Η καθιερωμένη εκδήλωση της κοπής της πίτας της Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου έδωσε και φέτος την αφορμή για έναν σύντομο απολογισμό, αλλά κυρίως για την εξαγγελία προτεραιοτήτων και έργων που –τουλάχιστον στα χαρτιά– φιλοδοξούν να αλλάξουν την εικόνα των νησιών. Για τη Σάμο, όμως, τα λόγια αυτά ακούγονται εδώ και χρόνια με μια εύλογη επιφύλαξη.
Ωστόσο, η Σάμος δεν έχει ανάγκη μόνο από καλές προθέσεις και εξαγγελίες. Έχει ανάγκη από πράξεις. Από σταθερό σχεδιασμό, αποφασιστικότητα και –κυρίως– συνεχή παρακολούθηση. Γιατί η απόσταση από την εξαγγελία μέχρι την υλοποίηση είναι μεγάλη και γεμάτη αστάθμητους παράγοντες: γραφειοκρατία, καθυστερήσεις, αλλαγές σχεδιασμού, παλινωδίες που στο παρελθόν κόστισαν χρόνο, χρήμα και αξιοπιστία.
Η περιφερειακή αρχή, έχοντας πλέον συσσωρευμένη εμπειρία, οφείλει να αποδείξει ότι έχει διδαχθεί από τα λάθη και τις αστοχίες του παρελθόντος. Τα έργα που ήδη βρίσκονται σε εξέλιξη πρέπει να ολοκληρωθούν χωρίς άλλες αναβολές, ενώ όσα πρόκειται να ξεκινήσουν οφείλουν να ξεπεράσουν γρήγορα κάθε εμπόδιο –διοικητικό ή άλλο– γιατί τα περισσότερα από αυτά «χρωστούν» ήδη χρόνια στην τοπική κοινωνία.
Η Σάμος υπολείπεται σε βασικές υποδομές. Αυτό δεν είναι διαπίστωση, είναι πραγματικότητα που βιώνουν καθημερινά οι κάτοικοί της. Γι’ αυτό και η απαίτηση είναι μία: όσα δρομολογούνται και εξαγγέλλονται να μη μείνουν στα λόγια, στις προθέσεις ή στις επετειακές ομιλίες, αλλά να γίνουν πράξη. Πράξη χειροπιαστή, με έργα που θα φανούν και θα μετρηθούν στην ποιότητα ζωής, στην ασφάλεια, στην ανάπτυξη του τόπου.
Συρτάρια γεμάτα με μελέτες, εξαγγελίες, υποσχέσεις και «ώριμα έργα» που όμως δεν βγαίνουν ποτέ στο φως της υλοποίησης. Κάθε χρόνο οι ίδιες λίστες, οι ίδιες προτεραιότητες, τα ίδια έργα που «ξεκινούν σύντομα», αλλά στην πράξη μένουν παγωμένα, ενώ το νησί συνεχίζει να πληρώνει το τίμημα της αδράνειας.
Η Σάμος δεν έχει την πολυτέλεια άλλης αναμονής. Υποδομές απαρχαιωμένες, προβλήματα που λιμνάζουν και ανάγκες που διογκώνονται, την ώρα που οι φάκελοι αλλάζουν απλώς συρτάρι, γραφείο ή υπηρεσία. Κι όσο τα έργα μεταφέρονται από παρουσίαση σε παρουσίαση, η καθημερινότητα των κατοίκων δυσκολεύει και η αναπτυξιακή υστέρηση παγιώνεται.
