Όταν σε πιάνουν «με τη γίδα στην πλάτη», δεν φταίει το μαντρί

 Το έγγραφο του Συμβουλίου Ακτοπλοϊκών Συγκοινωνιών είναι ξεκάθαρο. Όχι θολό, όχι διφορούμενο, όχι «παρερμηνεύσιμο».

Η γνωμοδοτική απόφαση για τη σύνδεση Βόλου με Λέσβο και Χίο στηρίζεται ρητά και ονομαστικά σε έγγραφη εισήγηση της Περιφέρειας Βορείου Αιγαίου, με ημερομηνία 20/01/2026. Τελεία.

Και όμως, αφού το σχέδιο βγήκε στο φως, ο Περιφερειάρχης επιχειρεί το γνωστό πολιτικό τέχνασμα:

να μεταθέσει την ευθύνη αλλού. Στο ΣΑΣ. Στους «άλλους». Στο σύστημα.

Μόνο που αυτή τη φορά, το χαρτί δεν τον καλύπτει. Τον εκθέτει.

Το ΣΑΣ δεν αποφασίζει – γνωμοδοτεί

Ας ξεκινήσουμε από τα βασικά, γιατί κάποιοι ποντάρουν στη σύγχυση.

Το Συμβούλιο Ακτοπλοϊκών Συγκοινωνιών δεν λαμβάνει δεσμευτικές αποφάσεις. Γνωμοδοτεί επί συγκεκριμένου αντικειμένου, όπως ακριβώς αυτό εισάγεται από τον εισηγητή.

Και εδώ το αντικείμενο ήταν απολύτως συγκεκριμένο:

Σύνδεση Βόλου με Λέσβο και Χίο

Με δυνατότητα ενδιάμεσης προσέγγισης στη Σκιάθο

Καμία αναφορά στη Σάμο

Όχι από αβλεψία.

Όχι από «παράλειψη».

Αλλά γιατί έτσι ακριβώς ήταν η εισήγηση της Περιφέρειας.

Τα ερωτήματα που καίνε – και μένουν αναπάντητα

Η εικόνα που διαμορφώνεται δεν αφήνει περιθώρια για υπεκφυγές:

Υπάρχει ή δεν υπάρχει επιστολή της Περιφέρειας Βορείου Αιγαίου προς το ΣΑΣ που να περιλαμβάνει ρητά τη Σάμο;

Αν υπάρχει, γιατί δεν έχει δοθεί ποτέ στη δημοσιότητα;

Αν δεν υπάρχει, ποιος αποφάσισε ότι η Σάμος μένει εκτός;

Και τελικά, με ποιο ακριβώς έγγραφο το ΣΑΣ γνωμοδότησε μόνο για Λέσβο και Χίο;

Σε αυτά τα ερωτήματα δεν απαντάς με τηλεοπτικά μισόλογα.

Απαντάς με έγγραφα. Και τα έγγραφα μέχρι στιγμής δεν είναι με το μέρος σου.

Ένα σχέδιο που δεν γεννήθηκε χθες

Όσο κι αν επιχειρείται να παρουσιαστεί ως «τεχνική εξέλιξη της τελευταίας στιγμής», όλα δείχνουν ότι:

το σενάριο είχε σχεδιαστεί εδώ και δύο με τρεις μήνες.

Μεθοδικά.

Σιωπηλά.

Χωρίς δημόσια διαβούλευση.

Χωρίς πολιτικό θάρρος.

Και όταν το σχέδιο αποκαλύφθηκε, αντί για ανάληψη ευθύνης, είδαμε το γνώριμο έργο:

«δεν αποφάσισα εγώ – αποφάσισε το Συμβούλιο»

Μόνο που αυτή τη φορά, το ίδιο το έγγραφο του Συμβουλίου λέει άλλα.

Η πολιτική δεν είναι παιχνίδι απόκρυψης

Δεν μπορείς να εισηγείσαι κάτι γραπτώς, να γνωμοδοτείται ακριβώς πάνω σε αυτό,

και μετά να παριστάνεις τον έκπληκτο.

Δεν μπορείς να μιλάς για «αποφάσεις που ψηφίστηκαν»,

όταν γνωρίζεις πολύ καλά ότι πρόκειται για γνωμοδότηση επί δικής σου εισήγησης.

Και σίγουρα δεν μπορείς να ζητάς εμπιστοσύνη,

όταν αποφεύγεις να δώσεις στη δημοσιότητα το κρίσιμο έγγραφο.

Η πολιτική ευθύνη δεν διαγράφεται με δηλώσεις.

Ούτε μεταβιβάζεται με υπεκφυγές.

Και όσο τα έγγραφα παραμένουν αδιάψευστα,

τόσο η προσπάθεια «φτιασιδώματος» θα γυρίζει μπούμερανγκ.

Γιατί, όταν σε πιάνουν με τη γίδα στην πλάτη,

δεν φταίει το μαντρί.