Στα αζήτητα το ομόφωνο «όχι» των νησιών – Ο Πλεύρης επιμένει στις μεταφορές

 

Η Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου λέει «όχι», η κυβέρνηση προχωρά κανονικά – 319 άνθρωποι μεταφέρθηκαν σήμερα στη Σάμο, ενώ νέα μεταφορά προς τη Λέσβο προετοιμάζεται

Στα αζήτητα φαίνεται να παραμένει η ομόφωνη απόφαση του Περιφερειακού Συμβουλίου Βορείου Αιγαίου κατά των νέων μεταφορών μεταναστών και αιτούντων άσυλο από την Κρήτη προς τα νησιά.

Παρά το ξεκάθαρο πολιτικό μήνυμα που εξέπεμψαν οι αιρετοί της Περιφέρειας, ο κυβερνητικός σχεδιασμός συνεχίζεται χωρίς εμφανή αλλαγή πορείας.

Σήμερα, Τετάρτη 9 Σεπτεμβρίου, 319 άνθρωποι μεταφέρθηκαν από την Κρήτη στη Σάμο, ενώ σύμφωνα με τις μέχρι τώρα πληροφορίες προετοιμάζεται νέα μεταφορά προς τη Λέσβο, πιθανότατα το Σάββατο 12 Σεπτεμβρίου, με προορισμό την Κλειστή Ελεγχόμενη Δομή του Καρά Τεπέ για καταγραφή.

Ο ακριβής αριθμός των ανθρώπων που αναμένεται να μεταφερθούν στη Λέσβο δεν έχει ακόμη γίνει γνωστός, ενώ παραμένει ανοιχτό και το ενδεχόμενο αλλαγής της ημερομηνίας.

Το «όχι» της Περιφέρειας και η κυβερνητική επιμονή

Η εξέλιξη δημιουργεί ένα σαφές πολιτικό παράδοξο.

Από τη μία πλευρά, το Περιφερειακό Συμβούλιο Βορείου Αιγαίου τοποθετήθηκε ομόφωνα κατά των νέων μεταφορών από την Κρήτη, μεταφέροντας στην κυβέρνηση την αντίθεση των τοπικών κοινωνιών.

Από την άλλη, οι μεταφορές συνεχίζονται κανονικά.

Στην περίπτωση της Σάμου, μάλιστα, ο συγκεκριμένος σχεδιασμός φαίνεται πως έγινε αποδεκτός σε επίπεδο κεντρικής πολιτικής διαχείρισης στην Αθήνα, γεγονός που αποδυναμώνει στην πράξη το ομόφωνο «όχι» που είχε προηγουμένως εκφραστεί από το Περιφερειακό Συμβούλιο.

Η Σάμος ζητά απαντήσεις από τους «γαλάζιους» εκπροσώπους της: Τι ειπώθηκε τελικά στην Αθήνα;

 Στεφανάδης, Μαυρατζώτης και Παπαγεωργίου βρέθηκαν απέναντι στον Πλεύρη. Η κυβέρνηση δημοσιοποίησε τη δική της θέση. Οι εκπρόσωποι της Σάμου όμως τι ακριβώς ζήτησαν και τι απαντήσεις πήραν;

Η συνάντηση στην Αθήνα τελείωσε. Η ανακοίνωση του υπουργείου εκδόθηκε. Οι κυβερνητικές διαβεβαιώσεις καταγράφηκαν.

Όμως για τη Σάμο παραμένει ένα κρίσιμο πολιτικό ερώτημα:

Τι ακριβώς είπαν οι άνθρωποι που πήγαν στην Αθήνα για να εκπροσωπήσουν το νησί;

Στη συνάντηση με τον υπουργό Μετανάστευσης και Ασύλου Θάνο Πλεύρη συμμετείχαν ο δήμαρχος Ανατολικής Σάμου Πάρης Παπαγεωργίου, ο δήμαρχος Δυτικής Σάμου Θεμιστοκλής Παπαθεοφάνους, ο αντιπεριφερειάρχης Σάμου Ελισσαίος Μαυρατζώτης και ο βουλευτής Σάμου της Νέας Δημοκρατίας Χριστόδουλος Στεφανάδης. Παρόντες ήταν ακόμη ο πρώην δήμαρχος Γιώργος Στάντζος, ο δημοτικός σύμβουλος Χρήστος Χατζηχριστοδούλου και ο γενικός γραμματέας Υποδοχής Αιτούντων Άσυλο Σπύρος Σταθούλης.

