Πραγματοποιήθηκε χθες (9.2.2011) στο Ίδρυμα Ευγενίδου, η Ετήσια Τακτική Γενική Συνέλευση των μελών της Ενώσεως Ελλήνων Εφοπλιστών, στη διάρκεια της οποίας ο Πρόεδρος κ. Θεόδωρος Βενιάμης, αναφέρθηκε λεπτομερώς στις εξελίξεις που σημειώθηκαν στην ποντοπόρο ναυτιλία τον περασμένο χρόνο, καθώς και στα πεπραγμένα της Οργανώσεως του ελληνικού εφοπλισμού.
Ακολουθεί ολόκληρο το κείμενο της ομιλίας του Προέδρου κ. Θεόδωρου Βενιάμη:
«Κυρίες και κύριοι Συνάδελφοι,
Αφού ευχηθώ καλή και δημιουργική χρονιά, με υγεία και ευημερία, σε εσάς και στις οικογένειές σας και πριν προχωρήσω στον απολογισμό των πεπραγμένων της Ενώσεως για τον χρόνο που πέρασε, θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας, κάποιες σκέψεις μου για τη θέση και τον ρόλο της ελληνικής ναυτιλίας στην παγκόσμια αλλά και την ελληνική δυσμενή οικονομική συγκυρία. Και αυτό, γιατί πιστεύω ότι δεν μπορεί να δοθεί το στίγμα πορείας του θαλάσσιου μεταφορικού έργου, εάν προηγουμένως δεν εκτιμηθεί σωστά το ευρύτερο οικονομικό και πολιτικό περιβάλλον μέσα στο οποίο αναπτύσσεται. Ένα περιβάλλον το οποίο, στην παρούσα φάση, είναι σίγουρα μεταβατικό.
Θα προσπαθήσω να είμαι, κατά το δυνατόν, σύντομος:
Το 2010 ήταν, και για την ναυτιλία μας, έτος που δεν επέτρεπε εφησυχασμό. Η εγγενής αστάθεια της ναυλαγοράς, δεν δικαιολογούσε σε κάθε περίπτωση, εντυπωσιακές επιχειρηματικές πρωτοβουλίες, όπως αυτές του πρόσφατου παρελθόντος. Η παράταση της χρηματοπιστωτικής στενότητας, με συνακόλουθη συστολή της παραγωγής και μείωση της θαλάσσιας διακίνησης του εμπορίου κατά 350 εκατομμύρια τόνους, καθώς και οι ανταγωνισμοί στο πολιτικό, νομισματικό και γεωστρατηγικό πεδίο, ήταν λογικό να επηρεάσουν ψυχολογικά τον τομέα των θαλασσίων μεταφορών.
Αυτό πάντως, δεν συνέβη στον αναμενόμενο βαθμό και, ως εκ τούτου, η πίεση της αγοράς από τις νέες παραγγελίες, ενισχύει τους φόβους ανατροπής του συσχετισμού προσφοράς και ζήτησης χωρητικότητας. Η διολίσθηση των τιμών των ναύλων σε όλους τους τομείς, ιδίως τους τελευταίους μήνες του 2010, ενίσχυσε περισσότερο αυτούς τους φόβους, δεδομένου ότι μέσα στον καινούργιο χρόνο, αναμένεται να εισέλθει στην αγορά ογκώδης χωρητικότητα νέων πλοίων.
σελίδα 2
Ωστόσο, μπορεί να διατυπωθεί και μια αισιόδοξη πρόβλεψη:
Κάποιες ενδείξεις υποχώρησης της διεθνούς κρίσης που αρχίζουν να γίνονται ορατές, σε συνδυασμό με την ανθεκτική ανάπτυξη της Κίνας, της Ινδίας και γενικότερα της Ν.Α. Ασίας κατά την προσεχή δεκαετία, θεωρείται πιθανό, να διαμορφώσουν επίπεδα κερδοφορίας. Συγκεκριμένα, η Κίνα παρά την υπερθέρμανση της οικονομίας της, διατήρησε το τελευταίο τετράμηνο του 2010 ρυθμούς ανάπτυξης της τάξης του 10%.
Όλα αυτά, βέβαια, τουλάχιστον επί του παρόντος, είναι ακόμη υποθέσεις που δεν δίνουν καθαρή εικόνα, ούτε και θα δώσουν στο εγγύς μέλλον. Ωστόσο, το ενδεχόμενο να ενταθεί ο ρυθμός των διαλύσεων παρήλικης χωρητικότητας υπό την πίεση μιας δύσκολης αγοράς, δικαιολογεί ελπίδες κάποιας ισορροπίας.
*******
Σε αυτό λοιπόν, το εξαιρετικά ρευστό και ασταθές περιβάλλον, η ναυτιλία των Ελλήνων κατόρθωσε να διατηρήσει τη δύναμή της, να συνεχίσει την ανανέωση του στόλου της με ελεγχόμενους ρυθμούς, σε πολλές περιπτώσεις και να ενισχύσει το εθνικό νηολόγιο.
