Παρουσίαση βιβλίου για την ΑΟΖ και το Αιγαίο – Νομική ανάλυση με γεωπολιτικές προεκτάσεις
Ένα ιδιαίτερα επίκαιρο και σύνθετο ζήτημα του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας πραγματεύεται ο δικηγόρος – διεθνολόγος Γεώργιος Νούλας στο νέο του βιβλίο με τίτλο «Η αμφισημία των αποφάσεων των Διεθνών Δικαστηρίων για την αναγνώριση ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδας σε νησιωτικά κράτη – Η εφαρμογή τους στο Αιγαίο και η ελληνική διπλωματική ανάγνωση».
Στο έργο του, ο συγγραφέας εξετάζει σε βάθος τη νομολογία διεθνών δικαιοδοτικών οργάνων, όπως το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης και το Διεθνές Δικαστήριο για το Δίκαιο της Θάλασσας, εστιάζοντας στον τρόπο με τον οποίο αυτά αντιμετωπίζουν την επήρεια των νησιών κατά την οριοθέτηση Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) και υφαλοκρηπίδας.
Κεντρικός άξονας της μελέτης είναι η έννοια της «αμφισημίας»: ενώ η Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας αναγνωρίζει πλήρη δικαιώματα θαλασσίων ζωνών στα κατοικημένα νησιά, η πρακτική των διεθνών δικαστηρίων συχνά οδηγεί σε περιορισμένη επήρεια, ιδίως όταν συντρέχουν ειδικές γεωγραφικές περιστάσεις.
Ο Νούλας αναλύει τη λεγόμενη τριφασική μεθοδολογία οριοθέτησης — χάραξη προσωρινής μέσης γραμμής, εξέταση σχετικών περιστάσεων και τελικό έλεγχο αναλογικότητας — επισημαίνοντας ότι το κρίσιμο σημείο βρίσκεται στο στάδιο των «σχετικών περιστάσεων», όπου συχνά ανακύπτουν διαφοροποιήσεις ως προς την αντιμετώπιση των νησιών.
Ιδιαίτερη βαρύτητα αποδίδεται στην εφαρμογή της νομολογίας στο Αιγαίο. Ο συγγραφέας υποστηρίζει ότι δεν υφίσταται διεθνής κανόνας που να αποκλείει εκ προοιμίου τα νησιά από πλήρη επήρεια, τονίζοντας ωστόσο ότι η διεθνής πρακτική δεν είναι απολύτως ενιαία. Η νομική επιχειρηματολογία, κατά τον ίδιο, οφείλει να λαμβάνει υπόψη τόσο τις αρχές της ευθυδικίας όσο και τη γεωγραφική ιδιαιτερότητα κάθε περίπτωσης.
Παράλληλα, το βιβλίο δεν περιορίζεται σε αμιγώς νομική ανάλυση. Προχωρά σε μια ευρύτερη «ελληνική διπλωματική ανάγνωση» των εξελίξεων, αναδεικνύοντας την ανάγκη στρατηγικής αξιοποίησης της διεθνούς νομολογίας. Η μελέτη προσεγγίζει το ζήτημα όχι μόνο ως νομικό πρόβλημα οριοθέτησης, αλλά και ως πεδίο πολιτικής διαπραγμάτευσης με σαφείς γεωπολιτικές προεκτάσεις.
Σε μια περίοδο κατά την οποία τα ζητήματα θαλασσίων ζωνών παραμένουν στο επίκεντρο του δημόσιου διαλόγου, η συμβολή του Γεωργίου Νούλα φιλοδοξεί να προσφέρει μια τεκμηριωμένη, νηφάλια και ταυτόχρονα ρεαλιστική προσέγγιση, φωτίζοντας τις γκρίζες ζώνες της διεθνούς νομολογίας και τις επιλογές που διαμορφώνονται για την ελληνική πλευρά.
