ΕΙΣΗΓΗΣΗ
ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ
ΚΑΘΗΓΗΤΗ κ. ΠΡΟΚΟΠΗ ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΥ
ΣΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΣΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ
ΤΟΥ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΙΑΚΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ
«ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ»
Ι. Η μετεξέλιξη της Δημόσιας Διοίκησης σε ισχυρό, αξιόπιστο και αποτελεσματικό μηχανισμό, ο οποίος εγγυάται την παροχή στον πολίτη υπηρεσιών υψηλού επιπέδου, καθώς και τη δημιουργία συνθηκών ασφάλειας και ανάπτυξης, είναι προτεραιότητες για τις οποίες εργαζόμαστε μεθοδικά και συντονισμένα τα τελευταία 4 χρόνια. Στο πλαίσιο του ενιαίου Υπουργείου Εσωτερικών οι δυνατότητες προώθησης αυτού του κεντρικού στόχου είναι σημαντικά διευρυμένες και μας επιτρέπει να κάνουμε ακόμη πιο ουσιαστικές παρεμβάσεις για τη βελτίωση της καθημερινότητας του πολίτη. Είναι αυτονόητο ότι η επίτευξη αυτού του μακρόπνοου στόχου, δηλαδή της δημιουργίας μιας επιτελικής Διοίκησης, με σταθερούς εσωτερικούς αρμούς και επιχειρησιακή ευελιξία και αποτελεσματικότητα, είναι μία από τις σημαντικότερες μεταρρυθμίσεις που προωθεί αυτή η Κυβέρνηση. Γιατί μια ισχυρή και παραγωγική Δημόσια Διοίκηση είναι αναγκαίος όρος ανάπτυξης και ενίσχυσης της ανταγωνιστικότητας κάθε οικονομίας.
Οι ευκαιρίες που προσφέρει η 4η προγραμματική περίοδος 2007-2013 και προς την κατεύθυνση της Διοικητικής Μεταρρύθμισης είναι ουσιαστικές και τις αξιοποιούμε οργανωμένα και συστηματικά. Στο πλαίσιο αυτό εκπονήσαμε και εφαρμόζουμε, για πρώτη φορά, το Ειδικό Επιχειρησιακό Πρόγραμμα για τη «Διοικητική Μεταρρύθμιση» 2007-2013, προϋπολογισμού
Η μείωση του χρόνου απονομής των συντάξεων, η μείωση του κόστους της γραφειοκρατίας για τις επιχειρήσεις κατά 25% - σήμερα αποτιμάται σε 4 δις ευρώ περίπου - η συντόμευση του χρόνου έκδοσης πιστοποιητικών κατά 50%, ο αυστηρός έλεγχος των προμηθειών των νοσοκομείων, η ταχύτερη απονομή της Δικαιοσύνης και η ουσιαστική καταπολέμηση της διαφθοράς, ιδίως μέσω του περιορισμού της προσωπικής επαφής του υπαλλήλου με τον πολίτη κατά τη συναλλαγή, είναι οι κυριότερες παρεμβάσεις που προβλέπονται στο Επιχειρησιακό Πρόγραμμα «Διοικητική Μεταρρύθμιση». Έμφαση έχει δοθεί στην αναβάθμιση της Πολιτικής Προστασίας, καθώς και σε κοινωνικού χαρακτήρα παρεμβάσεις, όπως είναι η ενίσχυση της προσβασιμότητας των δημόσιων κτιρίων στα Άτομα με Αναπηρίες και η εμπέδωση της ισότητας μεταξύ γυναικών και ανδρών αλλά και της ισότητας των ευκαιριών για όλους.
