Κάθε χρόνο, η Ελλάδα, χάνει σημαντικά μερίδια από την αγορά του γιώτινγκ, ενώ αντίθετα, οι γειτονικές μας χώρες, Κροατία και Τουρκία, αναπτύσσονται συνεχώς. Όπως αποκάλυψαν κορυφαίοι οικονομικοί παράγοντες του ελληνικού γιώγινκ στην Κροατία έχουν κατασκευασθεί 107 μαρίνες, ενώ στην Τουρκία έχουν γεμίσει τα παράλια της Μικράς Ασίας από χώρους υποδοχής σκαφών αναψυχής. Στην Ελλάδα υπάρχουν μόνο 19 μαρίνες που μπορούν να φιλοξενούν 6.661 επαγγελματικά και ιδιωτικά σκάφη. Στο παιγνίδι των μαρινών έχει μπει δυναμικά και η Κύπρος, που εκτός από τις μαρίνες στην Πάφο, στη Λεμεσό, στη Λάρνακα και στην Αγία Νάπα, σχεδιάζει να κατασκευάσει άλλες 12 ιδιωτικές μαρίνες, αναβαθμίζοντας το τουριστικό της προϊόν.
Ο πρόεδρος της Ένωσης Πλοιοκτητών Επαγγελματικών Σκαφών Τουρισμού Αντώνης Στελλιάτος, επισημαίνει ότι αυτά συμβαίνουν γιατί υπάρχει έλλειμμα στρατηγικής για τον θαλάσσιο τουρισμό και επισημαίνει ότι «δεν νοείται μία χώρα με 16.000 χιλιόμετρα ακτογραμμή να έχει μόνο δεκαεννέα μαρίνες, όταν οι ανταγωνιστικές χώρες, όπως είναι η Τουρκί και η Κροατία είναι έτη φωτός μπροστά» και εξεηγεί: «Η μεν Κροατία με το ένα τρίτο της ακτογραμμής έχει 107 μαρίνες, η δε Τουρκία βρίσκεται σε οργασμό ανάπτυξης θαλάσσιων υποδομών και ξεφυτρώνουν σαν μανιτάρια οι μαρίνες». Ο Α. Στελλιάτος υπογραμμίζει ότι «όλα αυτά γίνονται επειδή απλά δεν χρειάζονται τρία με τέσσερα συναρμόδια υπουργεία και άλλες τόσες υπηρεσίες για να πραγματοποιηθεί ένα θαλάσσιο έργο υποδομής» και προσθέτει: «είναι καιρός λοιπόν να βάλουμε ένα στόχο. Κάθε νησί να διαθέτει και μία μαρίνα. Πρέπει να σταματήσει αυτή η κατάσταση και να επικρατεί Μεσαίωνας στα λιμάνια, όπως για παράδειγμα στη Σαντορίνη, όπου ο κυρίαρχος προορισμός των ελληνικών τουριστικών πλοίων, τα σκάφη αναγκάζονται να δένουν σε τσαμαδούρες ή να μένουν στην άγκυρα θέτοντας σε κίνδυνο το πλοίο και τους επιβάτες».
Ο Γιώργος Βερνίκος, αντιπρόεδρος του ΣΕΤΕ και πρόεδρος της ομώνυμης ναυτιλιακής εταιρίας επεσήμανε ότι «η σημερινή κατάσταση στον τομέα του γιώτινγκ δεν είναι ικανοποιητική» και συμπλήρωσε «έχουμε μείνει πολύ πίσω σε έργα υποδομών, σε σχέση με τους ανταγωνιστές μας» και αποκάλυψε: «Έχουμε χάσει το 80% της πελατείας των σκαφών με πλήρωμα από την Τουρκία και την Κροατία. Η συγκεκριμένη κατηγορία σκαφών , ιδιαίτερα στην σημερινή κρίση, πλήττεται περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο τομέα τουρισμού και ήδη η ισχνή πελατεία που είχαμε δημιουργήσει μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες, φαίνεται ότι είναι πολύ διστακτική. Το πραγματικό πρόβλημα είναι ότι υπάρχει έλλειψη στόχων, πραγματικού και ουσιαστικού διαλόγου». Αναφερόμενος στις μαρίνες, ο Γ. Βερνίκος τόνισε ότι «η κατασκευή των μαρινών δεν μπορεί να αποφασίζεται ευκαιριακά και αποσπασματικά, αλλά πρέπει να αποτελεί αντικείμενο ευρύτερου χωροταξικού σχεδιασμού εντός του εθνικού ή του μείζονος περιφερειακού δικτύου λιμένων της χώρας». Ο Γ. Βερνίκος τόνισε ότι «το γιώτινγκ μπορερί να παίξει το δικό του καθοριστικό ρόλο και απευθύνεται όχι μόνο σε Έλληνες, αλλά και σε ξένους τουρίστες, ακόμα και υψηλού εισοδήματος και είναι μία από τις πλέον συναλλαγματοφόρες πηγές» και επεσήμανε ότι «θα είχαμε πολλά να κερδίσουμε από μια πολιτική που θα είχε σαν στόχο την ανάπτυξη του θαλάσσιου τουρισμού και θα έψαχνε να βρει όλα τα σημεία ισορροπίας που απαιτούνται με την προστασία του περιβάλλοντος, ιδίως στην κατασκευή λιμενικών έργων και τη δημιουργία συγκεκριμένων στόχων, ώστε να βγούμε από την κρίση».
Ο Γιάννης Μαρκογιάννης, ειδικός νομικός σύμβουλος για τα σκάφη αναψυχής επεσήμανε ότι «ένας από τους βασικότερους παράγοντες που συμβάλουν στην ανάπτυξη οποιασδήποτε οικονομικής δραστηριότητας αποτελεί η ύπαρξη ενός ασαφούς λειτουργικού και απαλλαγμένου από γραφειοκρατικές αγκυλώσεις νομοθετικού πλαισίου» και ζήτησε «την θέσπιση ξεχωριστού νομοθετικού πλαισίου για τα ιδιωτικά σκάφη, καθιέρωση ειδικού σήματος κυκλοφορίας ανάλογα με το μήκος και τη διάρκεια παραμονής»..mediashipping
