Αν οι προηγούμενες εκλογές της 21ης Μαϊου χαρακτηρίστηκαν «βουβές» και υποτονικές, οι αυριανές χωρίς καμιά αμφιβολία είναι οι πλέον αθόρυβες, αφού πέρα από το «στενό» πολιτικό προσωπικό των κομμάτων, για να μη πούμε μόνο στον ηγετικό πυρήνα τους, κανείς άλλος δεν ασχολήθηκε όλες αυτές τις εβδομάδες που μεσολάβησαν για την εκλογική αυτή αναμέτρηση. Και η εξήγηση είναι απλή.
Πέρα από τα εμφανή σημάδια κόπωσης που παρουσιάζει το εκλογικό σώμα, με την περιρρέουσα ατμόσφαιρα να μη θυμίζει με τίποτα ότι σε λίγες ώρες θα ανοίξουν οι κάλπες, το μειωμένο ενδιαφέρον αποδίδεται και στο... σκόρ των πρώτων εκλογών, όπου όλα ή σχεδόν όλα μοιάζουν να έχουν προεξοφληθεί, με επανάληψη λίγο -πολύ του αποτελέσματος της πρώτης κάλπης, με κάποιες ενδεχόμενες διαφοροποιήσεις στην περιφέρεια του κομματικού χάρτη, που όμως δεν αφορά τη συντριπτική πλειοψηφία της κοινωνίας, που φαίνεται να έχει πάρει τις αποφάσεις της! Η διαφορά των 20 μονάδων της ΝΔ από τον δεύτερο ΣΥΡΙΖΑ, προκάλεσε έναν πολιτικό «σεισμό» πολλών ...ρίχτερ, που ανατάραξε τις ισορροπίες στο πολιτικό τοπίο της χώρας. Ο δικομματισμός της μεταπολιτευτικής περιόδου, με τον οποίο εδώ και 50 χρόνια πορευόμαστε, φαίνεται να δίνει τη θέση του σε αυτό που έχει περιγραφεί ως το σύστημα του «ενάμιση κόμματος», όπου το «ένα» είναι η ΝΔ και το «μισό» ο ΣΥΡΙΖΑ και αυτό προς το παρών! Αυτό που αποτυπώθηκε σε αυτές τις εκλογές και αναμένεται να επαναληφθεί κατά πάσα πιθανότητα και στις αυριανές, ενδεχομένως με κάποιες «προσθαφαιρέσεις», είναι ότι η παράταξη της κεντροδεξιάς, με τη ΝΔ του Μητσοτάκη έβαλε ακόμη πιο ισχυρές βάσεις για την πολιτική της κυριαρχίας στο πολιτικό σκηνικό της χώρας μας για τα επόμενα χρόνια, ενώ από την άλλη η «κεντροαριστερά» με την όποια εκδοχή της, φαίνεται να...ψάχνεται, βαριά «πληγωμένη» και σε σύγχυση, που όλα δείχνουν ότι θα μπει σε μια «περιδίνηση», που είναι απρόβλεπτο που θα καταλήξει. Και με δεδομένο ότι ο ευρύτερος χώρος εκ των πραγμάτων πάει για ανασύνταξη με τους νέους συσχετισμούς που προέκυψαν και με τον εσωτερικό ανταγωνισμό και διαγκωνισμό για το ποιος θα έχει τον πρώτο λόγο και το ...πάνω χέρι, είναι πρόωρη κάθε εκτίμηση για το που θα ...κάτσει το υπό διαμόρφωση νέο πολιτικό τοπίο και ποια θα είναι η ανθρωπογεωγραφία του! Αυτά ως προς τα μελλούμενα της ...κεντροαριστεράς, γιατί ως προς τα της κεντροδεξιάς, τα πράγματα είναι σαφή και συγκεκριμένα και μάλιστα για την επόμενη μέρα των εκλογών, αν προφανώς η... κάλπη δώσει εντολή στον Κυρ. Μητσοτάκη να κυβερνήσει για τα επόμενα χρόνια.
