Ο Πλεύρης τα είχε ξαναπεί – Παπαγεωργίου, Μαυρατζώτης και Στεφανάδης τι κατάφεραν να αλλάξουν;

Η συνάντηση του υπουργού Μετανάστευσης και Ασύλου Θάνου Πλεύρη με τους εκπροσώπους της Σάμου παρουσιάστηκε ως μια σημαντική παρέμβαση για το μεταναστευτικό ζήτημα και την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί στο νησί. Ωστόσο, πίσω από τις δηλώσεις και την επικοινωνιακή προβολή της συνάντησης, παραμένει ένα βασικό ερώτημα: ποιο ήταν τελικά το αποτέλεσμα για τη Σάμο;

Στη συνάντηση συμμετείχαν ο δήμαρχος Ανατολικής Σάμου Πάρης Παπαγεωργίου, ο αντιπεριφερειάρχης Σάμου Ελισσαίος Μαυρατζώτης και ο κυβερνητικός βουλευτής Χριστόδουλος Στεφανάδης, ενώ παρών ήταν και ο δήμαρχος Δυτικής Σάμου Θεμιστοκλής Παπαθεοφάνους.

Πρόκειται για θεσμικούς εκπροσώπους που είχαν κάθε λόγο να θέσουν στον υπουργό με σαφήνεια τις θέσεις της τοπικής κοινωνίας και να ζητήσουν συγκεκριμένες δεσμεύσεις για ένα ζήτημα που εξακολουθεί να προκαλεί έντονο προβληματισμό στη Σάμο.

Το παράδοξο είναι ότι, μετά τη συνάντηση, μεγάλο μέρος της δημόσιας συζήτησης επικεντρώθηκε και πάλι σε όσα είπε ο υπουργός, ενώ πολύ λιγότερα έγιναν γνωστά για το τι ακριβώς απαίτησαν οι εκπρόσωποι της Σάμου και ποια συγκεκριμένα αποτελέσματα κατάφεραν να αποσπάσουν.

Και εδώ βρίσκεται η ουσία.

Ο Θάνος Πλεύρης επανέλαβε θέσεις που δεν ήταν άγνωστες στη Σάμο. Η μη δημιουργία ΠΡΟΚΕΚΑ, η διατήρηση της δομής κάτω από συγκεκριμένο αριθμητικό όριο και ο προσωρινός χαρακτήρας των μετακινήσεων είχαν ήδη τεθεί στο δημόσιο διάλογο κατά την προηγούμενη επίσκεψή του στο νησί. Παράλληλα, παραμένει η δυνατότητα μετακίνησης ανθρώπων προς τη Σάμο σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης. Επομένως, η νέα συνάντηση δεν φαίνεται, τουλάχιστον από όσα έχουν δημοσιοποιηθεί, να άλλαξε ουσιαστικά το πλαίσιο που είχε ήδη παρουσιαστεί από την κυβέρνηση.

Αυτό είναι που δημιουργεί την ανάγκη για μια καθαρή πολιτική αποτίμηση από τους ίδιους τους εκπροσώπους της Σάμου. Ο δήμαρχος Ανατολικής Σάμου Πάρης Παπαγεωργίου, ο αντιπεριφερειάρχης Ελισσαίος Μαυρατζώτης και ο κυβερνητικός βουλευτής Χριστόδουλος Στεφανάδης δεν συμμετείχαν στη συνάντηση απλώς για να ακούσουν τις θέσεις του υπουργού. Βρέθηκαν εκεί για να μεταφέρουν τις απαιτήσεις του τόπου τους και να διεκδικήσουν συγκεκριμένες λύσεις.

Η τοπική κοινωνία, συνεπώς, δικαιούται να γνωρίζει με σαφήνεια ποια ήταν η πρόταση που κατέθεσαν, ποιες ήταν οι κόκκινες γραμμές τους, ποια αιτήματα έθεσαν και ποια από αυτά έγιναν αποδεκτά. Δικαιούται επίσης να γνωρίζει εάν υπήρξε διαφωνία με την κυβερνητική πολιτική και σε ποια σημεία. Δεν είναι αρκετό να πληροφορείται διαρκώς τι είπε ο υπουργός. Το ουσιαστικό πολιτικό ενδιαφέρον βρίσκεται στο τι απάντησαν οι εκπρόσωποι της Σάμου και τι κατάφεραν να εξασφαλίσουν.

