Μια από τις κορυφαίες ειδήσεις των τελευταίων ημερών, αν όχι η κορυφαία, είναι η πρόταση του Αντιεισαγγελέα του Αρείου Πάγου (ΑΠ), κ. Μητρουλιά, για την παραπομπή στο Ειδικό Δικαστήριο του πρώην Υφυπουργού παρά τω Πρωθυπουργώ, Χρήστου Τριαντόπουλου, αναφορικά με την υπόθεση των Τεμπών. Μάλιστα, στο ‘‘κάδρο’’ της εν λόγω πρότασης συμπεριλαμβάνονται και τέσσερεις άλλοι (προτεινόμενοι ως) κατηγορούμενοι, ένας εκ των οποίων είναι και ο πρώην περιφερειάρχης Θεσσαλίας, Κώστας Αγοραστός (https://www.iefimerida.gr/ellada/tempi-parapompi-triantopoyloy-agorastoy-eidiko-dikastirio).
Όπως έχει ήδη γίνει γνωστό, ο κ. Τριαντόπουλος προτείνεται από τον άνω Αντιεισαγγελέα να παραπεμφθεί στο ακροατήριο του Ειδικού Δικαστηρίου, κατ’ εφαρμογή του άρ. 86 του Συντάγματος και του νόμου περί ευθύνης υπουργών (Ν. 3126/2003), με την κατηγορία της ‘‘παράβασης καθήκοντος’’. Στο άκουσμα, λοιπόν, της είδησης υπήρξαν αντιδράσεις και από πολιτικούς του αντιπολιτευόμενου χώρου, και στα μέσα επικοινωνίας και στο μεγάλο φάσμα της κοινής γνώμης, οι οποίες κυρίως επικεντρώνονται στο γεγονός της ‘‘παραπομπής Τριαντόπουλου’’ αλλά και στο Δικαστήριο ενώπιον του οποίου πρόκειται αυτός (εφόσον υπάρξει τελικώς παραπεμπτικό βούλευμα) να δικαστεί. Σχεδόν παντού και από παντού δηλαδή εκφράζεται μια αρχική ‘‘ικανοποίηση’’ για το γεγονός ότι ο κ. Τριαντόπουλος (επιτέλους) θα ‘‘λογοδοτήσει’’ σε δικαστήριο και δη όχι σε οποιοδήποτε αλλά στο Ειδικό Δικαστήριο του άρθρου 100 του Συντάγματος.
Προσωπικά, δεν θέλω να ‘‘παραγνωρίσω’’ αυτό καθεαυτό το άνω γεγονός αλλά και ούτε να εμφανιστώ ως ‘‘γκουρού’’. Έχοντας όμως 26 χρόνια δικηγορίας ‘‘στην πλάτη μου’’, με το παρόν κείμενο προτείνω να εστιάσουμε αλλού, εκεί που νομίζω ότι είναι η ουσία. Δεν είναι αυτό καθεαυτό το γεγονός της προτεινόμενης ‘‘παραπομπής Τριαντόπουλου’’ και δη στο Ειδικό Δικαστήριο, το οποίο είναι ένα έκτακτο συνταγματικής περιωπής δικαστήριο, που συνιστά εν προκειμένω την καθοριστική ουσία των πραγμάτων αλλά το προτεινόμενο (από τον κ. Αντιεισαγγελέα του ΑΠ) κατηγορητήριο. Επιτρέψτε μου, λοιπόν, να αναπτύξω μια σημαντική, κατά την άποψή μου, βασική παρατήρηση και όσοι ακολουθήσετε το σκεπτικό μου στο τέλος μάλλον θα καταλάβετε πολλά.
Καταρχάς, τι είναι ‘‘παράβαση καθήκοντος’’; Σύμφωνα με το άρθρο 259 του Ποινικού Κώδικα (ΠΚ) ‘‘Υπάλληλος που με πρόθεση παραβαίνει τα καθήκοντα της υπηρεσίας του με σκοπό να προσπορίσει στον εαυτό του ή σε άλλον παράνομο όφελος ή να βλάψει το κράτος ή κάποιον άλλο τιμωρείται με φυλάκιση έως δύο έτη ή χρηματική ποινή, αν η πράξη αυτή δεν τιμωρείται με άλλη ποινική διάταξη’’.
