Από το 2023 μέχρι τον Αύγουστο του 2026, η υπόθεση της ασφαλούς πρόσβασης των μαθητών στο Δημοτικό Σχολείο Παγώνδα παραμένει χωρίς οριστική λύση. Τα νέα έγγραφα του ίδιου του Δήμου δείχνουν ότι το πρόβλημα δεν έχει λυθεί, αλλά εξακολουθεί να βρίσκεται σε επίπεδο αναζήτησης της σωστής διοικητικής διαδικασίας.
Υπάρχουν στιγμές που η γραφειοκρατία εξηγεί μια καθυστέρηση.
Και υπάρχουν στιγμές που η ίδια η γραφειοκρατία γίνεται το πιο αποκαλυπτικό τεκμήριο της καθυστέρησης.
Η υπόθεση του δρόμου προς το Δημοτικό Σχολείο Παγώνδα φαίνεται να βρίσκεται πλέον στη δεύτερη κατηγορία.
Γιατί τα τελευταία έγγραφα που υπογράφονται ή διακινούνται με πρωτοβουλία του Δήμου Ανατολικής Σάμου, με τον δήμαρχο Πάρη Παπαγεωργίου στην πολιτική ηγεσία του Δήμου, δείχνουν κάτι που δύσκολα μπορεί να αμφισβητηθεί:
Τον Αύγουστο του 2026 ο Δήμος εξακολουθεί να αναζητά από τη Διεύθυνση Δασών ποια ακριβώς διαδικασία πρέπει να ακολουθηθεί για να μπορέσει να προχωρήσει στην ουσιαστική λύση του προβλήματος.
Και αυτό, τρία χρόνια μετά την επίσημη ανάδειξη του ζητήματος, είναι από μόνο του ένα σοβαρό πολιτικό ερώτημα.
Ο δήμαρχος τώρα ζητά να του πουν… ποια διαδικασία πρέπει να ακολουθηθεί
Στις 9 Ιουλίου 2026, η Διεύθυνση Τεχνικών Υπηρεσιών του Δήμου Ανατολικής Σάμου απευθύνεται στη Διεύθυνση Δασών Σάμου για τον δρόμο σύνδεσης του Δημοτικού Σχολείου Παγώνδα.
Το αίτημα είναι σαφές: ο Δήμος θέλει να αναθέσει σε εξειδικευμένο μελετητή την εκπόνηση μελέτης βελτίωσης των γεωμετρικών χαρακτηριστικών του δρόμου, ώστε αυτός να ενταχθεί σε κατηγορία που θα καθιστά ασφαλή τη διέλευση των λεωφορείων μεταφοράς μαθητών.
Και ζητά από τη Δασική Υπηρεσία να γνωστοποιήσει ποια διαδικασία πρέπει να ακολουθηθεί, προκειμένου να αλλάξει η κατηγορία του δρόμου.
Εδώ ακριβώς βρίσκεται το πολιτικό ζήτημα.
Πώς γίνεται, μετά από τόσα χρόνια, ο Δήμος να βρίσκεται ακόμη στο στάδιο του να ρωτά ποια διαδικασία πρέπει να ακολουθήσει;
Δεν μιλάμε πλέον για ένα καινούργιο πρόβλημα.
Δεν μιλάμε για μια υπόθεση που εμφανίστηκε το 2026.
Μιλάμε για έναν δρόμο που συνδέεται άμεσα με τη μεταφορά μαθητών και για τον οποίο η ανάγκη ασφαλούς πρόσβασης έχει τεθεί εδώ και χρόνια.
Και η Δασική Υπηρεσία ζητά από τον Δήμο να ξεκαθαρίσει τι ακριβώς θέλει
Η απάντηση της Διεύθυνσης Δασών, στις 5 Αυγούστου 2026, είναι ακόμη πιο αποκαλυπτική.
Η υπηρεσία δεν προχωρά σε κάποια έγκριση.
Ζητά από τον Δήμο να διευκρινίσει το ακριβές αντικείμενο του ερωτήματος.
Μεταξύ άλλων, θέλει να γνωρίζει αν το αίτημα αφορά αποκλειστικά τη δυνατότητα υλοποίησης τεχνικών παρεμβάσεων στον υφιστάμενο δρόμο ή τη δυνατότητα μεταβολής της κατηγορίας του δρόμου και του θεσμικού του χαρακτήρα.
Δηλαδή, ακόμη και σε αυτό το στάδιο, η αρμόδια υπηρεσία ζητά από τον Δήμο να προσδιορίσει με ακρίβεια τι ακριβώς ζητά να γίνει.
Και ο Δήμος επανέρχεται.
Στις 24 Αυγούστου 2026, ο δήμαρχος Πάρης Παπαγεωργίου διευκρινίζει ότι το ερώτημα αφορά τη διερεύνηση της δυνατότητας μεταβολής της κατηγορίας του δρόμου, ώστε ο Δήμος να μπορέσει να εκπονήσει τις απαιτούμενες μελέτες και να υλοποιήσει τις αναγκαίες παρεμβάσεις για τη βελτίωση της πρόσβασης στο σχολείο.
