Άρθρο του Θεόκτιστου Κρητικού
Η φορολογική καταιγίδα που ξαπόλησαν οι λεγόμενοι θεσμοί των δανειστών, με υποχείριο την για πρώτη φορά κυβέρνηση της υποτιθέμενης αριστεράς, άρχισε να ζυμώνει επικίνδυνες καταστάσεις.
Η οικονομική εξαθλίωση των νοικοκυριών, των ελεύθερων επαγγελματιών, των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, των αγροτών, κοκ,συνθέτει από καιρό μια δυναμική σιωπή, που σύντομα θα ξεσπάσει.
Η καθημερινή δημόσια υποκρισία της κυβερνητικής εξουσίας, τα αλλεπάλληλα ψέματα, οι απανωτές διεθνείς ήττες, οι ανόητοι χειρισμοί του προσφυγικού / μεταναστευτικού προβλήματος και η καθολική απαξίωση των δημοκρατικών θεσμών, συσσωρεύει στις ψυχές των Ελλήνων οργή ακατάσχετη.
Η λίστα, των ρυθμισμένων και μη πρόσθετων οικονομικών υποχρεώσεων κάθε νοικοκυριού, άρχισε να μακραίνει επικίνδυνα.
Τα ταμεία των σπιτιών άδειασαν, τα ντουλάπια και τα ψυγεία άδειασαν, οι τσέπες των γερόντων άδειασαν, πολλά πλέον παιδιά στις πόλεις προσέρχονται στο σχολείο τους νηστικά! Οι Έλληνες που κοιμούνται στο πεζοδρόμιο και τρέφονται από τους κάδους των σκουπιδιών, αυξάνονται συστηματικά και πληθύνονται επικίνδυνα!
Όσοι καραδοκούσαν να ιδούν τον Ελληνισμό έτσι να καθ' οδεύει, πολύ θα το χαίρονται. Οι δόλιες μεθοδεύσεις και οι άθλιες προσδοκίες τους, γονιμοποιήθηκαν.
Με δυο τρείς κυβερνήσεις του ξεπεσμού, με όπλο τους το νόμο και τους ¨δημοκρατικούς¨ θεσμούς, επινόησαν, επέβαλαν και πέτυχαν να καταρρακώσουν, τις δομές της κοινωνικής μας συνοχής κι ευημερίας.
Η κυβέρνηση της υποτιθέμενης αριστεράς, έθεσε ως προτεραιότητά της την ανακεφαλαίωση των τραπεζών, χρεώνοντας άλλοτε άμεσα κι άλλοτε πάλι έμμεσα το λογαριασμό, στις πλάτες των αγωνιζόμενων Ελλήνων.
Όσοι ωστόσο φορούν τα κουστούμια της εξουσίας και συνεχίζουν να νοιώθουν ασφαλείς, διότι εισπράττουν παχυλούς μισθούς και περιζώνονται με φουσκωτούς κι εξοπλισμένους φύλακες, ζυγώνει η ώρα που θα καταλάβουν τι σημαίνει αυτή η δυναμική σιωπή, που επισωρεύεται σταδιακά στις ψυχές των κατατρεγμένων Ελλήνων.
Η κατάργηση προστασίας της πρώτης κατοικίας, η δραματική μείωση των συντάξεων, η ανάλγητη φόρο επιδρομή, ο εξευτελισμός των δημοκρατικών θεσμών και η ανεξέλεγκτη εισροή προσφύγων / μεταναστών, συνθέτουν τα άυλα συστατικά ενός ψυχικού εκρηκτικού μείγματος, που οσονούπω πρόκειται να ξεσπάσει.
Διότι τα βασικά ένστικτα δεν αστειεύονται όταν ενεργοποιηθούν και η φύση παντοιοτρόπως αυτό διδάσκει.
Όταν πχ οι κυνηγοί εξαπολύουν τα μανιασμένα τους σκυλιά, προκειμένου να θηρεύσουν τον ορεσίβιο κάπρο, αισθάνονται αισιόδοξοι και μάλλον δυνατοί, επειδή κατέχουν τα μέσα και τα όπλα.