‘‘Υπάλληλος’’ εδώ κατά την έννοια του νόμου, ως κρατικός λειτουργός, είναι ο συγκεκριμένος τέως Υφυπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ. Και εφόσον η κατηγορία στην ποινική δίκη που θα διεξαχθεί στο Ειδικό Δικαστήριο (αν τελικά υπάρξει παραπομπή του στο ακροατήριο), είναι η ‘‘παράβαση του καθήκοντός’’ του, το κεντρικό ζήτημα που θα εξεταστεί κατά την εκδίκαση της υπόθεσης θα είναι, λογικά, ο προσδιορισμός του ανατεθέντος καθήκοντος του κ. Τριαντόπουλου και η (τυχόν) ‘‘παράνομη απόκλιση’’ δια της επιδειχθείσας συμπεριφοράς του από αυτό το ‘‘καθήκον’’. Μάλιστα, το Ειδικό Δικαστήριο, εκ της δικονομίας, θα ‘‘περιοριστεί’’ στο παραπάνω κεντρικό ζήτημα, δηλαδή δεν μπορεί να ‘‘εκφύγει’’ από το κατηγορητήριο και να ‘‘επεκταθεί’’ στην εξέταση άλλων ζητημάτων πέραν του κατηγορητηρίου και ούτε φυσικά, πολύ περισσότερο, δεν μπορεί να επιβάλει ποινές για άλλες τυχόν ‘‘αξιόποινες πράξεις’’ πέραν από αυτήν για την οποία πρόκειται(;) να κατηγορηθεί ο κ. Τριαντόπουλος.
Ποιο ήταν, λοιπόν, στο κρίσιμο χρονικό διάστημα, το ‘‘καθήκον’’ του κ. Τριαντόπουλου; Το ‘‘καθήκον’’ του ήταν ‘‘αυστηρά’’ αυτό που του είχε ανατεθεί από τον Πρωθυπουργό με τη σχετική απόφαση (ίδετε το πλήρες κείμενο στο τέλος του άρθρου) και σχετίζεται κυρίως με την ‘‘κρατική αρωγή προς φυσικά και νομικά πρόσωπα για την κάλυψη έκτακτων αναγκών και ζημιών’’ και τον ‘‘συντονισμό και στήριξη περιοχών που πλήττονται από φυσικές καταστροφές’’.
Αν, επομένως, ο κ. Τριαντόπουλος βρεθεί αντιμέτωπος μόνο και αποκλειστικά με ένα τέτοιο κατηγορητήριο (παράβαση καθήκοντος) ενώπιον του Ειδικού Δικαστηρίου, από τη μεριά μου δεν θα ‘‘μαντέψω’’ τη δικαστική απόφαση για το πρόσωπό του – δεν είναι τούτη ούτε η πρόθεση, ούτε η νοοτροπία μου- αλλά θα σας πω ποιο θα μπορούσε να είναι το ‘‘χειρότερο σενάριο’’ για αυτόν: Το Δικαστήριο, συσχετίζοντας στη μείζονα σκέψη του το ανατεθέν στον τότε Υφυπουργό παρά τω Πρωθυπουργώ ‘‘καθήκον’’ με τη ‘‘συμπεριφορά’’ του (όσα του ‘‘καταλογίζονται’’ σχετικά με την παράβαση του καθήκοντός του), χωρίς κατ’ ανάγκη να ‘‘επεκταθεί’’ σε άλλα κομβικά και άκρως ουσιώδη πεδία και ζητήματα της υπόθεσης των Τεμπών, εφόσον διαπιστώσει ‘‘νομική και πραγματική αναντιστοιχία’’ ανάμεσα στο ‘‘καθήκον’’ του κ. Τριαντόπουλου και τη ‘‘συμπεριφορά’’ του σε σχέση με αυτό το ‘‘καθήκον’’, θα τον καταδικάσει σε (κάποια) ποινή φυλάκισης, η εκτέλεση μάλιστα της οποίας δεν είναι διόλου απίθανο να ανασταλεί (να του χορηγηθεί δηλ. του τέως Υφυπουργού ‘‘αναστολή εκτέλεσης της ποινής’’ μια που το αδίκημα είναι πλημμεληματικής φύσης).