Αυτό είναι το νέο δεδομένο.
Και είναι πολιτικά βαρύ.
Τρία χρόνια μετά, ακόμη διερευνούμε πώς θα γίνει ο δρόμος
Η εικόνα που προκύπτει από τα νέα έγγραφα είναι δύσκολο να παρουσιαστεί ως επιτυχία της δημοτικής διοίκησης.
Ο Δήμος δεν ανακοινώνει ότι ολοκλήρωσε το έργο.
Δεν ανακοινώνει ότι ολοκλήρωσε τη μελέτη.
Δεν ανακοινώνει ότι ο δρόμος απέκτησε τις απαιτούμενες προδιαγραφές.
Αντίθετα, τα έγγραφα δείχνουν ότι τον Ιούλιο και τον Αύγουστο του 2026 εξακολουθεί να ζητά από τις αρμόδιες υπηρεσίες να αποσαφηνίσουν με ποιο θεσμικό τρόπο μπορεί να προχωρήσει.
Και αυτό δημιουργεί ένα απλό ερώτημα προς τον δήμαρχο:
Τι ακριβώς έχει γίνει μέχρι σήμερα;
Ο ίδιος ο δήμαρχος παραδέχεται ότι ο δρόμος ήταν δασικός
Το ακόμη πιο ενδιαφέρον στοιχείο βρίσκεται στα πρακτικά της συνεδρίασης της Κοινότητας Παγώνδα στις 27 Ιουλίου 2026.
Εκεί καταγράφεται η ενημέρωση του δημάρχου για την ιστορία του δρόμου.
Σύμφωνα με τα πρακτικά, ο κ. Παπαγεωργίου ανέφερε ότι ο συγκεκριμένος δρόμος δημιουργήθηκε περίπου το 1996 από τη Δασική Υπηρεσία ως δασικός δρόμος, με σκοπό κυρίως την πρόσβαση πυροσβεστικών οχημάτων και την αντιπυρική προστασία.
Αναφέρεται επίσης ότι ένα τμήμα κατασκευάστηκε αργότερα από την τότε κοινότητα, ώστε να συνδεθεί το σχολείο με το υφιστάμενο δίκτυο.
Αυτό έχει σημασία.
Γιατί επιβεβαιώνει ότι το ζήτημα του χαρακτήρα και της χρήσης του δρόμου δεν είναι κάτι που εμφανίστηκε ξαφνικά μπροστά στον Δήμο το καλοκαίρι του 2026.
Ήταν μέρος της ιστορίας του δρόμου.
Και πλέον ο ίδιος ο δήμαρχος αναγνωρίζει ότι για να υπάρξει μόνιμη λύση απαιτείται ολοκληρωμένη μελέτη οδοποιίας και οι αναγκαίες διαδικασίες.
Η Κοινότητα ζητά από τον Δήμο και την Περιφέρεια να κινηθούν
Και εδώ υπάρχει ένα ακόμη στοιχείο που δεν πρέπει να περάσει απαρατήρητο.
Στη συνεδρίαση της 27ης Ιουλίου 2026, το Συμβούλιο της Κοινότητας Παγώνδα αποφασίζει ομόφωνα:
να ζητηθεί μέσω του Δήμου από την Περιφέρεια επανεξέταση του κάτω δρόμου που οδηγεί στο σχολείο και
να επισπευσθεί η διαδικασία ανάθεσης μελέτης για τη βελτίωση του δρόμου προς το Δημοτικό Σχολείο.
Με άλλα λόγια, η ίδια η τοπική κοινωνία δεν θεωρεί ότι το ζήτημα έχει λυθεί.
Ζητά επανεξέταση.
Ζητά επίσπευση.
Ζητά μελέτη.
Το ερώτημα, λοιπόν, είναι εύλογο:
Πόσα ακόμη χρόνια χρειάζονται για να περάσουμε από τα αιτήματα και τις αλληλογραφίες στο έργο;
Δήμαρχε, οι κάτοικοι δεν χρειάζονται άλλη αλληλογραφία
Ο κ. Παπαγεωργίου έχει πλέον μπροστά του έναν φάκελο που έχει συσσωρεύσει έγγραφα, συσκέψεις, αιτήματα, γνωμοδοτήσεις και αποφάσεις.
Αυτό που εξακολουθεί να λείπει είναι το αποτέλεσμα.
Και τα τελευταία έγγραφα κάνουν ακόμη πιο δύσκολο να υποστηριχθεί ότι το πρόβλημα βρίσκεται κοντά στην οριστική επίλυσή του.
Γιατί τον Αύγουστο του 2026 ο Δήμος ακόμη προσπαθεί να προσδιορίσει τη θεσμική διαδρομή που θα του επιτρέψει να προχωρήσει στη μελέτη.
Αυτό δεν αποτελεί κατηγορία εναντίον κάποιας υπηρεσίας.
Είναι πολιτικό ζήτημα διοίκησης.