ΙΙ. Εφαρμόζοντας τη στρατηγική μας για ισχυρή, αξιόπιστη και επιτελική Διοίκηση με ταχείες και απλές διαδικασίες και προωθώντας τους άξονες του Επιχειρησιακού Προγράμματος για τη Διοικητική Μεταρρύθμιση προτείνουμε, μεταξύ άλλων, μια σειρά από δράσεις και έργα, οι οποίες εντάσσονται στη συνολική και οργανωμένη προσπάθεια για την εντατική καταπολέμηση της γραφειοκρατίας, την απλούστευση των διοικητικών διαδικασιών και την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας και της παραγωγικότητας. Ειδικότερα:
Α. Βελτίωση της ποιότητας της ρυθμιστικής διακυβέρνησης και Σχέδια Δράσης των Υπουργείων
Η βελτίωση των κανόνων παραγωγής του νομοθετικού έργου είναι μία από τις βασικότερες προϋποθέσεις για την αντιμετώπιση της πολυνομίας, της επικάλυψης αρμοδιοτήτων ανάμεσα στα όργανα της Διοίκησης και της πολυδιάσπασής τους και, τελικά, της αποτελεσματικής καταπολέμησης γραφειοκρατίας και της διαφθοράς. Στο πλαίσιο αυτό επεξεργασθήκαμε, σε συνεννόηση με την Ευρωπαϊκή Ένωση, ένα θεσμικά και επιχειρησιακά ολοκληρωμένο σχέδιο, εφαρμόζοντας τη σχετική εγκύκλιο του Πρωθυπουργού που έχει προηγηθεί και προχωρώντας στην επόμενη φάση, για τη βελτίωση της ρυθμιστικής διακυβέρνησης, με σκοπό τη ριζική αντιμετώπιση των χρόνιων προβλημάτων της νομοθετικής και κανονιστικής παραγωγής. Οι άξονες του επιχειρησιακού σχεδίου που προτείνουμε αποσκοπούν στην ενίσχυση της αποτελεσματικότητας και της αποδοτικότητας των Υπουργείων μέσω της περαιτέρω βελτίωσης του συντονισμού του κυβερνητικού έργου και της αναβάθμισης του παραγόμενου νομοθετικού και κανονιστικού πλαισίου. Για τον σκοπό αυτόν εισάγεται ο προγραμματισμός του νομοθετικού έργου, ο οποίος ακολουθείται ήδη σε πολλά κράτη μέλη της Ε.Ε. (ρυθμιστικό σχέδιο). Το ρυθμιστικό σχέδιο:
Ö Προϋποθέτει τη σαφή αποτύπωση των προωθούμενων πολιτικών.
Ö Θέτει σαφείς και μετρήσιμους στόχους καθώς και δείκτες αποτελεσμάτων στην νομοθετική και κανονιστική παραγωγή.
Ö Αναδεικνύει την ευρεία κοινωνική διαβούλευση.
Ö Βασίζεται στην ορθολογικότερη κατανομή πόρων.
Ειδικότερα:
1. Τίθενται αρχές και κανόνες, με τους οποίους διασφαλίζεται η ποιότητα του νομοθετικού έργου και, κατ’ επέκταση, της Δημοκρατίας μας, αφού η καλύτερη επεξεργασία των σχεδίων νόμων θα βοηθήσει σημαντικά τόσο το έργο του Κοινοβουλίου όσο και την καλύτερη και ταχύτερη απονομή της Δικαιοσύνης. Επίσης ενδυναμώνεται και διευκολύνεται η εφαρμογή της νομιμότητας, ενισχύεται η κοινωνική συνοχή μέσα από την καθιέρωση διαδικασιών διαλόγου και διαβούλευσης και επέρχονται ευεργετικές συνέπειες για την εθνική οικονομία, αφού, με τον προγραμματισμό του νομοθετικού έργου, θα επιτευχθούν σημαντικές οικονομίες κλίμακας.
Εκείνο, όμως, το οποίο, πρωτίστως, θα βελτιωθεί περαιτέρω είναι η αποτελεσματικότητα του κυβερνητικού έργου. Το ετήσιο ρυθμιστικό σχέδιο το οποίο προτείνεται θα επιτρέψει την ανίχνευση, ανάδειξη και αντιμετώπιση των πραγματικών κοινωνικών, οικονομικών και διοικητικών αναγκών και θα οδηγήσει, συνακόλουθα, στον καλύτερο συντονισμό και στην αποφυγή των επικαλύψεων και των άσκοπων δαπανών, μέσα από τον έλεγχο των επιπτώσεων των ρυθμίσεων.
2. Παράλληλα, με την καθιέρωση της ευρείας κοινωνικής διαβούλευσης, η οποία αποτελεί ουσιώδες στοιχείο της εκτίμησης των επιπτώσεων των νομοθετικών και κανονιστικών ρυθμίσεων, ενισχύουμε τη διαφάνεια και δημιουργούμε τις προϋποθέσεις για την πραγματική συμμετοχή του πολίτη στη δημόσια ζωή, καθώς και για ουσιαστικό κοινωνικό έλεγχο, στο πλαίσιο της περαιτέρω ενίσχυσης των θεσμών της Δημοκρατίας.