Ιδιαίτερη πολιτική ευθύνη έχει ο δήμαρχος Ανατολικής Σάμου Πάρης Παπαγεωργίου, καθώς ο δήμος του έχει βρεθεί επί σειρά ετών στην πρώτη γραμμή του μεταναστευτικού ζητήματος. Από τη στιγμή που συμμετείχε σε μια τέτοια συνάντηση, η κοινωνία έχει κάθε δικαίωμα να περιμένει μια αναλυτική ενημέρωση για το τι διεκδίκησε και ποιο ήταν το αποτέλεσμα. Το ίδιο ισχύει για τον αντιπεριφερειάρχη Σάμου Ελισσαίο Μαυρατζώτη, ο οποίος εκπροσωπεί την Περιφέρεια σε ένα ζήτημα που αφορά συνολικά το Βόρειο Αιγαίο.

Ακόμη μεγαλύτερη είναι η πολιτική ευθύνη του κυβερνητικού βουλευτή Χριστόδουλου Στεφανάδη. Ως βουλευτής της κυβερνητικής παράταξης βρίσκεται σε διαφορετική θέση από τους αυτοδιοικητικούς εκπροσώπους, καθώς διαθέτει θεσμική δυνατότητα άμεσης παρέμβασης στην κυβέρνηση. Η Σάμος έχει συνεπώς κάθε λόγο να γνωρίζει όχι μόνο τι είπε ο υπουργός παρουσία του, αλλά ποια ήταν η δική του παρέμβαση και ποια συγκεκριμένη απαίτηση διατύπωσε προς την κυβέρνηση.

Το ζήτημα δεν είναι προσωπικό. Είναι βαθιά πολιτικό και αφορά τον τρόπο με τον οποίο εκπροσωπείται η Σάμος απέναντι στην κεντρική εξουσία. Η αυτοδιοίκηση οφείλει να διεκδικεί και ο κυβερνητικός βουλευτής οφείλει να μεταφέρει στην κυβέρνηση τις ανάγκες και τις ανησυχίες της τοπικής κοινωνίας. Όταν όμως μετά από μια κρίσιμη συνάντηση η δημόσια ενημέρωση περιορίζεται κυρίως στην επανάληψη των κυβερνητικών θέσεων, είναι εύλογο να δημιουργούνται ερωτήματα για το πραγματικό αποτέλεσμα της διαδικασίας.

Η προηγούμενη επίσκεψη του Θάνου Πλεύρη στη Σάμο είχε δημιουργήσει συγκεκριμένες προσδοκίες και είχε συνοδευτεί από αντίστοιχες διαβεβαιώσεις. Η νέα συνάντηση θα είχε πραγματικό νόημα εάν οδηγούσε σε κάτι περισσότερο: σε νέες δεσμεύσεις, σε συγκεκριμένο πλαίσιο για τις μετακινήσεις, σε εγγυήσεις για την τοπική κοινωνία ή σε κάποια ουσιαστική αλλαγή της κυβερνητικής πολιτικής. Μέχρι στιγμής, κάτι τέτοιο δεν προκύπτει με σαφήνεια από όσα έχουν γίνει γνωστά.

Και αυτό είναι το σημείο στο οποίο η πολιτική αποτίμηση δεν μπορεί να γίνει με όρους επικοινωνίας. Μια συνάντηση δεν κρίνεται από το πόσο προβλήθηκε, ούτε από το πόσες δηλώσεις έγιναν μετά. Κρίνεται από το αποτέλεσμα που αφήνει πίσω της.

Ο δήμαρχος Δυτικής Σάμου Θεμιστοκλής Παπαθεοφάνους, πάντως, ήταν σαφής στην αποτίμησή του, σημειώνοντας ότι «κάτι πήραμε, δεν πήραμε αυτό που θέλαμε ακριβώς». Η συγκεκριμένη τοποθέτηση έχει ιδιαίτερη σημασία, διότι αποτυπώνει ότι ακόμη και από την πλευρά των συμμετεχόντων δεν υπήρξε πλήρης ικανοποίηση των επιδιώξεων της σαμιακής πλευράς.

