Ι
διαίτερα οξύς και επικριτικός τόσο στην αιτιολόγηση όσο και στον σχολιασμό των απολογιών και καταθέσεων 6 κορυφαίων παραγόντων του πρώην Δήμου Ροδίων για τους οποίους προτείνει την παραπομπή τους σε δίκη ενώπιον του Τριμελούς Εφετείου Δωδεκανήσου επί κακουργημάτων για την πολύκροτη υπόθεση των εικονικών επιχορηγήσεων ύψους 1.238.384,30 ευρώ προς την Ιερά Μητρόπολη Ρόδου, είναι με την 65σέλιδη εισήγησή του προς το Συμβούλιο Εφετών Δωδεκανήσου ο Αντεισαγγελέας Εφετών Δωδεκανήσου κ. Γεώργιος Κτιστάκης.
Ο Αντεισαγγελέας Εφετών, όπως έγραψε χθες η «δ», πρότεινε την απαλλαγή του Σεβασμιότατου Μητροπολίτη Λέρου - Καλύμνου και Αστυπαλαίας κκ Παΐσιου και την παραπομπή σε δίκη των κκ Ιωάννη Τσιγάρου, Γεώργιου Γιαννόπουλου, Εμμανουήλ Αντώνογλου, Εμμανουήλ Σαββή, Μάρκου Κουφού και Εμμανουήλ Γλυνού.
Σχολιάζοντας συγκεκριμένα τα όσα είχαν ισχυριστεί οι κατηγορούμενοι ο κ. Αντεισαγγελέας έκρινε μεταξύ άλλων ότι «υπήρξαν μεγαλοστομίες για να καλυφθούν αυτά που δεν καλύπτονται».
Θεωρεί παραπέρα ότι οι κατηγορούμενοι δεν απεκάλυψαν το πραγματικό "πλέγμα σχέσεων Μητρόπολης και Δήμου" και ότι η Μητρόπολη δεχόταν να εμφανίζεται ως αποδέκτης χρημάτων δωρεών από τον Δήμο ενώ πραγματικά τα χρήματα δεν έφευγαν ποτέ από το Δήμο.
Αποδίδει εξάλλου σε ορισμένους προσπάθεια συσκοτισμού της πραγματικής κατάστασης επιρρίπτοντας ευθύνη στον πρώην Πρωτοσύγκελλο.
Σε κάποιο σημείο του σχολιασμού των απολογιών των κατηγορούμενων ο κ. Αντεισαγγελέας αναρωτιέται...
«Μήπως εντέλει θα πρέπει, όσοι πρόκειται να εκθέσουν οποιαδήποτε υποψηφιότητα για θέση εκλεγμένων στους Ο.Τ.Α. να εμπεδώνουν προηγουμένως ότι καλές είναι οι προωθημένες ιδέες, αλλά κυρίως χρειάζεται και καθημερινή σκληρή και οπωσδήποτε χρηστή διαχείριση».
Σε άλλο σημείο εκφράζει και την εξής άποψη...
«Νομίζουμε ότι στην εξαιρετικά μεγάλη πλειοψηφία τους οι εκλεγμένοι τοπικοί άρχοντες (στην Ελλάδα και ειδικά στα Δωδεκάνησα) ασκούσαν εντελώς χαλαρά τα καθήκοντά τους κυρίως σε ό,τι αφορούσε χρήματα:
Επιχορηγούσαν τους πάντες, προσλάμβαναν προσωπικό για να εξασφαλίζουν ψήφους (το γνωστό πελατειακό σύστημα, το οποίο όμως έχει δύο πόλους και όχι μόνον έναν, αφενός τους εκλεγμένους που προσλαμβάνουν και αφετέρου τους ψηφοφόρους που επιζητούν την πρόσληψη πάση θυσία), φόρτωναν με χρέη και τα επακόλουθα δάνεια τους ΟΤΑ και εντέλει διαμαρτύρονται για την κατάσταση του κράτους που χρωστάει παντού. Αιδώς βέβαια δεν υπάρχει και φοβάμαι ότι δύσκολα θα ανευρεθεί. Εξίσου δύσκολα θα γίνει κατανοητό ότι οι εκλεγμένες τοπικές αρχές δεν επιτελούν κοινωνικό έργο, αυτό έχει ανατεθεί σε άλλους φορείς από την πολιτεία».