3. Θα πρέπει να διευκρινισθεί υπάρχει πρόβλεψη τόσο για τις μελλοντικές ρυθμίσεις όσο και για τις ήδη υπάρχουσες.
α. Σε ό,τι αφορά τις μελλοντικές ρυθμίσεις λαμβάνονται υπόψη:
αα) Τα πεδία πολιτικής που πρόκειται να ρυθμιστούν ββ) Η ανάλυση επιπτώσεων της ρύθμισης ιδίως σε σχέση με το περιβάλλον, την ανταγωνιστικότητα, τους καταναλωτές, την απασχόληση, την ισότητα μεταχείρισης και ευκαιριών, τη δημόσια υγεία και ασφάλεια και την χρηστή διακυβέρνηση. Η ανάλυση επιπτώσεων διεξάγεται με βάση την ανάλυση κόστους-ωφέλειας και αποτυπώνει τα βραχυπρόθεσμα, μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα οικονομικά, διοικητικά και κοινωνικά οφέλη, κόστη και διακινδυνεύσεις από την εφαρμογή της ρύθμισης στους οικονομικούς δρώντες, τους πολίτες και τη Δημόσια Διοίκηση. γγ) Η αιτιολόγηση της αναγκαιότητας για την ύπαρξη ρυθμιστικής παρέμβασης. δδ) Η πρόβλεψη της επιβάρυνσης του προϋπολογισμού για την εφαρμογή κάθε νέας ρύθμισης. εε) Πιθανές συνάφειες με άλλες ρυθμίσεις και πολιτικές.
β. Σε ό,τι αφορά παλαιότερες ρυθμίσεις λαμβάνεται μέριμνα για την κωδικοποίηση ή την απλούστευσή τους και ειδικότερα προσδιορίζονται τα ακόλουθα:
αα) Οι ρυθμίσεις που απλουστεύονται ή κωδικοποιούνται, ββ) η μεθοδολογία που ακολουθείται για την απλούστευσή τους, γγ) οι απαραίτητες οργανωτικές και λειτουργικές αλλαγές για τη διασφάλιση της βιωσιμότητας των αποτελεσμάτων της απλούστευσης, δδ) ο χρονοπρογραμματισμός των δράσεων απλούστευσης, εε) o στόχος μείωσης των διοικητικών βαρών στη συγκεκριμένη ρυθμιστική περιοχή στ) τα προσδοκώμενα κοινωνικά, οικονομικά και διοικητικά οφέλη και ζ) οι πόροι που απαιτούνται για την εφαρμογή του απλουστεύσεων είτε κωδικοποιήσεων.
γ. Το ρυθμιστικό σχέδιο αποτυπώνει τις προτεραιότητες των σχεδίων δράσης που καταρτίζει κάθε Υπουργείο. Κάθε ρύθμιση αξιολογείται ως προς τις συνέπειές της δύο φορές: Πριν από την ψήφισή της και ένα χρόνο μετά τη θέση της σε ισχύ. Στοιχεία της αξιολόγησης αποτελούν ιδίως:
Η αναγκαιότητα
Οι διακινδυνεύσεις
Η ρύθμιση πρέπει να συνοδεύεται από την πρόγνωση και διοίκηση των διακινδυνεύσεων. Ως διακινδυνεύσεις ορίζονται οι παράγοντες, καταστάσεις είτε τάσεις που μπορεί να επιδράσουν στην αποτελεσματικότητα και αποδοτικότητα της ρύθμισης.
Η καταλληλότητα
Η αναλογικότητα.
Η απλότητα
Η αποτελεσματικότητα
Η αποδοτικότητα
Η ρύθμιση θα αξιολογείται επίσης ως προς την αποδοτικότητά της η οποία θα μετράται με δείκτες τεσσάρων κατηγοριών:
Ø Οικονομικής διαχείρισης
Ø Βελτίωσης της ποιότητας των ενδο-διοικητικών διαδικασιών
Ø Οργανωσιακής μάθησης και βελτίωσης του ανθρώπινου δυναμικού και
Ø Ικανοποίησης των πολιτών.
