Του Μανώλη Κοττάκη
Παραμονή Χριστουγέννων η εφημερίδα μας αποκάλυψε σε πρωτοσέλιδο ρεπορτάζ της πληροφορίες για το υπό ίδρυση κόμμα Καρυστιανού, οι οποίες επιβεβαιώθηκαν μέχρι κεραίας την περασμένη Δευτέρα. Όλως περιέργως το γεγονός ότι υπέγραφα ο ίδιος το κείμενο, σε συνδυασμό με το ότι συντόνισα την πρόσφατη κοινή παρέμβαση Καραμανλή – Βενιζέλου στο Καπνεργοστάσιο παρουσία των κ. Σαμαρά, Δένδια, Παυλόπουλου και σημαντικών επιχειρηματιών της πατρίδα μας οδήγησε κάποιους «Κλουζό» του Μεγάρου Μαξίμου στο συμπέρασμα ότι πίσω από την Καρυστιανού «που έχει εκδικητική ατζέντα» κρύβεται… το κίνημα του Καπνεργοστασίου. Οι δύο πρώην πρωθυπουργοί και ο αντιπρόεδρος. Οι οποίοι θέλουν να «ρίξουν» τον πρωθυπουργό.
Η εικασία αποτυπώθηκε και σε κείμενα αγαπητών συναδέλφων που έσπευσαν να υιοθετήσουν τη θεωρία συνωμοσίας. Χθες όμως το ίδιο το Μαξίμου πανηγύριζε μέσω διαρροών υπουργών σε φιλικά σάιτ ότι η κάθοδος Καρυστιανού «ευνοεί τον πρωθυπουργό που τρίβει τα χέρια του» και γι’ αυτό έχει δώσει και γραμμή υπερπροβολής της σε διάφορα φιλοκυβερνητικά σάιτ. Το σκεπτικό απλό, το αποκάλυψε ο νεοείσακτος στη Ν.Δ. Ανδρέας Λοβέρδος: Εάν ένα κόμμα Καρυστιανού ξεπεράσει τον Αλέξη Τσίπρα, τότε ο δεύτερος γύρος θα είναι περίπατος: Θα συσπειρωθούν οι δυνάμεις της λογικής του Κέντρου και της Δεξιάς απέναντι στους «ψεκ» αντιεμβολιαστές και μακεδονομάχους. Αφού προσπεράσω το πόσο προσβλητικό είναι να αποκαλείς υποτιμητικά τους συμπολίτες σου «ψεκ», ερωτώ:
Ώστε είναι πουλέν του έξυπνου πρωθυπουργού μας τώρα η κυρία Καρυστιανού; Δεν είναι τελικά το… Καπνεργοστάσιο από «πίσω» από το κόμμα της;
Γράφω το σημερινό σημείωμά μας για τους καλοπροαίρετους και για τους αφελείς τους οποίους η κυβέρνηση θέλει να κοιμίζει κάθε φορά που κάνουμε σωστά τη δουλειά μας για δύο λόγους. Ο πρώτος: για να ξυπνήσουν, να πάψουν να είναι κοιμισμένοι. Ψευδείς ειδήσεις σαν εκείνες που «υπέστησαν» για το Καπνεργοστάσιο θα κληθούν να καταναλώσουν εκ νέου και άλλες φορές στην τελική ευθεία για τις εκλογές.
Ο δεύτερος λόγος που γράφω για το θέμα είναι ότι το πολιτικό μας σύστημα, μόνο από τον τρόπο που υποδέχθηκε την είδηση για την Καρυστιανού, έδειξε πως έχει άγνοια κινδύνου. Ούτε το Καπνεργοστάσιο τη σπρώχνει ούτε το Μαξίμου ευνοείται. Η κίνηση αυτή, ακόμη και αν αποτύχει, δεν αποκλείει τίποτε, είναι γέννημα των καιρών και όχι μηχανισμών. Η εποχή μας, μέσα στη σύγχυση και στον θυμό της, δεν διακρίνεται για τον ορθολογισμό της. Όποιος θεωρεί ότι τον ευνοεί η κάθοδος Καρυστιανού ας κάνει τον κόπο να θυμηθεί τι ποσοστό έλαβε στον πρώτο γύρο των δημοτικών εκλογών του 2023 ο νυν δήμαρχος Αθηναίων Χάρης Δούκας: μόλις 14%. Το πώς από το 14% έφθασε στο 50+1 ας ψάξει το Μαξίμου να το βρει. Ήταν η μεγάλη αντισυσπείρωση.