Το ερώτημα, επομένως, επιστρέφει στον δήμαρχο Ανατολικής Σάμου Πάρη Παπαγεωργίου, στον αντιπεριφερειάρχη Ελισσαίο Μαυρατζώτη και στον κυβερνητικό βουλευτή Χριστόδουλο Στεφανάδη. Τι ακριβώς ζήτησαν από τον υπουργό και τι ακριβώς πέτυχαν; Ποιο είναι το νέο στοιχείο που προέκυψε από τη συγκεκριμένη συνάντηση; Ποια κυβερνητική θέση μεταβλήθηκε ως αποτέλεσμα της δικής τους παρέμβασης;

Η Σάμος δεν έχει ανάγκη από άλλη μία επικοινωνιακή διαχείριση του μεταναστευτικού. Έχει ανάγκη από καθαρές θέσεις, ουσιαστική διεκδίκηση και μετρήσιμα αποτελέσματα. Και όταν αυτά δεν είναι εμφανή, είναι απολύτως θεμιτό οι πολίτες να ζητούν εξηγήσεις από εκείνους που ανέλαβαν να τους εκπροσωπήσουν.

Γιατί στο τέλος δεν έχει τόση σημασία τι επανέλαβε ο υπουργός. Αυτό το γνωρίζαμε ήδη από την προηγούμενη επίσκεψή του στη Σάμο. Το πραγματικό πολιτικό ζήτημα είναι τι κατάφεραν να αλλάξουν οι εκπρόσωποι του νησιού.

Και μέχρι να υπάρξει μια συγκεκριμένη και τεκμηριωμένη απάντηση, η νέα συνάντηση με τον Θάνο Πλεύρη δύσκολα μπορεί να χαρακτηριστεί ως μια εξέλιξη που έφερε ουσιαστική αλλαγή στα δεδομένα του μεταναστευτικού για τη Σάμο.

Από το «ποτέ» στις μεταφορές από την Κρήτη στη Σάμο

 Η επίσκεψη του Θάνου Πλεύρη στη Σάμο, η κατηγορηματική δέσμευση του 2025 και η πραγματικότητα του 2026 που την ακυρώνει

Υπάρχουν πολιτικές δηλώσεις που ξεχνιούνται μέσα στον χρόνο και υπάρχουν δηλώσεις που επιστρέφουν στον δημόσιο διάλογο επειδή η ίδια η πραγματικότητα τις διαψεύδει. 

Στην περίπτωση του Θάνου Πλεύρη και της Σάμου, φαίνεται πως ισχύει το δεύτερο. Τον Αύγουστο του 2025 ο υπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου βρέθηκε στο νησί και μίλησε με απόλυτο τρόπο για το ενδεχόμενο μεταφοράς μεταναστών από άλλες περιοχές της χώρας.

 

«Ποτέ, και κενές να είναι οι δομές, τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου δεν θα δεχτούν μετανάστες από άλλο σημείο», ήταν η χαρακτηριστική του δήλωση. Σήμερα, έναν χρόνο αργότερα, η Σάμος έχει ήδη δεχθεί μεταφορές ανθρώπων από την Κρήτη.

Η εικόνα από εκείνη την επίσκεψη αποκτά πλέον ιδιαίτερο πολιτικό ενδιαφέρον. Ο υπουργός εμφανίζεται να μιλά σε τηλεοπτική κάμερα με φόντο το λιμάνι της Σάμου, από το μπαλκόνι του γραφείου του βουλευτή Σάμου Χριστόδουλου Στεφανάδη. Σε άλλη φωτογραφία της ίδιας επίσκεψης, οι δύο πολιτικοί ποζάρουν μαζί στη Σάμο.

 Οι εικόνες καταγράφουν μια περίοδο κατά την οποία η κυβέρνηση έδινε στους κατοίκους του νησιού μια σαφή διαβεβαίωση για το τι δεν πρόκειται να συμβεί. Σήμερα, όμως, το ίδιο νησί βρίσκεται αντιμέτωπο με μια πραγματικότητα που βρίσκεται στον αντίποδα εκείνης της διαβεβαίωσης.

Το ζήτημα δεν θα είχε την ίδια πολιτική βαρύτητα αν επρόκειτο απλώς για μια αλλαγή κυβερνητικού σχεδιασμού. Οι κυβερνήσεις μπορούν να αλλάζουν πολιτική όταν αλλάζουν οι συνθήκες.

