του Γιάννη Τσαραγκλή - Η χτυπημένη από την κρίση Ελληνική οικονομία, πάγωσε στην κυριολεξία μετά το δίλημμα των πρόωρων βουλευτικών εκλογών που ανακοίνωσε οι πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου στη διακαναλική συνέντευξη και το ...πήρε αμήχανα και ανόρεξα πίσω, το βράδυ της Κυριακής 7 Νοεμβρίου, όταν το ΠΑΣΟΚ ήταν πρώτο (!) κόμμα με 35% στο 40% των Ελλήνων ψηφοφόρων που πήγαν στις κάλπες.
Μετά από αυτό το ήδη ράθυμο Δημόσιο δεν δουλεύει καθόλου. Περιμένουν την άλλη κυβέρνηση ελπίζοντας σε διαφορετική πολιτική! Αλλά ούτε η οικονομία έχει να δώσει στο κράτος. Το δείχνουν τα στοιχεία από το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους. Τα έσοδα αυξήθηκαν κατά 3,7% έναντι αναθεωρημένου ετήσιου στόχου 8,7% και οι δαπάνες μειώθηκαν κατά 7% έναντι ετήσιου στόχου 7,8%. Φανερό το συμπέρασμα της καθαρής αποτυχίας. Και όλα αυτά μετά την πιο φορομπηχτική πολιτική όλων των εποχών, η οποία έφερε κατακόρυφη ακρίβεια, μαζικές απολύσεις που δεν σταματάτε με τίποτα, κλείσιμο και μετανάστευση επιχειρήσεων, κάτω του μηδέν ανάπτυξη, κατακόρυφη πτώση της κατανάλωσης, κραχ και πτώση σε άλλοτε κερδοφόρες αγορές, όπως αυτή της οικοδομής, του real estate, του αυτοκινήτου, του τουρισμού κ.λ.π
Όλα αυτά μέσα σε ένα χρόνο κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ Γιώργου Παπανδρέου, ο οποίος αναλαμβάνοντας την εξουσία “κατέδωσε” την Ελλάδα στην ΕΕ για πλαστά στοιχεία και στη συνέχεια έκανε βόλτες σε όλη τη γη σαν πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς (! που έφερε το ΔΝΤ) και έδινε διαλέξεις και συνεντεύξεις αποκαλύπτοντας πόσο διεφθαρμένη χώρα είναι η Ελλάδα. Λες και αυτός ήταν παρατηρητής και όχι βασικός δημιουργός - σαν υπουργός - προηγούμενων κυβερνήσεων που έφεραν τη χώρα στον ... γκρεμό.
Αυτά όμως τα ξέρετε. Ας πάμε λοιπόν στην ουσία. Όλοι παράγοντες της οικονομίας με τους οποίους μιλάει το GreekMoney.gr εκτιμούν ότι οι εκλογές έχουν ήδη δρομολογηθεί για τις αρχές του 2011, όταν η Τρόικα, θα ζητήσει από την κυβέρνηση Παπανδρέου, επειδή δεν μπορεί να μαζέψει φόρους, να κόψει άμεσα τα έξοδα της. Ποια έξοδα όμως μπορεί να κόψει η κυβέρνηση;
Ως γνωστό η χώρα παίρνει με αβάσταχτα μέτρα και εξετάσεις κάθε τρίμηνο από το ΔΝΤ και την ΕΚΤ περίπου 9 δισ. ευρώ και τα μισά ή τα περισσότερα τα δίνει σε μισθούς, συντάξεις, σχολεία & νοσοκομεία, ενώ όλοι οι άλλοι τομείς υπολειτουργούν επειδή δεν παίρνουν ούτε ένα ευρώ.
Πως θα κάνει οικονομία η κυβέρνηση; Είναι αναγκασμένη να ξανά περικόψει μισθούς και συντάξεις. Ή να αρχίσει τις απολύσεις στο Δημόσιο. Ή να πουλήσει σε ιδιώτες τα νοσοκομεία. Ή να πουλήσει όλες τις ΔΕΚΟ και κρατικές επιχειρήσεις και άρα πάλι να έχουμε απολύσεις πρώην κρατικών υπαλλήλων. Η να σταματήσει τη δωρεάν παιδεία.
