Κατ΄αρχήν σας καλωσορίζω στη σημερινή συνέντευξη Τύπου και σας ευχαριστώ για την παρουσία σας.
Ξεκινώντας τη σημερινή συζήτησή μας σας ενημερώνω ότι η ΕΕΑ βρίσκεται σε μία νέα σελίδα, σε ένα νέο ξεκίνημα. Σας το αναφέρω γιατί πιστεύω ακράδαντα ότι όλοι εμείς οι Έλληνες ακτοπλόοι έχουμε χρέος απέναντι στον κλάδο και στην πατρίδα μας. Έχουμε χρέος απέναντι στις επιχειρήσεις μας, στους ναυτικούς μας και στο 1.6 εκ. συμπολίτες μας της νησιωτικής Ελλάδας.
Στην πράξη εδώ και τρεις περίπου μήνες έχουμε ξεκινήσει μία νέα προσπάθεια. Όλοι μας πιστεύουμε ότι η φιλοσοφία της Ένωσης πρέπει να αλλάξει, να γίνει πιο σύγχρονη, πιο πελατοκεντρική. Ταυτόχρονα, βρισκόμαστε ενόψει νέων προκλήσεων στην ακτοπλοΐα αλλά και διεθνώς και έτσι πρέπει να μάθουμε να σχεδιάζουμε, να λειτουργούμε, να είμαστε διαρκώς σε εγρήγορση για να βρισκόμαστε μπροστά από τις εξελίξεις και να μην τις ακολουθούμε.
Το τρίπτυχο για σύγχρονη, ανταγωνιστική και υψηλής ποιότητας παροχή υπηρεσιών στους επιβάτες - καταναλωτές παραμένει στο επίκεντρο.
Έχουμε υποχρέωση, ως κλάδος, να προχωρήσουμε γρήγορα μπροστά, ακόμη κι όταν το ελληνικό κράτος - το οποίο συνδιαχειρίζεται τα της ακτοπλοΐας και φτάνει μερικές φορές μέχρι το σημείο να λειτουργεί σαν τον κακό συνεταίρο - λειτουργεί με αντιλήψεις, με πολιτικές και υποδομές της δεκαετίας του ’50! Νομίζω, όλοι εσείς που καλύπτετε το ρεπορτάζ του κλάδου το διαπιστώνετε, το καταγράφετε, το αναλύετε στα ΜΜΕ που εργάζεστε εδώ και χρόνια.
Παρόλο που το θεωρούμε προφανές και αυτονόητο, θέλουμε να επισημάνουμε και να τονίσουμε ότι οι επιβάτες, οι νησιώτες και οι ακτοπλόοι αντιμετωπίζουν τα ίδια και όχι διαφορετικά προβλήματα. Μόνο που καθένας τα ζει από διαφορετική πλευρά. Και αφού τα προβλήματα είναι τα ίδια είναι και οι λύσεις ίδιες.
Σας κάλεσα λοιπόν σήμερα εδώ για να θέσω το πρόβλημα του «μεγάλου ασθενούς», που λέγεται ελληνική ακτοπλοΐα, γιατί προφανώς εμείς είμαστε αυτοί που καλούνται να λύσουν, με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, τα προβλήματα.
Από τώρα και στο εξής θα βρισκόμαστε σε μία διαρκή επικοινωνία μαζί σας, γιατί αυτός είναι ο καλύτερος τρόπος να ενημερώνονται οι πολίτες και ειδικότερα οι καταναλωτές/επιβάτες μας για τα θέματα που αντιμετωπίζει η ακτοπλοΐα.
Έρχομαι τώρα λοιπόν στο σημερινό μας θέμα που είναι οι άγονες γραμμές :
Στη χώρα μας λειτουργούν 28 άγονες γραμμές του υπουργείου Αιγαίου και 23 γραμμές του Υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας. Το σύστημα επιδότησης είναι αυτό του ετήσιου μισθώματος μετά τη διεξαγωγή δημοσίου μειοδοτικού διαγωνισμού με κριτήριο αναθέσεων το χαμηλότερο μίσθωμα.