Σχολιάζοντας κατάθεση από την οποία προέκυψε ότι τα χρήματα από τις εικονικές επιχορηγήσεις διατέθηκαν για σκοπούς που δεν προέβλεπε το δημόσιο λογιστικό ο κ. Αντεισαγγελέας αναφέρει και τα εξής:
«Ο κατηγορούμενος θέλει να μας πείσει ότι όλες αυτές οι παρανομίες, που ισχυρίζεται ότι έλαβαν χώρα, ήταν για να υπερφαλαγγιστεί το δημόσιο λογιστικό και ότι το δημοτικό συμβούλιο είχε την πεποίθηση ότι είναι μια μικρή κυβέρνηση και μπορεί να κάνει τα πάντα, ακόμη και να προσκομίσει στην ποινική διαδικασία όλες αυτές τις άχρηστες αποδείξεις ότι πρόκειται για πραγματικές χορηγήσεις χρημάτων σε πρόσωπα και τελικά να επαφίεται στους αντισυνταγματικούς νόμους που ψηφίζει κατά καιρούς η Βουλή και παραγράφει τις αξιώσεις για τις ατασθαλίες των οργάνων των ΟΤΑ ότι έτσι δεν θα χρειαστεί να τα πληρώσουν από την τσέπη τους. Και μόνο για το θράσος του ισχυρισμού του του χρειάζεται να του καταλογιστεί το ποσό που λείπει από το Δήμο».
Ο κ. Αντεισαγγελέας φέρεται να είναι ιδιαιτέρως ενοχλημένος από το γεγονός ότι ενεπλάκη στην υπόθεση ο κκ Παϊσιος. Αναφέρει μεταξύ άλλων σε κάποιο σημείο της πρότασής του...
«Το ελάχιστο που μπορεί να κάνει κάποιος είναι να πει την αλήθεια διότι είναι αποκρουστικό να μετακυλάει σε ανύποπτο πρόσωπο άδικα κάποια ευθύνη, η οποία φυσικά και δεν του ανήκει. Θα ήταν λοιπόν απλώς έντιμο ο καθένας να αναγνωρίσει τις δικές του ευθύνες να μην τις μετακυλάει σε άλλους και να μην συσκοτίζει την πραγματική κατάσταση».
Ως προς την πράξη της υπεξαίρεσης στην υπηρεσία που αποδόθηκε στον κκ Παϊσιο αναφέρονται στο οικείο κεφάλαιο του σχολιασμού των ευρημάτων της έρευνας από τον κ. Αντεισαγγελέα Εφετών τα εξής:
«Σαφώς προέκυψε ότι ο πρώτος κατηγορούμενος δεν πήρε καμιά επιχορήγηση από το Δήμο Ροδίων προς τη Μητρόπολη Ρόδου. Ορισμένες φορές τον επισκέφθηκαν από το ταμείο του Δήμου, του έθεσαν υπόψη ότι λήφθηκαν αποφάσεις από το Δ. Σ. για επιχορήγηση, φέρεται να την αποδέχθηκε, χωρίς όμως αφενός να εκταμιευθεί οποιοδήποτε ποσό από τον Δήμο προς τη Μητρόπολη και αφετέρου ο ίδιος να πάρει χρήματα στα χέρια του. Βεβαίως δεν είναι νόμιμο να συγκαλύπτει τις παράνομες ενέργειες του Δήμου Ρόδου, εντούτοις φαίνεται ότι κάποιες φορές μικρές και μεμονωμένες εξυπηρετήσεις έγιναν από τον Δήμο προς την Μητρόπολη, είτε με την πληρωμή της μισθοδοσίας του κηπουρού της Μητρόπολης, είτε με την αποδοχή αιτημάτων του από τον Δήμο για τη χορήγηση ποσών σε τρίτους άπορους ενδεχομένως (εξυπηρετήσεις που κατ' αρχήν ευνοούσαν αυτούς που τις παρείχαν, διότι