Η οικονομικότητα
Ακολουθεί ο έλεγχος της οικονομικότητας της ρύθμισης, δηλαδή της ικανότητάς της να αποφεύγει νέες δαπάνες και περιττά έξοδα κατά την εφαρμογή της. Η οικονομικότητα της ρύθμισης θα αποδεικνύεται, ιδίως, από την ανάλυση κόστους ωφέλειας.
Η παρακολούθηση της εφαρμογής και ο συντονισμός των εμπλεκόμενων φορέων.
4. Βέβαια η βελτίωση της ρυθμιστικής διακυβέρνησης εξαρτάται ιδίως από τρεις παράγοντες:
α. Ο πρώτος αφορά τη συστράτευση όλων των φορέων που εμπλέκονται στην επεξεργασία των νομοθετικών και κανονιστικών ρυθμίσεων. Έχουμε ήδη συμπληρώσει δύο χρόνια από την έκδοση της εγκυκλίου του Πρωθυπουργού (Υ190/2006). Το βασικό συμπέρασμα που έχουμε αποκομίσει από την εφαρμογή της είναι ότι απαιτείται να συνεχίσουμε προς την ίδια κατεύθυνση, εντατικοποιώντας τις προσπάθειές μας. Η εμπέδωση της καλής νομοθέτησης αποτελεί μια από τις σημαντικότερες αλλά και δυσκολότερες μεταρρυθμίσεις, η οποία ξεριζώνει κατεστημένες πρακτικές και νοοτροπίες και είναι υπεύθυνη για σειρά διοικητικών αγκυλώσεων. Ένας ικανοποιητικός αριθμός Υπουργείων έχει ανταποκριθεί στην ανωτέρω εγκύκλιο και η ποιότητα των αναλύσεων διαρκώς αναβαθμίζεται.
Να σημειωθεί, ωστόσο, ότι το σημείο στο οποίο υπάρχουν μεγαλύτερα περιθώρια βελτίωσης είναι εκείνο της εφαρμογής των ρυθμίσεων. Και αυτό οφείλεται κυρίως στο γεγονός της αποσπασματικής, πολλές φορές, ρύθμισης θεμάτων με επείγοντα χαρακτήρα. Η απουσία ενός μακροπρόθεσμου σχεδιασμού έχει αρνητικές επιπτώσεις στην ποιότητα του νομοθετικού έργου. Για τον λόγο αυτό καθιερώνονται τα Σχέδια Δράσης των Υπουργείων (Παραρτήματα Ι και ΙΙ). Τα Σχέδια Δράσης είναι μια κατεξοχήν πολιτική διαδικασία συντονισμού των Υπουργείων, με γνώμονα την ταχύτερη, πληρέστερη και συνεπέστερη εναρμόνιση των δράσεών τους με το κυβερνητικό πρόγραμμα και τις προγραμματικές εξαγγελίες της Κυβέρνησης, μέσα από τη στοίχιση των προωθούμενων δράσεων με τα αποτελέσματα που θα προέλθουν από αυτές. Η βασική δομή τους εξειδικεύεται στο παράρτημα Ι, το οποίο αποτυπώνει την έμφαση που αποδίδεται στη διασφάλιση των αναγκαίων πόρων, υποδομών και μέσων για την υποστήριξη των στόχων κάθε σχεδίου δράσης.
Κρίσιμοι τομείς πολιτικής που έχουν επισημανθεί, σε συνεργασία με τα Υπουργεία, για να αποτελέσουν μέρος του οικείου σχεδίου δράσης, ιδίως για το δεύτερο εξάμηνο του 2009 είναι, μεταξύ άλλων, οι ακόλουθοι:
Απασχόληση (Υγιεινή και ασφάλεια εργαζομένων):
Ö Διοικητική κωδικοποίηση των 117 συναφών ρυθμιστικών κειμένων.
Ö Τυποποίηση διαδικασιών Επιθεωρήσεων Εργασίας - ΚΕΠΕΚ
Ö Περίγραμμα θέσης ιατρού εργασίας.
Ανάπτυξη (σύσταση επιχειρήσεων)
Ö Μέτρηση διοικητικών επιβαρύνσεων
Ö Δημιουργία Υπηρεσίας Μιας Στάσης για έναρξη επιχείρησης
Ö Δημιουργία Κέντρου Ενιαίας Εξυπηρέτησης για την Οδηγία 2006/123/ΕΚ
Απόδοση ΦΠΑ
Ö Μέτρηση διοικητικών βαρών
Ö Απλούστευση διαδικασιών ΦΠΑ με πιλοτική εφαρμογή σε ορισμένες μορφές επιχειρήσεων.
