Το Σάββατο 24 Σεπτεμβρίου 2011 στο Δημοτικό Μέγαρο Σαλαμίνας, τελέστηκε στα
πλαίσια των "ΣΑΛΑΜΙΝΕΙΩΝ 2011", ο παγκόσμιος λογοτεχνικός διαγωνισμός, με θέμα "H Ναυμαχία της Σαλαμίνας", σε συνεργασία με τον διεθνή πολιτιστικό οργανισμό Σαλαμίνας.
Σε αυτόν τον διεθνή διαγωνισμό εμβέλειας, έλαβαν μέρος αρκετοί αξιόλογοι πνευματικοί δημιουργοί και προκρίθηκαν πενήντα συμμετέχοντες, λαμβάνοντας έπαινο τιμής και βραβεία.
Ανάμεσα τους είχε την τιμή να παραβρεθεί και η ποιήτρια-πεζογράφος Στέλλα Κόνιαρη, (από την Κρήτη και ο σύζυγος της με καταγωγή από την Σάμο).
Σας παραθέτουμε το ελάχιστο των πονημάτων της, καθώς και το ποίημα της που έλαβε έπαινο.
ΝΑΥΜΑΧΙΑ ΤΗΣ ΣΑΛΑΜΙΝΑΣ
"Απελευθερωμένη" μου Ελλάδα, η άγια καταγραφή σου...
οραματίζεται το μέλλον της αντίστασης-ελευθερίας
οι επιδιώξεις συμφερόντων μεταλλάσουν την παράδοση σου...
το εκπαιδευτικό κειμήλιο αξιών αείζωης δημιουργίας.
Το γαλανόλευκο καπετανάτο σπιρουνιάζει την ανελευθερία...
η πνευματική ροή τσαπίζει με λεβέντικη περπατησιά
το μεγαλόπνοο μέταλλο της ποίησης ναρκοθετεί την μνεία...
και κάθε Ξέρξης παγκόσμιας τάξης σιτίζεται Ελληνικά.
Τα δικαιώματα των ανθρώπων, πηγάζουν αρμονικά από Θείο Νόμο...
η οικουμενική εξέλιξη μεταλαμβάνει την αξιοκρατία των ηρώων
ο Έρωτας με εθνική υπόληψη ηδονίζει την απαλλαγή απ΄το φόβο...
και στα σπάργανα ψυχής κυματίζει βλέμμα σεβάσμιων πόθων.
"Εμπρός των Ελλήνων γενναία παιδιά, τώρα για όλα πολεμάτε"...
σπινθηρίζουν τα υψηλά ιδεώδη και δονούν την κοινωνική δράση
το πολύτιμο ψηφιδωτό του Ιερού Κόσμου στα χέρια σας κρατάτε...
και ο φαύλος κύκλος της άβουλης τραγωδίας μας θα παύσει.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ ΜΕΡΙΚΑ ΑΠΟ ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΤΗΣ:
ΥΠΟΒΑΘΜΙΣΗ (Στέλλα Κόνιαρη)
Πριν ακούσω τον ήχο απ΄το ξυπνητήρι...
τινάχθηκα από ένα άσμα εξωφρενικό
μάλλον κάποιο υπερήφανο τσαντίρι...
χλεύαζε τον ύπνο τον οικουμενικό.
Είπα ν΄απολαύσω το προνόμιο του καφέ...
το υψηλό καθήκον της απόλαυσης μου
να ψήσω ''Ελληνικό'' χτυπώντας ''φραπέ''...
ρουφώντας την διάλυση συνείδησης μου.
Μα τι υποβαθμισμένο εθνικό πρωινό...
ξέμεινα -το κέρατο μου- από τσιγάρα
και το περίπτερο του Αλβανού κλειστό...
άρα το μέλλον φουμάρει φουγάρα.
Άθλια κοινωνικο-οικονομική ώρα...
μ΄ανάγκασες αιφνίδια να βρακωθώ
βρήκα ταξιτζή έπιασε και μπόρα...
κι άντε να συνεννοηθώ μ΄αλλοδαπό.
Σταμάτα τον ''νόμο πλαίσιο'' να κατέβω...