Οι δανειστές μας - ΔΝΤ, ΕΕ και ΕΚΤ - ζητούν από την κυβέρνηση να μειώσει έως και 50% τα έξοδα από τους μισθούς στο Δημόσιο, κάτι που σημαίνει χονδρικά περίπου 300.000 απολύσεις. Θυμίζουμε, ότι κάτι τέτοιο έχει ξαναζητήσει το ΔΝΤ, στην Αργεντινή, στη Ρουμανία και αλλού. Συνεπώς μην σας φαίνεται καθόλου περίεργο.
Ποια κυβέρνηση όμως θα βγει και θα πει απολύω έως 300.000 δημοσίους υπαλλήλους; Και να τους πει ότι το ΔΝΤ προτείνει να πάτε στον ιδιωτικό τομέα και έως ότου βρείτε δουλειά, ας τρώτε από τα 210 δισ. ευρώ καταθέσεις που έχουν οι Έλληνες πολίτες σήμερα στις τράπεζες; Επειδή λοιπόν η κοινωνική έκρηξη δεν είναι μακριά, ο Γ. Παπανδρέου έριξε το σενάριο των εκλογών για να μπορέσει αυτός ( δεν φαίνεται να το θέλει) ή κάποιος άλλος, να πάρει τη λαϊκή εντολή για να ανακοινώσει απολύσεις, πείνα και δυστυχία προκειμένου να σωθεί το καταχρεωμένο (από τους πολτικούς) και διεφθαρμένο κράτος.
Τι είναι τελικά ο Καλλικράτης
Ο Καλλικράτης είναι ουσιαστικά ένας μηχανισμός οικονομίας του κράτους σε Νομαρχίες και Δήμους. Η κυβέρνηση θα δίνει ένα συγκεκριμένο ποσό στις περιφέρειες και μετά τίποτε άλλο. Δεν έχει ρουσφέτια και αγύριστα δανεικά από τον κρατικό κορβανά, που θα γράφονται στον κεντρικό προϋπολογισμό. Ο περιφερειάρχης όμως θα είναι ουσιαστικά σαν ο κυβερνήτης μιας πόλης στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Θα έχει στοιχεία αυτονομίας και αν η περιφέρεια του είναι πλούσια και τα καταφέρνει καλύτερα, μπορεί να επιβάλει - λέει ο νόμος - και διαφορετική φορολογία στους κατοίκους της, χαμηλότερη της γενικής ή και ψηλότερη ανάλογα τα δεδομένα.
Ο κάθε περιφερειάρχης - κυβερνήτης κατά το Αμερικανικό πρότυπο του ΓΑΠ - μπορεί να κάνει προσλήψεις, έργα κ.λ.π εάν έχει έσοδα. Εάν όχι δεν θα κάνει τίποτα. Εκτός κι αν ζητήσει αυξημένα τέλη. Λεφτά από την κεντρική κυβέρνηση εκτός των προκαθορισμένων κονδυλίων δεν θα παίρνει άλλα, όπως ορίζει αυστηρά ο νόμος. Όπως καταλαβαίνετε θα κλάψουν μανούλες. Θεωρητικά και ίσως μετά από χρόνια κάποια περιφέρεια πλούσια και αυτάρκης, θα μπορεί να κάνει και τοπικές εκλογές για να αυτονομηθεί από το Ελληνικό κράτος! Για παράδειγμα η Κρήτη που φέρνει όλα τα προϊόντα στην Αττική που δε παράγει τίποτα, έχει διαφορετικό ΑΕΠ πολύ καλύτερο από αυτό ολόκληρου του Ελληνικού κράτους. Τέτοιες σοβαρές αλλαγές κυρίες και κύριοι, τις πέρασαν άρον - άρον σε περίοδο κρίσης που ο κόσμος δεν έχει μυαλό να σκεφθεί τίποτα άλλο εκτός από την επιβίωση του. Γι’ αυτό και οι πιο ψαγμένοι κατηγορούν την κυβέρνηση για σχέδιο ... βίαιης συμφωνημένης αλλαγής της Ελλάδας, υπέρ κάποιων άγνωστων προς το παρόν συμφερόντων. Που με την απειλή της χρεοκοπίας, θα μας μας πάρουν τα πάντα σε μία νύχτα!