έτσι τους δινόταν η ευκαιρία να διαιωνισθεί η κατάσταση: ο μεν πρώτος να αποδέχεται ότι έπαιρνε χρήματα χωρίς να τα παίρνει, κάτι που επέτρεπε στους λοιπούς να παίρνουν οι ίδιοι τα χρήματα και στη συνέχεια να είναι βέβαιοι ότι "έχουν ρίξει στάχτη στα μάτια'' του Π. Αραβαντινού, ότι αφού γίνονταν δεκτά τα δικά του αιτήματα για παροχή βοήθειας σε άπορους και πληρωμή του κηπουρού, τότε πράγματι τα χρήματα που φερόταν ο ίδιος να έχει λάβει θα πήγαιναν για αντίστοιχους σκοπούς. Δηλαδή επέρχετο μια ''αδρανοποίηση'' των ανακλαστικών του πρώτου κατηγορουμένου για τη συγκάλυψη που πρόσφερε, γεγονός που κρίνουμε -λόγω και των ειδικότερων συνθηκών της υπόθεσης, αλλά και της όλης προσωπικότητας του κατηγορουμένου- ότι δεν πρέπει να του καταλογισθεί. Αυτό προέκυψε ως σπαράγματα από τις καταθέσεις μαρτύρων, όπως αυτές αναφέρθηκαν. Πολύ περισσότερο δεν ιδιοποιήθηκε τα ποσά που φέρεται ότι εισέπραξε και δεν απέδωσε στο ταμείο της Μητρόπολης. Ως προς αυτόν δύσκολα μπορεί να χαρακτηρισθεί η στάση των λοιπών κατηγορουμένων που, προκειμένου να απαλλαγούν οι ίδιοι, μετακύλησαν τις ευθύνες τους σ' αυτόν, αναγνωρίζοντας το αδιάφθορο του κατηγορουμένου και τη χρηστή του διαχείριση, τη χρηστή διαχείριση των ποσών που ουδέποτε παρέλαβε".
δημοκρατική
διαίτερα οξύς και επικριτικός τόσο στην αιτιολόγηση όσο και στον σχολιασμό των απολογιών και καταθέσεων 6 κορυφαίων παραγόντων του πρώην Δήμου Ροδίων για τους οποίους προτείνει την παραπομπή τους σε δίκη ενώπιον του Τριμελούς Εφετείου Δωδεκανήσου επί κακουργημάτων για την πολύκροτη υπόθεση των εικονικών επιχορηγήσεων ύψους 1.238.384,30 ευρώ προς την Ιερά Μητρόπολη Ρόδου, είναι με την 65σέλιδη εισήγησή του προς το Συμβούλιο Εφετών Δωδεκανήσου ο Αντεισαγγελέας Εφετών Δωδεκανήσου κ. Γεώργιος Κτιστάκης.Ο Αντεισαγγελέας Εφετών, όπως έγραψε χθες η «δ», πρότεινε την απαλλαγή του Σεβασμιότατου Μητροπολίτη Λέρου - Καλύμνου και Αστυπαλαίας κκ Παΐσιου και την παραπομπή σε δίκη των κκ Ιωάννη Τσιγάρου, Γεώργιου Γιαννόπουλου, Εμμανουήλ Αντώνογλου, Εμμανουήλ Σαββή, Μάρκου Κουφού και Εμμανουήλ Γλυνού.
Σχολιάζοντας συγκεκριμένα τα όσα είχαν ισχυριστεί οι κατηγορούμενοι ο κ. Αντεισαγγελέας έκρινε μεταξύ άλλων ότι «υπήρξαν μεγαλοστομίες για να καλυφθούν αυτά που δεν καλύπτονται».
Θεωρεί παραπέρα ότι οι κατηγορούμενοι δεν απεκάλυψαν το πραγματικό "πλέγμα σχέσεων Μητρόπολης και Δήμου" και ότι η Μητρόπολη δεχόταν να εμφανίζεται ως αποδέκτης χρημάτων δωρεών από τον Δήμο ενώ πραγματικά τα χρήματα δεν έφευγαν ποτέ από το Δήμο.
