Υπάρχει μια παλιά πολιτική συνταγή:
όταν υπάρχουν νεκροί, μετράς λέξεις αντί για ευθύνες.
Και η κυβέρνηση τη σερβίρει πάλι άψογα.
Ο Παύλος Μαρινάκης βγήκε να μας εξηγήσει ,με ύφος αυστηρού λογιστή ,ότι «δεν φαίνεται να έχουν παραβιαστεί εργατικοί νόμοι» και ότι «δεν είμαστε πρωταθλητές στα εργατικά δυστυχήματα».
Την ίδια ώρα που στη Βιολάντα ακόμη μυρίζει καμένο μέταλλο και ανθρώπινη απώλεια.
Με απλά λόγια:μην κοιτάτε τις νεκρές, κοιτάξτε τα Excel.
Μην ακούτε τους εργαζόμενους, ακούστε την κυβέρνηση.
Και αν επιμένετε να μιλάτε για εγκλήματα στους χώρους δουλειάς, βαφτίζεστε «τυμβωρύχοι».
Φυσικά, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος δεν μιλά ποτέ μόνος του.
Μιλά εκ μέρους του Κυριάκος Μητσοτάκης.
Άρα, όταν η ξετσιπωσιά γίνεται γραμμή, δεν είναι ατύχημα· είναι πολιτική.
Το νέο δόγμα είναι σαφές:
λιγότεροι έλεγχοι, περισσότερη σιωπή, και όποιος φωνάζει φταίει.
Οι νεκροί; Στατιστική απόκλιση.
Οι εργάτριες; Παράπλευρη απώλεια.
Η ευθύνη; Πάντα κάπου αλλού.
Και μετά αναρωτιούνται γιατί ο κόσμος μιλά για ΤΡΑΜΠισμό.
Όχι, δεν είναι υπερβολή.
Είναι απλώς η στιγμή που η εξουσία χάνει κάθε ίχνος ντροπής και συνεχίζει κανονικά το briefing.
ΠΗΓΗ Παρατηρητής ημερήσια τοπική εφημερίδα των Σερρών
