Στο βίντεο αυτό ο καθηγητής Κωνσταντίνος Γρίβας αναλύει σε βάθος τις τελευταίες εξελίξεις γύρω από το Ιράν, τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή και τις πιθανές συνέπειες για τη διεθνή γεωπολιτική ισορροπία. Με μια ψύχραιμη αλλά ιδιαίτερα αιχμηρή προσέγγιση, ο κ. Γρίβας εξηγεί γιατί το Ιράν δεν έχει τελειώσει, αλλά αντίθετα μπορεί να εισέρχεται σε μια ακόμη πιο επικίνδυνη φάση αντιπαράθεσης με τις ΗΠΑ, το Ισραήλ και τη Δύση.
Η ανάλυση εστιάζει στη στρατηγική του Ιράν, το οποίο εδώ και δεκαετίες έχει αναπτύξει ένα ιδιαίτερο μοντέλο άμυνας που βασίζεται όχι μόνο σε συμβατικές στρατιωτικές δυνάμεις, αλλά και σε ασύμμετρες στρατιωτικές δυνατότητες. Σύμφωνα με τον κ. Γρίβα, η στρατιωτική ισχύς του Ιράν δεν περιορίζεται στον κλασικό στρατό, αλλά εκτείνεται σε ένα ευρύτερο πλέγμα στρατηγικών εργαλείων που περιλαμβάνει βαλλιστικούς πυραύλους, υπόγειες στρατιωτικές εγκαταστάσεις και δίκτυα ασύμμετρης ισχύος.
Παράλληλα, εξετάζεται η ευρύτερη γεωπολιτική σύγκρουση στη Μέση Ανατολή, όπου το Ιράν, οι Ηνωμένες Πολιτείες, το Ισραήλ, αλλά και άλλες μεγάλες δυνάμεις εμπλέκονται σε ένα ιδιαίτερα σύνθετο παιχνίδι ισχύος. Ο κ. Γρίβας επισημαίνει ότι η αντίληψη μιας γρήγορης κατάρρευσης του Ιράν είναι εξαιρετικά αμφίβολη και πιθανόν να οδηγεί σε στρατηγικές αυταπάτες.
Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στη δομή της ιρανικής στρατηγικής, η οποία βασίζεται σε μια φιλοσοφία «απορρόφησης του πλήγματος». Αυτό σημαίνει ότι ακόμη και σε περίπτωση ισχυρών στρατιωτικών επιθέσεων, το Ιράν έχει σχεδιαστεί ώστε να συνεχίσει να λειτουργεί και να διατηρεί σημαντικές στρατιωτικές δυνατότητες. Η ύπαρξη εκτεταμένων υπόγειων πυραυλικών εγκαταστάσεων και αποκεντρωμένων δομών διοίκησης καθιστά εξαιρετικά δύσκολη την πλήρη εξουδετέρωση του στρατιωτικού του δυναμικού.
Στο πλαίσιο αυτό, ο κ. Γρίβας αναλύει επίσης τις πιθανές μακροπρόθεσμες συνέπειες της σύγκρουσης. Ένα πληγωμένο Ιράν, όπως τονίζει, μπορεί να εξελιχθεί σε έναν ακόμη πιο αποφασισμένο γεωπολιτικό αντίπαλο της Δύσης. Η ιστορία έχει δείξει ότι κράτη τα οποία υφίστανται μεγάλες στρατηγικές πιέσεις συχνά επανέρχονται με μεγαλύτερη αποφασιστικότητα στο διεθνές σύστημα.
Η συζήτηση επεκτείνεται και στο πώς αυτές οι εξελίξεις επηρεάζουν τη νέα παγκόσμια γεωπολιτική ισορροπία, σε έναν κόσμο που γίνεται ολοένα και πιο πολυπολικός. Το Ιράν, η Κίνα, η Ρωσία, αλλά και οι περιφερειακές δυνάμεις της Μέσης Ανατολής διαμορφώνουν ένα νέο γεωπολιτικό περιβάλλον που ενδέχεται να καθορίσει τις εξελίξεις των επόμενων δεκαετιών.
Το βασικό ερώτημα που τίθεται είναι απλό αλλά κρίσιμο:
Μπορεί πραγματικά το Ιράν να ηττηθεί στρατηγικά ή η σύγκρουση αυτή θα οδηγήσει σε μια νέα και ακόμη πιο επικίνδυνη φάση
ΠΗΓΗ Ενημέρωση και Σκέψη