Ήδη 3.000 περίπου πλοία ελληνικής ιδιοκτησίας, χωρητικότητας 180.000.000 dwt προσφέρουν αξιόπιστες μεταφορικές υπηρεσίες σε όλους τους τομείς του θαλάσσιου εμπορίου, γιατί ενσωματώνουν την πιο εξελιγμένη ναυτική τεχνολογία και γιατί τελούν υπό διαχείριση που συνδυάζει με επιτυχία, την παράδοση με την καινοτομία.
Αυτός πιστεύω, είναι και ο κύριος λόγος της αντοχής μιας τόσο μεγάλης ναυτιλίας σε ένα τόσο δυσμενές οικονομικό περιβάλλον και υπό συνθήκες σκληρού ανταγωνισμού.
Ενδεικτικά αναφέρω, ότι η ελληνόκτητη ναυτιλία αντιπροσωπεύει σήμερα σε χωρητικότητα το 40%, της Κοινοτικής και το 15 % της Παγκόσμιας. Σύμφωνα με μελέτη της Τράπεζας της Ελλάδος, οι εισπράξεις από τη ναυτιλία, ανέρχονται σε ιδιαίτερα υψηλά επίπεδα σε σύγκριση με αυτές των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Συγκεκριμένα, καλύπτουν το 6% του ΑΕΠ, ενώ στους 27 εταίρους μας δεν υπερβαίνουν το 1%, λαμβανομένου, βέβαια υπόψη, του εύρους ορισμένων ευρωπαϊκών οικονομιών.
******
Ως προς την πορεία της ναυτιλίας στη δύσκολη εθνική συγκυρία, θα ήθελα να επισημάνω ότι περισσότερες από 1.300 ναυτιλιακές εταιρίες (μια άκρως δυναμική επιχειρηματική κοινότητα) είναι εγκαταστημένες σήμερα στην Ελλάδα με τάση για ολοκληρωμένη από εδώ, διαχείριση των πλοίων του στόλου τους. Και αυτή η σημαντική εξέλιξη, παρά τις υπάρχουσες εγγενείς δυσχέρειες και, βεβαίως, παρά την περιπέτεια της διάλυσης του ιστορικού Υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας τον Οκτώβριο του 2009 με πρακτικές και ψυχολογικές συνέπειες για τους φορείς του κλάδου.
σελίδα 3
Δυστυχώς, το σοβαρό αυτό πρόβλημα, μετά από τρεις ατελέσφορους κυβερνητικούς πειραματισμούς και παρά τις στοχευμένες παρεμβάσεις της Ένωσής μας και των άλλων παραγόντων της ναυτιλιακής κοινότητας, πέρασε τον Νοέμβριο σε πιο δυσμενή και, αδιέξοδη φάση, που οδηγεί σε βαθμιαία αποστρατικοποίηση του διοικητικού φορέα. Μία περίεργη εμμονή «θεωρητικού ερασιτεχνισμού» με σκοπό να επηρεάσει τα κέντρα πολιτικών αποφάσεων. Τι σημαίνει αυτό; Όπως εικάζεται από διάφορα δημοσιεύματα, κάποιες κυρίες και κάποιοι κύριοι προβάλλουν την κατά τη γνώμη τους, επιστημονική εξειδίκευση, προκειμένου να παίξουν ρόλο σε ένα χώρο μεγάλης παράδοσης, βαθιάς γνώσης και ιδιάζουσας εμπειρίας. Τους πληροφορούμε ότι χτυπούν λάθος πόρτα.....
Όμως, αυτή η ασάφεια και αυτή η σύγχυση στα μετόπισθεν ενός μεγάλου ποντοπόρου στόλου, ενδέχεται κάποια στιγμή, να έχουν δυσμενείς, γενικότερα, συνέπειες.
Το τόνισα ήδη στην αρμόδια Επιτροπή της Βουλής, θα το πω, όμως, για μια ακόμη φορά και από αυτό το βήμα:
Η ναυτιλία των Ελλήνων προσδοκά πάντα την ανασύσταση του ιστορικού Υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας και την επαναφορά του Λιμενικού Σώματος στα καθήκοντα της άσκησης ενιαίας εθνικής ναυτιλιακής πολιτικής, μέσα και έξω από τα όρια της πατρίδας μας.
*******
Και τώρα μερικά στοιχεία για τη συγκεκριμένη, άμεση και έμμεση, προσφορά της ναυτιλίας στην οικονομία του τόπου, εν μέσω δεινής και για την πατρίδα μας κρίσης.
