Σημαντικά ερωτήματα προκαλεί η απουσία ονομαστικής αναφοράς στη Σάμος από τις επίσημες δηλώσεις του Περιφερειάρχη Βορείου Αιγαίου Κώστας Μουτζούρης, στο πλαίσιο της συνέντευξης Τύπου για την ακτοπλοϊκή σύνδεση Βόλου – Βορείου Αιγαίου.
Παρά τις αναφορές σε «νησιά του Βορείου Αιγαίου» και τη γενική περιγραφή ενός σχεδίου επιδοτούμενης γραμμής, δεν υπάρχει καταγεγραμμένη δήλωση του Περιφερειάρχη —ούτε σε εισαγωγικά, ούτε σε άμεση απόδοση λόγου— που να περιλαμβάνει ονομαστικά τη Σάμο. Το ίδιο ισχύει και για την Ικαρία.
Η διάκριση αυτή είναι κρίσιμη. Άλλο η δημοσιογραφική ερμηνεία ή περιγραφή ενός σχεδιασμού και άλλο ο επίσημος, καταγεγραμμένος λόγος ενός αιρετού. Στην προκειμένη περίπτωση, όσα αποδίδονται ως «σχεδιασμός της Περιφέρειας» δεν συνοδεύονται από ρητή δημόσια τοποθέτηση του Περιφερειάρχη που να επιβεβαιώνει τη συμμετοχή της Σάμου στη συγκεκριμένη ακτοπλοϊκή σύνδεση.
Το γεγονός αυτό αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα, καθώς στο πρόσφατο παρελθόν είχαν καλλιεργηθεί προσδοκίες στη Σάμο ότι το νησί θα ενταχθεί στη γραμμή Βόλου – Χίου – Λέσβου. Ωστόσο, στη δημόσια παρουσίαση του σχεδίου, η Σάμος απουσιάζει από τον επίσημο λόγο, γεγονός που αφήνει ανοιχτό το ερώτημα αν πρόκειται για πολιτική επιλογή, αλλαγή σχεδιασμού ή απλώς για μια σιωπή που παραμένει ανεξήγητη.
Σε κάθε περίπτωση, μέχρι να υπάρξει σαφής και καταγεγραμμένη δήλωση, δεν μπορεί να θεωρηθεί δεδομένο ότι η Σάμος περιλαμβάνεται στους άμεσους σχεδιασμούς της Περιφέρειας Βορείου Αιγαίου για τη συγκεκριμένη ακτοπλοϊκή σύνδεση.
Η αποσαφήνιση δεν είναι τυπική λεπτομέρεια. Είναι ζήτημα πολιτικής ευθύνης και θεσμικής διαφάνειας, ιδιαίτερα όταν πρόκειται για νησιά με διαχρονικά προβλήματα προσβασιμότητας.
Γιατί, όσο κι αν επιχειρείται να θολώσει το τοπίο, ένα γεγονός είναι αδιαμφισβήτητο:
στις δηλώσεις του Περιφερειάρχη δεν υπάρχει ούτε μία ονομαστική αναφορά στη Σάμος. Ούτε μία.
Και αυτό δεν είναι τυχαίο.
Διότι πριν από λίγους μόλις μήνες, ο ίδιος άνθρωπος έλεγε σε Σαμιώτες ότι η Σάμος θα συμπεριληφθεί στη σύνδεση Βόλου – Χίου – Λέσβου. Σήμερα, όμως, όταν μιλούν τα μικρόφωνα και καταγράφεται ο επίσημος λόγος, η Σάμος εξαφανίζεται. Μαζί της και η Ικαρία, ένα ακόμη νησί με διαχρονική ακτοπλοϊκή απομόνωση.
Το ερώτημα, λοιπόν, δεν είναι αν έγινε κάποιο τεχνικό λάθος.
Το ερώτημα είναι πότε ακριβώς ειπώθηκαν αλήθειες και πότε μοιράστηκαν υποσχέσεις χωρίς αντίκρισμα.
Γιατί αν η Σάμος ήταν πράγματι στο σχέδιο:
γιατί δεν ειπώθηκε το όνομά της;
γιατί δεν παρουσιάστηκε ως προοπτική;
γιατί δεν θεωρήθηκε άξια ούτε μιας λέξης;
Και αν δεν ήταν ποτέ στο σχέδιο, τότε γιατί ειπώθηκαν άλλα στους πολίτες της;
Η σιωπή εδώ δεν είναι ουδέτερη. Είναι πολιτικά εκκωφαντική.
Ακόμη πιο ενοχλητική, όμως, είναι η σιωπή των θεσμικών εκπροσώπων της Σάμου.
Ο Αντιπεριφερειάρχης Ελισαίος Μαυρατζώτης και οι περιφερειακοί σύμβουλοι του νησιού παρακολουθούν απαθείς, χωρίς δημόσια τοποθέτηση, χωρίς διεκδίκηση, χωρίς εξηγήσεις προς την κοινωνία που τους εξέλεξε.
Γιατί;
Από φόβο πολιτικού κόστους;
Από κομματική πειθαρχία;
Ή επειδή γνώριζαν και απλώς επέλεξαν να μη μιλήσουν;
Όποια κι αν είναι η απάντηση, το αποτέλεσμα είναι το ίδιο:
η Σάμος μένει χωρίς φωνή εκεί που λαμβάνονται οι αποφάσεις.
Και τότε το πρόβλημα παύει να είναι μόνο ο Περιφερειάρχης. Γίνεται συλλογική ευθύνη.
Οι Σαμιώτες δεν ζητούν προνομιακή μεταχείριση. Ζητούν συνέπεια, ισοτιμία και ειλικρίνεια. Ζητούν να γνωρίζουν αν το νησί τους αντιμετωπίζεται ως ισότιμο κομμάτι του Βορείου Αιγαίου ή ως πολιτικό «βάρος» που απλώς αποσιωπάται.
Τελικά, το ερώτημα παραμένει αμείλικτο: η Σάμος ήταν ποτέ πραγματικά στον σχεδιασμό ή μόνο στις προεκλογικές κουβέντες;
Και όσο αυτό μένει αναπάντητο, τόσο θα βαθαίνει το ρήγμα ανάμεσα στη διοίκηση της Περιφέρειας και την κοινωνία που υποτίθεται ότι εκπροσωπεί.