Με ένα ‘‘άλλο’’ ‘‘κατηγορητήριο’’, ωστόσο, πολλοί νομικοί και έμπειροι, μαχόμενοι δικηγόροι υποστηρίζουν ότι θα ‘‘αναφύονταν ζητήματα’’ στην επ’ ακροατηρίω διαδικασία, με τα οποία αναπόφευκτα και υποχρεωτικά θα ασχολούνταν και οι επί της έδρας δικαστές του Ειδικού Δικαστηρίου. Με ποιο ‘‘κατηγορητήριο’’; Με αυτό που θα συνέδεε τη συμπεριφορά του κ. Τριαντόπουλου, πέρα από όποια άλλα τυχόν ποινικά αδικήματα, βασικά και πρωτίστως με το έγκλημα της ‘‘υπόθαλψης – παρεμπόδισης της Δικαιοσύνης’’ του άρθρου 231 ΠΚ.
Προσωπικά, εδώ και πάνω από δύο χρόνια, είχα τονίσει (δείτε στο άρθρο μου ‘‘Γιατί είναι δύσκολο να αποδοθεί πραγματική δικαιοσύνη στην υπόθεση των Τεμπών’’ https://olympiobima.gr/an-ypirxe-sygkalypsi-gia-to-dystychima-ton-tebon-ti-simainei-afto-gia-to-kratos-dikaiou-stin-ellada/): ‘‘Έπειτα από τα παραπάνω, λοιπόν, αυτό που βασικά πρέπει να απασχολήσει, σε αυτό το δεύτερο διακριτό επίπεδο, τους δικαστικούς λειτουργούς είναι η (πιθανή) εφαρμογή του άρθρου 231 του Ποινικού Κώδικα (‘‘Υπόθαλψη - Παρεμπόδιση της Δικαιοσύνης) με βάση με το οποίο ‘‘Όποιος εν γνώσει ματαιώνει τη δίωξη άλλου για κακούργημα ή πλημμέλημα που διέπραξε τιμωρείται με φυλάκιση έως τρία (3) έτη ή χρηματική ποινή’’ (παρ. 1) αλλά και ‘‘Όποιος παρεμποδίζει την απονομή της δικαιοσύνης, ασκώντας αυθαίρετη παρέμβαση, πριν ή κατά τη διάρκεια έρευνας οποιασδήποτε αρχής …με κατάχρηση θέσης εξουσίας… προκειμένου να αποκρύψει, καταστρέψει, αλλοιώσει, αφαιρέσει, αντικαταστήσει αποδεικτικά στοιχεία ή να παρεμποδίσει την πρόσβαση σε αυτά ή τη χρήση τους…. τιμωρείται: α) με φυλάκιση τουλάχιστον ενός (1) έτους και χρηματική ποινή, αν η διερευνώμενη πράξη αφορά πλημμέλημα, και β) με φυλάκιση τουλάχιστον τριών (3) ετών και χρηματική ποινή, αν η διερευνώμενη πράξη αφορά κακούργημα’’ (παρ. 3)’’.
Στο ενδεχόμενο, λοιπόν, που ο κ. Τριαντόπουλος βρισκόταν ή και βρεθεί ως κατηγορούμενος με βάση το άνω άρθρο 231 ΠΚ, μια γιγαντιαία σειρά και αλληλουχία από κρίσιμα (εμένα επιτρέψτε μου να γράψω ‘‘συγκλονιστικά’’) ερωτήματα θα ετίθεντο και θα εκτυλίσσονταν στην ακροαματική διαδικασία και έτσι θα υπήρχε πιθανότητα τουλάχιστον να ‘‘πέσει φως’’ σε ‘‘πολυθρύλητες πτυχές’’ της υπόθεσης που ‘‘καίνε’’, δυστυχώς ακατάπαυστα, τους οικείους των θυμάτων και απασχόλησαν έντονα και ζωηρά και την κοινή γνώμη. Ενδεικτικά (μια που για την καταγραφή των ερωτημάτων αυτών απαιτείται ένα ‘‘πόνημα’’ και όχι μόνο ένα άρθρο):