Κατ’ αρχάς δημιουργεί αισιοδοξία η ανάκαμψη του ναυτιλιακού συναλλάγματος σε σχέση με το αμέσως προηγούμενο έτος και σε περίοδο που οξύνθηκαν τα χρόνια προβλήματα του δημοσιονομικού ελλείμματος και διογκώθηκε περαιτέρω το δημόσιο χρέος. Η συναλλαγματική πρόσοδος από τη δραστηριότητα της ναυτιλίας τον Νοέμβριο του 2010 ανήλθε σε 14,2 δισ. ευρώ, έναντι 12,3 δισ. ευρώ το ενδεκάμηνο του αμέσως προηγούμενου έτους. Δηλαδή, αύξηση 15,37 %.
Αγαπητοί Συνάδελφοι,
Το πλοίο, σε όλες τις δύσκολες ώρες του εθνικού βίου, ήταν αυτό που άνοιγε πρώτο, τον δρόμο της επιτυχίας και της ανάπτυξης. Είμαστε ναυτικός λαός και δεν θα πρέπει να το ξεχνάμε ούτε εμείς, ούτε οι άλλοι. Άλλωστε, σήμερα που η χώρα δέχεται σκληρή, πολλές φορές ίσως και άδικη, κριτική για την κατάσταση της οικονομίας της, η ναυτιλία είναι εκείνη που εξακολουθεί να κρατά ψηλά το εθνικό γόητρο με την παγκόσμια πρωτοπορία της, όχι μόνο σε επίπεδο εντυπώσεων, πολιτικής και κύρους στα διεθνή fora, αλλά και σε επίπεδο συγκεκριμένων οικονομικών μεγεθών και πολιτικών.
Αίφνης, η κινεζική συμπαράσταση που ανεπιφύλακτα εκδηλώθηκε για την Ελλάδα τον περασμένο χρόνο στη διάρκεια της επίσημης επίσκεψης του Κινέζου πρωθυπουργού στην Αθήνα, δικαιολογεί νομίζω, την βαθιά ικανοποίηση του
σελίδα 4
ελληνικού εφοπλισμού αφού αυτός πρώτος, πριν πολλά χρόνια, ξεκίνησε φιλική και παραγωγική συνεργασία με την αναδυόμενη παγκόσμια υπερδύναμη. Ο ίδιος ο Κινέζος πρωθυπουργός μιλώντας στο ελληνικό Κοινοβούλιο, έκανε θερμή αναφορά στην πολυετή ελληνοκινεζική συνεργασία τόσο στις θαλάσσιες μεταφορές, όσο και στις ναυπηγήσεις. «Οι έλληνες εφοπλιστές, είπε, είναι αυτοί που πρώτοι συνέβαλαν στο άνοιγμα της Κίνας προς τον έξω κόσμο..».
Όταν, λοιπόν, με το καλό, βάλουμε τάξη στα του οίκου μας, δημιουργώντας τις ανάλογες θεσμικές και οικονομικές προϋποθέσεις, τότε η ναυτιλία θα μπορέσει να αξιοποιήσει ευρύτερα τα πλεονεκτήματα του δυναμισμού και της εξωστρέφειας και να ενισχύσει περαιτέρω το ρόλο της ως ατμομηχανής ανάπτυξης της χώρας. Η σταθερότητα του θεσμικού περιβάλλοντος μέσα στο οποίο επωάσθηκε η πρωτοφανής ανάπτυξη των προηγούμενων δεκαετιών και η διασφάλιση του κατάλληλου ψυχολογικού κλίματος, αποτελούν προϋποθέσεις για τη στενή σύνδεση πλοίου και οικονομίας, πρωτίστως για το καλό του τόπου.
Αυτό, άλλωστε, προκύπτει και από την πρόσφατη έρευνα της Εθνικής Τράπεζας, σύμφωνα με την οποία η ναυτιλία που τα τελευταία δέκα χρόνια αναδείχθηκε ως ο πλέον εξωστρεφής κλάδος της οικονομίας, μπορεί να αποτελέσει αιχμή του δόρατος για την ανάπτυξη, ακόμη και μέσα στο δύσκολο 2011.
Άλλωστε, το παράδειγμα της Κύπρου που ο στόλος της κατέχει την δέκατη θέση στην παγκόσμια κατάταξη με την άσκηση συστηματικής και εμπνευσμένης ναυτιλιακής πολιτικής, δεν βρίσκεται μακριά μας.
*********
Αναφορικά με τις δραστηριότητες που ανέπτυξε η Ένωση τον περασμένο χρόνο, πέρα από την προσπάθεια αποκατάστασης της ενότητας του διοικητικού φορέα της ναυτιλίας, θα ήθελα να σημειώσω και τα εξής:
Για την προσέλκυση ικανών και άξιων ανθρώπων στο ναυτικό επάγγελμα και τη ναυτική εκπαίδευση: Πραγματοποιήθηκε, για τρίτο χρόνο, από την τηλεόραση και το internet, η καμπάνια προβολής της ναυτικής σταδιοδρομίας με αξιοπρόσεκτα και πάλι, αποτελέσματα, δεδομένου ότι υπερκαλύφθηκε ο αριθμός των 900 θέσεων που είχαν προκηρυχθεί για τις Ακαδημίες Εμπορικού Ναυτικού.