Αλιεία
Ö Απλό σύστημα αδειοδότησης των επαγγελματιών αλιέων.
Ö Ανάπτυξη ενός σταθερού δικτύου επικοινωνίας (point to point contacts) μεταξύ του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων και του Υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας, Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής.
Ö Ενοποίηση της διαδικασίας μίσθωσης υδάτινων χώρων με αυτήν της έκδοσης άδειας υδατοκαλλιέργειας.
Χερσαίες μεταφορές
Ö Απλούστευση των διαδικασιών χορήγησης της άδειας άσκησης του επαγγέλματος του οδικού μεταφορέα, τόσο για Έλληνες όσο και για τους ενδιαφερόμενους των άλλων κρατών – μελών της Ε.Ε. Δυνατότητα ταχείας αδειοδότησης μέσω των Ενιαίων Κέντρων Εξυπηρέτησης (ΕΚΕ) τα οποία προβλέπονται στην οδηγία 123/2006 της ΕΕ για τις υπηρεσίες και θα λειτουργήσουν στο πλαίσιο των ΚΕΠ.
Ö Προώθηση και υποστήριξη, με ρυθμιστικές και διοικητικές παρεμβάσεις, της ύπαρξης συμβούλου ασφαλείας στις επιχειρήσεις οδικών μεταφορών, οι oποίες ασχολούνται με την διακίνηση επικίνδυνων εμπορευμάτων.
Ενοποίηση Ταμείων
Ö Καταγραφή-μέτρηση-επανασχεδιασμός των λειτουργιών των ασφαλιστικών ταμείων που θα συγχωνευθούν με το ΙΚΑ.
Γεωργικές Επιδοτήσεις
Ö Απλούστευση των διαδικασιών και μείωση των διοικητικών επιβαρύνσεων, κυρίως μέσω της ενοποίησης διαδικασιών και της εφαρμογής ηλεκτρονικών εφαρμογών όπως η υποβολή αίτησης ενίσχυσης από τον ίδιο τον αγρότη.
Ö Καλύτερη πρόσβαση των ενδιαφερομένων στη σχετική νομοθεσία, είτε με νομοθετικά μέσα (π.χ. κωδικοποίηση), είτε μέσω ηλεκτρονικών μέσων (δημιουργία πύλης πληροφόρησης).
Ö Ενίσχυση του συστήματος παροχής συμβουλών προς τους αγρότες, καθότι καλούνται να προσαρμοστούν σε ένα περίπλοκο διοικητικό σύστημα.
Ö Δράσεις βελτίωσης των υφιστάμενων πληροφοριακών συστημάτων καθώς και των υφιστάμενων μητρώων (ελαιοκομικό, γεωργικό), καθώς και βελτιώσεις στη διαφάνεια και αποδοτικότητα της λειτουργίας των δημοσίων οργανώσεων που εμπλέκονται με την πληρωμή επιδοτήσεων.
Ασφάλεια τροφίμων
Ö Κωδικοποίηση, αναμόρφωση ή έκδοση νέας νομοθεσίας, με σαφή διαχωρισμό των αρμοδιοτήτων μεταξύ Κεντρικά Αρμοδίων Αρχών και Γενικού Χημείου του Κράτους.
Ö Άμεση εκπόνηση από τις κατά τον νόμο αρμόδιες κεντρικές Αρχές για την ασφάλεια των τροφίμων (Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων και Ε.Φ.Ε.Τ.) σχεδίων εκτάκτων διατροφικών κρίσεων, όπου θα καθορίζονται λεπτομερώς οι αρμοδιότητες και οι υποχρεώσεις των εμπλεκομένων φορέων.
Ö Ενίσχυση του ρόλου του ΕΦΕΤ ως σημείου διαβούλευσης (National Codex Contact Point) και ενημέρωσης των εμπλεκόμενων φορέων και ειδικά του τομέα των Βιομηχανιών Τροφίμων προκειμένου να ακολουθούν συστήματα ποιότητας και ιχνηλασιμότητας τροφίμων .
