Μανώλης Κοττάκης
Διά της αποχής μας από τη θαλάσσια περιοχή της Κάσου νομιμοποιούμε στην πράξη, ασχέτως τι λέμε στα ωραία papers και στις ρηματικές διακοινώσεις που καταθέτει στον ΟΗΕ η εξαιρετική μόνιμη αντιπρόσωπός μας εκεί, την περίφημη «Γαλάζια Πατρίδα»
Toν Ιούλιο συμπληρώνονται ακριβώς δύο χρόνια από τα συγκλονιστικά γεγονότα της Κάσου, τα οποία ουδέποτε έγιναν θέμα της κεντρικής πολιτικής συζήτησης στην πατρίδα μας ούτε οι πολίτες ενημερώθηκαν διεξοδικά για τις επιπτώσεις τους στα εθνικά μας δίκαια.
Το αντίθετο. Η εθνική σιωπή αποθράσυνε τους γείτονες, οι οποίοι μέσα στη Μεγάλη Εβδομάδα έπραξαν με τη φρεγάτα τους «Γκοκτσού» το ίδιο ακριβώς, κατ’ άλλους στην ίδια περιοχή ανοικτά της Κάσου, κατ’ άλλους νοτίως της Κρήτης. Η ουσία όμως δεν αλλάζει, παραμένει η ίδια:
Τουρκικό πλοίο εισήλθε σε περιοχή δυνητικής ελληνικής δικαιοδοσίας και εξεδίωξε αλλοδαπό σκάφος που εκτελούσε έργο για λογαριασμό της Ελληνικής Δημοκρατίας. Το 2024 ήταν μισθωμένο από γαλλική εταιρία, το 2026 από αμερικανική. Εφυγε και στο πρώτο επεισόδιο στη σκιά της τουρκικής απειλής, έφυγε και στο δεύτερο. Τι Παρίσι, τι Ουάσινγκτον. Και τούτο συνέβη την «επομένη», μέρες μετά την κύρωση της σύμβασης που υπεγράφη μεταξύ της Ελλάδος και της εταιρίας υδρογονανθράκων Chevron, η οποία στην παράγραφο 30 της προσθήκης που έγινε την υστάτη στιγμή κάνει λόγο για «απώλεια οριοθετημένης περιοχής της Ελληνικής Δημοκρατίας».
Κοιτάξτε! Καταλαβαίνω απολύτως ότι οι Ελληνες είμαστε κουρασμένοι από τα διαρκή και αλλεπάλληλα σοκ των πολέμων Ουκρανίας – Ιράν, της ακρίβειας, των σκανδάλων. Και ότι αυτά τα «περίεργα» με το Διεθνές Δίκαιο και τις οριοθετήσεις, τις υφαλοκρηπίδες και τις ΑΟΖ στη μεγάλη μας πλειονότητα δεν τα πολυπαρακολουθούμε και δεν τα πολυκαταλαβαίνουμε. Αναφέρομαι στο σύνολο του πληθυσμού. Οι Ελληνες ξυπνάμε μόνο όταν χάνουμε έδαφος, στεριά συγκεκριμένα. Τη θάλασσα με τόση επιφάνεια που έχουμε δεν την πολυλογαριάζουμε για έδαφος. Από ένα σημείο και έπειτα όμως οι δικαιολογίες περί άγνοιας «σώνονται». Ειδικώς όταν αυτοί που έχουμε τάξει να περιφρουρούν τα συμφέροντά μας είναι ολίγιστοι.