-Καταρτίσθηκε και υποβλήθηκε στο Υπουργείο Θαλασσίων Υποθέσεων, Νήσων και Αλιείας ολοκληρωμένη μελέτη για τον εκσυγχρονισμό της λειτουργίας της δημόσιας ναυτικής εκπαίδευσης, την αναβάθμιση του διδακτικού προσωπικού και τη βελτίωση της υποδομής των Ακαδημιών. Συγκεκριμένα, η μελέτη, μεταξύ των άλλων, προτείνει τον εκσυγχρονισμό της νομοθεσίας για την απόκτηση αποδεικτικού ναυτικής ικανότητας, προσδιορίζει την απαιτούμενη διδακτέα και εξεταστέα ύλη, την επιμόρφωση του διδακτικού προσωπικού και τη μετεκπαίδευσή του, την επιδότηση της «κατευθυνόμενης επί πλοίου εκπαίδευσης» και σε ελληνόκτητα πλοία εκτός ΝΑΤ.
Επίσης προτείνει τη διάθεση κονδυλίων για τον εξοπλισμό των σχολών του ναυτικού εκπαιδευτικού συστήματος, την παραμονή του στον διοικητικό φορέα που ασχολείται ειδικώς με την ναυτιλία και υποδεικνύει την ανάγκη να θεωρείται το δίπλωμα Α΄ πλοιάρχου και μηχανικού ισότιμο με αυτό των ανώτατων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων.
σελίδα 5
Ακόμη, δίνει ιδιαίτερη βαρύτητα στην επιτάχυνση και ολοκλήρωση των θεσμικών εκείνων διαδικασιών που θα ανοίξουν τον δρόμο στην ανάπτυξη ενός σύγχρονου δικτύου ιδιωτικών ναυτικών σχολών, και θα δώσουν νέα δυναμική, τόσο ποιοτική όσο και ποσοτική, στην εν γένει ναυτική εκπαίδευση. Και μάλιστα σε περίοδο που το κράτος αναγκάζεται εκ των πραγμάτων, να μετακυλίει βάρη στην ιδιωτική πρωτοβουλία.
- Το 2010 και παρά τη διεθνή κρίση, τα «Ποσειδώνια» του Ιουνίου, ανέδειξαν για μια ακόμη φορά την Ελλάδα ως ένα από τα πιο δυναμικά κέντρα της ναυτιλιακής βιομηχανίας διεθνώς, ενώ η Ένωση, με το περίπτερό της, προέβαλε τη συστηματική προσπάθεια που καταβάλλει για την προσέλκυση νέων στο ναυτικό επάγγελμα. Επίσης αξιοποιήθηκε σε μεγάλο βαθμό η ευκαιρία για σειρά επιτυχημένων επαφών με παράγοντες και εκπροσώπους άλλων ναυτιλιών, πιστωτικών ιδρυμάτων, ναυπηγείων κλπ.
- Και τον περασμένο χρόνο η Ένωση συνέχισε το κατά παράδοση κοινωνικό της έργο, τόσο με τη βράβευση των ναυτικών που συνταξιοδοτήθηκαν με τη μεγαλύτερη υπηρεσία σε ποντοπόρα πλοία, όσο και με την απονομή υποτροφιών για μεταπτυχιακές σπουδές σε παιδιά ναυτικών και, γενικότερα, σε νέους με αξιόλογες επιδόσεις.
- Επίσης συνέχισε την προσφορά της εφοπλιστικής κοινότητας για την αντιμετώπιση και πρόληψη φυσικών καταστροφών, μετά τη λαίλαπα των πυρκαγιών του θέρους 2007, με την παράδοση στην Πυροσβεστική Υπηρεσία 110 μοτοσικλετών τύπου Kawasaki, για να ενταχθούν στο πρόγραμμα «Δίκυκλης Επιτήρησης Δασών και Δασικών Εκτάσεων». Οι μηχανές συνοδεύτηκαν και από 220 στολές προστασίας για ισάριθμους αναβάτες.
-Επιπροσθέτως, η Ένωση ανέλαβε και πραγματοποιεί προσφορά σε είδη και σε υπηρεσίες προς το Λιμενικό Σώμα, για την επισκευή και τον εξοπλισμό των πλωτών του μέσων, συνολικού ύψους 1.000.000 ευρώ, ενώ σε εκπλήρωση της δέσμευσης που ανέλαβε να διαθέσει τη δαπάνη για την αναβληθείσα δεξίωση των «Ποσειδωνίων» υπέρ της ναυτικής εκπαίδευσης, προωθεί την ανακαίνιση του κτιρίου του ΚΕΣΕΝ, συνολικού κόστους 450.000 ευρώ.
