Στις 19-9-2008 ο κ. Ροντούλης είχε καταθέσει ερώτηση προς την υπουργό Απασχόλησης και Κοινωνικής Προστασίας κ. Πετραλιά, με την οποία έθετε το θέμα της αναγνώρισης της στρατιωτικής θητείας, ρωτώντας την Υπουργό αν προτίθεται να προχωρήσει στην αναγνώριση της στρατιωτικής θητείας χωρίς εξαγορά, τόσο για τη θεμελίωση του συνταξιοδοτικού δικαιώματος όσο και για την αύξηση των συντάξιμων αποδοχών.
Στην απάντησή του η κ. Υπουργός αναφέρει τα εξής:
«Σύμφωνα με το νόμο 1358/1983 η αναγνώριση του χρόνου της στρατιωτικής υπηρεσίας γίνεται πάντοτε με εξαγορά, επειδή η κοινωνικοασφαλιστική σχέση στηρίζεται στην αρχή της εξισορρόπησης, ανάμεσα στις εισφορές που καταβάλλουν οι ασφαλισμένοι και στις παροχές που χορηγούν οι ασφαλιστικοί φορείς.
Τα ποσά, εξάλλου, που καταβάλλονται από τους ασφαλισμένους ή τους συνταξιούχους για τις αναγνωρίσεις πλασματικών χρόνων, στους οποίους περιλαμβάνεται και η στρατιωτική υπηρεσία, δεν καλύπτουν κατά κανόνα την αντιπαροχή των ασφαλιστικών οργανισμών, οπότε η αναγνώριση κάθε πλασματικής υπηρεσίας είναι ουσιαστικά ευεργέτημα για τους ασφαλισμένους και βάρος για τους ασφαλιστικούς οργανισμούς.
Για τους παραπάνω λόγους, δεν κρίνεται δικαιολογημένη η τροποποίηση των διατάξεων του υφιστάμενου νόμου οι οποίες συνιστούν πλέον βασικό τμήμα του κορμού των διατάξεων της κοινωνικής ασφάλισης».
Σχόλιο Ροντούλη:
Τη στιγμή που η Υπουργός Απασχόλησης προχωρά σε απροκάλυπτη αύξηση των αποδοχών των διορισμένων Προέδρων των ασφαλιστικών ταμείων, τη στιγμή που χιλιάδες ασφαλισμένοι σε αυτή τη δύσκολη οικονομική συγκυρία προσπαθούν να τα βγάλουν πέρα με ελάχιστους μισθούς και πενιχρές αυξήσεις, την ίδια στιγμή αρνείται κατηγορηματικά ακόμα και να συζητήσει το ενδεχόμενο έστω και μερικής συμμετοχής του κράτους στην εξαγορά του χρόνου της στρατιωτικής υπηρεσίας.
Η κ. Υπουργός δεν λαμβάνει υπόψη ότι Η Πολιτεία θα έπρεπε να τιμά τους πολίτες που υπηρετούν, αντιμετωπίζοντας δύσκολες συνθήκες, την πατρίδα. Ιδιαιτέρως μάλιστα στη σημερινή εποχή στην οποία παρατηρούμε μια αύξηση των λεγομένων «αντιρρησιών συνείδησης» και ογκούμενα φαινόμενα ανυποταξίας μία ευνοϊκή νομοθετική ρύθμιση θα αποτελούσε σοβαρό κίνητρο έτσι ώστε να μειωθούν τα φαινόμενα αυτά.
Αντιθέτως, μάλιστα, στην απάντησή της θεωρεί βάρος για τους ασφαλιστικούς οργανισμούς ακόμα και το δικαίωμα εξαγοράς. Αυτό που πρέπει να καταλάβει ότι βάρος για όλους τους πολίτες είναι η αδιέξοδη πολιτική της Κυβέρνησης…