 Εδώ, όμως, υπάρχει κάτι περισσότερο: μια δημόσια, συγκεκριμένη και απόλυτη δέσμευση, η οποία αφορούσε ακριβώς αυτό που στη συνέχεια συνέβη. Ο υπουργός δεν είχε πει ότι δεν εξετάζεται η μεταφορά. Δεν είχε πει ότι δεν προβλέπεται υπό κανονικές συνθήκες. Είχε χρησιμοποιήσει τη λέξη «ποτέ». Και η λέξη αυτή έχει ιδιαίτερη σημασία όταν προέρχεται από τον αρμόδιο υπουργό και μάλιστα μέσα στη Σάμο.

Η πρώτη μεγάλη διάψευση ήρθε τον Ιούνιο του 2026, όταν περίπου 300 πρόσφυγες και μετανάστες μεταφέρθηκαν από την Κρήτη στη Σάμο. Τότε η κυβέρνηση επιχείρησε να παρουσιάσει την εξέλιξη ως διαδικαστική και προσωρινή διαχείριση, υποστηρίζοντας ότι δεν θα υπήρχε αντίστοιχη αύξηση του αριθμού των φιλοξενούμενων στη δομή. Όμως το ζήτημα δεν ήταν ποτέ μόνο πόσο θα παραμείνουν οι άνθρωποι στη Σάμο. Η προηγούμενη υπουργική δέσμευση αφορούσε την ίδια τη μεταφορά από άλλη περιοχή της χώρας. Και αυτή είχε πλέον πραγματοποιηθεί.

Δύο μήνες αργότερα, τον Αύγουστο του 2026, η μεταφορά επαναλήφθηκε. Και αυτή η εξέλιξη είναι που αλλάζει ουσιαστικά την πολιτική ανάγνωση της υπόθεσης. Γιατί όταν κάτι συμβαίνει μία φορά, μπορεί να χαρακτηριστεί εξαίρεση. Όταν όμως επαναλαμβάνεται δύο μήνες αργότερα, η κυβέρνηση οφείλει να εξηγήσει αν εξακολουθεί να μιλά για εξαίρεση ή αν στην πραγματικότητα εφαρμόζεται πλέον μια διαφορετική πολιτική. Η Σάμος δικαιούται να γνωρίζει αν η μεταφορά από την Κρήτη ήταν μια έκτακτη λύση ή αν ανοίγει ο δρόμος για επανάληψη της ίδιας πρακτικής.

Και εδώ ακριβώς βρίσκεται η πολιτική αιχμή της υπόθεσης. Ο υπουργός μπορεί να υποστηρίζει ότι οι μεταφορές είναι προσωρινές, ότι γίνονται για διαδικαστικούς λόγους ή ότι οι άνθρωποι στη συνέχεια θα οδηγηθούν σε δομές της ηπειρωτικής Ελλάδας. Όλα αυτά αφορούν τη διαχείριση μετά τη μεταφορά. Δεν αλλάζουν, όμως, το γεγονός ότι άνθρωποι μεταφέρθηκαν από την Κρήτη στη Σάμο, ενώ το ενδεχόμενο αυτό είχε αποκλειστεί δημοσίως με τη λέξη «ποτέ».

Η ΝΙΚΗ, από την πλευρά της, επιλέγει να ανεβάσει κατακόρυφα τους τόνους, κατηγορώντας τον υπουργό ότι «συνελήφθη για ακόμα μια φορά ψευδόμενος». Η συγκεκριμένη πολιτική επίθεση συνδέει τη Σάμο με τη γενικότερη κριτική που ασκεί το κόμμα στην κυβέρνηση για τη διαχείριση των μεταναστευτικών ροών. Παράλληλα, επαναφέρει και άλλη δήλωση του Θάνου Πλεύρη, μετά τη συνάντησή του με τον Λίβυο ομόλογό του, όταν είχε υπογραμμίσει τη σημασία του να μην ξεκινούν οι βάρκες από τη Λιβύη. Η ΝΙΚΗ υποστηρίζει ότι και αυτή η κυβερνητική προσδοκία διαψεύδεται από τη συνέχιση των αναχωρήσεων από τη βόρεια Αφρική.