θέλω να ξεράσω το δικαίωμα της ζωής
να γράψω γράμμα στο χωριό ότι παθαίνω...
κρίσεις αξιών με χαρτοπόλεμο υπογραφής.
Μεσαίωνα κατά των Ελλήνων έλα...
σε προσκαλώ να ουρήσουμε επιδεικτικά
η ψυχική-κοινωνική υγεία είναι τρέλα...
και το πνεύμα δείχνει τα προγνωστικά.
ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΣΟΥΠΑΣ (Στέλλα Κόνιαρη)
Στο καζάνι βράζει μια λαχταριστή και αφρούρητη σούπα!! Μοσχομύρισε υπέρμαχα σε οικουμενικό επίπεδο, γι΄αυτό και εμφανίστηκαν έρποντας να στρογγυλοκάτσουν γύρω από τα ξύλα επικράτειας -ζαχαριάζοντας τις εξουσιαστικές αντιλήψεις τους- η καυχησιολογία, η διαμόρφωση αντιφάσεων, η φυλή των βατράχων, η ομαδοποίηση των προβάτων, η συγχώνευση των αλεπούδων, η εξάπλωση των φιδιών, οι τάσεις των πολικών αρκούδων και τόσοι άλλοι κατατρεγμοί.
Κοιταζόντουσαν όλοι, με τόσο αγαπησιάρικο βλέμμα κοινωνικής πίεσης και τάχα εγκεφαλικής ουσίας, ξερογλείφοντας την ιδεολογία της ατμόσφαιρας...ατμόσφαιρα ηθικής σφαγίου και τρία πουλάκια κάθονταν και έπαιζαν "τρίλιζα", ενώ τα τρία γουρουνάκια έπαιζαν το ''τρεις και το λουρί της μάνας".
Το ασήμαντο, η εξαπάτηση κι όλος αυτός ο σωρός, υποδαύλιζαν την φωτιά της συνείδησης, για να αρχίσει νωρίτερα το υπερβατικό σερβίρισμα της σούπας. Η επιβίωση-αναβίωση της οδοντοστοιχίας τους, που δεν χρειάζεται οδοντόπαστα για την διαλεύκανση, τους ωθούσε να γελάνε τὀσο υπέροχα-χαιρέκακα και τόσο υπέροχα-προμελετημένα για τον εκφυλισμό της δημιουργικής ζωής και την λάμψη της κληρονομιάς, που ακόμα και ο παραλογισμός ανησύχησε μήπως χάσει την καρέκλα του.
Πως να το κάνουμε...σούπα είναι αυτή...πως να αντισταθείς στο μαλακτικό ταλέντο της;
Φανταστείτε οτι έζησαν αυτοί καλά, το κουμάσι καλύτερα και πήραν όλοι από έναν καζαμία δώρο από το συλλαλητήριο του πανανθρώπινου. Το επιμύθιο ποιο είναι; Ίσως η σούπα είχε συντηρητικό φίμωσης και φιλόστοργης χρωματιστής κορδέλας...ίσως τα ψώνια έγιναν στο παζάρι εξουσίας των ανθρωπιστικών αξιών...ίσως ο σεβασμός εθνών πήγε περίπατο με την αποπλάνηση στις λαϊκές αγορές...ίσως, ότι το καζάνι έπρεπε να κατασχεθεί για κατράμωμα στο όνομα του ξεπεσμού...ίσως πάλι, ότι το φινάλε μας πουλάει πνεύμα!!!
ΕΚΛΟΓΕΣ (Στέλλα Κόνιαρη)
Ένα ιερατείο καταδρομών...
θα ψηφίσω ναι στις εκλογές
των υγειονομικών καθαρισμών...
των στρατιωτικών τιμών.
Ένα ιερωμένο δράκουλα...
θα ψηφίσω ναι στις εκλογές
της αφαίμαξης άρχοντα...
με διανοητικές απολαβές.
ΑΞΙΟΧΑΙΡΕΤΩ (Στέλλα Κόνιαρη)
Αξιοχαιρετώ γυναίκες κι άνδρες...
που χτίζουν δραστήρια και με τιμή
βίος δεν είναι υποταγή σε μάνδρες...
είναι πόλεμος με οφειλή πνευματική.
