Οι λόγοι είναι περισσότεροι του ενός και η κάθε κίνηση έστελνε το δικό της μήνυμα.
Τετραήμερο πένθος.
Κηδεία εν ενεργεία πρωθυπουργού.
Δημοσία δαπάνη.
Η Ελληνική Σημαία….
Πεζή πομπή έως το Α΄ Νεκροταφείο.
Μικρή στάση έξω από τη Βουλή.
Απόφαση όχι λαϊκό προσκύνημα.
Καθόλου τυχαία η θέση ταφής δίπλα στον Α. Παπανδρέου.
Καθόλου συμπτωματικά ο Γ. Παπανδρέου στην Κίνα.
Γνωρίζουν να κινούνται με επιμονή – υπομονή πέρα αντοχών, να έχουν επικοινωνία με συμβολισμούς και να περνάνε αποφάσεις στους μέσα από απόλυτη παραπλανητική σιωπή.
Μέσα στη χώρα μας όλο αυτό έχει δράσει από την εποχή δημιουργίας κράτος Ελληνικό.
Από την εποχή δίκη Κολοκοτρώνη.
Από την εποχή δολοφονία Ι. Καποδίστρια.
Την χώρα μας δεν την εγκαταλείπουν μάχονται όπως έχουν διαρκώς παρουσία και επιρροή.
Προσέχουν πάρα πολύ κάθε μορφής κινήσεις όταν κάπως δυσκολέψουν τα πράγματα.
Παρακολουθούν σιωπηρά, αξιολογούν και προετοιμάζονται για επόμενες κινήσεις.
Εάν όλο αυτό δεν κτυπηθεί στη ρίζα του από τους νεότερους που ήθελε ασχοληθούν με την πολιτική,
η χώρα μας κάπως έτσι θα βολοδέρνει από ξένες επιδράσεις – παρεμβάσεις – κατευθύνσεις.
Η ενωμένη φωνή μπορεί να δώσει δυναμικά αποτελέσματα.
Σκορπισμένοι – διαιρεμένοι – χωρισμένοι σε μικρές ομάδες και ελέγχονται με ευκολία, αλλά και αποτυγχάνουν του αποτελέσματος.
Ο Ελληνικός λαός πρέπει να αντιληφθεί δυναμικά με πείσμα και επιμονή πως το δικό του συμφέρον το φροντίζει και το νοιάζεται μόνο ο ίδιος.
Πρώτα η Ελλάδα ας περάσει βαθιά μέσα σε κάθε ψυχή Ελληνική.