Τα τελευταία χρόνια το καθεστώς φάνηκε να βελτιώνεται. Είναι όμως πραγματικά έτσι; Μια προσεκτικότερη ματιά στο σύστημα των άγονων γραμμών θα δείξει ότι ούτε οι συγκοινωνίες βελτιώθηκαν, ούτε το κόστος για την πολιτεία, τους πλοιοκτήτες και τους επιβάτες μειώθηκε.
Απλά, όπως και με την κατά καιρούς «απελευθέρωση» την οποία όμως ουδείς είχε την τιμή να γνωρίσει από κοντά, έτσι και με τη βελτίωση του συστήματος των άγονων.
Δεν υπάρχει συνολικός σχεδιασμός για τις άγονες με αποτέλεσμα το κάθε νησί να ζητά την εξυπηρέτησή του κατά προτεραιότητα χωρίς να μπορεί κανείς να αντιτάξει επιχείρημα διότι επιχείρημα απλά δεν υπάρχει. Τις περισσότερες φορές, όσο αυθαίρετη και αναιτιολόγητη είναι η θετική απάντηση, άλλο τόσο αυθαίρετη και αναιτιολόγητη είναι και η αρνητική απάντηση.
Τα πρόσφατα γεγονότα που συντάραξαν τον χώρο της ακτοπλοΐας και συνεχίζουν μέχρι σήμερα να απασχολούν την κοινή γνώμη είναι αφενός μεν η κορυφή του παγόβουνου, αφετέρου δε ενδεικτικά του κλίματος και της νοοτροπίας που επικρατεί στον χώρο.
Τα δρομολόγια χαράσσονται αποσπασματικά, οι προδιαγραφές των πλοίων τίθενται αυθαίρετα, το μίσθωμα, οι όροι συμμετοχής και οι όροι της σύμβασης αλλάζουν χωρίς προηγούμενη ειδοποίηση και, κυρίως, χωρίς αιτιολογία.
Ενώ πράγματι υπάρχει ανάγκη να συνδέεται η νότια Ελλάδα με τη βόρεια, δικαίως δεν υπάρχει κανένα δρομολόγιο ΚΤΕΛ που να ξεκινάει από την Πελοπόννησο και να καταλήγει στην Ξάνθη μέσω Ιωαννίνων.
Τα Ψαρά όμως συνδέονταν με το Λαύριο. Τη λογική πίσω από αυτό κανείς δεν την ήξερε. Μετά έπαψαν να συνδέονται με το Λαύριο. Τη λογική πίσω από αυτό κανείς δεν την έμαθε. Και αν υποθέσουμε ότι ήταν σωστό να επιδοτείται αυτή η σύνδεση, τότε γιατί δεν είχαν επιδοτηθεί και άλλες παρόμοιες; Και γιατί σταμάτησε να επιδοτείται αυτή η γραμμή και δεν σταμάτησαν κάποιες άλλες;
Οι προδιαγραφές των πλοίων που συμμετέχουν είναι σταυρόλεξο για δυνατούς λύτες. Το ένα πλοίο πρέπει να έχει τουλάχιστον εκατό κρεβάτια, το άλλο μέχρι εκατό, το ένα να είναι μήκους τουλάχιστον εβδομήντα πέντε μέτρων ενώ το άλλο έως ογδόντα, η μεταφορική του ικανότητα να είναι μέχρι τόσους επιβάτες τον χειμώνα και μέχρι τόσους το καλοκαίρι ενώ του άλλου από τόσους και πάνω και πάει λέγοντας. Την επόμενη φορά που θα προκηρυχθεί διαγωνισμός, θα είχε ενδιαφέρον να ζητήσουμε από αυτούς που συντάσσουν την προκήρυξη και θέτουν τις προδιαγραφές να μας πουν με ποια κριτήρια αποφάσισαν αυτό τον λαβύρινθο προδιαγραφών και κυρίως ποια και πόσα από τα διαθέσιμα πλοία της ακτοπλοΐας έχουν τις προδιαγραφές αυτές. Έχουμε την υποψία ότι θα αποφύγουν να απαντήσουν.
Το θέμα των άγονων γραμμών, είναι πρωτίστως θέμα κοινωνικής συνοχής και η πολιτεία θα πρέπει να το αντιμετωπίσει αναλόγως.