Η ηθική υψώνεται και βηματίζει...
σπασμοί γεννούν οικουμενικό φως
η υπέρμαχη αγάπη μόνο εκπολιτίζει...
και η παλικαριά ψυχής είναι σεισμός.
ΠΕΡΙΣΣΕΥΜΑ ΨΥΧΗΣ (Στέλλα Κόνιαρη)
Δεν είναι η Ελλάδα μας χώρα σε χαρτί...
μια υπερπροσφορά, μια υπογραφή
δεν είναι υποτελής σε παραινέσεις...
σε μισάνθρωπους μ΄ανίερες διαθέσεις.
Δεν παλουκώνεται η Ελληνικότητα...
έχει όραμα αγάπης και ταυτότητα
είναι εμβατήριο-περίσσευμα ψυχής...
και θυσιάζει το "εγώ" εις το "εμείς".
Δεν είμαστε ακροατήριο των εκτελέσεων...
είμαστε το κληροδότημα αληθινής ζωής
δεν είμαστε έρμαιο ανθελληνικών διαθέσεων...
τέρμα πια ο διεθνισμός, είν΄ώρα αναψυχής.
ΜΑΝΑ ΕΛΛΑΔΑ (Στέλλα Κόνιαρη)
Μάνα Ελλάδα, χρυσοχέρα Ελευθερίας...
στέκομαι "προσοχή" στην προσφορά σου
η ανθρωπότητα οφείλει το βλέμμα σοφίας...
σε σένα και στα αντάξια παιδιά σου.
Έλληνες-αδέρφια με εθνική συνείδηση...
το πολυπολιτισμικό καζάνι βράζει
ιερή μας υποχρέωση η επίγνωση...
ενωμένοι τίποτα δεν μας τρομάζει.
Νιώθετε τ΄άκρως απόρρητα σχέδια τους...
τον αφανισμό της ανθρώπινης αξιοπρέπειας
τις σκοπιμότητες για τα συμφέροντα τους...
μα έχετε αντισώματα Ελληνοπρέπειας.
Ενδόμυχη φωτιά Έρωτα θα μας ενώσει...
υπεράνω όλων και δια βίου η Πατρίς
ιδεώδες αγωνιστικό ήθος θα μας υψώσει...
για σένα μάνα Ελλάδα, αιώνια πνοή ζωής.
Σε αυτόν τον διεθνή διαγωνισμό εμβέλειας, έλαβαν μέρος αρκετοί αξιόλογοι πνευματικοί δημιουργοί και προκρίθηκαν πενήντα συμμετέχοντες, λαμβάνοντας έπαινο τιμής και βραβεία.
Ανάμεσα τους είχε την τιμή να παραβρεθεί και η ποιήτρια-πεζογράφος Στέλλα Κόνιαρη, (από την Κρήτη και ο σύζυγος της με καταγωγή από την Σάμο).
Σας παραθέτουμε το ελάχιστο των πονημάτων της, καθώς και το ποίημα της που έλαβε έπαινο.
ΝΑΥΜΑΧΙΑ ΤΗΣ ΣΑΛΑΜΙΝΑΣ
"Απελευθερωμένη" μου Ελλάδα, η άγια καταγραφή σου...
οραματίζεται το μέλλον της αντίστασης-ελευθερίας
οι επιδιώξεις συμφερόντων μεταλλάσουν την παράδοση σου...
το εκπαιδευτικό κειμήλιο αξιών αείζωης δημιουργίας.
Το γαλανόλευκο καπετανάτο σπιρουνιάζει την ανελευθερία...
η πνευματική ροή τσαπίζει με λεβέντικη περπατησιά
το μεγαλόπνοο μέταλλο της ποίησης ναρκοθετεί την μνεία...
και κάθε Ξέρξης παγκόσμιας τάξης σιτίζεται Ελληνικά.
Τα δικαιώματα των ανθρώπων, πηγάζουν αρμονικά από Θείο Νόμο...
η οικουμενική εξέλιξη μεταλαμβάνει την αξιοκρατία των ηρώων
ο Έρωτας με εθνική υπόληψη ηδονίζει την απαλλαγή απ΄το φόβο...
