Μεγάλο κυβερνητικό κλιμάκιο στη Σάμο στις 24 Ιουνίου...ΦΩΤΟ ΑΡΧΕΙΟΥ
Έγγραφο της Ανεξάρτητης Αρχής Συνήγορος του Πολίτη φέρνει στο φως μια εξαιρετικά σοβαρή και επαναλαμβανόμενη διοικητική αποτυχία: πολυετείς καθυστερήσεις του αρμόδιου Υπουργείου στη διαχείριση φακέλων σεισμόπληκτων, με αποτέλεσμα πολίτες να παραμένουν χωρίς άδεια επισκευής και χωρίς τη στεγαστική συνδρομή που δικαιούνται.
Σύμφωνα με το περιεχόμενο της επιστολής, η Διοίκηση δεν απάντησε σε επανειλημμένες παρεμβάσεις της Ανεξάρτητης Αρχής, παρά την πάροδο εύλογου χρόνου. Πρόκειται για τέταρτη επιστολή που αποστέλλεται, γεγονός που από μόνο του αποτυπώνει το μέγεθος της αδράνειας. Η υπόθεση αφορά σεισμό του 2020 και φάκελο που κατατέθηκε το 2021, ωστόσο η υπηρεσία ζήτησε πρόσθετα στοιχεία μόλις το 2024. Δηλαδή, σχεδόν τρία χρόνια σιωπής πριν καν κινηθεί στοιχειωδώς η διαδικασία.
Η ίδια η Διοίκηση παραδέχεται, μέσα από τα υπηρεσιακά της έγγραφα, ότι:
ο φάκελος έμεινε σε εκκρεμότητα επί έτη,
η διαβίβασή του στην αρμόδια υπηρεσία έγινε με καθυστέρηση πολλών ετών,
τα πρόσθετα δικαιολογητικά ζητήθηκαν εκ των υστέρων, ενώ θα έπρεπε να είχαν ζητηθεί εγκαίρως.
Ακόμη σοβαρότερο είναι το γεγονός ότι η μη ανταπόκριση προς τον Συνήγορο του Πολίτη παραβιάζει ευθέως τη νομοθεσία. Η επιστολή υπενθυμίζει ρητά ότι η άρνηση ή η παράλειψη συνεργασίας με την Ανεξάρτητη Αρχή:
συνιστά πειθαρχικό παράπτωμα,
μπορεί να οδηγήσει ακόμη και σε ποινικές κυρώσεις,
δύναται να επιφέρει οριστική παύση υπαλλήλων σε περίπτωση υποτροπής.
Η εικόνα που προκύπτει είναι βαθιά ανησυχητική:
πολίτες που επλήγησαν από φυσική καταστροφή αφήνονται επί χρόνια χωρίς ουσιαστική κρατική αρωγή, ενώ οι αρμόδιες υπηρεσίες αγνοούν θεσμικά ελεγκτικά όργανα, παρακωλύοντας τον έλεγχο και υπονομεύοντας το κράτος δικαίου.
Η επιστολή καταλήγει με αυστηρή προθεσμία είκοσι ημερών για άμεση απάντηση και επίλυση του ζητήματος. Το ερώτημα, ωστόσο, παραμένει αμείλικτο:
πόσοι ακόμη σεισμόπληκτοι περιμένουν, σιωπηλά, μέσα σε ξεχασμένους φακέλους;
Τα προσωπικά ονόματα έχουν αφαιρεθεί. Το κείμενο βασίζεται σε επίσημο διοικητικό έγγραφο.
Ο σεισμός έγινε το 2020. Έξι χρόνια μετά, άνθρωποι παραμένουν εκτός των σπιτιών τους, με κατεστραμμένες ιδιοκτησίες, ημιτελείς φακέλους και μια Διοίκηση που κινείται με ρυθμούς γεωλογικής εποχής. Και αντί η Πολιτεία να επιταχύνει, έκοψε και το επίδομα ενοικίου.
Αυτό δεν είναι αμέλεια. Είναι πολιτική επιλογή.
Οι σεισμόπληκτοι δεν καθυστέρησαν.
Οι φάκελοι κατατέθηκαν.
Τα δικαιολογητικά ζητήθηκαν καθυστερημένα από τις ίδιες τις υπηρεσίες.
Οι διαδικασίες πάγωσαν επί χρόνια.
Και το αποτέλεσμα;
Άνθρωποι που έχασαν τα σπίτια τους από φυσική καταστροφή, τιμωρούνται σήμερα οικονομικά, επειδή το κράτος απέτυχε να κάνει τη δουλειά του.
Η διακοπή του επιδόματος ενοικίου, ενώ:
δεν έχουν εκδοθεί άδειες επισκευής,
δεν έχει καταβληθεί στεγαστική συνδρομή,
δεν έχει ολοκληρωθεί καμία ουσιαστική αποκατάσταση,
συνιστά κοινωνική αναλγησία και θεσμικό κυνισμό.
Η εικόνα που διαμορφώνεται είναι ξεκάθαρη:
το κράτος πρώτα καθυστερεί, μετά σιωπά, και στο τέλος μετακυλίει το κόστος στους πολίτες.
Αντί για προστασία, επιβάλλεται εξάντληση.
Αντί για αρωγή, επιβάλλεται εγκατάλειψη.
Η Ελληνική Κυβέρνηση ζητά κανονικότητα από ανθρώπους που ζουν χρόνια σε προσωρινότητα, την οποία η ίδια δημιούργησε. Ζητά «λήξη μέτρων» χωρίς να έχει προηγηθεί λύση. Αυτό δεν είναι αποκατάσταση. Είναι αποποίηση ευθύνης.
Και το ερώτημα είναι πλέον πολιτικό και ηθικό, όχι διοικητικό:
Πόσα χρόνια χρειάζεται ένα κράτος για να παραδεχτεί ότι απέτυχε;
Και πόσο ακόμη θα πληρώνουν οι σεισμόπληκτοι αυτή την αποτυχία από την τσέπη και την αξιοπρέπειά τους;
Η υπομονή έχει εξαντληθεί.
Η ανοχή επίσης.