Αποδίδει εξάλλου σε ορισμένους προσπάθεια συσκοτισμού της πραγματικής κατάστασης επιρρίπτοντας ευθύνη στον πρώην Πρωτοσύγκελλο.
Σε κάποιο σημείο του σχολιασμού των απολογιών των κατηγορούμενων ο κ. Αντεισαγγελέας αναρωτιέται...
«Μήπως εντέλει θα πρέπει, όσοι πρόκειται να εκθέσουν οποιαδήποτε υποψηφιότητα για θέση εκλεγμένων στους Ο.Τ.Α. να εμπεδώνουν προηγουμένως ότι καλές είναι οι προωθημένες ιδέες, αλλά κυρίως χρειάζεται και καθημερινή σκληρή και οπωσδήποτε χρηστή διαχείριση».
Σε άλλο σημείο εκφράζει και την εξής άποψη...
«Νομίζουμε ότι στην εξαιρετικά μεγάλη πλειοψηφία τους οι εκλεγμένοι τοπικοί άρχοντες (στην Ελλάδα και ειδικά στα Δωδεκάνησα) ασκούσαν εντελώς χαλαρά τα καθήκοντά τους κυρίως σε ό,τι αφορούσε χρήματα:
Επιχορηγούσαν τους πάντες, προσλάμβαναν προσωπικό για να εξασφαλίζουν ψήφους (το γνωστό πελατειακό σύστημα, το οποίο όμως έχει δύο πόλους και όχι μόνον έναν, αφενός τους εκλεγμένους που προσλαμβάνουν και αφετέρου τους ψηφοφόρους που επιζητούν την πρόσληψη πάση θυσία), φόρτωναν με χρέη και τα επακόλουθα δάνεια τους ΟΤΑ και εντέλει διαμαρτύρονται για την κατάσταση του κράτους που χρωστάει παντού. Αιδώς βέβαια δεν υπάρχει και φοβάμαι ότι δύσκολα θα ανευρεθεί. Εξίσου δύσκολα θα γίνει κατανοητό ότι οι εκλεγμένες τοπικές αρχές δεν επιτελούν κοινωνικό έργο, αυτό έχει ανατεθεί σε άλλους φορείς από την πολιτεία».
Σχολιάζοντας κατάθεση από την οποία προέκυψε ότι τα χρήματα από τις εικονικές επιχορηγήσεις διατέθηκαν για σκοπούς που δεν προέβλεπε το δημόσιο λογιστικό ο κ. Αντεισαγγελέας αναφέρει και τα εξής:
«Ο κατηγορούμενος θέλει να μας πείσει ότι όλες αυτές οι παρανομίες, που ισχυρίζεται ότι έλαβαν χώρα, ήταν για να υπερφαλαγγιστεί το δημόσιο λογιστικό και ότι το δημοτικό συμβούλιο είχε την πεποίθηση ότι είναι μια μικρή κυβέρνηση και μπορεί να κάνει τα πάντα, ακόμη και να προσκομίσει στην ποινική διαδικασία όλες αυτές τις άχρηστες αποδείξεις ότι πρόκειται για πραγματικές χορηγήσεις χρημάτων σε πρόσωπα και τελικά να επαφίεται στους αντισυνταγματικούς νόμους που ψηφίζει κατά καιρούς η Βουλή και παραγράφει τις αξιώσεις για τις ατασθαλίες των οργάνων των ΟΤΑ ότι έτσι δεν θα χρειαστεί να τα πληρώσουν από την τσέπη τους. Και μόνο για το θράσος του ισχυρισμού του του χρειάζεται να του καταλογιστεί το ποσό που λείπει από το Δήμο».
Ο κ. Αντεισαγγελέας φέρεται να είναι ιδιαιτέρως ενοχλημένος από το γεγονός ότι ενεπλάκη στην υπόθεση ο κκ Παϊσιος. Αναφέρει μεταξύ άλλων σε κάποιο σημείο της πρότασής του...
