25 Αυγούστου 2008

Κάθε νησί και εταιρεία, κάθε νησί και διαπλοκή...


Ενα από τα βασικά συνθήματα της περιόδου της Δικτατορίας ήταν «κάθε πόλη και στάδιο, κάθε χωριό και γυμναστήριο». Τώρα, στα Δωδεκάνησα, το σλόγκαν του συρμού είναι «κάθε νησί και ναυτιλιακή εταιρεία, κάθε εταιρεία και μία επιδοτούμενη γραμμή».

Η ανάπτυξη των μικρών νησιών ίσως να περνάει από τη δημιουργία μίας πολυμετοχικής εταιρείας ή τη στήριξη κάποιων επιχειρηματικών πρωτοβουλιών στη δρομολόγηση ενός πλοίου. Ωστόσο, το φαινόμενο που παρατηρείται τον τελευταίο καιρό είναι πρωτοφανές. Κάθε νησί έχει τους προστάτες του και τις εταιρείες του. Η τοπική διαπλοκή είναι αναπόφευκτη, αφού σε ορισμένες περιπτώσεις η Τοπική Αυτοδιοίκηση, είτε συμμετέχει στη ναυτιλιακή εταιρεία είτε υποστηρίζει άκριτα την εταιρεία του νησιού. Οι βουλευτές και οι υπουργοί τρέχουν να βάλουν κάτω από την πολιτική τους ομπρέλα και το νησί και την εταιρεία. Αυτό αφορά το μισό παζλ της ελληνικής ακτοπλοΐας, γιατί το άλλο μισό βρίσκεται στον Πειραιά.

Οι εταιρείες, που διαθέτουν συνήθως υπερήλικα πλοία, επιδιώκουν να εξασφαλίσουν και αυτές κομμάτι των κρατικών επιδοτήσεων, που ετησίως φθάνουν τα 70 εκατ. ευρώ. Η μάχη είναι σκληρή. Ο τζίρος για τις άγονες γραμμές ανέρχεται σε 1 δισ. ευρώ, αφού οι εταιρείες μπορούν να καπαρώσουν έσοδα μέχρι και για 12 έτη. Η συνέχεια είναι προφανής. Ολοι (μεγάλες, μικρές και τοπικές εταιρείες) πιέζουν ώστε οι διαγωνισμοί να φωτογραφίζουν τα δικά τους πλοία. Αυτό φροντίζουν πρωτίστως οι πολιτικοί, αλλά προηγούνται οι φορείς της τοπικής κοινωνίας και η Τοπική Αυτοδιοίκηση, που ζητούν επιμόνως την τάδε γραμμή και τα δείνα πλοίο. Η διαπλοκή είναι δεδομένη και αναπόφευκτη. Ο ένας ζητεί απελπισμένα την ψήφο των νησιωτών, οι άλλοι θέλουν να επανεκλεγούν στη δημαρχία και οι τρίτοι, οι επιτήδειοι, ωφελούνται από τις τεράστιες κρατικές επιδοτήσεις.

Είναι ένα σύστημα που γεννά παραφροσύνη, αδιαφάνεια, ύποπτες συναλλαγές, συμφέροντα. Αυτό που επιβάλλεται να γίνει είναι οι άγονες γραμμές να περιορισθούν στις απολύτως απαραίτητες και να μην υπάρχουν διατάξεις που να περιορίζουν το πλοίο του αντιπάλου, αλλά που να εξασφαλίζουν ασφαλές πλοίο και φθηνό εισιτήριο για τους νησιώτες και τους τουρίστες.