Όσοι εκκλησιάζονται, έχουν ακούσει τους υμνωδούς των εκκλησιών ν’ ψάλλουν τον 11ον στίχο, του 33ου ψαλμού του Δαυίδ, που προφητικά αναγγέλλει « πλούσιοι πτώχευσαν και επείνασαν, οι δε εκζητούντες τον Κύριον, ουκ ελαττωθήσανται παντός αγαθού»
Οι σπουδαίες ρήσεις έχουν διαχρονική αξία, δεδομένου ότι έχουν τουλάχιστον διττή ιδιαιτερότητα.
Εμπεριέχουν υπερβατικές αξίες, οι οποίες διαβιβάζονται δια του λόγου στη ανθρώπινη νόηση και ακατάλυτο συγχρονισμό, στην επίγεια καθημερινότητα και την κοσμική αιωνιότητα.
Επικαλούμαι τη σπουδαία τούτη ρήση, με τη διττή της ιδιότητα, για να θέσω στους πολιτικούς ¨υμνωδούς¨ (του ζοφερού πολιτικού μας ενεστώτα) το ακόλουθο απλό, κι ως τώρα αναπάντητο ερώτημα.
Στον κρατικό προϋπολογισμό του οικονομικού έτους 2018, που κατατέθηκε στη βουλή και κυρώθηκε πρόσφατα αναφέρονται:
Δεν ευτύχησα να κατέχω την οικονομική επιστήμη. Κατανοώ ωστόσο την ευρεία έννοια των αριθμών, κι ότι εξ αυτών συνεπάγεται.
Και κάνοντας χρήση του δικαιώματος του πολίτη, ρωτώ τον εκπρόσωπο της Σάμου στο Ελληνικό κοινοβούλιο -που προφανώς και με την ψήφο του, κυρώθηκε ο κρατικός προϋπολογισμός του 2018- και κατ’ επέκταση τον Υπουργό οικονομικών της χώρας μας, θέτοντας τους το εξής απλούστατο ερώτημα.
Τα 552 438 000 000 ΠΙΣΤΩΤΙΚΑ (δισεκατομμύρια) που αναφέρονται στον πίνακα του άρθρου 1, του επί συνόλου 612 079 915 000
(δισεκατομμυρίων)!!! κρατικό μας προϋπολογισμό του οικονομικού έτους 2018, τι είναι;
Πρόκειται για συνολικό συσσωρευμένο δανεισμό της χώρας μας από τους πιστωτές της, οπότε ως πολίτη της δανεισμένης χώρας, μου αναλογεί το αντίστοιχο μερίδιο;
Η μήπως πρόκειται για ενυπάρχον πλούτο, πχ καταπιστευματικό πιστωτικό υπόλοιπο, το οποίο αξιοποιείται ως εγγύηση του διαρκούς κρατικού δανεισμού;
Ότι ισχύει -από τις δύο αυτές εκδοχές- ή αν συντρέχει οποιαδήποτε άλλη ερμηνεία, αιτούμαι ως απλός φορολογούμενος πολίτης να πληροφορηθώ από δημόσια αναφορά, οποιουδήποτε αρμόδιου φορέα.
Γιατί ερωτώ;
Μα για τον πλέον ευνόητο και απλούστατο λόγο.
Αν ισχύει η πρώτη εκδοχή, καλώς ανησυχώ και δικαίως έχω χάσει τον άλλοτε νηφάλιο ύπνο μου, διότι μου αναλογεί ένα τεράστιο χρεωστικό οικονομικό μέγεθος.
Αν ισχύει η δεύτερη, τότε κακώς αδημονώ, διότι έστω και θεωρητικά, ή εξ επαγωγής, είμαι δικαιούχος ενός τεράστιου οικονομικού πλούτου!
Κι επειδή το απλό τούτο ερώτημα κατατρώει όχι μόνο εμένα –που τολμώ να το θέσω δημόσια- αλλά και πλήθος άλλων συμπολιτών μας
αιτούμαι μία επίσημη δημόσια απάντηση.
Και, ως πιστός πολίτης, στο νόμο και τους θεσμούς του κράτους, επικαλούμαι την συνεπαγόμενη αξία και σοφία του εν λόγω ψαλμού, διότι θέλω να ξέρω την αλήθεια που με περιβάλει, κι όμως την αγνοώ.
Αν ήμουν πλούσιος και πτώχευσα εξ αιτίας των πολιτικών, ή παραμένω εν αγνοία μου πλούσιος και ¨μηρυκάζω¨ επίπλαστη δημόσια μιζέρια, που δεν μου αναλογεί ;
Το αγαθό αυτής της περιρρέουσας αλήθειας, ποιος μας το στερεί;
Υ.Γ
Αν το Υπουργείο Οικονομικών είχε απαντήσει στο Ελεγκτικό Συνέδριο που του είχε θέσει σε προγενέστερο χρόνο το ίδιο ερώτημα με διαφορετική διατύπωση, το παρατεταμένο τούτο ζήτημα, δεν θα είχε έννοια μηδέ και ισχύ.
Θεόκτιστος Κρητικός
