Δεν είναι είδηση ότι ο Κωνσταντίνος Τζιωρτζιώτης της Βιολάντα κινείται εδώ και χρόνια μέσα στο ίδιο πολιτικό σύμπαν με τη Νέα Δημοκρατία και πρόσωπα πρώτης γραμμής, όπως ο Κώστας Αγοραστός.
Αυτά δεν αποκαλύπτονται. Κυκλοφορούν ελεύθερα στους διαδρόμους της εξουσίας.
Δεν είναι είδηση ούτε η ίδρυση «αναπτυξιακών» σχημάτων με τη μορφή αστικών μη κερδοσκοπικών εταιρειών, βαφτισμένων πρόχειρα ως αγροτικοί συνεταιρισμοί, με έδρα πανεπιστημιακές σχολές και επικεφαλής πολιτικά πρόσωπα εν ενεργεία
.
Στην προκειμένη περίπτωση, με μπροστάρη τον Λευτέρη Αυγενάκη.
Το έργο το έχουμε ξαναδεί. Αλλάζει μόνο το σκηνικό.
Είδηση θα ήταν αν το κράτος δεν λειτουργούσε ως θερμοκήπιο συγκεκριμένων συμφερόντων.
Αν δεν υπήρχαν οι «όροι» και οι «προϋποθέσεις» που φτιάχνονται κατά παραγγελία.
Αν δεν κατευθύνονταν τα νερά της εξουσίας πάντα προς τις ίδιες δεξαμενές.
Στο σύστημα Μαξίμου, όμως, τα υπόγεια είναι πιο σημαντικά από τους ορόφους.
Εκεί γίνονται οι πραγματικές συνδέσεις. Εκεί δίνονται οι πραγματικές εγκρίσεις.
Ορατές και αόρατες. Θεσμικές και άτυπες. Δηλωμένες και… αδήλωτες.
Μέχρι να καθαρίσουν αυτά τα υπόγεια, δεν θα μιλάμε για σκάνδαλα.
Θα μιλάμε για κανονικότητα.
Και αυτή είναι η πιο επικίνδυνη είδηση απ’ όλες.
Πασχάλης Θ. Τόσιος