-Πριν όμως ολοκληρώσω τον απολογισμό για το έργο της Ένωσης το 2010 στον εθνικό χώρο, θέλω να σας ενημερώσω για μια ιδέα που επεξεργάζομαι μαζί με τον πρόεδρο της Επιτροπής Δημοσίων Σχέσεων, τον αγαπητό συνάδελφο Ματθαίο Λω. Η ιδέα αυτή αφορά τους νέους της εφοπλιστικής και της ευρύτερης ναυτιλιακής κοινότητας.
Όπως γνωρίζετε, αρκετά παιδιά μελών του διοικητικού συμβουλίου παρακολουθούν τις συνεδριάσεις του και με την ιδιότητα του εκπροσώπου των γραφείων τους, όπου έχουν την ευκαιρία να ενημερώνονται για τα τρέχοντα θέματα και να αποκτούν εμπειρία ως προς την αξιολόγηση και τον ενδεδειγμένο τρόπο χειρισμού τους. Μία εξοικείωση με τα «κοινά», στο πλαίσιο της συλλογικότητας του κλάδου, που θα αποδειχθεί χρήσιμη στη μελλοντική τους σταδιοδρομία.
σελίδα 6
Τώρα, σκεφτόμαστε, αυτή την εξοικείωση να τη διευρύνουμε με κάποιους «Κύκλους Συζητήσεων» μεταξύ των νέων και των στελεχών της Ένωσης, προκειμένου να μεταφερθεί με τον καλύτερο δυνατό τρόπο μια πολύτιμη πείρα στη γενιά που έρχεται. Για την προσπάθεια αυτή ζητώ και τη δική σας έγκριση.
*******
Κυρίες και κύριοι,
και τον περασμένο χρόνο η Ένωση Ελλήνων Εφοπλιστών επέδειξε έντονη κινητικότητα με σημαντικές πρωτοβουλίες και παρεμβάσεις, τόσο στον κοινοτικό, όσο και στον διεθνή διάλογο, σε θέματα που σχετίζονται με την εύρυθμη λειτουργία του ναυτιλιακού έργου και την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας της ναυτιλίας. Αναφέρω με συντομία τις κυριότερες από αυτές:
-Το 2010 ήταν έτος έντονων διεργασιών και πολιτικών πιέσεων για μέτρα μείωσης των ατμοσφαιρικών εκπομπών των πλοίων. Συγκεκριμένα, τον μήνα Ιούλιο, τέθηκαν σε ισχύ οι νέοι κανονισμοί της MARPOL, ενώ σειρά μελετών επιβεβαίωσε τους φόβους για μετατόπιση φορτίων από τις θαλάσσιες στις χερσαίες μεταφορές, λόγω αυξημένου κόστους των καθαρότερων καυσίμων. Εξ άλλου, στον ΙΜΟ συνεχίσθηκε η δυστοκία ως προς την καθιέρωση τεχνικών και λειτουργικών μέτρων για τη μείωση των εκπομπών των πλοίων λόγω της άρνησης των αναπτυσσομένων χωρών να εφαρμοσθούν τα μέτρα αυτά και στα δικά τους πλοία.
Ανάλογες αντιδράσεις σημειώνονται και για την καθιέρωση από τον ΙΜΟ αγοροκεντρικού μηχανισμού για την είσπραξη των εσόδων από τη ναυτιλία. Σοβαρότερη, όμως, διαγράφεται η απειλή μεγαλύτερης και ασύμμετρης επιβάρυνσης από τον εισπρακτικό μηχανισμό της σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Παγκόσμιο Κλίμα. Όπως, άλλωστε, αναμενόταν, η Διάσκεψη της Σύμβασης στο Cancun, τον περασμένο Δεκέμβριο, δεν κατέληξε σε συμφωνία πάνω σε καίρια θέματα. Ωστόσο, διατηρούνται ελπίδες ότι, τελικά, η διεθνής ναυτιλία θα εξαιρεθεί από το νέο καθεστώς για το παγκόσμιο κλίμα. Πρέπει, πάντως, να επισημανθεί ότι είναι υπαρκτή η απειλή και για ανάλογα μέτρα από την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Εμείς, ως Ένωση Ελλήνων Εφοπλιστών, υποστηρίζουμε την πάγια θέση μας, ότι τα κάθε είδους μέτρα για τη μείωση των ατμοσφαιρικών εκπομπών των πλοίων πρέπει να ισχύουν διεθνώς, να έχουν θεσμοθετηθεί από τον ΙΜΟ, να έχουν πρακτικό χαρακτήρα και, βεβαίως, να εφαρμόζονται από όλα τα πλοία, ανεξαρτήτως σημαίας. Με σειρά υπομνημάτων που καταθέσαμε αρμοδίως τόσο σε ευρωπαϊκό όσο και σε διεθνές επίπεδο, αποδεικνύουμε το ανεφάρμοστο του συστήματος εμπορίας εκπομπών ETS στις θαλάσσιες μεταφορές.
