Την ώρα που βουλευτές και διοικήσεις φωτογραφίζονται, η Σάμος μένει χωρίς παιδίατρο.
Η εικόνα που παρουσιάζει το Νοσοκομείο Σάμου από τις 19 Ιανουαρίου είναι ντροπιαστική και επικίνδυνη. Ένα ολόκληρο νησί, με χιλιάδες μόνιμους κατοίκους και αυξημένες ανάγκες, παραμένει χωρίς εφημερεύοντα παιδίατρο, επειδή υπάρχει μόνο μία παιδίατρος, η οποία –ορθώς και εκ του νόμου– δεν μπορεί να συνεχίσει εξαντλητικές εφημερίες.
Το γεγονός ότι η μοναδική παιδίατρος βρίσκεται απλώς σε «αυξημένη ετοιμότητα» δεν αποτελεί λύση· είναι μια πρόχειρη δικαιολογία για να καλυφθεί ένα σοβαρό δομικό πρόβλημα. Η υγεία των παιδιών δεν μπορεί να εξαρτάται από το αν ένας γιατρός, εξαντλημένος και χωρίς εφημερία, θα κριθεί αναγκαίο να τρέξει εκτάκτως στο νοσοκομείο.
Ο διοικητής του νοσοκομείου, Γιώργος Καμπούρης, επικαλείται προσπάθειες εξεύρεσης παιδιάτρου από άλλα νοσοκομεία, οι οποίες όμως απέβησαν άκαρπες. Το αποτέλεσμα μετράει, όχι οι δικαιολογίες. Όταν η διοίκηση γνωρίζει εδώ και καιρό ότι το νοσοκομείο στηρίζεται σε έναν μόνο παιδίατρο, η αποτυχία πρόβλεψης και έγκαιρου σχεδιασμού βαραίνει πρωτίστως τη διοίκηση.
Ακόμα πιο προκλητική είναι η «λύση» του τέλους του μήνα: ένας παιδίατρος για μόλις μία εβδομάδα από το Τζάνειο Νοσοκομείο. Δηλαδή, προσωρινά μπαλώματα αντί για μόνιμες λύσεις. Αυτή είναι η πάγια τακτική της κυβέρνησης στον τομέα της δημόσιας υγείας: μετακινήσεις-ασπιρίνες, χωρίς καμία ουσιαστική ενίσχυση των ακριτικών περιοχών.
Το παράδειγμα, με τη μετάβαση παιδιάτρου από το Καρλόβασι για να εξετάσει νεογνά και παιδιά με προβλήματα, αποδεικνύει ότι το σύστημα λειτουργεί χάρη στο φιλότιμο μεμονωμένων γιατρών και όχι χάρη σε οργανωμένο κρατικό σχεδιασμό. Αυτό όμως δεν μπορεί να συνεχιστεί επ’ άπειρον.
Η άμεση προκήρυξη θέσης παιδιάτρου δεν είναι απλώς αναγκαία· είναι ζήτημα ευθύνης και στοιχειώδους σεβασμού προς τους κατοίκους της Σάμου. Η κυβέρνηση φέρει ακέραια την πολιτική ευθύνη για την υποστελέχωση, ενώ η τοπική διοίκηση οφείλει να πάψει να διαχειρίζεται την κρίση επικοινωνιακά και να απαιτήσει λύσεις, όχι να συμβιβάζεται με την εγκατάλειψη.
Γιατί, όταν μιλάμε για παιδιά, καμία δικαιολογία δεν είναι αποδεκτή.
Τι κάνει ο βουλευτής Σάμου Χριστόδουλος Στεφανάδης;
Την ώρα που το Νοσοκομείο Σάμου μένει χωρίς εφημερεύοντα παιδίατρο και τα παιδιά του νησιού βρίσκονται ουσιαστικά ακάλυπτα, το ερώτημα είναι ένα και αμείλικτο: πού βρίσκεται ο βουλευτής του νομού;
Ο Χριστόδουλος Στεφανάδης, ως κυβερνητικός βουλευτής, δεν μπορεί να περιορίζεται σε φωτογραφίες και τυπικές επισκέψεις. Ο ρόλος του δεν είναι διακοσμητικός. Είναι πολιτικός και θεσμικός. Όταν ένα δημόσιο νοσοκομείο ακριτικού νησιού λειτουργεί με έναν μόνο παιδίατρο, χωρίς εφημερίες, αυτό δεν είναι «δυσκολία» — είναι αποτυχία πολιτικής εκπροσώπησης.
Δεν ακούσαμε:
καμία δημόσια καταγγελία προς το Υπουργείο Υγείας,
καμία πίεση για άμεση προκήρυξη μόνιμης θέσης παιδιάτρου,
καμία ουσιαστική παρέμβαση ώστε να πάψει η Σάμος να αντιμετωπίζεται ως νομός β’ κατηγορίας.
Η επίκληση του «φιλότιμου» των γιατρών δεν αρκεί. Ούτε οι προσωρινές μετακινήσεις για λίγες ημέρες. Αυτές είναι λύσεις ανάγκης που απλώς κρύβουν το πρόβλημα κάτω από το χαλί.
Ο βουλευτής του νομού οφείλει να συγκρουστεί, όχι να σιωπά.
Να απαιτήσει, όχι να συμβιβαστεί.
Να υπερασπιστεί τα παιδιά και τις οικογένειες της Σάμου, όχι να δικαιολογεί την κυβερνητική αδράνεια.
Γιατί, όταν ένα νησί μένει χωρίς παιδίατρο, η σιωπή δεν είναι ουδετερότητα — είναι συνενοχή.