Και εδώ αρχίζει το πολιτικό ενδιαφέρον.

Γιατί η επίσημη ανακοίνωση του υπουργείου περιγράφει κυρίως τι είπε ο υπουργός.

Για τις συγκεκριμένες τοποθετήσεις των εκπροσώπων της Σάμου, όμως, δεν υπάρχει αντίστοιχη αναλυτική ενημέρωση.

Και αυτό δεν είναι μια ασήμαντη επικοινωνιακή λεπτομέρεια.

Είναι ζήτημα πολιτικής λογοδοσίας.

Όταν η κυβέρνηση μιλάει, οι εκπρόσωποι της Σάμου τι απαντούν;

Ο Θάνος Πλεύρης ξεκαθάρισε ότι οι μεταφορές από την Κρήτη προς τη Σάμο γίνονται, σύμφωνα με το υπουργείο, αποκλειστικά για καταγραφή και διοικητική διαχείριση και ότι δεν συνεπάγονται παραμονή στη δομή.

Παράλληλα, επικαλέστηκε περίπου 2.400 αφίξεις στη Σάμο έως τις 31 Αυγούστου έναντι περίπου 2.900 αποχωρήσεων και διαβεβαίωσε ότι η πληρότητα της δομής θα παραμείνει σε χαμηλά επίπεδα.

Αυτή είναι η θέση της κυβέρνησης.

Ποια ήταν όμως η θέση της Σάμου;

Ο βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας τι ακριβώς ζήτησε από τον υπουργό;

Ο αντιπεριφερειάρχης ποια συγκεκριμένη θέση της Περιφέρειας μετέφερε;

Ο δήμαρχος Ανατολικής Σάμου ποια απόφαση και ποια απαίτηση του Δημοτικού Συμβουλίου έθεσε στο τραπέζι;

Και ποια από αυτά έγιναν δεκτά;

Αυτά είναι τα ερωτήματα που περιμένουν απάντηση.

Το κομματικό ζήτημα δεν μπορεί να αποφεύγεται

Ο Χριστόδουλος Στεφανάδης δεν είναι απλώς ένας ακόμη συμμετέχων.

Είναι ο βουλευτής Σάμου της Νέας Δημοκρατίας — κάτι που αναφέρεται ρητά και στην επίσημη ανακοίνωση του υπουργείου.

Ο Πάρης Παπαγεωργίου, από την άλλη, έχει διατελέσει πρόεδρος της ΝΟΔΕ Σάμου της Νέας Δημοκρατίας.

Και εδώ υπάρχει μια πολιτική αντίφαση που αξίζει να συζητηθεί δημόσια.

Η πολιτική εγγύτητα με την κυβέρνηση μπορεί να είναι ένα σημαντικό πλεονέκτημα για έναν τόπο.

Υπό μία προϋπόθεση: να αξιοποιείται για διεκδίκηση.

Ο βουλευτής που έχει πρόσβαση στην κυβέρνηση έχει τη δυνατότητα να πιέζει την κυβέρνηση.

Ο δήμαρχος που διαθέτει πολιτικές διασυνδέσεις έχει τη δυνατότητα να μεταφέρει πιο άμεσα τις απαιτήσεις της τοπικής κοινωνίας.

Δεν είναι πρόβλημα η κομματική ταυτότητα.

Το πρόβλημα αρχίζει όταν η κομματική εγγύτητα μετατρέπεται σε λόγο για να αποφεύγονται οι δύσκολες ερωτήσεις προς την κυβέρνηση.

Οι ίδιοι άνθρωποι είχαν αντιδράσει στο παρελθόν

Και εδώ υπάρχει ακόμη μία σημαντική παράμετρος.

Τον Ιούλιο, όταν είχε προκύψει το ζήτημα της μεταφοράς μεταναστών από την Κρήτη στη Σάμο, είχαν καταγραφεί δημόσιες αντιδράσεις και από τους ίδιους τους τρεις βασικούς εκπροσώπους.