και στα σπάργανα ψυχής κυματίζει βλέμμα σεβάσμιων πόθων.
"Εμπρός των Ελλήνων γενναία παιδιά, τώρα για όλα πολεμάτε"...
σπινθηρίζουν τα υψηλά ιδεώδη και δονούν την κοινωνική δράση
το πολύτιμο ψηφιδωτό του Ιερού Κόσμου στα χέρια σας κρατάτε...
και ο φαύλος κύκλος της άβουλης τραγωδίας μας θα παύσει.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ ΜΕΡΙΚΑ ΑΠΟ ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΤΗΣ:
ΥΠΟΒΑΘΜΙΣΗ (Στέλλα Κόνιαρη)
Πριν ακούσω τον ήχο απ΄το ξυπνητήρι...
τινάχθηκα από ένα άσμα εξωφρενικό
μάλλον κάποιο υπερήφανο τσαντίρι...
χλεύαζε τον ύπνο τον οικουμενικό.
Είπα ν΄απολαύσω το προνόμιο του καφέ...
το υψηλό καθήκον της απόλαυσης μου
να ψήσω ''Ελληνικό'' χτυπώντας ''φραπέ''...
ρουφώντας την διάλυση συνείδησης μου.
Μα τι υποβαθμισμένο εθνικό πρωινό...
ξέμεινα -το κέρατο μου- από τσιγάρα
και το περίπτερο του Αλβανού κλειστό...
άρα το μέλλον φουμάρει φουγάρα.
Άθλια κοινωνικο-οικονομική ώρα...
μ΄ανάγκασες αιφνίδια να βρακωθώ
βρήκα ταξιτζή έπιασε και μπόρα...
κι άντε να συνεννοηθώ μ΄αλλοδαπό.
Σταμάτα τον ''νόμο πλαίσιο'' να κατέβω...
θέλω να ξεράσω το δικαίωμα της ζωής
να γράψω γράμμα στο χωριό ότι παθαίνω...
κρίσεις αξιών με χαρτοπόλεμο υπογραφής.
Μεσαίωνα κατά των Ελλήνων έλα...
σε προσκαλώ να ουρήσουμε επιδεικτικά
η ψυχική-κοινωνική υγεία είναι τρέλα...
και το πνεύμα δείχνει τα προγνωστικά.
ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΣΟΥΠΑΣ (Στέλλα Κόνιαρη)
Στο καζάνι βράζει μια λαχταριστή και αφρούρητη σούπα!! Μοσχομύρισε υπέρμαχα σε οικουμενικό επίπεδο, γι΄αυτό και εμφανίστηκαν έρποντας να στρογγυλοκάτσουν γύρω από τα ξύλα επικράτειας -ζαχαριάζοντας τις εξουσιαστικές αντιλήψεις τους- η καυχησιολογία, η διαμόρφωση αντιφάσεων, η φυλή των βατράχων, η ομαδοποίηση των προβάτων, η συγχώνευση των αλεπούδων, η εξάπλωση των φιδιών, οι τάσεις των πολικών αρκούδων και τόσοι άλλοι κατατρεγμοί.
Κοιταζόντουσαν όλοι, με τόσο αγαπησιάρικο βλέμμα κοινωνικής πίεσης και τάχα εγκεφαλικής ουσίας, ξερογλείφοντας την ιδεολογία της ατμόσφαιρας...ατμόσφαιρα ηθικής σφαγίου και τρία πουλάκια κάθονταν και έπαιζαν "τρίλιζα", ενώ τα τρία γουρουνάκια έπαιζαν το ''τρεις και το λουρί της μάνας".
Το ασήμαντο, η εξαπάτηση κι όλος αυτός ο σωρός, υποδαύλιζαν την φωτιά της συνείδησης, για να αρχίσει νωρίτερα το υπερβατικό σερβίρισμα της σούπας. Η επιβίωση-αναβίωση της οδοντοστοιχίας τους, που δεν χρειάζεται οδοντόπαστα για την διαλεύκανση, τους ωθούσε να γελάνε τὀσο υπέροχα-χαιρέκακα και τόσο υπέροχα-προμελετημένα για τον εκφυλισμό της δημιουργικής ζωής και την λάμψη της κληρονομιάς, που ακόμα και ο παραλογισμός ανησύχησε μήπως χάσει την καρέκλα του.