Γιατί, ενώ δύο μήνες πριν το δυστύχημα, στις 30-12-2022, είχε δημοσιευτεί η 4η Έκδοση του Ειδικού Σχεδίου Διαχείρισης Ανθρωπίνων Απωλειών από τη Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας του Υπουργείου Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας (ίδετε παρακαλώ: file:///C:/Users/user/Desktop/AllPDF%20(19).pdf), του Ειδικού Σχεδίου δηλαδή που αφορά στη διαχείριση συμβάντων με πολυάριθμους θανόντες ως συνέπεια φυσικών, τεχνολογικών (συμπεριλαμβανομένων βιολογικών, χημικών, ραδιολογικών και πυρηνικών συμβάντων) και λοιπών καταστροφών καθώς και εγκληματικών και τρομοκρατικών ενεργειών και εφαρμόζεται μετά την ολοκλήρωση των διαδικασιών διαλογής, προνοσοκομειακής περίθαλψης και διακομιδής των επιζώντων και, επίσης, γιατί ενώ σχεδόν έναν μήνα πριν το συμβάν άρχισε να ισχύει και ο Ν. 5014/2023 που εισήγαγε στην έννομη τάξη της χώρας το θεσμικό πλαίσιο για τη διερεύνηση αεροπορικών και σιδηροδρομικών ατυχημάτων, τάσσοντας συγκεκριμένο πλαίσιο δράσης και νόμιμες προδιαγραφές πρωτοβουλιών σε τέτοια σοβαρά συμβάντα από τον νεοσυσταθέντα Εθνικό Οργανισμό Διερεύνησης (Ε.Ο.Δ.Α.Σ.Α.Α.Μ.), ο κ. Τριαντόπουλος και οι συν αυτώ δεν ενήργησαν με βάση το πρωτόκολλο του άνω ad hoc (επί του αντικειμένου) νομοθετικού πλαισίου και, αντιθέτως, έσπευσε, κατά δήλωσή του, να ‘‘αποκαταστήσει το πεδίο του δυστυχήματος’’;
Γιατί δεν έγινε σφράγιση του χώρου του δυστυχήματος και για μια πολύ σύνθετη και απαιτητική διαδικασία, ενόψει μάλιστα προπαρασκευής και δημιουργίας δικογραφιών που θα είχαν να κάνουν και με κακουργηματικές διώξεις, ολοκληρώθηκε υπό ένα ‘‘fast track’’ μοτίβο βεβιασμένων σχεδιασμών η ‘‘εκκαθάριση’’ και η ‘‘αναδιαμόρφωση’’ του χώρου; Γιατί ‘‘πειράχθηκε’’ και μετατράπηκε σε ‘‘θέρετρο ταχείας αφαίρεσης και απομάκρυνσης αποδεικτικών μέσων και στοιχείων’’ ένας χώρος που και φοιτητής Νομικής γνωρίζει ότι έπρεπε να είναι ‘‘σφραγισμένος’’ μέχρι να περατωθεί η ανάκριση;
Γιατί τις πρώτες τρεις ημέρες μετά το δυστύχημα, εντελώς αυθαίρετα, είχε μεταφερθεί, με 30(!) φορτηγά, σχεδόν… μισό οικοδομικό τετράγωνο από χώμα σε ένα ιδιωτικό οικόπεδο, όπου ποτέ δεν δόθηκε η δυνατότητα σε κανέναν να ερευνήσει απολύτως τίποτε και για κανέναν λόγο; Γιατί δεν επιτράπηκε ποτέ να ερευνηθεί αυτό το ‘‘βουνό’’ από χώμα που, όπως λένε οι συγγενείς των νεκρών, μπορεί να είχε ‘‘κρυμμένες’’ μέσα του τις κρίσιμες αποδείξεις, από… τα ανθρώπινα μέλη των θυμάτων μέχρι και πειστήρια που θα αποδείκνυαν (για αυτούς που κάηκαν και δεν σκοτώθηκαν από τη σύγκρουση) την αιτία θανάτου όλων αυτών που ‘‘χάθηκαν’’ ελέω της πυρόσφαιρας;
