθέσεις κατέληξαν είτε σε αρχειοθέτηση είτε σε αθώωση, ενώ διοικητικές κυρώσεις αμφισβητούνται δικαστικά ως παράνομες.
Παρά ταύτα, το μοτίβο φαίνεται να επαναλαμβάνεται. Δημόσια καταδίκη χωρίς δικαστική απόφαση, πολιτική πίεση μέσω τηλεοπτικών δηλώσεων και μετατροπή ενός δικηγόρου της περιφέρειας σε αποδιοπομπαίο τράγο, επειδή τόλμησε να υπερασπιστεί έναν άνθρωπο χωρίς ισχύ και προσβάσεις.
Νομικοί κύκλοι επισημαίνουν ότι η στοχοποίηση δικηγόρου για την υπεράσπιση πελάτη του δεν πλήττει μόνο το συγκεκριμένο πρόσωπο, αλλά το ίδιο το δικαίωμα στην υπεράσπιση. Όταν ο δικηγόρος απειλείται επειδή κάνει τη δουλειά του, τότε η δικαιοσύνη παύει να είναι ανεξάρτητη και μετατρέπεται σε εργαλείο πολιτικής ισχύος.
Η δημοκρατία δεν κρίνεται από το πώς μεταχειρίζεται τους ισχυρούς, αλλά από το πώς προστατεύει τους αδύναμους — και όσους τολμούν να τους υπερασπιστούν. Στην υπόθεση του Δημήτρη Χούλη, τα ερωτήματα που τίθενται αφορούν όχι μόνο τον ίδιο, αλλά το σύνολο της έννομης τάξης.