Το κυνηγημένο ζώο στην αρχή αιφνιδιάζεται, φοβάται, τρέχει έντρομο να ξεφύγει, να κρυφτεί, να σωθεί από τους κυνηγούς του. Όταν όμως φτάσει σε αδιέξοδο και δεν έχει πια που αλλού να πάει, τι άλλο να κάνει, κι από πού να σωθεί, τότε ακριβώς είναι που το βασικό του ένστικτο, τρέπει άφοβα πλέον τον θολό λογισμό του προς τη σωστή και σωτήρια κατεύθυνση. Τότε είναι που βάζει κάτω το κεφάλι και στρέφεται με όλες του τις δυνάμεις, άφοβα, άμεσα, κι ενάντια, σε ότι άμεσα το απειλεί. Τότε είναι που επικρατεί το αλίμονο, σε ότι ζωντανό βρεθεί μπροστά του. Όταν ενεργοποιηθεί το βασικό ένστικτο, κάθε επιμέρους λογική αυτονόητα παραμερίζει.
Κι επειδή κάθε υπομονή, κάθε ελπίδα και κάθε απειλή, έχουν ένα όριο που δεν επιδέχεται υπέρβαση, καλά θα κάνουν οι εξουσιαστές να φωνάξουν πίσω -ανακαλέσουν- τα σκυλιά τους.
Αν δεν, σύντομα θα είναι ήδη αργά.
Διότι ο ξεσηκωμός που η σιωπή των αμνών συνεπάγεται, θα μετατραπεί σε ορεσίβιου κάπρου ενστικτώδη παρόρμηση.
Και τότε, οι σπρωξιές, οι κλωτσιές, οι μπουνιές και οι αιτιολογημένες ηθικές καταδίκες που πρόσφατα είδαμε να λαμβάνουν χώρα, εκτός κι εντός του Ελληνικού κοινοβουλίου, θα μοιάζουν με χαριτωμένα αστεία μπροστά σε αυτό που πρόκειται να ξεσπάσει.
Το μήνυμα που εκρέει η σιωπηρή πραγματικότητα πριν το γενικό ξεσηκωμό που υπομονετικά επωάζεται, είναι απλό και αδιάβλητο.
«Την σιωπή των αμνών και του ορεσίβιου κάπρου την οργή να φοβάστε»
Η φορολογική καταιγίδα που ξαπόλησαν οι λεγόμενοι θεσμοί των δανειστών, με υποχείριο την για πρώτη φορά κυβέρνηση της υποτιθέμενης αριστεράς, άρχισε να ζυμώνει επικίνδυνες καταστάσεις.
Η οικονομική εξαθλίωση των νοικοκυριών, των ελεύθερων επαγγελματιών, των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, των αγροτών, κοκ,συνθέτει από καιρό μια δυναμική σιωπή, που σύντομα θα ξεσπάσει.
Η καθημερινή δημόσια υποκρισία της κυβερνητικής εξουσίας, τα αλλεπάλληλα ψέματα, οι απανωτές διεθνείς ήττες, οι ανόητοι χειρισμοί του προσφυγικού / μεταναστευτικού προβλήματος και η καθολική απαξίωση των δημοκρατικών θεσμών, συσσωρεύει στις ψυχές των Ελλήνων οργή ακατάσχετη.
Η λίστα, των ρυθμισμένων και μη πρόσθετων οικονομικών υποχρεώσεων κάθε νοικοκυριού, άρχισε να μακραίνει επικίνδυνα.
Τα ταμεία των σπιτιών άδειασαν, τα ντουλάπια και τα ψυγεία άδειασαν, οι τσέπες των γερόντων άδειασαν, πολλά πλέον παιδιά στις πόλεις προσέρχονται στο σχολείο τους νηστικά! Οι Έλληνες που κοιμούνται στο πεζοδρόμιο και τρέφονται από τους κάδους των σκουπιδιών, αυξάνονται συστηματικά και πληθύνονται επικίνδυνα!
Όσοι καραδοκούσαν να ιδούν τον Ελληνισμό έτσι να καθ' οδεύει, πολύ θα το χαίρονται. Οι δόλιες μεθοδεύσεις και οι άθλιες προσδοκίες τους, γονιμοποιήθηκαν.