Ποιοι εργολάβοι ανέλαβαν να πραγματοποιήσουν τις εργασίες μεταφοράς του χώματος και ποιοι τις εργασίες ‘‘αποκατάστασης του πεδίου’’; Με βάση ποια διαδικασία ελήφθησαν αυτές οι αποφάσεις και από ποιον ή ποιους; Ποια συγκεκριμένα πρόσωπα αποφάσισαν την απομάκρυνση κρίσιμων αποδεικτικών στοιχείων από τον χώρο του δυστυχήματος, καθώς και τον λόγο μιας τέτοιας ενέργειας; Ποια συγκεκριμένα πρόσωπα παρευρίσκονταν τις πρώτες ημέρες και μέχρι και την επίστρωση του χώρου με πίσσα και χαλίκια στον τόπο του δυστυχήματος και ποιος ή ποια πρόσωπα έδωσαν την άνω εντολή απομάκρυνσης των χωμάτων και των λοιπών υλικών που στη συνέχεια μεταφέρθηκαν σε ιδιόκτητο οικόπεδο χωρίς να τεθεί το υλικό αυτό στη διάθεση των δικαστικών αρχών;
Γιατί, εν τέλει, ενώ η ‘‘παρά το νόμο επέμβαση’’ στο πεδίο του δυστυχήματος αναδεικνύεται και από το υπ’ αρ. πρωτ. 132εξ/7.02.2025 έγγραφο του Αντιεισαγγελέα Εφετών Λάρισας, κ. Λάμπρου Τσόκα, στο οποίο αναφέρεται ότι ‘‘η απόληψη χωμάτων από τον τόπο του δυστυχήματος έγινε χωρίς εισαγγελική παραγγελία και έγκριση και ως εκ τούτου είναι παράνομη’’, δεν ασχολήθηκε άμεσα και επί της ουσίας κανείς με την εν λόγω ‘‘απόληψη’’;
Γιατί, ενώ στο επίσημο Πόρισμα του ΕΟΔΑΣΑΑΜ (παρ. 478) υποστηρίζεται ότι «Εάν γινόταν σωστή δειγματοληψία και ανάλυση στον τόπο του ατυχήματος την 1η Μαρτίου 2023 (10-12 ώρες μετά το ατύχημα), θα υπήρχαν αρκετές πληροφορίες για τον προσδιορισμό του τύπου και της θέσης της πηγής για το άγνωστο καύσιμο (βλ. αυτοψία χώρου)», μετά την αφαίρεση της εν λόγω ύλης (του τεράστιου όγκου χωμάτων), στο σημείο του δυστυχήματος μεταφέρθηκαν άλλα υλικά, με τα οποία πραγματοποιήθηκε το λεγόμενο «μπάζωμα»;
Γιατί ενώ η ομάδα διάσωσης ‘‘Anubis’’, μετά από έλεγχο που πραγματοποίησε 14 μήνες μάλιστα από το δυστύχημα, τόσο στο Κουλούρι, όσο και στη θέση «Πηγάδια» του Ευαγγελισμού Λάρισας, ισχυρίστηκε πως μέσα στα ‘‘μπάζα’’ που είχαν μεταφερθεί στα παραπάνω σημεία από τον χώρο της σύγκρουσης υπήρχαν από ανθρώπινα οστά μέχρι και προσωπικά αντικείμενα επιβατών του μοιραίου Intercity, δηλαδή υπήρχαν ‘‘ευρήματα’’ που αποτελούσαν ‘‘κρίσιμο αποδεικτικό υλικό’’, το οποίο θα έπρεπε να έχει ταυτοποιηθεί, και ενώ, δια ταύτα, προτάθηκε στον Ειδικό Εφέτη Ανακριτή τα ‘‘ευρήματα’’ αυτά να εξεταστούν και από ιατροδικαστικό ανθρωπολόγο, δεν έλαβε ποτέ χώρα μια τέτοια εξέταση;
Γιατί ενώ εγκρίθηκε τις επόμενες λίγες μέρες μετά το δυστύχημα δημόσια δαπάνη, ύψους 647.862,80 ευρώ, η οποία εντάχθηκε και άντλησε πόρους από το Εθνικό Πρόγραμμα Ανάπτυξης, μετά την έγκριση της χρηματοδότησης από το Υπουργείο Ανάπτυξης και Επενδύσεων, οι αντίστοιχες συμβάσεις για τις ‘‘εκτελεσθείσες εργασίες’’ υπεγράφησαν 3 μήνες μετά το δυστύχημα, χωρίς να περιγράφονται πράγματι (οι ‘‘εκτελεσθείσες εργασίες’’), αλλά και ούτε η μεταξύ αυτών επίμαχη εργασία της ‘‘μεταφοράς των χωμάτων’’; Είναι αλήθεια, μάλιστα, ότι ανάμεσα σε εκείνους που έλαβαν αμοιβή για τις ‘‘εκτελεσθείσες εργασίες’’ στον τόπο και επ’ αφορμή του δυστυχήματος ήταν και μία εταιρία, η οποία συστάθηκε στις 7-4-2023, ήτοι 38 ημέρες μετά το δυστύχημα της 28-2-2023 και μετά την εκτέλεση των εργασιών;
