ΝΑΥΠΛΙΟ — Στενά δρομάκια, πέτρινα κτίρια και μια εκκλησία που στέκει αθόρυβα στο πέρασμα των αιώνων. Ο Ιερός Ναός του Αγίου Σπυρίδωνος δεν είναι απλώς ένα ακόμη μνημείο της παλιάς πόλης· είναι ο τόπος όπου γράφτηκε μία από τις πιο δραματικές σελίδες της νεότερης ελληνικής ιστορίας.
Ήταν Κυριακή, 27 Σεπτεμβρίου 1831. Ο Ιωάννης Καποδίστριας, ο πρώτος Κυβερνήτης της ελεύθερης Ελλάδας, κατευθυνόταν προς την εκκλησία για να παρακολουθήσει τη Θεία Λειτουργία. Το Ναύπλιο, τότε πρωτεύουσα του νεοσύστατου κράτους, βρισκόταν σε περίοδο έντονων πολιτικών αναταράξεων. Οι αποφάσεις του Κυβερνήτη για ισχυρή κεντρική διοίκηση και περιορισμό της επιρροής τοπικών παραγόντων είχαν δημιουργήσει βαθιές αντιδράσεις.
Στην είσοδο του ναού τον περίμεναν ο Κωνσταντίνος και ο Γεώργιος Μαυρομιχάλης. Μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα, η ένταση των πολιτικών συγκρούσεων μετατράπηκε σε αιματηρή πράξη. Ο Καποδίστριας πυροβολήθηκε και μαχαιρώθηκε, πέφτοντας νεκρός στα σκαλιά της εκκλησίας.
Το γεγονός συγκλόνισε την Ελλάδα και την Ευρώπη. Ο άνθρωπος που είχε αναλάβει να οργανώσει ένα κράτος σχεδόν από το μηδέν, που επιχείρησε να θεμελιώσει διοικητικούς θεσμούς, να ανασυγκροτήσει την οικονομία και να στηρίξει την παιδεία, δεν πρόλαβε να ολοκληρώσει το έργο του. Η δολοφονία του άφησε πίσω της πολιτικό κενό και βαθιά αστάθεια, ανοίγοντας τον δρόμο για νέες εξελίξεις στην πορεία της χώρας.
Σήμερα, όσοι στέκονται μπροστά στον Άγιο Σπυρίδωνα δεν αντικρίζουν απλώς μια εκκλησία του 18ου αιώνα. Βρίσκονται μπροστά σε έναν τόπο μνήμης. Ένα σημείο όπου η ελπίδα της εθνικής αναγέννησης συναντήθηκε με τη σκληρή πραγματικότητα των εσωτερικών διχασμών.
Το Ναύπλιο διατηρεί ζωντανή την ιστορική αυτή μνήμη. Και ο Άγιος Σπυρίδωνας θυμίζει πως η διαδρομή της Ελλάδας προς τη σταθερότητα και τη συγκρότηση κράτους δεν υπήρξε ούτε εύκολη ούτε αναίμακτη.