-Σε απόλυτη προτεραιότητα μας απασχόλησε, εξάλλου, η μάστιγα της πειρατείας, μετά τις διαστάσεις που προσέλαβε το φαινόμενο στις θαλάσσιες περιοχές των ανατολικών ακτών της Σομαλίας και του δυτικού Ινδικού ωκεανού. Υπ’ αυτές τις συνθήκες η εντατικοποίηση των μέτρων για την αντιμετώπισή της, κατέστη και αναγκαία και κατεπείγουσα.
σελίδα 7
Ωστόσο, σε κάθε περίπτωση η αυτοπροστασία των πλοίων αποδεικνύεται καθοριστική στην αποτροπή των πειρατικών περιστατικών. Για τον λόγο αυτό η Ένωση με σειρά από εγκυκλίους προέτρεψε και προτρέπει τα μέλη της, να εφαρμόζουν σχολαστικά τις οδηγίες βέλτιστων πρακτικών των διεθνών οργανισμών. Χωρίς, βεβαίως, αυτό να σημαίνει, ότι οι πολυεθνικές ναυτικές δυνάμεις που περιπολούν στην περιοχή και ο ανάλογος συντονισμός τους, δεν πρέπει να διαδραματίζουν τον πρώτο ρόλο στην εξουδετέρωση των επιθέσεων, αλλά και στη γενικότερη καταστολή του πειρατικού φαινομένου.
Ακριβώς στο πνεύμα αυτό, η Ένωσή μας και σε συνεργασία με τους αρμόδιους φορείς της Πολιτείας, συνέβαλε στην προώθηση μέτρων για την καταστολή των πειρατικών επιδρομών, ενώ έλαβε ενεργό μέρος στις εργασίες της Ομάδας Επαφής που συνήλθε στην Νέα Υόρκη τον περασμένο Ιούνιο.
-Ένα άλλο, σοβαρό θέμα που μας απασχόλησε τον περασμένο χρόνο ήταν η αυξανόμενη τάση ποινικοποίησης του ναυτικού επαγγέλματος. Απόδειξη, η απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων που έκρινε ορθή και δικαιολογημένη τη δικονομική αντιμετώπιση του πλοιάρχου του “Prestige” Μαγκούρα, από τα ισπανικά δικαστήρια. Συγκεκριμένα, η απόφαση έκρινε ότι η επιβολή εγγύησης ύψους τριών εκατομμυρίων ευρώ για την άρση της κράτησής του, τη στιγμή που κρατείτο επί οκτώ χρόνια, χωρίς προσδιορισμό ημερομηνίας της κύριας δίκης «δεν αποτελεί παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων».
Δυστυχώς, οι περιβαλλοντικές ανησυχίες, ανεξάρτητα από το αν έχουν ή δεν έχουν έρεισμα, φαίνεται ότι υπερτερούν των θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων, κατά τρόπο απαράδεκτο, ακραίο, μονομερή και σίγουρα υποκριτικό, ο οποίος δεν συμβιβάζεται με το επίπεδο προστασίας της αξίας του ανθρώπου που έχει κατακτηθεί στις σύγχρονες δημοκρατικές κοινωνίες.
Η Ένωση και στην περίπτωση αυτή, πρωτοστατεί για την καταδίκη της απαράδεκτης τάσης ακραίας ποινικοποίησης του ναυτικού επαγγέλματος από τα ευρωπαϊκά όργανα και, βεβαίως, δραστηριοποιείται με γνώμονα την αποτελεσματική αντιμετώπισή της.
-Όλα τα θέματα που προανέφερα, είχαμε την ευκαιρία να τα συζητήσουμε διεξοδικά με τους συναδέλφους κυρίους Κανελλάκη, Χανδρή, Δημητριάδη- Ευγενίδη, Παπαγιαννόπουλο και Λύρα κατά την επίσκεψή μας τον περασμένο Οκτώβριο στις Βρυξέλλες, με τους αρμόδιους Επιτρόπους και άλλους κοινοτικούς αξιωματούχους, ενώ έγινε ευρέως αποδεκτή η ανάγκη να διατηρηθεί η ανταγωνιστικότητα του κοινοτικού στόλου. Άλλωστε, προς την κατεύθυνση αυτή κινείται και η Ανακοίνωση περί της Ευρωπαϊκής Ναυτιλιακής Πολιτικής έως το 2018. Οι συνομιλητές μας συμμερίσθηκαν την άποψή μας, σύμφωνα με την οποία η παράταση ισχύος των Κατευθυντηρίων Γραμμών για τις επιδοτήσεις στις θαλάσσιες μεταφορές, θα συμβάλλει καθοριστικά προς την κατεύθυνση αυτή. Η αρχή, εξάλλου, του ελεύθερου και θεμιτού ανταγωνισμού που αποτελεί το οξυγόνο της διεθνούς ναυτιλίας και του εμπορίου και, ως εκ τούτου, πρέπει με κάθε τρόπο να διασφαλισθεί.
