Ένας δεύτερος απολογισμός – αυτή τη φορά χωρίς ωραιοποιήσεις – αποκαλύπτει ακόμη πιο καθαρά το πολιτικό κενό που χαρακτηρίζει τη θητεία του Ελισσαίος Μαυρατζώτης. Πίσω από τις λέξεις «συνεργασία», «στόχοι» και «μετάβαση από τον σχεδιασμό στην πράξη», δεν υπάρχει το αναγκαίο περιεχόμενο που θα δικαιολογούσε έναν ουσιαστικό απολογισμό.
Δύο χρόνια μετά την ανάληψη των καθηκόντων του, η Σάμος δεν έχει να επιδείξει ούτε ένα νέο, εμβληματικό έργο που να φέρει ξεκάθαρα τη σφραγίδα της παρούσας διοίκησης. Αντίθετα, η δημόσια συζήτηση περιστρέφεται γύρω από έργα που είτε κληρονομήθηκαν είτε βρίσκονται σε μόνιμη εκκρεμότητα. Η επανάληψη των ίδιων αναφορών σε μελέτες, χρηματοδοτήσεις και «μελλοντικές παρεμβάσεις» δείχνει αδυναμία μετάβασης από τη θεωρία στην πράξη.
Παρά τις πανηγυρικές διατυπώσεις και το εορταστικό περιτύλιγμα της πρωτοχρονιάτικης εκδήλωσης, ο απολογισμός του Αντιπεριφερειάρχη Σάμου Ελισσαίος Μαυρατζώτης μόνο πειστικός δεν μπορεί να χαρακτηριστεί. Αντιθέτως, επιβεβαιώνει αυτό που εδώ και καιρό διαπιστώνει η τοπική κοινωνία: τα έργα της θητείας του μετριούνται κυριολεκτικά στα δάχτυλα του ενός χεριού – και πολλά από αυτά δεν είναι καν δικά του.
Η παράδοση του αλιευτικού καταφυγίου της Αγίας Παρασκευής παρουσιάστηκε ως επιτυχία, όταν είναι κοινό μυστικό ότι πρόκειται για έργο που είχε δρομολογηθεί και ξεκινήσει από την προηγούμενη διοίκηση. Το ίδιο ισχύει και για αρκετές μελέτες και παρεμβάσεις που «ξεπάγωσαν», χωρίς ωστόσο να συνοδεύονται από σαφές χρονοδιάγραμμα, προτεραιοποίηση ή συγκεκριμένα στοιχεία υλοποίησης. Οι αναφορές σε έργα σε περιοχές όπως οι Κουμαραδαίοι ή ο δρόμος Πύργος – Κουμέικα παραμένουν γενικόλογες, περισσότερο ευχές παρά απτές δεσμεύσεις.
Ακόμη πιο χαρακτηριστική είναι η περίπτωση των λεγόμενων «μεγάλων έργων». Το έργο στον Άγιο Κωνσταντίνο με την έξοδο Καρλοβάσου, προϋπολογισμού 15 εκατομμυρίων ευρώ, παρουσιάζεται ως αιχμή του δόρατος, την ώρα που παραμένει ακόμη… στα χαρτιά. Χωρίς εργοτάξιο, χωρίς ορατή πρόοδο, χωρίς σαφές χρονοδιάγραμμα, δύσκολα μπορεί να πείσει κανέναν ότι αποτελεί επιτυχία της παρούσας θητείας.
Όσο για τα προβλήματα στον περιμετρικό δρόμο, η ευκολία με την οποία μετατίθενται όλες οι ευθύνες στην ανάδοχο εταιρεία προκαλεί εύλογα ερωτήματα. Λες και η Αντιπεριφέρεια δεν έχει κανέναν ρόλο εποπτείας, ελέγχου και πολιτικής ευθύνης. Η διοίκηση δεν κρίνεται μόνο όταν όλα πάνε καλά, αλλά κυρίως όταν τα έργα βαλτώνουν και τα προβλήματα διογκώνονται.
Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί και η πλήρης απουσία αυτοκριτικής. Για τις καθυστερήσεις, τα αδιέξοδα και τα προβληματικά εργοτάξια, η ευθύνη βρίσκεται πάντα αλλού: στις εταιρείες, στις συγκυρίες, στο παρελθόν. Ποτέ στη διοίκηση. Όμως η πολιτική ευθύνη δεν μεταβιβάζεται, ούτε παρακάμπτεται με δηλώσεις. Η Αντιπεριφέρεια δεν είναι απλός παρατηρητής, αλλά οφείλει να ελέγχει, να πιέζει και – κυρίως – να λογοδοτεί.
Τέλος, η χρηματοδότηση ναών για την αποκατάσταση ζημιών από τον σεισμό, αν και αναγκαία, δεν μπορεί να χρησιμοποιείται ως άλλοθι για τη συνολική απουσία ουσιαστικού αναπτυξιακού έργου. Πρόκειται για χρήματα της Περιφέρειας Βορείου Αιγαίου, όχι για προσωπική προσφορά, και δεν αναιρούν την εικόνα μιας θητείας με χαμηλές επιδόσεις.
Ο απολογισμός του κ. Μαυρατζώτη, παρά τα μεγάλα λόγια, αποτυπώνει μια διοίκηση χωρίς καθαρό στίγμα, χωρίς νέα εμβληματικά έργα και χωρίς τη δυναμική που έχει ανάγκη η Σάμος. Και όσο τα έργα παραμένουν εξαγγελίες και οι ευθύνες μετακυλίονται αλλού, η πραγματικότητα για το νησί παραμένει στάσιμη.
Η εικόνα που διαμορφώνεται είναι αυτή μιας διοίκησης χαμηλών προσδοκιών και ακόμη χαμηλότερων αποτελεσμάτων. Ένας απολογισμός που βασίζεται περισσότερο στην επικοινωνία παρά στην ουσία δεν αρκεί για να καλύψει την απουσία έργου. Και όσο η Σάμος περιμένει, ο χρόνος της θητείας κυλά εις βάρος της.