Ο αντιπεριφερειάρχης Ελισσαίος Μαυρατζώτης είχε εκφράσει την έντονη αντίθεση της τοπικής κοινωνίας, ενώ ο Χριστόδουλος Στεφανάδης είχε επικοινωνήσει με τον υπουργό μεταφέροντας τη δυσαρέσκεια των κατοίκων. Παράλληλα, είχε καταγραφεί αντίδραση του δημάρχου Ανατολικής Σάμου Πάρη Παπαγεωργίου.

Άρα το ζήτημα δεν είναι καινούργιο.

Και ακριβώς γι' αυτό η σημερινή συνάντηση απαιτεί ακόμη μεγαλύτερη ενημέρωση.

Τι άλλαξε από τότε;

Τι ζήτησαν αυτή τη φορά;

Τι απάντησε ο υπουργός;

Και κυρίως:

Ποια συγκεκριμένη δέσμευση απέσπασαν;

Το ψήφισμα του Δήμου και το ερώτημα που δεν απαντήθηκε

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και το ζήτημα του ψηφίσματος του Δήμου.

Σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες, κατά τη διάρκεια της συνάντησης τέθηκε το ζήτημα του ψηφίσματος, χωρίς όμως να προκύπτει ότι ο υπουργός είχε μπροστά του και γνώριζε αναλυτικά το περιεχόμενό του.

Φέρεται μάλιστα να έγινε αναφορά στο ότι το ψήφισμα είχε αποσταλεί ηλεκτρονικά.

Αν αυτή ήταν η εικόνα, τότε το ερώτημα είναι αυτονόητο:

Γιατί ένα επίσημο ψήφισμα ενός Δήμου που αφορά ένα τόσο κρίσιμο ζήτημα δεν αποτέλεσε την αφετηρία μιας συγκεκριμένης πολιτικής συζήτησης;

Η αποστολή ενός εγγράφου ηλεκτρονικά είναι μια διοικητική πράξη.

Η πολιτική εκπροσώπηση είναι κάτι διαφορετικό.

Είναι να βάλεις το ψήφισμα πάνω στο τραπέζι και να ζητήσεις από τον υπουργό να τοποθετηθεί πάνω σε κάθε βασικό του αίτημα.

Να ζητήσεις απάντηση.

Να ζητήσεις δέσμευση.

Να ζητήσεις χρονοδιάγραμμα.

Οι πολίτες δεν πείθονται πλέον από τις συσκέψεις

Και εδώ βρίσκεται ίσως το σημαντικότερο πολιτικό μήνυμα.

Στα κοινωνικά δίκτυα ήδη καταγράφονται σχόλια πολιτών που αντιμετωπίζουν με δυσπιστία τις συνεχείς συσκέψεις και τις κυβερνητικές διαβεβαιώσεις.

«Λόγια-λόγια», «θα-θα-θα», «πολλές συσκέψεις».

Μπορεί ο τρόπος έκφρασης να είναι σκληρός.

Το πολιτικό μήνυμα όμως είναι σαφές:

η κοινωνία θέλει να δει αποτέλεσμα.

Δεν θέλει να μαθαίνει μόνο τι είπε ο υπουργός.

Θέλει να μάθει τι απαίτησαν οι εκπρόσωποί της.

Δεν θέλει άλλη μία φωτογραφία από την Αθήνα.

Θέλει να ξέρει τι κέρδισε η Σάμος από αυτή τη συνάντηση.

Η ώρα του δημόσιου απολογισμού

Η κυβέρνηση έκανε τη δουλειά της επικοινωνιακά.

Έβγαλε ανακοίνωση και παρουσίασε τη δική της θέση.

Τώρα είναι η σειρά των εκπροσώπων της Σάμου.

Και ιδιαίτερα του βουλευτή Χριστόδουλου Στεφανάδη, του αντιπεριφερειάρχη Ελισσαίου Μαυρατζώτη και του δημάρχου Ανατολικής Σάμου Πάρη Παπαγεωργίου.

Όχι με γενικόλογες δηλώσεις.

Αλλά με συγκεκριμένες απαντήσεις.

Τι ζητήσατε;

Τι απάντησε ο υπουργός;

Τι δεσμεύτηκε να κάνει;

Τι έγινε με το ψήφισμα του Δήμου;

Υπήρξε διαφωνία σε κάποιο σημείο;

Ποιο είναι το χρονοδιάγραμμα;

Αυτά θέλει να γνωρίζει η κοινωνία.