«Το ελάχιστο που μπορεί να κάνει κάποιος είναι να πει την αλήθεια διότι είναι αποκρουστικό να μετακυλάει σε ανύποπτο πρόσωπο άδικα κάποια ευθύνη, η οποία φυσικά και δεν του ανήκει. Θα ήταν λοιπόν απλώς έντιμο ο καθένας να αναγνωρίσει τις δικές του ευθύνες να μην τις μετακυλάει σε άλλους και να μην συσκοτίζει την πραγματική κατάσταση».
Ως προς την πράξη της υπεξαίρεσης στην υπηρεσία που αποδόθηκε στον κκ Παϊσιο αναφέρονται στο οικείο κεφάλαιο του σχολιασμού των ευρημάτων της έρευνας από τον κ. Αντεισαγγελέα Εφετών τα εξής:
«Σαφώς προέκυψε ότι ο πρώτος κατηγορούμενος δεν πήρε καμιά επιχορήγηση από το Δήμο Ροδίων προς τη Μητρόπολη Ρόδου. Ορισμένες φορές τον επισκέφθηκαν από το ταμείο του Δήμου, του έθεσαν υπόψη ότι λήφθηκαν αποφάσεις από το Δ. Σ. για επιχορήγηση, φέρεται να την αποδέχθηκε, χωρίς όμως αφενός να εκταμιευθεί οποιοδήποτε ποσό από τον Δήμο προς τη Μητρόπολη και αφετέρου ο ίδιος να πάρει χρήματα στα χέρια του. Βεβαίως δεν είναι νόμιμο να συγκαλύπτει τις παράνομες ενέργειες του Δήμου Ρόδου, εντούτοις φαίνεται ότι κάποιες φορές μικρές και μεμονωμένες εξυπηρετήσεις έγιναν από τον Δήμο προς την Μητρόπολη, είτε με την πληρωμή της μισθοδοσίας του κηπουρού της Μητρόπολης, είτε με την αποδοχή αιτημάτων του από τον Δήμο για τη χορήγηση ποσών σε τρίτους άπορους ενδεχομένως (εξυπηρετήσεις που κατ' αρχήν ευνοούσαν αυτούς που τις παρείχαν, διότι έτσι τους δινόταν η ευκαιρία να διαιωνισθεί η κατάσταση: ο μεν πρώτος να αποδέχεται ότι έπαιρνε χρήματα χωρίς να τα παίρνει, κάτι που επέτρεπε στους λοιπούς να παίρνουν οι ίδιοι τα χρήματα και στη συνέχεια να είναι βέβαιοι ότι "έχουν ρίξει στάχτη στα μάτια'' του Π. Αραβαντινού, ότι αφού γίνονταν δεκτά τα δικά του αιτήματα για παροχή βοήθειας σε άπορους και πληρωμή του κηπουρού, τότε πράγματι τα χρήματα που φερόταν ο ίδιος να έχει λάβει θα πήγαιναν για αντίστοιχους σκοπούς. Δηλαδή επέρχετο μια ''αδρανοποίηση'' των ανακλαστικών του πρώτου κατηγορουμένου για τη συγκάλυψη που πρόσφερε, γεγονός που κρίνουμε -λόγω και των ειδικότερων συνθηκών της υπόθεσης, αλλά και της όλης προσωπικότητας του κατηγορουμένου- ότι δεν πρέπει να του καταλογισθεί. Αυτό προέκυψε ως σπαράγματα από τις καταθέσεις μαρτύρων, όπως αυτές αναφέρθηκαν. Πολύ περισσότερο δεν ιδιοποιήθηκε τα ποσά που φέρεται ότι εισέπραξε και δεν απέδωσε στο ταμείο της Μητρόπολης. Ως προς αυτόν δύσκολα μπορεί να χαρακτηρισθεί η στάση των λοιπών κατηγορουμένων που, προκειμένου να απαλλαγούν οι ίδιοι, μετακύλησαν τις ευθύνες τους σ' αυτόν, αναγνωρίζοντας το αδιάφθορο του κατηγορουμένου και τη χρηστή του διαχείριση, τη χρηστή διαχείριση των ποσών που ουδέποτε παρέλαβε".
δημοκρατική