Η εκπόνηση συγκεκριμένων μελετών βιωσιμότητας και ανάπτυξης και ο διάλογος για την επιλογή ενός συστήματος χρηματοδότησης που θα εξασφαλίζει την επιβίωση των εμπλεκόμενων ακτοπλοϊκών εταιρειών αλλά κυρίως θα δίνει τη δυνατότητα ανανέωσης του στόλου, είναι αναγκαία μέτρα.
Κι ερχόμαστε ξανά στο σήμερα :
Έχουμε έναν εκπρόθεσμο διαγωνισμό, ο οποίος εκκρεμεί από τον Ιούνιο.
Το δίλλημα του Υπουργείου παρουσιάζεται σήμερα να είναι:
Διαγωνισμός σύμφωνα με την πεπατημένη, δηλαδή σύμφωνα με τις μέχρι σήμερα διαδικασίες και προδιαγραφές ή απευθείας ανάθεση?
Εμείς ως φορέας απαντάμε : Νέος διαγωνισμός με αδιάβλητες διαδικασίες για τις άγονες γραμμές. Διαδικασίες και όρους που δεν παραβιάζουν την Ευρωπαϊκή Νομοθεσία
Πως διασφαλίζεται αυτό? Πρώτα απ’ όλα με διαφάνεια. Διασφαλίζεται όμως και με τη δική μας συμμετοχή, θεσμικά στη διαδικασία εκπόνησης ετήσιου προγράμματος ΑΓΟΝΩΝ ΓΡΑΜΜΩΝ.
Σήμερα έχουμε ένα καθεστώς που έχει καταρρεύσει. Ένα καθεστώς που τρέφει τη διαφθορά, που ωθεί τον κλάδο στην πλήρη απαξίωση. Και αντί οι Άγονες γραμμές να λειτουργούν υπέρ των ανθρώπων που ζουν στα νησιά τους όλο τον χειμώνα στο τέλος λειτουργούν εναντίον τους, όπως και εναντίον των επιχειρήσεων. Με αφορμή τα πρόσφατα γεγονότα και τις καθυστερήσεις από πλευράς υπουργείου πρέπει να πούμε ότι η πολιτική για τις άγονες γραμμές πρέπει να σχεδιάζεται με βάση τις ανάγκες του πληθυσμού και τις δυνατότητες του στόλου της ακτοπλοΐας. Αν το κράτος θέλει κάποιες άλλες υπηρεσίες που να εξυπηρετούν κάποιες άλλες ανάγκες, δεν έχει παρά να πληρώσει για να τις πάρει. Οι ακτοπλόοι δεν μπορούν να χρηματοδοτούν τις επιθυμίες του Υπουργείου. Ειδικά όταν αυτές δεν εξηγούνται και δεν αιτιολογούνται.
Είπα στην αρχή της ομιλίας ότι στην Ένωση αλλάζουμε σελίδα και αυτό θα κάνουμε.
Η ελληνική ακτοπλοΐα ή θα γίνει δυνατή και σύγχρονη ή θα βουλιάξει υπό το βάρος του κρατισμού και των ασθενειών του. Εμείς έχουμε την πρόθεση να κάνουμε διάλογο και επιδιώκουμε διάλογο. Μέχρι σήμερα όμως δεν έχουμε ακούσει αντίλογο σε όσα έχουμε πει.
Αν υπάρχει αντίλογος είμαστε έτοιμοι να τον ακούσουμε. Και διαβεβαιώνουμε και εσάς και τους πάντες ότι είμαστε έτοιμοι και να συμφωνήσουμε, αν ο αντίλογος είναι προς όφελος της ακτοπλοΐας και του επιβατικού κοινού.
Είμαστε εδώ γιατί έχουμε άποψη, είμαστε εδώ γιατί περιμένουμε να ακούσουμε τον αντίλογο.
Έχουμε ήδη ξεκινήσει και συνεχίζουμε μία προσπάθεια ενημέρωσης της κοινής γνώμης και των φορέων σε όλα τα επίπεδα. Πρόθεσή μας είναι να ενημερώσουμε τα κόμματα, τους καταναλωτικούς φορείς, τις νομαρχίες, κ.λπ. γιατί το τρίπτυχο για σύγχρονη, ανταγωνιστική και υψηλής ποιότητας παροχή υπηρεσιών στους επιβάτες - καταναλωτές παραμένει στο επίκεντρο.