Η πολιτική αντιπαράθεση είναι σκληρή, όμως πίσω από τις κομματικές καταγγελίες υπάρχει ένα ερώτημα που η κυβέρνηση δεν μπορεί να αποφύγει: τι άλλαξε από τον Αύγουστο του 2025 μέχρι τον Ιούνιο και τον Αύγουστο του 2026; Αν άλλαξαν οι συνθήκες, γιατί δεν υπήρξε μια αντίστοιχα καθαρή δημόσια αναθεώρηση της προηγούμενης δέσμευσης; Αν η μεταφορά αποτελεί εξαίρεση, γιατί επαναλήφθηκε δύο μήνες αργότερα; Και αν δεν αποτελεί εξαίρεση, ποιος είναι ο νέος σχεδιασμός για τη Σάμο;

Το πολιτικό πρόβλημα γίνεται ακόμη μεγαλύτερο επειδή η αρχική δήλωση δεν έγινε σε κάποιο υπουργικό γραφείο στην Αθήνα. Έγινε στη Σάμο, σε μια επίσκεψη που είχε και έντονο συμβολικό χαρακτήρα. Ο υπουργός βρέθηκε μαζί με τον τοπικό βουλευτή, φωτογραφήθηκε μαζί του και από τον χώρο του γραφείου του δόθηκε μια δημόσια διαβεβαίωση προς την τοπική κοινωνία. Έναν χρόνο αργότερα, οι φωτογραφίες εκείνης της επίσκεψης αποκτούν σχεδόν ειρωνική διάσταση: πίσω από το χαμόγελο και το «ποτέ» βρίσκεται πλέον η πραγματικότητα των μεταφορών από την Κρήτη.

Αυτό είναι που δημιουργεί και το ζήτημα της πολιτικής αξιοπιστίας. Ένας υπουργός μπορεί να αναθεωρήσει μια απόφαση. Δεν μπορεί, όμως, να απαιτεί από τους πολίτες να αντιμετωπίζουν ως ισοδύναμες μια κατηγορηματική δέσμευση και την εκ των υστέρων εξήγηση ότι οι συνθήκες άλλαξαν. Όταν αλλάζει μια πολιτική, χρειάζεται να αλλάζει και η δημόσια τοποθέτηση της κυβέρνησης. Χρειάζεται να ειπωθεί καθαρά ότι η προηγούμενη θέση εγκαταλείπεται και να αναληφθεί η αντίστοιχη πολιτική ευθύνη.

Η Σάμος, άλλωστε, δεν έχει ανάγκη από άλλη μία διαβεβαίωση του τύπου «μην ανησυχείτε». Έχει ανάγκη να γνωρίζει τι ακριβώς ισχύει. Αν οι δομές του νησιού πρόκειται να χρησιμοποιούνται για τη διαχείριση ανθρώπων που μεταφέρονται από την Κρήτη, αυτό πρέπει να ειπωθεί χωρίς περιστροφές. Αν όχι, τότε πρέπει να εξηγηθεί γιατί οι μεταφορές πραγματοποιήθηκαν και γιατί επαναλήφθηκαν.

Το «ποτέ» του 2025 βρίσκεται πλέον απέναντι σε δύο γεγονότα του 2026: τη μεταφορά του Ιουνίου και τη νέα μεταφορά του Αυγούστου. Και αυτή τη φορά δεν αρκεί η επίκληση της προσωρινότητας. Γιατί η ουσία δεν είναι πόσες ημέρες ή εβδομάδες θα παραμείνουν οι μεταφερόμενοι στη Σάμο. Η ουσία είναι ότι μεταφέρθηκαν.

Οι φωτογραφίες από την επίσκεψη του υπουργού στη Σάμο μένουν ως υπενθύμιση μιας συγκεκριμένης πολιτικής υπόσχεσης. Η σημερινή πραγματικότητα του νησιού λειτουργεί ως το αντίθετο φωτογραφικό καρέ. Ανάμεσα στα δύο βρίσκεται μια κυβέρνηση που καλείται να εξηγήσει γιατί αυτό που το 2025 αποκλειόταν ως «ποτέ», το 2026 έγινε πράξη και μάλιστα επαναλήφθηκε μέσα σε δύο μήνες.