Η ‘‘αλλοίωση του πεδίου’’, πάντως, επιβεβαιώνεται ξεκάθαρα και από την υπ’ αρ. 43/2024 διάταξη του κ. Εισαγγελέα Εφετών Λάρισας, όπου διαλαμβάνονται τα εξής: «….…οι ανωτέρω ενέργειες συνιστούν αυθαίρετη παρέμβαση στο τόπο πέριξ του δυστυχήματος που αυτονόητα είναι και τόπος εγκλήματος στο μέτρο που διερευνώνται ποινικά κολάσιμες πράξεις ή παραλείψεις που οδήγησαν στη πρόκληση του, κατά παράβαση της διάταξης του άρθρου 251 ΚΠΔ, στην οποία σκιαγραφείται το έργο του ανακριτή και των ανακριτικών υπαλλήλων ως αποκλειστικά αρμόδιων να ενεργούν τις αναγκαίες ανακριτικές πράξεις για την συλλογή και διατήρηση των αποδείξεων, αλλά και της υποχρέωσης των προανακριτικών υπαλλήλων και όσων παρευρίσκονται στο σημείο να διατηρούν το χώρο ανέπαφο για την απρόσκοπτη συλλογή των αποδεικτικών στοιχείων».
Και οδηγεί αυτή η ‘‘αλλοίωση του πεδίου’’, όπως την περιέγραψε ο Εισαγγελέας Εφετών Λάρισας, στο μέγιστο ερώτημα: Ποιος ήταν ο ‘‘ιθύνων νους’’ και ‘‘ενορχηστρωτής’’ της ‘‘αλλοίωσης του πεδίου’’; Ως Υφυπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ, ο κ. Τριαντόπουλος ενήργησε κατά το δοκούν; Ή ενήργησε κατόπιν ‘‘εντολών’’; Και δη, αν ενήργησε ως ‘‘εντολοδόχος’’, υπό τις ‘‘εντολές’’ ποιού έδρασε;
Αντιλαμβάνεστε, λοιπόν, γιατί η ουσία της ουσίας δεν είναι αυτή καθεαυτή η προτεινόμενη ‘‘παραπομπή Τριαντόπουλου’’ στο Ειδικό Δικαστήριο αλλά το κατηγορητήριο με το οποίο αυτός θα παραπεμφθεί (αν τελικώς παραπεμφθεί); Και τούτο διότι, για όσους δεν είναι νομικοί ή έστω απλώς δεν γνωρίζουν, η πρόταση του κ. Μητρουλιά, του Αντιεισαγγελέα του ΑΠ, δεν είναι δεσμευτική. Τον τελικό λόγο για το εάν τελικά θα συγκροτηθεί Ειδικό Δικαστήριο με κατηγορούμενο τον κ. Χρήστο Τριαντόπουλο (και όποιους άλλους) και κυρίως με ποιο συγκεκριμένο κατηγορητήριο, έχει το Δικαστικό Συμβούλιο του άνω ανωτάτου δικαστηρίου μας, το οποίο, εκτιμώντας το σύνολο των αποδεικτικών στοιχείων που περιλαμβάνονται στη δικογραφία, θα αποφασίσει και για την παραπομπή και για το τελικό κατηγορητήριο (αν κρίνει υπέρ της παραπομπής). Το βούλευμα, επομένως, του εν λόγω Συμβουλίου, το οποίο αναμένεται μέσα στο φθινόπωρο, θα κρίνει πολλά και μάλιστα προσωπικά πιστεύω ότι θα προσδώσει την ‘‘καθοριστική νομική και ιστορική χροιά’’ στην όλη υπόθεση των Τεμπών.