Με δυο τρείς κυβερνήσεις του ξεπεσμού, με όπλο τους το νόμο και τους ¨δημοκρατικούς¨ θεσμούς, επινόησαν, επέβαλαν και πέτυχαν να καταρρακώσουν, τις δομές της κοινωνικής μας συνοχής κι ευημερίας.
Η κυβέρνηση της υποτιθέμενης αριστεράς, έθεσε ως προτεραιότητά της την ανακεφαλαίωση των τραπεζών, χρεώνοντας άλλοτε άμεσα κι άλλοτε πάλι έμμεσα το λογαριασμό, στις πλάτες των αγωνιζόμενων Ελλήνων.
Όσοι ωστόσο φορούν τα κουστούμια της εξουσίας και συνεχίζουν να νοιώθουν ασφαλείς, διότι εισπράττουν παχυλούς μισθούς και περιζώνονται με φουσκωτούς κι εξοπλισμένους φύλακες, ζυγώνει η ώρα που θα καταλάβουν τι σημαίνει αυτή η δυναμική σιωπή, που επισωρεύεται σταδιακά στις ψυχές των κατατρεγμένων Ελλήνων.
Η κατάργηση προστασίας της πρώτης κατοικίας, η δραματική μείωση των συντάξεων, η ανάλγητη φόρο επιδρομή, ο εξευτελισμός των δημοκρατικών θεσμών και η ανεξέλεγκτη εισροή προσφύγων / μεταναστών, συνθέτουν τα άυλα συστατικά ενός ψυχικού εκρηκτικού μείγματος, που οσονούπω πρόκειται να ξεσπάσει.
Διότι τα βασικά ένστικτα δεν αστειεύονται όταν ενεργοποιηθούν και η φύση παντοιοτρόπως αυτό διδάσκει.
Όταν πχ οι κυνηγοί εξαπολύουν τα μανιασμένα τους σκυλιά, προκειμένου να θηρεύσουν τον ορεσίβιο κάπρο, αισθάνονται αισιόδοξοι και μάλλον δυνατοί, επειδή κατέχουν τα μέσα και τα όπλα.
Το κυνηγημένο ζώο στην αρχή αιφνιδιάζεται, φοβάται, τρέχει έντρομο να ξεφύγει, να κρυφτεί, να σωθεί από τους κυνηγούς του. Όταν όμως φτάσει σε αδιέξοδο και δεν έχει πια που αλλού να πάει, τι άλλο να κάνει, κι από πού να σωθεί, τότε ακριβώς είναι που το βασικό του ένστικτο, τρέπει άφοβα πλέον τον θολό λογισμό του προς τη σωστή και σωτήρια κατεύθυνση. Τότε είναι που βάζει κάτω το κεφάλι και στρέφεται με όλες του τις δυνάμεις, άφοβα, άμεσα, κι ενάντια, σε ότι άμεσα το απειλεί. Τότε είναι που επικρατεί το αλίμονο, σε ότι ζωντανό βρεθεί μπροστά του. Όταν ενεργοποιηθεί το βασικό ένστικτο, κάθε επιμέρους λογική αυτονόητα παραμερίζει.
Κι επειδή κάθε υπομονή, κάθε ελπίδα και κάθε απειλή, έχουν ένα όριο που δεν επιδέχεται υπέρβαση, καλά θα κάνουν οι εξουσιαστές να φωνάξουν πίσω -ανακαλέσουν- τα σκυλιά τους.
Αν δεν, σύντομα θα είναι ήδη αργά.
Διότι ο ξεσηκωμός που η σιωπή των αμνών συνεπάγεται, θα μετατραπεί σε ορεσίβιου κάπρου ενστικτώδη παρόρμηση.
Και τότε, οι σπρωξιές, οι κλωτσιές, οι μπουνιές και οι αιτιολογημένες ηθικές καταδίκες που πρόσφατα είδαμε να λαμβάνουν χώρα, εκτός κι εντός του Ελληνικού κοινοβουλίου, θα μοιάζουν με χαριτωμένα αστεία μπροστά σε αυτό που πρόκειται να ξεσπάσει.
Το μήνυμα που εκρέει η σιωπηρή πραγματικότητα πριν το γενικό ξεσηκωμό που υπομονετικά επωάζεται, είναι απλό και αδιάβλητο.
«Την σιωπή των αμνών και του ορεσίβιου κάπρου την οργή να φοβάστε»