Και είναι απολύτως θεμιτό να τα ζητά.

Γιατί ο βουλευτής, ο αντιπεριφερειάρχης και ο δήμαρχος δεν πήγαν στην Αθήνα ως απλοί παρατηρητές.

Πήγαν ως εκπρόσωποι της Σάμου.

Και η εκπροσώπηση ολοκληρώνεται μόνο όταν ενημερώνεται και η κοινωνία που εκπροσωπήθηκε.

Μέχρι τότε, η εικόνα παραμένει παράδοξη:

Ο υπουργός μίλησε. Το υπουργείο ανακοίνωσε. Τα μέσα ενημέρωσης μετέφεραν τις κυβερνητικές διαβεβαιώσεις.

Η Σάμος, όμως, ακόμη περιμένει να ακούσει καθαρά τη δική της φωνή.

Και αυτή τη φορά το ερώτημα δεν είναι κομματικό.

Είναι θεσμικό και πολιτικό:

Πήγαν στην Αθήνα για να ακούσουν την κυβέρνηση ή για να κάνουν την κυβέρνηση να ακούσει τη Σάμο;

Στη συνάντηση ήταν όλοι εκεί. Αλλά τι είπαν για τη Σάμο;

 

Βουλευτής, δύο δήμαρχοι, αντιπεριφερειάρχης, πρώην δήμαρχος και δημοτικός σύμβουλος βρέθηκαν στην Αθήνα με τον υπουργό Μετανάστευσης. Η Σάμος όμως έμαθε τι είπε ο υπουργός. Τι είπαν οι εκπρόσωποί της;

Μια συνάντηση στην Αθήνα, ένα τόσο σοβαρό θέμα για τη Σάμο και μια απορία που δύσκολα μπορεί να περάσει απαρατήρητη.

Στις 2 Σεπτεμβρίου πραγματοποιήθηκε στο υπουργείο Μετανάστευσης και Ασύλου συνάντηση του υπουργού Θάνου Πλεύρη με εκπροσώπους της Σάμου, με αντικείμενο, μεταξύ άλλων, τις μεταφορές μεταναστών από την Κρήτη προς το νησί. Στη συνάντηση συμμετείχαν ο δήμαρχος Ανατολικής Σάμου Παρασκευάς Παπαγεωργίου, ο δήμαρχος Δυτικής Σάμου Θεμιστοκλής Παπαθεοφάνους, ο αντιπεριφερειάρχης Σάμου Ελισσαίος Μαυρατζώτης και ο βουλευτής Σάμου Χριστόδουλος Στεφανάδης.

Παρόντες ήταν επίσης ο πρώην δήμαρχος Ανατολικής Σάμου Γιώργος Στάντζος και ο δημοτικός σύμβουλος Χρήστος Χατζηχριστοδούλου, καθώς και ο γενικός γραμματέας Υποδοχής Αιτούντων Άσυλο Σπύρος Σταθούλης.

Δηλαδή, από τη Σάμο υπήρχε στην αίθουσα μια ιδιαίτερα ισχυρή πολιτική και αυτοδιοικητική εκπροσώπηση.

Και όμως, μετά τη συνάντηση, η δημόσια ενημέρωση που δόθηκε είναι σχεδόν αποκλειστικά η ενημέρωση του υπουργείου.

Ο υπουργός είπε ότι οι μεταφορές από την Κρήτη προς τη Σάμο γίνονται για καταγραφή και διοικητική διαχείριση και ότι δεν προβλέπεται παραμονή των μεταφερόμενων στη δομή του νησιού. Παράλληλα, παρουσίασε στοιχεία σύμφωνα με τα οποία μέχρι τις 31 Αυγούστου είχαν καταγραφεί περίπου 2.400 αφίξεις στη Σάμο και περίπου 2.900 αποχωρήσεις. Διαβεβαίωσε επίσης ότι η πληρότητα της δομής θα παραμείνει σε χαμηλά επίπεδα.

Ωραία.