Στη συνάντηση των Βρυξελλών εκφράσαμε την ανησυχία μας για τις επιπτώσεις από το ατύχημα στον Κόλπο του Μεξικού στην πλατφόρμα εξόρυξης πετρελαίου και ζητήσαμε να υπάρχει σαφής διάκριση μεταξύ της ρύπανσης από εξόρυξη πετρελαίου και της ρύπανσης από θαλάσσια μεταφορά.
σελίδα 8
Συνοψίζοντας, θα ήθελα να τονίσω ότι υψηλόβαθμοι κοινοτικοί αξιωματούχοι, έδειξαν ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τις θέσεις των εκπροσώπων του ελληνικού εφοπλισμού, ενώ διατύπωσαν την επιθυμία να συνεχισθούν και να διευρυνθούν οι επαφές αυτές. Και είμαστε ικανοποιημένοι ως Ένωση που συμβάλαμε στη σημαντική αυτή πρόοδο. Γενικότερα, η Ευρωπαϊκή Ένωση εμφανίζεται να αποδίδει πλέον στην ελληνική ναυτιλία και, κατ’ επέκταση στην κοινοτική, την αρμόζουσα σημασία, αναγνωρίζοντας τον στρατηγικό και οικονομικό της ρόλο διεθνώς και μάλιστα σε χαλεπές ημέρες τόσο για την πατρίδα μας όσο και για την παγκόσμια κοινότητα. Αυτή η αναγνώριση αποτυπώνεται και στην Ολοκληρωμένη Θαλάσσια Πολιτική που προωθείται από την Ε.Ε. τα τελευταία χρόνια. Είναι, άλλωστε, γεγονός ότι πάνω από το 40% του συνολικού διεθνούς στόλου βρίσκεται σε ευρωπαϊκά χέρια, ενώ υπολογίζεται ότι η ναυσιπλοΐα στα κράτη μέλη θα αυξηθεί από 3,8 δισ. τόνους που ήταν το 2006 σε 5,3 δισεκατομμύρια τόνους το 2018.
Επίσης, θα ήθελα να τονίσω ότι στο πλαίσιο συνεργασίας για τη διαμόρφωση ναυτιλιακής πολιτικής, αλλά και της ενισχυμένης νομοθετικής αρμοδιότητας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, η Ένωση, και τον χρόνο που πέρασε, εντατικοποίησε τις επαφές και τη γόνιμη ανταλλαγή απόψεων με τους έλληνες ευρωβουλευτές.
Στο ίδιο πλαίσιο ενισχύσαμε τη διμερή συνεργασία με άλλες εθνικές εφοπλιστικές ενώσεις, καθώς και με τους διεθνείς ναυτιλιακούς οργανισμούς, προκειμένου να εξασφαλισθεί ο μεγαλύτερος δυνατός βαθμός συναίνεσης και συντονισμού των χειρισμών καίριων θεμάτων που αφορούν το σύνολο της διεθνούς ναυτιλίας. Στην προσπάθεια αυτή, συνεχίσθηκε με επιτυχία και η συνεργασία με τους Αλληλοασφαλιστικούς Οργανισμούς και με τους νηογνώμονες.
Αγαπητοί Συνάδελφοι,
Όπως θα διαπιστώσατε, η ατζέντα των θεμάτων τόσο στον εθνικό χώρο όσο και στον διεθνή, τον χρόνο που πέρασε ήταν αρκετά βεβαρημένη. Χάρις όμως στις άοκνες προσπάθειες των συναδέλφων στο διοικητικό συμβούλιο, χάρη στην καλή δουλειά των υπηρεσιών της, η Ένωση ανταποκρίθηκε σε μεγάλο φάσμα κρίσιμων προβλημάτων που, ενδεχομένως, δεν είχε αντιμετωπίσει συχνά στο παρελθόν. Και πιστεύω ότι ανταποκρίθηκε επιτυχώς, με ρεαλισμό και σύνεση, όπως επέβαλε η δυσμενής συγκυρία μέσα και έξω από την πατρίδα μας.
Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι, θα ήθελα να ευχαριστήσω θερμά όλα τα μέλη της Ένωσης για την ειλικρινή στήριξή τους προς τη Διοίκησή μας. Να ευχαριστήσω, επίσης τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου της Ένωσης, τον καθένα χωριστά, για την ουσιαστική συμβολή τους στην κοινή προσπάθεια, τον διευθυντή της και τους συνεργάτες του που με τις γνώσεις και την αφοσίωσή τους υποστήριξαν σημαντικά το έργο μας.
