Κάποτε ο καπιταλισμός, αντλώντας τη δύναμή του από το μέσο -δηλαδή το χρήμα- εξαγόραζε σχεδόν ότι επιθυμούσε σε υλική και άυλη μορφή (γη, κτήρια - συνειδήσεις-κοκ)
Στη πορεία του χρόνου, η κτητική αλαζονεία του εξαγρίωσε το πάθος του έχειν και προσέφυγε σε νέες μεθόδους (διορίζοντας μέσω των εκλογών τους κυβερνήτες των χωρών)
Τώρα τα πράγματα άλλαξαν, κι αντί εξαγορών και διορισμών (λόγω που και αυτά κάτι κοστίζουν) προσφεύγει στην ωμή και ασυγκάλυπτη βία. Καταργεί κυβερνήσεις, αναστέλλει συντάγματα, εξορίζει λαούς, βομβίζει και βομβαρδίζει ότι αντιστέκεται στη βία που πρεσβεύει.
Η Ελλάδα με το διάχυτο πνεύμα της αρνησικυρίας στο DNA της, πάντα αποτελούσε εμπόδιο στα διαχρονικά πάθη και τ' ανήλεα όνειρα των ιμπεριαλιστών. Κατά την αρχαιότητα (Πλάτων - Ατλαντίς) με τη Ναυμαχία της Σαλαμίνας το 480 πχ, με το ΟΧΙ του 1940, με τις πρόσφατες συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας στο σύνταγμα και το νέο ΟΧΙ του τελευταίου δημοψηφίσματος.
Κάποτε, ο έλεγχος της νοοτροπίας των λαών γίνονταν μέσω κινήτρων, αλλά αυτό έκριναν οι κατέχοντες ότι στοιχίζει κάτι παραπάνω.
Τώρα το νέο μέσο που ασκείται, είναι ο φόβος των μαζών.
Τα ΜΜΕ βομβαρδίζουν με αλλεπάλληλες δόσεις φοβίας, αναμεταδίδοντας σκηνές τρομοκρατικής βίας, δηλώσεις αναλυτών, προβλέψεις ειδικών εμπειρογνωμόνων, κοκ.
Αλλά, το ένστικτο των Ελλήνων αργά ή γρήγορα θα αντιδράσει. Η νέα μορφή βίας (απομύζησης και φοβίας) οσονούπω θα ενεργοποιήσει το αρχέγονο θάρρος της αρνησικυρίας.
Κι όσοι ονειρεύονται ν' αρπάξουν το υπέδαφος, το έδαφος, ακόμη και τον ουρανό της Ελλάδας και πάλι θα εκπλαγούν, ως οι Άτλαντες αιώνες πριν, οι Πέρσες του Ξέρξη αργότερα και οι Γερμανοί του Χίτλερ όταν επιχείρησαν την κατοχή. «Κάλλιο αργά παρά ποτέ» Αλλά το κόστος για τη χώρα μας αυξάνει, όσο η ενεργοποίηση του ενστίκτου αργεί.
Διότι η νέα βία ήδη σκουπίζει ότι βρει μπροστά της, δημόσιο και ιδιωτικό. Επειδή η νέα θεωρία της δεν είναι το cash and go, αλλά snatch and go.
Θα είναι βαθύτατα λυπηρό η αντίσταση να καταλήξει και πάλι σ' εμφύλιο. Και η νέα Βάρκιζα ενάντια στον ίδιο λαό.
Το αίτημα του πολιτικού μας ενεστώτα είναι ποιος θ' αναλάβει την πρωτοβουλία να καθοδηγήσει την κλιμακούμενη οργή των Ελλήνων, πριν ξεσπάσει το αναπόφευκτα επερχόμενο μεγάλο κακό.
Διότι τα κόμματα δυστυχώς, κοιμούνται τον ύπνο των εκλογικών ποσοστών τους.
Τούτο πλέον εστί, το μεγάλο ζητούμενο.
Στη πορεία του χρόνου, η κτητική αλαζονεία του εξαγρίωσε το πάθος του έχειν και προσέφυγε σε νέες μεθόδους (διορίζοντας μέσω των εκλογών τους κυβερνήτες των χωρών)
Τώρα τα πράγματα άλλαξαν, κι αντί εξαγορών και διορισμών (λόγω που και αυτά κάτι κοστίζουν) προσφεύγει στην ωμή και ασυγκάλυπτη βία. Καταργεί κυβερνήσεις, αναστέλλει συντάγματα, εξορίζει λαούς, βομβίζει και βομβαρδίζει ότι αντιστέκεται στη βία που πρεσβεύει.
Η Ελλάδα με το διάχυτο πνεύμα της αρνησικυρίας στο DNA της, πάντα αποτελούσε εμπόδιο στα διαχρονικά πάθη και τ' ανήλεα όνειρα των ιμπεριαλιστών. Κατά την αρχαιότητα (Πλάτων - Ατλαντίς) με τη Ναυμαχία της Σαλαμίνας το 480 πχ, με το ΟΧΙ του 1940, με τις πρόσφατες συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας στο σύνταγμα και το νέο ΟΧΙ του τελευταίου δημοψηφίσματος.
Κάποτε, ο έλεγχος της νοοτροπίας των λαών γίνονταν μέσω κινήτρων, αλλά αυτό έκριναν οι κατέχοντες ότι στοιχίζει κάτι παραπάνω.
Τώρα το νέο μέσο που ασκείται, είναι ο φόβος των μαζών.
Τα ΜΜΕ βομβαρδίζουν με αλλεπάλληλες δόσεις φοβίας, αναμεταδίδοντας σκηνές τρομοκρατικής βίας, δηλώσεις αναλυτών, προβλέψεις ειδικών εμπειρογνωμόνων, κοκ.
Αλλά, το ένστικτο των Ελλήνων αργά ή γρήγορα θα αντιδράσει. Η νέα μορφή βίας (απομύζησης και φοβίας) οσονούπω θα ενεργοποιήσει το αρχέγονο θάρρος της αρνησικυρίας.
Κι όσοι ονειρεύονται ν' αρπάξουν το υπέδαφος, το έδαφος, ακόμη και τον ουρανό της Ελλάδας και πάλι θα εκπλαγούν, ως οι Άτλαντες αιώνες πριν, οι Πέρσες του Ξέρξη αργότερα και οι Γερμανοί του Χίτλερ όταν επιχείρησαν την κατοχή. «Κάλλιο αργά παρά ποτέ» Αλλά το κόστος για τη χώρα μας αυξάνει, όσο η ενεργοποίηση του ενστίκτου αργεί.
Διότι η νέα βία ήδη σκουπίζει ότι βρει μπροστά της, δημόσιο και ιδιωτικό. Επειδή η νέα θεωρία της δεν είναι το cash and go, αλλά snatch and go.
Θα είναι βαθύτατα λυπηρό η αντίσταση να καταλήξει και πάλι σ' εμφύλιο. Και η νέα Βάρκιζα ενάντια στον ίδιο λαό.
Το αίτημα του πολιτικού μας ενεστώτα είναι ποιος θ' αναλάβει την πρωτοβουλία να καθοδηγήσει την κλιμακούμενη οργή των Ελλήνων, πριν ξεσπάσει το αναπόφευκτα επερχόμενο μεγάλο κακό.
Διότι τα κόμματα δυστυχώς, κοιμούνται τον ύπνο των εκλογικών ποσοστών τους.
Τούτο πλέον εστί, το μεγάλο ζητούμενο.