Ö Απλοποίηση των διοικητικών διαδικασιών που αφορούν την αδειοδότηση επιχειρήσεων τροφίμων και υγειονομικού ενδιαφέροντος.
β. Ο δεύτερος παράγοντας ευόδωσης του Σχεδιασμού αφορά το διοικητικό συντονισμό των διαφόρων διοικητικών δομών και επιπέδων, ο οποίος θα βελτιωθεί ιδίως μέσα από δύο ισχυρές και αποτελεσματικές δομές: Την κεντρική μονάδα ανάλυσης επιπτώσεων της Γενικής Γραμματείας της Κυβέρνησης, η οποία αναβαθμίζεται και μεταβάλλεται σε πραγματικό «κέντρο διακυβέρνησης» και των κέντρων τεκμηρίωσης των Υπουργείων, τα οποία θα οδηγήσουν σε σημαντική ενδυνάμωση του επιτελικού τους έργου. Ειδικότερα:
Το Ρυθμιστικό Σχέδιο υποβάλλεται από την πολιτική ηγεσία κάθε Υπουργείου κατά τον μήνα Απρίλιο κάθε έτους στη Γενική Γραμματεία της Κυβέρνησης.
Αρμόδια για την κατάρτιση του Σχεδίου είναι τα Κέντρα Τεκμηρίωσης των Υπουργείων, τα οποία πρέπει να συσταθούν.
Το Κέντρο Τεκμηρίωσης αποτελεί οργανική μονάδα κάθε Υπουργείου και υπάγεται απευθείας στον Υπουργό.
Τα Κέντρα Τεκμηρίωσης συντονίζονται από την Κεντρική Μονάδα Ανάλυσης Επιπτώσεων της Γενικής Γραμματείας της Κυβέρνησης, η οποία έχει, μεταξύ άλλων, τις εξής αρμοδιότητες:
Ö Παρέχει τεχνογνωσία για την τήρηση των αρχών, μεθόδων και εργαλείων της καλής νομοθέτησης στα κέντρα τεκμηρίωσης των Υπουργείων.
Ö Έχει την ευθύνη της δημιουργίας και συντήρησης των βάσεων δεδομένων για την συλλογή, επεξεργασία και αξιολόγηση των απαραίτητων στοιχείων για την ανάλυση επιπτώσεων και την εφαρμογή του τυποποιημένου μοντέλου κόστους και παρέχει τις σχετικές πληροφορίες σε όποια εθνική είτε διεθνή υπηρεσία είναι επιφορτισμένη με την τήρηση σχετικών στοιχείων.
Ö Διορθώνει ή, ακόμη και, απορρίπτει τις Αναλύσεις Επιπτώσεων των Υπουργείων.
Στα Κέντρα Τεκμηρίωσης μπορούν να συγχωνεύονται οργανικές μονάδες που επιτελούν όμοιο ή παρεμφερές έργο ή να μεταφέρονται συναφείς με το έργο της μονάδας αρμοδιότητες άλλων οργανικών μονάδων, να συνιστώνται αναγκαίες για την επιτέλεση του έργου της μονάδας θέσεις τακτικού και ειδικού επιστημονικού προσωπικού και να ορίζονται οι ειδικότητες και τα απαιτούμενα προσόντα του.
Η ίδρυση, λειτουργία και υποστήριξη των Κέντρων Τεκμηρίωσης υποστηρίζεται από τα Επιχειρησιακά προγράμματα «Διοικητική μεταρρύθμιση 2007-2013» και «Ψηφιακή Σύγκλιση».
γ. Ο τρίτος παράγοντας ευόδωσης του ανωτέρω σχεδιασμού συναρτάται με την ουσιαστική διοικητική και οικονομική υποστήριξη των Υπουργείων για τον μετασχηματισμό τους σε σύγχρονες, περαιτέρω παραγωγικές και αποτελεσματικές διοικητικές μονάδες, και μάλιστα παρά τη διεθνή οικονομική κρίση που έχει ενσκήψει. Πέρα από τους εθνικούς πόρους, έχουμε σήμερα τη μεγάλη ευκαιρία των κοινοτικών πόρων που διατίθενται για συναφείς δράσεις των προγραμμάτων «Διοικητική Μεταρρύθμιση» και «Ψηφιακή Σύγκλιση» 2007-2013. Η βέλτιστη αξιοποίησή τους είναι υπόθεση όλων μας, για να φθάσουμε στη σύγχρονη, αποκεντρωμένη και ψηφιακή Δημόσια Διοίκηση που απαιτεί ο πολίτης. Και λαμβάνονται τα μέτρα, ώστε να μην πάει χαμένο ούτε ένα ευρώ από το Δ΄ Κ.Π.Σ.