Ακόμη ευχαριστώ τον πρόεδρο και τα μέλη της Ελληνικής Επιτροπής Ναυτιλιακής Συνεργασίας του Λονδίνου για τη στενή και παραγωγική συνεργασία μας, όπως και το Ναυτικό Επιμελητήριο για τον υπεύθυνο και επιστημονικό προβληματισμό του για το παρόν και το μέλλον της ναυτιλίας, καθώς και την HELMEPA για το έργο που επιτελεί στον ευαίσθητο τομέα της προστασίας του θαλασσίου περιβάλλοντος.
σελίδα 9
Δεν μπορώ, όμως, να μην εκφράσω ευχαριστίες από καρδιάς στους συνεργάτες μας, τους έλληνες ναυτικούς, στη διαχρονική προσφορά των οποίων χρωστά τόσα πολλά η σημερινή μεγάλη ναυτιλία της πατρίδας μας. Και να πω ότι και τον χρόνο που πέρασε, η συνεργασία με τους εκπροσώπους τους, πραγματοποιήθηκε σε κλίμα εμπιστοσύνης και σεβασμού του αμοιβαίου συμφέροντος.
Τέλος, ευχαριστώ το ίδρυμα Ευγενίδου που και εφέτος προσφέρει τη θερμή φιλοξενία του στη γενική μας συνέλευση, αλλά και για τη διαχρονική προσφορά του στην ναυτική εκπαίδευση και όχι μόνο. Είμαι βέβαιος ότι ο αγαπητός συνάδελφος Λεωνίδας Δημητριάδης -Ευγενίδης έχει, εκτός από τις δικές μου, και τις ευχαριστίες όλων των παρισταμένων συναδέλφων.
Αγαπητοί Συνάδελφοι,
Η ναυτιλία των Ελλήνων, από τις πιο ισχυρές ναυτικές δυνάμεις του 21ου αιώνα, που παραδοσιακά και συστηματικά επανεπενδύει τα όποια κέρδη της στην ανάπτυξη και στον συνεχή εκσυγχρονισμό της, αλλά και με το πλεονέκτημα των πολλών επιλογών την εποχή της παγκοσμιοποίησης, δεν ζητά τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο, από το να παραμείνει συνδεδεμένη παραγωγικά με την πατρίδα, αλλά και απερίσπαστη στη δύσκολη καθημερινή της προσπάθεια ανά τον κόσμο. Γιατί σε κρίσιμες περιόδους, προσφέρει, όχι μόνο παρέχει αξιόπιστες υπηρεσίες στην παγκόσμια κοινότητα, αλλά και κυρίως, προσφέρει στον τόπο προσοδοφόρο απασχόληση, πολύτιμο συνάλλαγμα και υψηλό κύρος. Και ακόμη, προσφέρει με ανιδιοτέλεια το αθόρυβο και ουσιαστικό κοινωνικό της έργο για την υγεία, την παιδεία και τον πολιτισμό. Όλα αυτά είναι ορατά σε όποιον θέλει να τα διαπιστώσει, πέρα από επίσημα στοιχεία και αριθμούς.
Εμείς πάντως, πρέπει να είμαστε υπερήφανοι.
Και ασφαλώς είμαστε όλοι.
Κλείνοντας τον απολογισμό των πεπραγμένων της Ένωσης για το 2010 και πριν σας ευχαριστήσω για την υπομονή και τον χρόνο που διαθέσατε, θέλω να προσθέσω και τα εξής:
Το θετικό κλίμα που επικράτησε κατά τη συνάντησή μας με τον κ. Πρωθυπουργό τον περασμένο μήνα, οι συνεργασίες που ακολούθησαν με τους αρμόδιους υπουργούς, αλλά και η εκδηλωθείσα πολιτική βούληση για τη δημιουργία του Ναυτιλιακού Κέντρου, της ανάπτυξης του πρώτου λιμανιού της χώρας και της αναμόρφωσης της ναυτικής εκπαίδευσης, δικαιολογούν νομίζω την προσδοκία ότι η ναυτιλία, τη δύσκολη αυτή περίοδο, θα έχει την οφειλόμενη κατανόηση ως ένδειξη ελάχιστης στήριξης από μέρους της Πολιτείας, αφού, μάλιστα, υπάρχει επίσημη δέσμευση για την διατήρηση στο ακέραιο του θεσμικού πλαισίου που τη διέπει. Έτσι η ναυτιλία θα μπορέσει να συνεχίσει απρόσκοπτα την ανά τον κόσμο δραστηριότητά της, ώστε να ανταποκριθεί στις αυξημένες ανάγκες της πατρίδας μας, προκειμένου να βοηθήσει -όπως ήδη τόνισα- την επαναφορά της χώρας σε τροχιά ανάπτυξης και να γίνει, εκτός των άλλων, ο Πειραιάς το μεγαλύτερο ναυτιλιακό κέντρο στην Ευρώπη και όχι μόνο.
Είναι ό,τι πρώτοι εμείς οι άνθρωποι της ναυτιλίας οραματιζόμαστε και επιθυμούμε.
Σας ευχαριστώ θερμά.»
