Η υπόθεση του νέου Ειδικού Χωροταξικού Πλαισίου για τις ΑΠΕ δεν θα κριθεί μόνο από το περιεχόμενό του. Θα κριθεί και από τον τρόπο με τον οποίο λειτούργησαν οι θεσμοί.
Και σε αυτό το πεδίο, ο Δήμος Ανατολικής Σάμου οφείλει σοβαρές εξηγήσεις στους πολίτες.
Ο δήμαρχος Πάρης Παπαγεωργίου και ο πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Ιωάννης Χατζηκωνσταντής επέλεξαν να στερήσουν από το κορυφαίο συλλογικό όργανο του Δήμου την αυτονόητη διαδικασία μιας δημόσιας συνεδρίασης για ένα θέμα που αφορά το περιβάλλον, την ανάπτυξη και το μέλλον της Σάμου.
Η επίκληση της «έλλειψης χρόνου» αποδείχθηκε εξαιρετικά αδύναμη. Η ίδια η δημοτική αρχή παραδέχθηκε ότι είχε προηγηθεί συνεργασία με το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας και επεξεργασία προτάσεων. Υπήρξε χρόνος για συναντήσεις, συνεννοήσεις και διαμόρφωση θέσεων. Δεν βρέθηκε, όμως, χρόνος για να συνεδριάσει δημόσια το Δημοτικό Συμβούλιο.
Και ενώ στη Σάμο παρουσιάστηκε ως μονόδρομος η διαδικασία της διά περιφοράς, ο Δήμος Ρόδου συγκάλεσε δημόσια συνεδρίαση στις 30 Ιουνίου, έξι ημέρες μετά τη λήξη της διαβούλευσης. Το γεγονός αυτό καταρρίπτει το βασικό επιχείρημα της δημοτικής αρχής της Ανατολικής Σάμου ότι οι προθεσμίες δεν επέτρεπαν άλλη επιλογή.
Οι πολιτικές ευθύνες έχουν ονοματεπώνυμο.
Ο δήμαρχος Πάρης Παπαγεωργίου είχε την ευθύνη να εξασφαλίσει ότι ένα τόσο κρίσιμο θέμα θα συζητηθεί δημόσια και με τη συμμετοχή όλων των παρατάξεων. Αντί γι' αυτό, αποδέχθηκε μια διαδικασία που περιόρισε τον δημόσιο διάλογο και άφησε την κοινωνία χωρίς την ανοιχτή πολιτική συζήτηση που δικαιούται.
Ο πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Ιωάννης Χατζηκωνσταντής έχει ακόμη βαρύτερη θεσμική ευθύνη. Αποστολή του δεν είναι απλώς να αποστέλλει προσκλήσεις ή να διεκπεραιώνει διαδικασίες. Είναι να διαφυλάσσει το κύρος, τη διαφάνεια και τη δημοκρατική λειτουργία του Δημοτικού Συμβουλίου. Όταν το σημαντικότερο όργανο του Δήμου δεν συνεδριάζει δημόσια για ένα ζήτημα τέτοιας βαρύτητας, η επιλογή αυτή δεν μπορεί να θεωρηθεί μια απλή διαδικαστική λεπτομέρεια. Είναι βαθιά πολιτική επιλογή και, ως τέτοια, υπόκειται σε αυστηρή δημόσια κρίση.
Δεν είναι τυχαίο ότι καμία παράταξη της αντιπολίτευσης δεν στήριξε τη διαδικασία. Αντίθετα, όλες εξέφρασαν δημόσια την αντίθεσή τους, ενώ η Λαϊκή Συσπείρωση άφησε ευθείες πολιτικές αιχμές ότι η συγκεκριμένη διαδικασία εξυπηρετούσε συγκεκριμένες σκοπιμότητες. Πρόκειται για δημόσια πολιτική καταγγελία, η οποία ενίσχυσε ακόμη περισσότερο τον προβληματισμό γύρω από τους χειρισμούς της δημοτικής αρχής.
Οι πολίτες της Σάμου δεν ζητούν τίποτα περισσότερο από το αυτονόητο: διαφάνεια, δημόσιο διάλογο και σεβασμό στους θεσμούς. Όταν αυτά υποχωρούν πίσω από διαδικασίες που περιορίζουν τη συζήτηση, η εμπιστοσύνη στους θεσμούς δοκιμάζεται.
Η σύγκριση με τη Ρόδο είναι αναπόφευκτη. Εκεί επιλέχθηκε ο δρόμος της δημόσιας λογοδοσίας. Στην Ανατολική Σάμο επιλέχθηκε μια διαδικασία που, ανεξάρτητα από τη νομιμότητά της, άφησε σοβαρές σκιές ως προς τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίστηκε ένα από τα σημαντικότερα ζητήματα για το μέλλον του νησιού.