Β. Ειδικότερα, η απλούστευση των διαδικασιών σύστασης Εταιρειών Περιορισμένης Ευθύνης που αποτελούν τη συντριπτική πλειοψηφία εταιριών και την εταιρική μορφή με τη μεγαλύτερη ανομοιομορφία
Το Υπουργείο Εσωτερικών, έχοντας προβεί στη μέτρηση των διοικητικών επιβαρύνσεων που απορρέουν από τις διαδικασίες σύστασης Εταιρειών Περιορισμένης Ευθύνης, προχωρά στη διατύπωση πρότασης ριζικής απλούστευσης των εν λόγω διαδικασιών.
1. Τι ισχύει σήμερα – Τι επιτυγχάνουμε πρακτικά με την εφαρμογή της πρότασης απλούστευσης
Η ισχύουσα σήμερα διαδικασία σύστασης ΕΠΕ διέπεται από διατάξεις που βρίσκονται σε 28 διαφορετικά νομοθετήματα, υπουργικές αποφάσεις κλπ., διεκπεραιώνεται σε 12 στάδια και το διοικητικό κόστος με το οποίο επιβαρύνεται ο επενδυτής ανέρχεται σε 1.786 ευρώ.
Με την πρόταση απλούστευσης η διαδικασία θα αποτυπώνεται σε μόλις 2 στάδια, θα διεκπεραιώνεται σε 2 στάδια και το διοικητικό κόστος θα μειωθεί κατά 70%.
Μια τέτοια παρέμβαση θα οδηγήσει σε άλμα της Χώρας στον αντίστοιχο δείκτη αξιολόγησης «Doing Business» της Παγκόσμιας Τράπεζας, θα μας επιτρέψει να πλησιάσουμε ακόμη περισσότερο το στόχο της Ε.Ε. για μείωση των διοικητικών επιβαρύνσεων κατά 25%, και θα εγγυάται, φυσικά, άμεσα και απτά οφέλη για τους μικροεπιχειρηματίες οι οποίοι στηρίζουν τον οικονομικό και αναπτυξιακό ιστό της Χώρας μας. Συνακόλουθα, η πορεία της Ελλάδας προς την επίτευξη των στόχων της Λισσαβώνας θα επιταχυνθεί ιδιαίτερα.
Θα ήθελα να διευκρινίσω ότι η πρόταση έχει λάβει υπόψη την επικείμενη ενσωμάτωση της κοινοτικής οδηγίας για την παροχή υπηρεσιών (2006/123/ΕΚ), την εφαρμογή της οποίας διευκολύνει σημαντικά, προετοιμάζοντας το έδαφος για τη λειτουργία των ΚΕΠ ως Ενιαίων Κέντρων Εξυπηρέτησης, με γνώμονα την περαιτέρω βελτίωση της εξυπηρέτησης των πολιτών και των επιχειρήσεων, ιδίως προκειμένου για διασυνοριακές συναλλαγές σε ό,τι αφορά την ταχεία αδειοδότηση επιχειρήσεων. Έτσι και την ανταγωνιστικότητα και επιχειρηματικότητα ενισχύουμε και επενδυτές προσελκύουμε.
2. Δράσεις που έχουν προγραμματισθεί ν’ αναληφθούν για την εφαρμογή της πρότασης απλούστευσης
Για την εφαρμογή της πρότασης απλούστευσης απαιτούνται:
- Δύο ρυθμιστικές παρεμβάσεις: Μία σε επίπεδο νομοθετικής ρύθμισης και μία Κ.Υ.Α., η οποία θα συνυπογράφεται από τους Υπουργούς Εσωτερικών, Οικονομίας και Οικονομικών, Ανάπτυξης και Δικαιοσύνης.
- Παρεμβάσεις Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης, οι οποίες βρίσκονται ήδη σε διαδικασία εκτέλεσης.
- Παρεμβάσεις σε ανθρώπινο δυναμικό. Συγκεκριμένα προτείνεται η εξειδικευμένη εκπαίδευση 30 ατόμων.