Πως να το κάνουμε...σούπα είναι αυτή...πως να αντισταθείς στο μαλακτικό ταλέντο της;
Φανταστείτε οτι έζησαν αυτοί καλά, το κουμάσι καλύτερα και πήραν όλοι από έναν καζαμία δώρο από το συλλαλητήριο του πανανθρώπινου. Το επιμύθιο ποιο είναι; Ίσως η σούπα είχε συντηρητικό φίμωσης και φιλόστοργης χρωματιστής κορδέλας...ίσως τα ψώνια έγιναν στο παζάρι εξουσίας των ανθρωπιστικών αξιών...ίσως ο σεβασμός εθνών πήγε περίπατο με την αποπλάνηση στις λαϊκές αγορές...ίσως, ότι το καζάνι έπρεπε να κατασχεθεί για κατράμωμα στο όνομα του ξεπεσμού...ίσως πάλι, ότι το φινάλε μας πουλάει πνεύμα!!!
ΕΚΛΟΓΕΣ (Στέλλα Κόνιαρη)
Ένα ιερατείο καταδρομών...
θα ψηφίσω ναι στις εκλογές
των υγειονομικών καθαρισμών...
των στρατιωτικών τιμών.
Ένα ιερωμένο δράκουλα...
θα ψηφίσω ναι στις εκλογές
της αφαίμαξης άρχοντα...
με διανοητικές απολαβές.
ΑΞΙΟΧΑΙΡΕΤΩ (Στέλλα Κόνιαρη)
Αξιοχαιρετώ γυναίκες κι άνδρες...
που χτίζουν δραστήρια και με τιμή
βίος δεν είναι υποταγή σε μάνδρες...
είναι πόλεμος με οφειλή πνευματική.
Η ηθική υψώνεται και βηματίζει...
σπασμοί γεννούν οικουμενικό φως
η υπέρμαχη αγάπη μόνο εκπολιτίζει...
και η παλικαριά ψυχής είναι σεισμός.
ΠΕΡΙΣΣΕΥΜΑ ΨΥΧΗΣ (Στέλλα Κόνιαρη)
Δεν είναι η Ελλάδα μας χώρα σε χαρτί...
μια υπερπροσφορά, μια υπογραφή
δεν είναι υποτελής σε παραινέσεις...
σε μισάνθρωπους μ΄ανίερες διαθέσεις.
Δεν παλουκώνεται η Ελληνικότητα...
έχει όραμα αγάπης και ταυτότητα
είναι εμβατήριο-περίσσευμα ψυχής...
και θυσιάζει το "εγώ" εις το "εμείς".
Δεν είμαστε ακροατήριο των εκτελέσεων...
είμαστε το κληροδότημα αληθινής ζωής
δεν είμαστε έρμαιο ανθελληνικών διαθέσεων...
τέρμα πια ο διεθνισμός, είν΄ώρα αναψυχής.
ΜΑΝΑ ΕΛΛΑΔΑ (Στέλλα Κόνιαρη)
Μάνα Ελλάδα, χρυσοχέρα Ελευθερίας...
στέκομαι "προσοχή" στην προσφορά σου
η ανθρωπότητα οφείλει το βλέμμα σοφίας...
σε σένα και στα αντάξια παιδιά σου.
Έλληνες-αδέρφια με εθνική συνείδηση...
το πολυπολιτισμικό καζάνι βράζει
ιερή μας υποχρέωση η επίγνωση...
ενωμένοι τίποτα δεν μας τρομάζει.
Νιώθετε τ΄άκρως απόρρητα σχέδια τους...
τον αφανισμό της ανθρώπινης αξιοπρέπειας
τις σκοπιμότητες για τα συμφέροντα τους...
μα έχετε αντισώματα Ελληνοπρέπειας.
Ενδόμυχη φωτιά Έρωτα θα μας ενώσει...
υπεράνω όλων και δια βίου η Πατρίς
ιδεώδες αγωνιστικό ήθος θα μας υψώσει...
για σένα μάνα Ελλάδα, αιώνια πνοή ζωής.
