Τουρισμός στη Σάμο: Με ενιαία στρατηγική ή με παράλληλους δρόμους;

 Η συγκρότηση Ομάδας Διοίκησης Έργου για τον τουρισμό και την τουριστική προβολή του Δήμου Ανατολικής Σάμου αποτελεί, αναμφίβολα, μια θεσμική πρωτοβουλία με ιδιαίτερη βαρύτητα. Ο τουρισμός άλλωστε δεν είναι ένας ακόμη τομέας πολιτικής· είναι ο βασικός πυλώνας της τοπικής οικονομίας, το εργαλείο εξωστρέφειας και η κύρια πηγή εισοδήματος για εκατοντάδες οικογένειες του νησιού.

Η νέα Ομάδα, υπό την προεδρία της Αντιδημάρχου Τουρισμού κας Θωμασούλη, συγκροτήθηκε με τη συμμετοχή εκπροσώπων τουριστικών φορέων και επαγγελματιών. Θεσμικά, η πρωτοβουλία κινείται στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων του Δήμου. Πολιτικά όμως, γεννά ερωτήματα.

Πρώτον, η σύνθεση της Ομάδας απαιτεί απόλυτη διαφάνεια ως προς τους ρόλους και τις ιδιότητες των μελών της. Όταν αναφέρονται πρόσωπα με προηγούμενες θεσμικές ιδιότητες, ενώ ταυτόχρονα υπήρχε μέχρι πρόσφατα συμβατική σχέση με τον Δήμο, η αποτύπωση πρέπει να είναι απολύτως σαφής. Σε ζητήματα τουριστικής στρατηγικής δεν χωρούν σκιές ή ασάφειες.

Δεύτερον – και κυριότερον – προκαλεί προβληματισμό η απουσία του Δήμου Δυτικής Σάμου από το σχήμα. Η Σάμος είναι ένας ενιαίος τουριστικός προορισμός. Ο επισκέπτης δεν αναγνωρίζει διοικητικά όρια. Δεν αντιλαμβάνεται «Ανατολική» και «Δυτική» Σάμο. Αντιλαμβάνεται το νησί ως σύνολο.

Η προβολή, η συμμετοχή σε εκθέσεις, η διαμόρφωση στρατηγικής ταυτότητας, η τουριστική αφήγηση του τόπου, δεν μπορούν να υπηρετούνται αποσπασματικά. Όταν οι δύο Δήμοι δεν εμφανίζονται με κοινή φωνή, το μήνυμα που εκπέμπεται προς τα έξω είναι μήνυμα κατακερματισμού. Και σε μια ιδιαίτερα ανταγωνιστική τουριστική αγορά, ο κατακερματισμός κοστίζει.

Ασφαλώς, κάθε Δήμος έχει το δικαίωμα να οργανώνει τις δομές του. Όμως ο τουρισμός απαιτεί υπερτοπική αντίληψη και συντονισμό. Απαιτεί κοινό σχεδιασμό, κοινή στρατηγική, κοινή ταυτότητα. Διαφορετικά, κινδυνεύουμε να ανακυκλώνουμε ενέργειες χωρίς συνολικό αποτέλεσμα.

Η συμμετοχή πολιτών με γνώση και εμπειρία μπορεί να αποτελέσει θετικό στοιχείο, εφόσον λειτουργεί με κανόνες, διαφάνεια και θεσμική λογοδοσία. Αυτό όμως δεν αναιρεί την ανάγκη πολιτικής βούλησης για ουσιαστική συνεργασία των δύο Δήμων.

Το κρίσιμο ερώτημα, τελικά, δεν είναι αν χρειάζεται Ομάδα Διοίκησης Έργου. Χρειάζεται. Το ερώτημα είναι αν η Σάμος θα προχωρήσει με ενιαία στρατηγική ή με παράλληλες πρωτοβουλίες που, αντί να ενισχύουν, ενδέχεται να αποδυναμώνουν τη συνολική της εικόνα.

Σε μια εποχή που ο τουρισμός αλλάζει, οι αγορές γίνονται πιο απαιτητικές και οι προορισμοί επενδύουν στη συνεκτική τους ταυτότητα, η Σάμος δεν έχει την πολυτέλεια της εσωτερικής απόκλισης.

Η πρόκληση δεν είναι διοικητική. Είναι πολιτική. Και απαιτεί συνεννόηση.