Και πλέον το ερώτημα δεν είναι αν η κυβέρνηση θα συνεχίσει να χαρακτηρίζει τις μεταφορές «προσωρινές». Το πραγματικό ερώτημα είναι αν η Σάμος πρέπει να θεωρεί το κυβερνητικό «ποτέ» ως δέσμευση ή ως μια ακόμη πολιτική διαβεβαίωση που ισχύει μέχρι την επόμενη αλλαγή σχεδιασμού.

Μεταναστευτικό: Ξέφραγο αμπέλι με ευθύνη Πλεύρη

 Μια εκκωφαντική σιωπή συνοδεύει κάθε δημόσια εμφάνιση του Θάνου Πλεύρη για το Μεταναστευτικό, καθώς ο υπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου επιλέγει σταθερά την πλήρη αφωνία απέναντι στο αποκαλυπτικό δημοσίευμα που είχε φέρει στο φως η «δημοκρατία» από τον προηγούμενο Μάιο.

Η αποκάλυψη αφορούσε το υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ κι ένα κείμενο στο οποίο κατονομαζόταν ρητά η διαδρομή Λιβύη – ελληνικά νησιά ως διάδρομος που αξιωματούχοι του ΟΗΕ στελέχωναν και από τις δύο πλευρές, από τις λιβυκές ακτές, απ’ όπου αναχωρούσαν οι βάρκες, μέχρι τα ελληνικά νησιά, όπου έφταναν. Το Στέιτ Ντιπάρτμεντ το είπε καθαρά, όμως ο κ. Πλεύρης δεν τολμά να αναφερθεί στο θέμα, αποφεύγοντας ένοχα να απαντήσει αν η Αθήνα ερευνά τη δράση του ΟΗΕ ή αν έχει ζητήσει επίσημη λογοδοσία.

Εμφυλιοπολεμικό παραλήρημα Πλεύρη Δεν σεβόμαστε τους αγώνες της Αριστεράς, ήταν σε βάρος του έθνους

 ΠΗΓΗ ΚΟΝΤΡΑ

Μεταναστευτικό: Σκληρή γραμμή για μείωση των ροών – Τι ισχύει για επαναπατρισμό, επιδόματα και σίτιση

 Η σκληρή γραμμή που έχει επιλέξει η κυβέρνηση για την αντιμετώπιση του μεταναστευτικού εκφράστηκε με τον πλέον καθαρό τρόπο στην τροπολογία που έφτασε εσπευσμένα στη Βουλή το βράδυ της Τρίτης.

Ο υπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου Θάνος Πλεύρης υποστήριξε ότι «αυτό που συμβαίνει αυτή τη στιγμή από τη βόρεια Αφρική και τη Λιβύη είναι μια επιχείρηση εισβολής προς την Ευρώπη».

Επίσης, προανήγγειλε την κατάθεση νομοσχεδίου που θα ποινικοποιεί την παραμονή στη χώρα παράνομων μεταναστών.

ΚΚΕ για Πλεύρη: Διαχείριση του μεταναστευτικού με όρους «εστιατορίου»

 

«Όταν προσπαθείς να διαχειριστείς τις συνέπειες μιας αντιδραστικής και αδιέξοδης πολιτικής – που γεννά τόσο τα κύματα των προσφύγων όσο και τον εγκλωβισμό τους – με όρους “εστιατορίου” προκειμένου να εργαλειοποιήσεις το μεταναστευτικό και να “χαϊδέψεις τα αυτιά” του ακροδεξιού κοινού σου, καταντάς, εκτός από ρατσιστής, να γίνεσαι και ακραία γελοίος» αναφέρει το ΚΚΕ σε σχόλιό του, για τις δηλώσεις Πλεύρη για το μεταναστευτικό.

Ακρότητες Πλεύρη στη Βουλή: «Ο δρόμος των λαθρομεταναστών είναι φυλακή ή έξοδος»

 

Αντικατάταση πληθυσμού στην Ευρώπη βλέπει ο Θάνος Πλεύρης - «Παρών» δηλώνει στη τροπολογία που αναστέλλει την υποβολή αιτήσεων χορήγησης ασύλου το ΠΑΣΟΚ

Σε πλήρη εξέλιξη βρίσκεται στην Ολομέλεια της Βουλής, η νέα επικοινωνιακή στρατηγική της κυβέρνησης για τη δαιμονοποίηση των μεταναστών και τη διαμόρφωση συνθηκών Έβρου όπως το 2020.