Είναι πρωτοφανές για τα ελληνικά δεδομένα να δημιουργείται και να διαλύεται μια ΚΟ στην ίδια κοινοβουλευτική περίοδο χωρίς τη συμμετοχή της ως κόμμα στις εκλογές.
Πρωτόγνωρες είναι οι ανακατατάξεις που έχουν συμβεί την τελευταία τετραετία στο Ελληνικό Κοινοβούλιο, με την ταχύτητα δημιουργίας και διάλυσης κομμάτων να είναι πρωτοφανής.
Οι τελευταίες εξελίξεις στον χώρο της ευρύτερης κεντροαριστεράς, με την αποχώρηση 7 βουλευτών από την κοινοβουλευτική ομάδα της Νέας Αριστεράς και την παραίτηση της Έφης Αχτσιόγλου από το βουλευτικό αξίωμα, επισφραγίζουν μια μακρά πορεία εσωτερικών τριγμών στην Πατησίων, καθώς οι δύο αντίρροπες γραμμές πο κυριαρχούσαν στη Νέα Αριστερά, αναμετρήθηκαν στο συνέδριο του Ιανουαρίου, με την πρόταση του Γαβριήλ Σακελλαρίδη να είναι ενισχυμένη. Επομένως οι εξελίξεις ήταν αναμενόμενες δεδομένου του εσωκομματικού χάσματος που διαμορφωνόταν εδώ και ένα μεγάλο χρονικό διάστημα.
Η επανεμφάνιση του Αλέξη Τσίπρα στο πολιτικό σκηνικό, φαίνεται να λειτούργησε ως καταλύτης για τις τελευταίες εξελίξεις, καθώς πολλά πρώην μέλη και στελέχη της Νέας Αριστεράς «κλείνουν» το μάτι στην ΕΛ.Α.Σ.
Είναι πρωτοφανές για τα ελληνικά δεδομένα να δημιουργείται και να διαλύεται μια ΚΟ στην ίδια κοινοβουλευτική περίοδο χωρίς τη συμμετοχή της ως κόμμα στις εκλογές.
Οι αριθμητικές μεταβολές του κοινοβουλίου
Έαν κάποιος έπρεπε να φτιάξει έναν «οπτικό» οδηγό για την εικόνα του κοινοβουλίου των τελευταίων ετών, σίγουρα θα χαωνόταν. Αυτή τη στιγμή, μεταβάλλεται για άλλη μια φορά η εικόνα του Κοινοβουλίου, καθώς οι κοινοβουλευτικές ομάδες μειώνονται από 8 σε 7, ένας αριθμός άνευ προηγουμένου για τα μεταπολιτευτικά δεδομένα.
Πλέον οι τόσοι ανεξάρτητοι βουλευτές που δεν συγκροτούν ενιαίο κοινοβουλευτικό φορέα, αποτελούν την δεύτερη δύναμη στη Βουλή, καθώς είναι 39 ανεξάρτητοι βουλευτές, προερχόμενοι από την μήτρα του ΣΥΡΙΖΑ.
Σημειώνεται πως ο ΣΥΡΙΖΑ το 2023 εξέλεξε 47 βουλευτές. Η βαριά εκλογική ήττα του κόμματος, οδήγησε σε πορεία διάλυσης η οποία ακόμα και σήμερα φαίνεται να μην έχει φρένο.
Χάος στα αριστερά
Από την ήττα του ΣΥΡΙΖΑ το 2023 και έπειτα, η αριστερά βρίσκεται σε μια διαρκή κατάσταση αποδρομής, όχι τόσο σε επίπεδο θέσεων, αλλά σε επίπεδο οργανωτικών δυνατοτήτων και συγκρότησης κομματικού φορέα που να επιτελεί τα αναγκαία και απαραίτητα χαρακτηριστικά προκειμένου να υπάρξει αντίπαλο δέος στην κυβέρνηση του Μητσοτάκη.
Η κατάσταση που επικρατεί στο κοινοβούλιο, τόσο σε επίπεδο εκφοράς λόγου, όσο και σε επίπεδο ανακατατάξεων εντείνει την κρίση αξιοπιστίας και δεν αφήνει τον απαραίτητο χώρο προκειμένου να συγκροτηθεί ένα εναλλακτικό σχέδιο που να δίνει απαντήσεις στα προβλήματα της κοινωνίας, με στόχο ταυτόχρονα να την μετασχηματίσει.
Η μεγαλύτερη νίκη του νεοφιλελευθερισμού είναι ότι έχει καταφέρει να ρευστοποιήσει τις ιδεολογίες και τις κόκκινες γραμμές εντός του πολιτικού φάσματος, αλλά και να ενσωματώσει την αντίληψη στην κοινωνία, ότι δεν μπορεί να προσδοκά σε κάτι καλύτερο. Έτσι οι πολίτες απαξιώνουν τους θεσμούς, τις διαδικασίες αλλά και το ίδιο το πολιτικό σύστημα, κάτι που θα μπορούσαμε να ονομάσουμε ως αντιπολιτική.
Οι θεσμοί θεωρούνται γραφικές έννοιες, που έχουν αποσαρθρωθεί, ενώ το πεδίο της πολιτικής έχει μετατεθεί στους τεχνοκράτες, χάνοντας το πραγματικό της περιεχόμενο. Πολιτική δεν είναι απλά ο σχεδιασμός και η επιτέλεση μιας διαδικασίας τηρώντας συγκεκριμένα νομοθετικά πλαίσια. Τα νομοθετικά πλαίσια, ενέχουν ιδεολογία, κατασκευάζουν ατομική και συλλογική συνείδηση
Η αντιπολιτική που είναι η μεγαλύτερη νίκη της κυβέρνησης Μητσοτάκης, φαίνεται να συντηρείται και από την αντιπολίτευση, λόγω του κατακερματισμού αλλά και της αδυναμίας να αρθρώσει συνεκτικό λόγο, την ίδια στιγμή που ο πολιτικός της αντίπαλος, παρότι διαθέτει πολλαπλά σκάνδαλα και εσωκομματικούς τριγμούς στην πλάτη καταφέρνει να συγκροτήσει ενιαίο αφήγημα του «μεταξύ των χειρότερων ο καλύτερος».
Η ανάγκη επομένως για μια εναλλακτική φαντάζει πιο απαραίτητη από ποτέ.
ΠΗΓΗ https://www.koutipandoras.gr/