Είναι γεγονός ότι ο Κ. Μητσοτάκης με δεδομένο ότι βρισκόμαστε στην τελική ευθεία για τις κάλπες, ήδη έχει περιγράψει τις κυβερνητικές δεσμεύσεις της επόμενης μέρας, που θα κληθεί να υλοποιήσει αναλαμβάνοντας την κυβέρνηση και θέτοντας τις προτεραιότητες της. Οπως ήδη έχει αρχίσει να περιγράφει τις δεσμεύσεις της επόμενης μέρας, το κυβερνητικό σχήμα θα διαφέρει από το προηγούμενο και ως προς τα πρόσωπα , αλλά και ως προς τη δομή του. Και αυτήν την «πολυτέλεια» την έχει η ΝΔ, γιατί παρόλο που επισημαίνεται και σωστά, ότι οι κάλπες των δεύτερων εκλογών παραμένουν άδειες, υπάρχει βεβαιότητα για την αυτοδυναμία της, που δεν αμφισβητείται ούτε από τους αντιπάλους της, δεδομένου ότι όλες οι δημοσκοπήσεις καταγράφουν υψηλή συσπείρωσή της, σε σχέση με τις προηγούμενες εκλογές, ενώ και οι εισροές από άλλους χώρους, που καταγράφονται στις δημοσκοπήσεις, είναι αξιοπρόσεκτες. Το μόνο στοίχημα που παραμένει, αφορά το εύρος της αυτοδυναμίας, που προφανώς έχει τη σημασία του, αλλά που σε μεγάλο βαθμό εξαρτάται κυρίως από το συνολικό ποσοστό που θα μείνει εκτός κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης, που σχετίζεται ασφαλώς και με τα πόσα από τα μικρά κόμματα που διεκδικούν να περάσουν το ...κατώφλι του 3% θα τα καταφέρουν! Ολα λοιπόν κατατείνουν, χωρίς κανείς να μπορεί να προκαταλάβει την ετυμηγορία του εκλογικού σώματος, ότι η στόχευση Μητσοτάκη για «καθαρή» αυτοδυναμία προκειμένου να υπάρξει κυβέρνηση τετραετίας, θα βρει ανταπόκριση από τους ψηφοφόρους που θα πάνε για δεύτερη φορά στις κάλπες. Μάλιστα ο πρόεδρος της ΝΔ φροντίζει στις τελευταίες δημόσιες εμφανίσεις του να δώσει το «στίγμα» των προθέσεων του για την επόμενη διακυβέρνηση, δίνοντας ιδιαίτερη βαρύτητα στην οργάνωση της κεντρικής διοίκησης, αυτό που αποκαλείται «επιτελικό κράτος» και στις αρμοδιότητες και την αποτελεσματικότητα των υπουργείων, που αποδείχτηκε και με το τραγικό δυστύχημα των Τεμπών, ότι υπολείπεται πολύ από το επιθυμητό που θα ήθελε η κοινωνία, δεδομένου ότι οι χρόνιες παθογένειές του αποτελούν μόνιμο εμπόδιο στην ανάπτυξη και στη βελτίωση των υπηρεσιών προς τους πολίτες. Είναι χαρακτηριστικό ότι πέρα από την πάγια δέσμευση του για περαιτέρω μείωση των φόρων, προστέθηκαν άλλες δύο που προβάλλονται ως πρώτης προτεραιότητας για την ερχόμενη τετραετία. Η πρώτη αφορά την αναμόρφωση του ΕΣΥ, με την ενίσχυση του με 10.000 νέες προσλήψεις ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού και την αναμόρφωση 156 κέντρων υγείας μέσω του Ταμείου Ανάκαμψης. Και η δεύτερη σημαντική δέσμευση αφορά τους καλύτερους μισθούς που είναι στόχος της νέας διακυβέρνησης.
