Η Ελλάδα σε περιπέτεια με άγνωστο τέλος

δεν είν’ εύκολες οι θύρες / εάν η χρεία τες κουρταλεί*

Του Σάββα Καλεντερίδη

Έχουμε πει ξανά στο παρελθόν ότι η Ελλάδα -μεταξύ των άλλων- δεν διαθέτει παράδοση στη διαχείριση κρίσεων. Όταν το 2007 εμφανίστηκε στον αμερικανικό ορίζοντα η χρηματοπιστωτική κρίση που ακόμα και οι πρωτοετείς φοιτητές των οικονομικών σχολών μπορούσαν να προβλέψουν ότι θα εξελιχθεί σε παγκόσμια οικονομική κρίση, η Ελλάδα, με ήδη βεβαρημένη οικονομική κατάσταση, εκάθευδε τον ύπνο του δικαίου!

Η κυβέρνηση Καραμανλή δέσμια των δικών της αδυναμιών και των απίθανων κομματικών και συνδικαλιστικών δομών που είχε εγκαταστήσει το ΠΑΣΟΚ στο κράτος, συνέχισε να κυβερνά όπως την πρώτη τετραετία, δηλαδή σαν κυβέρνηση ενός βελτιωμένου ΠΑΣΟΚ. Δηλαδή, από τη μια πλευρά δεν έκανε διαρθρωτικές αλλαγές, γιατί σκόνταφτε στην ανεύθυνη στάση της αξιωματικής αντιπολίτευσης και στους σκληρούς πασοκικούς μηχανισμούς στο κράτος και τα συνδικάτα, και από την άλλη συνέχιζε την πολιτική της κατασπατάλησης του δημοσίου χρήματος σε άχρηστες δαπάνες.

Κάτω από τέτοιες συνθήκες, δεν μπόρεσε να προβλέψει εγκαίρως τον επερχόμενο κίνδυνο και όπως ήταν «φυσικό», δεν πήρε τα απαραίτητα μέτρα για προετοιμάσει τη χώρα να αντιμετωπίσει την κρίση, που ήταν προ των θυρών.

Το ΠΑΣΟΚ πολύ απλά ...τίμησε την ιστορία του. Ανευθυνότητα, λαϊκισμός, εθνική αναισθησία, είναι μόνο μερικές από τις λέξεις που μπορούν να χαρακτηρίσουν την πολιτική που ακολούθησε το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, σε κάθε δειλή προσπάθεια της κυβέρνησης Καραμανλή να λάβει μέτρα για την αντιμετώπιση της κρίσης.
Η συνέχεια στην εφημερίδα ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ.