Σε μια ιδιαίτερα σοβαρή υπόθεση που πλέον επιβεβαιώνεται, ο Δήμος Ανατολικής Σάμου προχωρά σε υπογραφή συμβάσεων, ενώ ο προϋπολογισμός του 2026 δεν έχει εγκριθεί ούτε από το Δημοτικό Συμβούλιο ούτε από τα αρμόδια όργανα.
Στο επίκεντρο βρίσκεται συγκεκριμένη σύμβαση για τη διοργάνωση Ημιμαραθωνίου και παράλληλων εκδηλώσεων, συνολικού ύψους περίπου 27.000 ευρώ (με ΦΠΑ), η οποία:
ανατέθηκε με απευθείας ανάθεση
αφορά ιδιώτη ανάδοχο παροχής υπηρεσιών
έχει διάρκεια έως 31/05/2026
Το κρίσιμο στοιχείο:
τη σύμβαση υπέγραψε Αντιδήμαρχος, δεσμεύοντας οικονομικά τον Δήμο, χωρίς να υπάρχει εγκεκριμένος προϋπολογισμός.
Και όμως, στο ίδιο έγγραφο εμφανίζεται ότι:
υπάρχει εγγεγραμμένη πίστωση στον προϋπολογισμό 2026
έχει εκδοθεί ανάληψη υποχρέωσης
υπάρχει βεβαίωση διαθέσιμου ποσού
Παρά τα παραπάνω, είναι επιβεβαιωμένο ότι:
ο προϋπολογισμός του 2026 δεν έχει ψηφιστεί.
Παραβίαση νομοθεσίας – όχι «γκρίζα ζώνη»
Η νομοθεσία είναι απολύτως σαφής:
Σύμφωνα με το ΠΔ 80/2016 (άρθρο 4), καμία δαπάνη δεν δεσμεύεται χωρίς προηγούμενη ύπαρξη εγγεγραμμένης πίστωσης.
Ο ν. 4270/2014 (άρθρα 66 και 67) επιβάλλει ότι η ανάληψη υποχρέωσης προϋποθέτει νόμιμο και εγκεκριμένο προϋπολογισμό.
Ο ν. 4412/2016 για τις δημόσιες συμβάσεις στηρίζεται επίσης στην ύπαρξη νόμιμης χρηματοδότησης.
Με απλά λόγια:
χωρίς εγκεκριμένο προϋπολογισμό δεν υπάρχει νόμιμη σύμβαση.
Τι σημαίνει αυτό στην πράξη
Η συγκεκριμένη περίπτωση δεν είναι τυπική απόκλιση. Αν επιβεβαιωθούν τα δεδομένα:
η ανάληψη υποχρέωσης είναι νομικά έωλη
η σύμβαση μπορεί να θεωρηθεί άκυρη
η δαπάνη ενδέχεται να μην πληρωθεί
ανοίγει δρόμος για καταλογισμούς από ελεγκτικά όργανα
Και κυρίως:
ο Αντιδήμαρχος υπέγραψε δέσμευση δημόσιου χρήματος χωρίς νόμιμη δημοσιονομική βάση
Το μείζον ερώτημα
Δεν πρόκειται πλέον για διαδικαστικό λάθος, αλλά για ευθεία σύγκρουση με τη δημοσιονομική νομιμότητα:
Ποιος έδωσε την εντολή και με ποια κάλυψη υπογράφηκε σύμβαση 27.000€, όταν δεν υπάρχει εγκεκριμένος προϋπολογισμός;
Και ακόμη:
Πώς εκδόθηκε «ανάληψη υποχρέωσης» χωρίς πίστωση;
Ποιος βεβαίωσε διαθέσιμο ποσό που δεν έχει εγκριθεί;
Και ποιος θα αναλάβει την ευθύνη αν η σύμβαση κριθεί μη νόμιμη;
Η υπόθεση αυτή δεν αφήνει περιθώρια ωραιοποίησης.
Αγγίζει τον πυρήνα της διαφάνειας και της νομιμότητας στη διαχείριση δημόσιου χρήματος.
Και πλέον, απαιτεί όχι απλώς απαντήσεις — αλλά έλεγχο.