Ένα μεγάλο μέρος της κοινής γνώμης πιστεύει (και φαίνεται τούτο από τον κόσμο που βγήκε επανειλημμένως στους δρόμους και τις πλατείες ανά την Ελλάδα) ότι το ‘‘μπάζωμα του πεδίου του εγκλήματος’’ δεν υπηρετούσε καμία απολύτως ανάγκη ασφάλειας ή τεχνικής αποκατάστασης· αντιθέτως, όπως διατείνονται οι οικείοι των θυμάτων, λειτούργησε ως βίαιο, συντονισμένο ‘‘σχέδιο’’ πραγμάτωσης της εξαφάνισης κρίσιμων αποδεικτικών στοιχείων και απόσεισης ευθυνών, ώστε να εξυπηρετηθούν οι πρακτικές ‘‘συγκάλυψης’’ των ενοχοποιητικών στοιχείων και να ‘‘πνιγεί’’ η αλήθεια. Είναι η ώρα, λοιπόν, να κοιταχθούμε κατάματα, ως κοινωνία, κάποιοι να αναλάβουν τις ευθύνες τους και ορισμένοι να ‘‘ορθώσουν ανάστημα’’. Διότι μόνο έτσι και τότε, και στο όνομα των συνανθρώπων μας που ‘‘χάθηκαν’’ στα Τέμπη, δεν θα αφήσουμε την Ελλάδα να ‘‘σβήσει’’…..
Κατερίνη, 24/7/2026
ΧΡΗΣΤΟΣ ΓΚΟΥΓΚΟΥΡΕΛΑΣ
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ
LLM IN INTERNATIONAL COMMERCIAL LAW
LLM IN EUROPEAN LAW
Cer. LSE in Business, International
Relations and the political science
*Παρακάτω τα ανατεθέντα από τις 13-8-2021 έως τις 25-5-2023 καθήκοντα στον κ. Τριαντόπουλο, ως Υφυπουργό παρά τω Πρωθυπουργώ:
‘‘Αριθμ. Υ 27 (ΦΕΚ Β 3789 13/8/2021)
Ανάθεση αρμοδιοτήτων στον Υφυπουργό στον Πρωθυπουργό, Χρήστο Τριαντόπουλο.
1. Στον Υφυπουργό στον Πρωθυπουργό, Χρήστο Τριαντόπουλο του Γεωργίου, ανατίθεται ο συντονισμός των δράσεων των συναρμόδιων Υπουργείων και φορέων, σε θέματα κρατικής αρωγής και αποκατάστασης του φυσικού και του ανθρωπογενούς περιβάλλοντος από φυσικές καταστροφές, περιλαμβανομένων ιδίως θεμάτων:
α) Κρατικής αρωγής προς φυσικά και νομικά πρόσωπα για την κάλυψη έκτακτων αναγκών και ζημιών,
β) προστασίας των εδαφών και αποκατάστασης δασικών και άλλων συναφών οικοσυστημάτων,
γ) μελέτης και κατασκευής άμεσων αντιδιαβρωτικών και αντιπλημμυρικών έργων,
δ) ενεργοποίησης και συμμετοχής της κοινωνίας των πολιτών στην προστασία και αποκατάσταση δασικών και άλλων συναφών οικοσυστημάτων.
Κατά την άσκηση των αρμοδιοτήτων του ο Υφυπουργός δύναται να αξιοποιεί το προσωπικό της Γενικής Γραμματείας Συντονισμού της Προεδρίας της Κυβέρνησης του άρθρου 16 του π.δ. 98/2020 (Α` 236), κατόπιν σύμφωνης γνώμης του αρμόδιου Υπουργού Επικρατείας, σύμφωνα με την υπό στοιχεία Υ25/13.8.2021 απόφαση του Πρωθυπουργού «Ανάθεση αρμοδιοτήτων στον Υπουργό Επικρατείας, Χρήστο-Γεώργιο Σκέρτσο» (Β` 3787).
2. Στις αρμοδιότητες της παρ. 1 περιλαμβάνονται ο διορισμός, η πρόσληψη, η απόσπαση και η λύση της υπαλληλικής σχέσης των μελών του Ιδιαίτερου Γραφείου του Υφυπουργού, όπως και κάθε θέμα που αφορά στην οργάνωση και λειτουργία του Ιδιαίτερου Γραφείου του’’.