Σε κάθε περίπτωση οδεύοντας προς τις δεύτερες -και αχρείαστες όπως αποδεικνύονται- κάλπες, το διάχυτο κλίμα όλον αυτόν τον καιρό που μεσολάβησε μεταξύ των δυο εκλογικών αναμετρήσεων, δείχνει ότι η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών επιθυμεί να αποκτήσει επιτέλους η χώρα κυβέρνηση και να λήξει η ανούσια αυτή εκκρεμότητα, που προέκυψε λόγω της απλής αναλογικής που θέσπισε ο ΣΥΡΙΖΑ και που τώρα εκ των υστέρων δηλώνει mea culpa για αυτήν την επιλογή! Ευτυχώς η εκκρεμότητα αυτή, που προέκυψε από τις εκλογές της 21ης Μαϊου φαίνεται να τελειώνει με την αυριανή ψηφοφορία, έτσι τουλάχιστον αναμένεται αν η κάλπη δεν κρύβει κάποια δυσάρεστη έκπληξη, επειδή έχει προεξοφληθεί με την κατηγορηματική ψήφο των πολιτών η επικράτηση Μητσοτάκη, που σημαίνει ότι του δίδεται μια δεύτερη ευκαιρία για να συνεχίσει το κυβερνητικό του έργο διορθώνοντας λάθη και αστοχίες της πρώτης διακυβέρνησης, που και ο ίδιος παραδέχθηκε, αναλαμβάνοντας τις ευθύνες του και αντιμετωπίζοντας τις παθογένειες του κράτους που κρατούν πίσω τα πράγματα στη χώρα μας. Και από ότι έδειξαν και όλες οι μετεκλογικές δημοσκοπήσεις η «ανησυχία» μιας παντοδυναμίας του Κ. Μητσοτάκη, η οποία αποτελούσε το βασικό επιχείρημα των κομμάτων κυρίως της συστημικής αντιπολίτευσης, του ΣΥΡΙΖΑ και του ΠΑΣΟΚ, δεν φαίνεται να βρίσκει κάποια απήχηση στο εκλογικό σώμα. Και αυτό έχει την εξήγηση του στο γεγονός ότι ένα σημαντικό μέρος των εκλογέων, που δεν είναι παραδοσιακοί ψηφοφόροι της «γαλάζιας» παράταξης, επέλεξαν συνειδητά Κ. Μητσοτάκη για κυβερνήτη και γι αυτό ...προσπερνούν αδιάφορα τις όποιες «ιαχές» της αντιπολίτευσης, που ελλείψει άλλων επιχειρημάτων για την επαναπροσέλκυση ψηφοφόρων «επενδύουν» στο φόβο από την αναμενόμενη κυριαρχία Μητσοτάκη. Η εκτίμηση που υπάρχει και αυτό προκύπτει απ όλες τις δημοσκοπήσεις, είναι ότι η ΝΔ έχει μεγαλύτερες πιθανότητες να αυξήσει το ποσοστό που πήρε στις προηγούμενες εκλογές, απ ότι ο ΣΥΡΙΖΑ που παλεύει για να το διατηρήσει, προκειμένου να σταματήσει την «ελεύθερη πτώση» του, που δημιουργεί άλλη ψυχολογία για τη συνέχεια, ενώ και το ΠΑΣΟΚ δεν φαίνεται να εμφανίζει κάποια σημάδια μιας μεγάλης ανβόδου που προσδοκούσε η ηγεσία του, στοχεύοντας μάλιστα να καταλάβει αυτό τη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης.Είναι φανερό ότι η παντοδυναμία Μητσοτάκη δεν αποτελεί φόβητρο τουλάχιστον στους ψηφοφόρους που τον προτίμησαν στις πρώτες εκλογές, αλλά απ ότι φαίνετσαι όχι μόνο σε αυτούς. Αλλωστε το ποσοστό που συγκέντρωσε υπολείπεται κατά πολύ αντίστοιχων ποσοστών που πήραν προκάτοχοι του, πριν τα χρόνια της κρίσης, χωρίς να γίνει παρόμοια νύξη, περί παντοδυναμίας! Το γεγονός ότι κατέρρευσε εκλογικά η αξιωματική αντιπολίτευση, γιατί περί αυτού πρόκειται, αντί να υπάρξει κάποια μείωση των ποσοστών του κυβερνώντος κόμματος, όπως θα ήταν το «λογικό», είναι πρόβλημα της αντιπολίτευσης που οφείλει να την προβληματίσει το δίχως άλλο.