- Παρεμβάσεις σε υλικοτεχνικές υποδομές, οι οποίες συνίστανται κυρίως στην αναβάθμιση των χώρων των 15 ΚΕΠ (τα οποία έχουν επιλεγεί με κριτήρια, παραγωγικότητας, διασυνοριακής επισκεψιμότητας και ανάπτυξης της εκάστοτε τοπικής επιχειρηματικότητας).
ΙΙΙ. Τέλος, στο πλαίσιο του Επιχειρησιακού Προγράμματος «Διοικητική Μεταρρύθμιση» προχωρούμε, μεταξύ άλλων, στον ανασχεδιασμό ενός από τους κρισιμότερους τομείς της καθημερινότητας του πολίτη, την Πολιτική Προστασία. Ειδικότερα, με στόχο την αποτελεσματικότερη διαχείριση των καταστροφών, φυσικών και ανθρωπογενών, σε όλα τα στάδια αυτής (μείωση συνεπειών, πρόληψη, ετοιμότητα, αντιμετώπιση, αποκατάσταση), προτείνεται ο συνολικός ανασχεδιασμός της πολιτικής για την Πολιτική Προστασία. Η επισκόπηση των αντίστοιχων συστημάτων διαχείρισης καταστροφών στο ευρωπαϊκό και διεθνές περιβάλλον αλλά και η αξιοποίηση των εμπειριών από τις πρόσφατες πυρκαγιές, σεισμούς κλπ. στο πλαίσιο του ενιαίου Υπουργείου Εσωτερικών, αναδεικνύει τις εξής βασικές κατευθύνσεις οι οποίες θα πρέπει να αποτελέσουν τους άξονες του ανασχεδιασμού της πολιτικής διαχείρισης καταστροφών:
Α. Η ύπαρξη, σ’ επίπεδο σχεδιασμού, συντονισμού και παρακολούθησης της πολιτικής, ενιαίου φορέα για τη διαχείριση των καταστροφών συνολικά, ανεξαρτήτως της μορφής του κινδύνου.
Β. Η εφαρμογή της πολιτικής διαχείρισης καταστροφών, δηλαδή η αντίστοιχη επιχειρησιακή λειτουργία για την πρόληψη, ετοιμότητα, αντιμετώπιση των καταστροφών να είναι πλήρως αποκεντρωμένη και ν’ ασκείται κυρίως από το τοπικό επίπεδο.
Γ. Είναι δεδομένο ότι, σε ό,τι αφορά την ελληνική πραγματικότητα, η διαχείριση καταστροφών, τόσο στο σχεδιασμό όσο και στην εφαρμογή, ακόμη και στο πλαίσιο του ενιαίου Υπουργείου Εσωτερικών, διακρίνεται από πληθώρα αποσπασματικών, πολλές φορές, νομοθετικών και κανονιστικών ρυθμίσεων, πολυδιάσπαση ρόλων και αρμοδιοτήτων και εμπλοκή πολλών δομών στα διάφορα διοικητικά επίπεδα. Με βάση τα ανωτέρω προτείνεται ο ανασχεδιασμός της πολιτικής για τη διαχείριση καταστροφών, προκειμένου:
1. Να διαμορφωθεί μια νέα στρατηγική διαχείρισης καταστροφών, προσανατολισμένη στον εξορθολογισμό του υφιστάμενου συστήματος και στην αξιοποίηση της ευρωπαϊκής και διεθνούς εμπειρίας.
2. Να προβλέπεται η άσκηση της πολιτικής με την υιοθέτηση διαχείρισης καταστροφών σε επιτελικό επίπεδο (σχεδιασμός – συντονισμός – παρακολούθηση) από τη Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας, η οποία και θα αποτελεί τον Ενιαίο Φορέα Διαχείρισης Κινδύνων.
Δ. Η χρηματοδότηση της παρέμβασης θα γίνει από τα Επιχειρησιακά Προγράμματα «Διοικητική Μεταρρύθμιση», «Ψηφιακή Σύγκλιση», το Επιχειρησιακό Πρόγραμμα του Υπουργείου Περιβάλλοντος, Χωροταξίας & Δημοσίων Έργων και του Περιφερειακού Επιχειρησιακού Προγράμματος (ΠΕΠ).