Αλλά η Σάμος τι είπε;

Ποιος από τους παριστάμενους ζήτησε συγκεκριμένες εγγυήσεις;

Ποιος έθεσε το ζήτημα των μεταφορών από την Κρήτη;

Ποιος ζήτησε να μην χρησιμοποιείται η Σάμος ως ενδιάμεσος σταθμός για τη διαχείριση μεταναστευτικών ροών;

Ποιος απαίτησε σαφές χρονοδιάγραμμα για τις αναχωρήσεις;

Ποιος ρώτησε τον υπουργό τι ακριβώς σημαίνει στην πράξη «μόνο για καταγραφή»;

Ποιος ζήτησε γραπτές δεσμεύσεις;

Και, κυρίως, υπήρξε κάποιος από τους εκπροσώπους της Σάμου που διαφώνησε με κάτι από όσα ειπώθηκαν;

Αυτά δεν είναι λεπτομέρειες.

Είναι η ουσία μιας συνάντησης που αφορά ένα ζήτημα το οποίο έχει απασχολήσει έντονα την τοπική κοινωνία και για το οποίο η Σάμος έχει κάθε δικαίωμα να γνωρίζει όχι μόνο τι υποσχέθηκε η κυβέρνηση, αλλά και τι απαίτησαν από την κυβέρνηση οι άνθρωποι που πήγαν στην Αθήνα υποτίθεται για να εκπροσωπήσουν το νησί.

Η επίσημη ανακοίνωση του υπουργείου αναφέρει με ονοματεπώνυμο όλους τους συμμετέχοντες, αλλά οι συγκεκριμένες τοποθετήσεις των εκπροσώπων της Σάμου δεν αποτυπώνονται. Το ίδιο μοτίβο ακολουθούν και τα δημοσιεύματα που αναφέρονται στη συνάντηση: καταγράφουν τις διαβεβαιώσεις του υπουργού, τα στοιχεία για αφίξεις και αναχωρήσεις και τη θέση του υπουργείου, χωρίς να παρουσιάζουν αναλυτικά τις θέσεις που διατύπωσαν οι Σαμιώτες συμμετέχοντες.

Και εδώ αρχίζει το πραγματικό ερώτημα.

Οι εκπρόσωποι της Σάμου πήγαν στην Αθήνα για να ακούσουν ή για να διεκδικήσουν;

Γιατί αν πήγαν απλώς για να ακούσουν τον υπουργό, τότε η συνάντηση ήταν μια ενημερωτική κυβερνητική συνάντηση.

Αν όμως πήγαν για να εκπροσωπήσουν τη Σάμο, τότε οφείλουν να ενημερώσουν δημόσια τους πολίτες για το τι ακριβώς είπαν.

Δεν αρκεί η φωτογραφία από την Αθήνα.

Δεν αρκεί η ανακοίνωση του υπουργείου.

Δεν αρκεί το «συζητήθηκαν τα προβλήματα».

Η κοινωνία της Σάμου δικαιούται να γνωρίζει ποιος μίλησε, τι ζήτησε, τι απάντησε ο υπουργός και ποιες δεσμεύσεις αναλήφθηκαν.

Και αυτό αφορά όλους.

Τον βουλευτή της Σάμου.

Τον αντιπεριφερειάρχη.

Τους δύο δημάρχους.

 

Γιατί όταν μια αντιπροσωπεία επτά ανθρώπων από τη Σάμο βρίσκεται απέναντι από έναν υπουργό για ένα τόσο κρίσιμο ζήτημα, είναι δύσκολο να θεωρηθεί επαρκής ενημέρωση προς τους πολίτες μια ανακοίνωση στην οποία ακούμε κυρίως τη φωνή του υπουργείου.

Η Σάμος δεν χρειάζεται εκπροσώπους που απλώς θα εμφανίζονται στις συναντήσεις.

Χρειάζεται εκπροσώπους που θα βγαίνουν μετά από αυτές και θα λένε καθαρά:

«Αυτά ζητήσαμε. Αυτά μας απάντησαν. Σε αυτά συμφωνήσαμε. Σε αυτά διαφωνήσαμε. Αυτές είναι οι δεσμεύσεις που πήραμε».

Μέχρι να το ακούσουμε αυτό, ένα ερώτημα παραμένει ανοιχτό:

Στην Αθήνα ποιοι εκπροσώπησαν τελικά τη Σάμο και ποια ακριβώς ήταν η θέση τους;