Ο δήμαρχος δεν είναι υποχρεωμένος να γνωρίζει ο ίδιος τη δασική νομοθεσία.
Είναι όμως υποχρεωμένος να γνωρίζει σε ποιο σημείο βρίσκεται ένα έργο που αφορά την ασφαλή πρόσβαση μαθητών σε σχολείο του Δήμου του.
Και κυρίως είναι υποχρεωμένος να μπορεί να απαντήσει στους κατοίκους:
Τι θα γίνει, ποιος θα το κάνει, πότε θα γίνει και με ποια χρηματοδότηση;
Υπάρχει και ένα ακόμη ερώτημα: τι απέγινε η προηγούμενη προσπάθεια;
Τα νέα έγγραφα δεν απαντούν σε όλα.
Και ακριβώς γι' αυτό ο δήμαρχος οφείλει να δώσει συγκεκριμένες απαντήσεις.
Τι απέγινε η προηγούμενη διαδικασία;
Ποια είναι σήμερα η κατάσταση της μελέτης;
Υπάρχει ενεργή χρηματοδότηση;
Ποια υπηρεσία έχει πλέον την ευθύνη για το επόμενο βήμα;
Πότε θα ανατεθεί η νέα ή επικαιροποιημένη μελέτη;
Ποιο είναι το χρονοδιάγραμμα;
Και κυρίως:
Πότε θα σταματήσει η υπόθεση να μετακινείται από έγγραφο σε έγγραφο και θα μετατραπεί σε πραγματικό δρόμο;
Η πολιτική ευθύνη του δημάρχου δεν τελειώνει στην αποστολή ενός εγγράφου
Ο κ. Παπαγεωργίου μπορεί δικαίως να επικαλεστεί ότι ο δρόμος έχει ιδιαίτερο διοικητικό και δασικό καθεστώς.
Μπορεί να επικαλεστεί τις αρμόδιες υπηρεσίες.
Μπορεί να επικαλεστεί τις απαιτούμενες εγκρίσεις.
Όμως αυτά δεν αποτελούν απάντηση στο πολιτικό ερώτημα.
Γιατί ακριβώς γι' αυτό υπάρχει η διοίκηση.
Για να συντονίζει τις υπηρεσίες.
Για να προετοιμάζει εγκαίρως τις μελέτες.
Για να εξασφαλίζει τις απαιτούμενες εγκρίσεις.
Για να βρίσκει χρηματοδοτικές λύσεις.
Και τελικά για να παραδίδει στους πολίτες αποτέλεσμα.
Στον Παγώνδα, το αποτέλεσμα εξακολουθεί να αγνοείται.
Και το πιο χαρακτηριστικό είναι ότι, τον Αύγουστο του 2026, ο Δήμος εξακολουθεί να βρίσκεται σε επικοινωνία με τη Δασική Υπηρεσία για να ξεκαθαρίσει πώς μπορεί να αλλάξει η κατηγορία του δρόμου ώστε να μπορέσει να προχωρήσει η μελέτη.
Αυτό δεν είναι το τέλος της υπόθεσης.
Είναι η απόδειξη ότι η υπόθεση δεν έχει τελειώσει.
Πάρη Παπαγεωργίου, η ερώτηση είναι πλέον μία
Κανείς δεν ζητά από τον δήμαρχο να παρακάμψει τη νομοθεσία.
Κανείς δεν ζητά να αγνοηθούν οι αρμόδιες υπηρεσίες.
Κανείς δεν ζητά να γίνει ένας δρόμος χωρίς μελέτες και εγκρίσεις.
Ακριβώς το αντίθετο.
Ζητάμε να γίνουν όλα αυτά εγκαίρως.
Γιατί οι μαθητές δεν μπορούν να περιμένουν επ' αόριστον μέχρι να ολοκληρωθεί ένας ακόμη κύκλος αλληλογραφίας.
Το Συμβούλιο της Κοινότητας Παγώνδα ζητά επίσπευση.
Ο Δήμος ζητά διευκρινίσεις.
Η Διεύθυνση Δασών ζητά νέες διευκρινίσεις.
Και η υπόθεση συνεχίζεται.
Τρία χρόνια μετά την ανάδειξη του προβλήματος, ο Παγώνδας δεν χρειάζεται άλλη διοικητική αλληλογραφία. Χρειάζεται λύση.
Και αυτή τη φορά ο δήμαρχος Πάρης Παπαγεωργίου οφείλει να δώσει στους κατοίκους κάτι πολύ πιο συγκεκριμένο από μια ακόμη επιστολή:
χρονοδιάγραμμα, μελέτη, χρηματοδότηση και ημερομηνία ολοκλήρωσης.
Γιατί στο τέλος της ημέρας, η πολιτική αξιολόγηση μιας δημοτικής αρχής δεν γίνεται από το πόσα έγγραφα διακινήθηκαν.
Γίνεται από το αν το πρόβλημα λύθηκε.
Και στον δρόμο προς το Δημοτικό Σχολείο Παγώνδα, μέχρι σήμερα, δεν έχει λυθεί.
