Ένα σοβαρό ζήτημα θεσμικής ευθύνης και ασφάλειας μαθητών φέρνει στο προσκήνιο ο περιφερειακός σύμβουλος της «Λαϊκής Συσπείρωσης» Βορείου Αιγαίου και δικηγόρος Γιώργος Τσακαλίας, θέτοντας θέμα στη συνεδρίαση Λογοδοσίας του Περιφερειακού Συμβουλίου Βορείου Αιγαίου για τον δρόμο που εξυπηρετεί το Δημοτικό Σχολείο Παγώνδα.
Ο συγκεκριμένος δρόμος δεν είναι απλώς ένα ακόμη τεχνικό έργο. Είναι ο μοναδικός δρόμος πρόσβασης προς και από το σχολείο, γεγονός που τον καθιστά κρίσιμο για την καθημερινή μετακίνηση μαθητών, γονέων και εκπαιδευτικών. Παρ’ όλα αυτά, όπως επισημαίνει ο κ. Τσακαλίας, ο δρόμος κρίθηκε από την ίδια την Περιφέρεια μη ασφαλής, καθώς κατασκευάστηκε πρόχειρα μέσα σε χείμαρρο, χωρίς μελέτη, χωρίς αδειοδοτήσεις και χωρίς εγκρίσεις από τον Δήμο ή την Περιφέρεια.
Το ιστορικό του έργου αποκαλύπτει μια αλυσίδα παραλείψεων και διοικητικών αστοχιών. Από την προηγούμενη Περιφερειακή Αρχή είχαν εξασφαλιστεί 150.000 ευρώ, ωστόσο το έργο δεν μελετήθηκε ποτέ και φυσικά δεν υλοποιήθηκε.
Στη συνέχεια, επί της παρούσας Περιφερειακής Αρχής, εκπονήθηκε μελέτη, η οποία –σύμφωνα με τον περιφερειακό σύμβουλο– ήταν ελλιπής, καθώς δεν περιελάμβανε γεωτεχνικά και γεωλογικά στοιχεία, ενώ αγνοήθηκε και το γεγονός ότι τμήμα του δρόμου διέρχεται από δασική έκταση, χωρίς να ζητηθεί η απαιτούμενη άδεια από τη Διεύθυνση Δασών Σάμου.
Παρότι υπήρχε προγραμματική σύμβαση μεταξύ Περιφέρειας και Δήμου, με φορέα υλοποίησης τον Δήμο, το έργο δημοπρατήθηκε και ξεκίνησε παράτυπα. Ο εργολάβος εγκαταστάθηκε πριν καν υπογραφεί η σύμβαση και χωρίς να τηρηθεί το νόμιμο δίμηνο χρονικό διάστημα, δηλαδή πριν ολοκληρωθούν οι τυπικές και ουσιαστικές προϋποθέσεις.
Μετά από καταγγελίες, οι εργασίες σταμάτησαν και ακολούθησε εμπλοκή της Περιφέρειας, του Δασαρχείου και της Εισαγγελίας.
Το αποτέλεσμα; Καμία οριστική λύση, ο εργολάβος πληρώθηκε για τις εργασίες που πρόλαβε να εκτελέσει, το έργο απεντάχθηκε οριστικά και η χρηματοδότηση χάθηκε. Ο δρόμος παραμένει προβληματικός και το σχολείο συνεχίζει να εξυπηρετείται από μια επικίνδυνη υποδομή.
Με σαφή και αιχμηρό τρόπο, ο Γιώργος Τσακαλίας θέτει τρία καίρια ερωτήματα που απαιτούν απαντήσεις:
Γιατί δεν είχαν εξασφαλιστεί όλες οι απαραίτητες αδειοδοτήσεις πριν τη δημοπράτηση του έργου;
Γιατί ο εργολάβος εγκαταστάθηκε και πληρώθηκε για ένα έργο που ξεκίνησε χωρίς νόμιμες άδειες και δεν ολοκληρώθηκε;
Και, κυρίως, υπάρχει πολιτική βούληση να επανεκκινήσει το έργο με νέα χρηματοδότηση, ώστε να δοθεί επιτέλους μια ασφαλής και μόνιμη λύση;
Η υπόθεση του δρόμου προς το Δημοτικό Σχολείο Παγώνδα δεν είναι απλώς μια τεχνική εκκρεμότητα. Είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα κακοδιοίκησης, με άμεσες συνέπειες στην ασφάλεια των παιδιών, που απαιτεί άμεσες απαντήσεις, ευθύνες και –κυρίως– πράξεις.