Τούτων δοθέντων λοιπόν, όλα δείχνουν ότι την Κυριακή ο Κυρ. Μητσοτάκης θα κερδίσει αυτό που στόχευε από την αρχή της προεκλογικής περιόδου, με μεγαλύτερη άνεση και σε τέτοια έκταση, που ούτε και ο ίδιος ανέμενε. Και γι αυτό έκαναν ό,τι μπορούσαν οι πολιτικοί του αντίπαλοι, η «συμβολή» των οποίων, όπως αποδείχτηκε ήταν καθοριστική για αυτήν την ευρεία νίκη. Γιατί πράγματι η πολιτική επικράτηση της ΝΔ, με αυτά τα χαρακτηριστικά, αιφνιδίασε και τον ίδιο τον νικητή. Συγχρόνως όμως αποτελεί τεράστια ευθύνη για τον ίδιο να αξιοποιήσει με τον καλύτερο τρόπο την εμπιστοσύνη που έδειξε στο πρόσωπο του ο κόσμος, δίνοντας τον δεύτερη ευκαιρία για να κυβερνήσει, χωρίς αλαζονεία, ανταποκρινόμενος στις προσδοκίες που καλλιέργησε προεκλογικά σε κοινωνικές ομάδες που δεν ανήκουν παραδοσιακά στην «γαλάζια» παράταξη και οι οποίες του έδωσαν αυτό το ανέλπιστο ποσοστό. Γιατί η αλήθεια είναι ότι το ποσοστό εμπιστοσύνης προς τον Κ. Μητσοτάκη καθώς και η ισχυρή επιθυμία για αυτοδυναμία δεν προέρχεται μόνο από τους ψηφοφόρους της ΝΔ. Προέρχεται και από ψηφοφόρους άλλων πολιτικών χώρων οι οποίοι προφανώς αξιολόγησαν την κυβερνητική πρόταση Μητσοτάκη ως την πλέον εφικτή και αξιόπιστη για την επόμενη μέρα και όχι τόσο για τον ...φόβο επιστροφής του ΣΥΡΙΖΑ. Γι αυτό η τελική εικόνα που έχει διαμορφωθεί από την πρώτη κάλπη είναι δύσκολα αναστρέψιμη οδεύοντας προς τη δεύτερη κάλπη. Αν οι προηγούμενες εκλογές χαρακτηρίζονταν από ρευστότητα και από ασάφεια, αφού αναμενόταν να μιλήσει το εκλογικό σώμα, που είναι και ο καθοριστικός κριτής, οι αυριανές εκλογές αντίθετα εκπέμπουν μια βεβαιότητα για το αποτέλεσμα, αφού ακόμη και οι όποιες μετακινήσεις ψηφοφόρων της τελευταίας στιγμής , που ενδεχομένως θα υπάρξουν, δεν φαίνεται να μεταβάλλουν το ήδη διαμορφωμένο σκηνικό. Αυτό ωστόσο που θα μάθουμε το βράδυ της Κυριακής είναι εάν ο δεύτερος των εκλογών θα «εδραιώσει» έστω και σε αυτή τη συγκυρία τη θέση του στο ρόλο της αξιωματικής αντιπολίτευσης ή εάν θα αρχίσει να αναμετράται πλέον με το ...φάντασμα της αποδρομής και θα ανοίξει το κεφάλαιο της μετά -Τσίπρα εποχής στο χώρο. Θα μάθουμε επίσης αν το ΠΑΣΟΚ θα πετύχει μια επίδοση που θα το επιτρέπει να προβάλει ως η ανερχόμενη δύναμη στο χώρο της κεντροαριστεράς ή εάν θα εγκλωβιστεί σε μια νέα στασιμότητα που προφανώς δεν είναι το καλύτερο για το χώρο. Τέλος θα μάθουμε πόσα και ποια μικρότερα κόμματα θα πετύχουν την είσοδο τους στη Βουλή, καθώς και την ποικιλόμορφη ...γραφικότητα που θα ζήσουμε από τα κοινοβουλευτικά έδρανα τα επόμενα χρόνια. Οπως και να έχει οδεύουμε για τις κάλπες σε λίγες ώρες, γνωρίζοντας από τώρα ότι δεν υπάρχει κανένα πολιτικό... σασπένς για τον νικητή, παρά μόνο για τους συσχετισμούς στη «ουρά» του πολιτικού σκηνικού που αφορά την κοινοβουλευτική εκπροσώπηση της αντισυστημικής ψήφου. Ιδωμεν!
Μανόλης Μανώλας
ΠΗΓΗ https://www.emprosnet.gr/
