Η πρόσφατη τοποθέτηση του Προέδρου του Διαδημοτικού Λιμενικού Ταμείου Σάμου, Ευάγγελου Τσεσμελή, , επιβεβαίωσε με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο αυτό που εδώ και καιρό βιώνουν καθημερινά πολίτες, επαγγελματίες και επισκέπτες: το νησί δεν είναι σε θέση να διαχειριστεί την αυξημένη τουριστική κίνηση.
Η επίκληση της έλλειψης υποδομών και προσωπικού δεν αποτελεί εξήγηση, αλλά παραδοχή αποτυχίας, ιδίως όταν αυτή η κατάσταση δεν είναι ούτε νέα ούτε απρόβλεπτη.
Εδώ και δύο χρόνια καταγράφεται μια σταθερή αδυναμία της διοίκησης να δώσει ουσιαστικές λύσεις. Το πρόβλημα δεν εμφανίστηκε ξαφνικά. Αντίθετα, έχει αναδειχθεί επανειλημμένα μέσα από δημοσιεύματα στον τοπικό Τύπο, με σαφείς επισημάνσεις για τα κενά, τις ελλείψεις και την ανάγκη άμεσων παρεμβάσεων. Παρ’ όλα αυτά, η εικόνα παραμένει αμετάβλητη. Οι ίδιες διαπιστώσεις επαναλαμβάνονται, χωρίς να συνοδεύονται από αντίστοιχες πράξεις.
Η κατάσταση στη Σάμο αποδεικνύει ότι δεν υπήρξε ποτέ σοβαρός σχεδιασμός για την αναμενόμενη αύξηση των επισκεπτών. Οι πρόσφατες παρεμβάσεις στο λιμάνι του Πυθαγόρειο αποδεικνύονται ανεπαρκείς, καθώς δεν μπορούν να καλύψουν ούτε τις σημερινές ανάγκες, ενώ η προφανής λύση της αποσυμφόρησης μέσω λειτουργίας πύλης στο Καρλόβασι εξακολουθεί να παραμένει ανενεργή χωρίς πειστική εξήγηση. Το αποτέλεσμα είναι μια διαρκής πίεση στις υπάρχουσες δομές και μια εικόνα που δεν τιμά το νησί.
Το ζήτημα, ωστόσο, δεν περιορίζεται στην ανεπάρκεια μιας διοίκησης. Αφορά και τη δημοτική παράταξη στην οποία ανήκει ο Πρόεδρος, αυτή του Παπαγεωργίου. Όταν μια επιλογή δεν αποδίδει και η κατάσταση επιδεινώνεται επί μακρόν, η ευθύνη δεν μπορεί να είναι μόνο προσωπική. Μεταφέρεται αναπόφευκτα και σε εκείνους που τη στηρίζουν ή την ανέχονται.
Η συνέχιση αυτής της εικόνας δεν πλήττει μόνο τη λειτουργία του Λιμενικού Ταμείου, αλλά φθείρει συνολικά τη δημοτική αρχή, η οποία εμφανίζεται ανίκανη να παρέμβει αποφασιστικά και να διορθώσει μια κατάσταση που χρονίζει. Σε ένα περιβάλλον όπου οι ανάγκες αυξάνονται και οι απαιτήσεις εντείνονται, η αδράνεια δεν μπορεί να αποτελεί επιλογή.
Τα δεδομένα πλέον δεν αφήνουν περιθώρια για άλλες καθυστερήσεις. Δύο χρόνια είναι αρκετά για να αξιολογηθεί μια διοίκηση και, στην προκειμένη περίπτωση, η αξιολόγηση έχει ήδη γίνει μέσα από την ίδια την πραγματικότητα.
Εφόσον δεν υπάρχουν απτά αποτελέσματα και ουσιαστικές αλλαγές, η ανάγκη για αντικατάσταση της ηγεσίας στο Λιμενικό Ταμείο καθίσταται επιτακτική, όχι μόνο για τη βελτίωση της κατάστασης, αλλά και για την προστασία της ίδιας της δημοτικής αρχής από περαιτέρω φθορά.