Ας θυμηθεί -για να πάμε και λίγο παλαιότερα- πώς συνετρίβη ο Θεόδωρος Πάγκαλος στις δημοτικές εκλογές του 1994 για το αξίωμα του δημάρχου Αθηναίων από κάποιον «άγνωστο» που αποκαλούσε σε όλη τη διάρκεια της καμπάνιας «ο κύριος Τίποτα». Πέραν αυτών, το Μαξίμου, θεωρώντας ότι το κόμμα Καρυστιανού δεν το αφορά (όπως έλεγε χθες ο αντιπρόεδρος Χατζηδάκης), φαίνεται να παραγνωρίζει τρεις παράγοντες: Ο πρώτος είναι ότι η Καρυστιανού είναι ορθολογίστρια, αστή, το ντύσιμό της δεν είναι ατημέλητο συριζαίικο με ταγάρια και αμπέχονα αλλά μεσαίας τάξης και μπορεί με άνεση να απευθυνθεί και στο μεγάλο μέτωπο της λογικής. Μπορεί να δημιουργήσει ταυτίσεις. Η λογική, ως γνωστόν, σε κάνει να μισείς τη διαφθορά. Όχι να την προσπερνάς.
Ο δεύτερος είναι ότι η «Κάρυ», όπως την αποκαλούν υποτιμητικά στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης τα παιδιά του… «Μελωδού», δεν είναι επαγγελματίας πολιτικός. Αυτό που η Ν.Δ. και ο Κυριάκος Βελόπουλος (όπως παρατήρησα) θεωρούν μειονέκτημά της μπορεί υπό προϋποθέσεις -το λέω γιατί έχω δει πολλούς ανθρώπους να καίγονται στο ζέσταμα- να αποτελέσει πλεονέκτημά της. Και όσο συνεχίζονται οι επιθέσεις εναντίον της με το επιχείρημα «πώς είναι δυνατόν κάποιος εκτός πολιτικής να γίνεται πολιτικός;» τόσο περισσότερο αυτές θα λειτουργούν σαν χορηγός επικοινωνίας της. Κλειστό κλαμπ για γόνους και παιδιά του κομματικού σωλήνα είναι η πολιτική; Ο τρίτος λόγος είναι ότι η Καρυστιανού δεν έχει δαιμονοποιηθεί όπως ο Τσίπρας. Δεν χρειάζεται να δίνει εξηγήσεις για τα capital controls, για την έξοδο από το ευρώ, για τη φορολόγηση της μεσαίας τάξης, τις Πρέσπες, τίποτε. Αντιθέτως: Αν στέκεται σήμερα απέναντί μας, είναι γιατί την έθρεψαν τα λάθη της ίδιας της Ν.Δ. «Δημιούργημά» της είναι. Κανένα μεγάλο κίνημα πολιτών δεν θα είχε δημιουργηθεί στην πατρίδα μας αν δεν είχε προχωρήσει η σήψη των θεσμών τόσο βαθιά.
Συμπεραίνω: Η επόμενη αναμέτρηση θα είναι πολυπαραγοντική σε μια νέα ατμόσφαιρα και αυτό αφορά και τους λοιπούς πρωταγωνιστές της περιόδου. Όποιος νομίζει ότι διά της υποτιμήσεως, της διαβολής, της υποταγής στη σαγήνη του συνδρόμου για τον «κύριο Τίποτα», τέλος, της επιστράτευσης συμβούλων από την Αμερική και το Ισραήλ, θα μπορέσει να αναζωπυρώσει τα αισθήματα του 2019 και του 2023, καλό είναι να κοιταχθεί. Ζει αλλού. Η Ελλάδα είναι πλέον χώρα σε μετάβαση, κινούμενη άμμος, και δεν αρκεί ο φόβος για τον έλεγχο και τη διακυβέρνησή της. Απαιτούνται και άλλα. Ειδικώς όταν μέρα με τη μέρα αυξάνεται το ποσοστό του απολιτίκ κοινού που θέλει να σηκωθεί από τον καναπέ για να «σπάσουμε τις αλυσίδες, δεν έχουμε καιρό για άλλες ελπίδες». Και σε κάθε περίπτωση: Αν το σύστημα καταφέρει να εξουδετερώσει την κυρία Καρυστιανού, που πιθανόν να βιάστηκε να μπει στην κούρσα και τώρα θα είναι ευάλωτη στις επιθέσεις, υπάρχουν και αυτοί που μπορούν να περιμένουν στωικά, όπως ο Αντώνης Σαμαράς…
Κάποτε είχαν άδικο επειδή είχαν δίκιο πολύ νωρίς. Τώρα μπορεί να έχουν δίκαιο επειδή κινούνται πολύ αργά! Ο κόσμος ανήκει στους υπομονετικούς.
