Κύριε Υπουργέ,
η απάντησή σας μου προξένησε αλγεινή εντύπωση. Με κατηγορείτε για ελλιπή πληροφόρηση και βεβιασμένη κριτική, τη στιγμή που η παρέμβασή μου δεν αφορούσε γενικά το Νεογνολογικό Τμήμα του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Λάρισας, αλλά επικεντρωνόταν ειδικότερα στην ουσιαστική ανυπαρξία μιας πλήρως εξοπλισμένης Μονάδας Εντατικής Νοσηλείας νεογνών που να λειτουργεί με βάση τα πρότυπα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας.
Επειδή, λοιπόν, στην απάντησή σας, αφελώς, αναφέρεστε διαρκώς σε αναπνευστήρες πρέπει να ξέρετε ότι μια Μονάδα Εντατικής Νοσηλείας, αντάξια του ονόματός της, είναι σε θέση να αντιμετωπίσει με επάρκεια όλη τη γκάμα της παθολογίας των νεογνών και όχι μόνο κάποια ελαφρά περιστατικά.
Δυστυχώς, κ. Υπουργέ, όπως και σεις ο ίδιος ομολογείτε, τα σοβαρά περιστατικά μεταφέρονται στην Αθήνα ή στη Θεσσαλονίκη, γεγονός που πιστοποιείται και από το βιβλίο διακομιδών του Νεογνολογικού Τμήματος.
Γι’ αυτό το λόγο, εξάλλου, συνεχίζονται οι διαμαρτυρίες των γονέων, αλλά και των μαιευτήρων της Θεσσαλίας, καθώς εύχονται να μην τους συμβεί κάποιο σοβαρό περιστατικό, που θα αποδείξει για πολλοστή φορά την αναγκαιότητα διακομιδής σε άλλα «εξειδικευμένα κέντρα».
Εμφανώς, κ. Υπουργέ, δεν έχετε ιδία αντίληψη για όσα ισχυρίζεστε στην επιστολή σας. Άλλωστε, εάν το δίκαιο ήταν με το μέρος σας, τα διαρκή παράπονα των γονέων θα ήταν αισχρά ψεύδη, απλές κακοήθειες που κάποτε θα σταματούσαν. Όμως, συμβαίνει το αντίθετο. Οι διαμαρτυρίες αυξάνουν, οι φωνές πυκνώνουν και, έτσι, εμείς είμαστε υποχρεωμένοι, ως τοπικοί βουλευτές, να σας μεταφέρουμε με ενάργεια την πραγματικότητα.
Τέλος, κ. Υπουργέ με αδικείτε κατάφωρα καθώς μου προσάπτετε την κατηγορία της μηδενιστικής κριτικής. Να είστε βέβαιος ότι τιμώ τις προσπάθειες που καταβάλλονται από το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό του Νεογνολογικού Τμήματος στο ΠΝΛ και φυσικά, τις δικές σας προσπάθειες για την εξυγίανση στον τομέα των προμηθειών των νοσοκομείων.
Αυτό, όμως, δεν με εμποδίζει να ασκήσω μια εποικοδομητική κριτική, που αποσκοπεί στην αναβάθμιση των υπηρεσιών υγείας στη Θεσσαλία, ιδιαιτέρως μάλιστα εκείνων που αφορούν στις αγωνίες γονέων για τη ζωή των παιδιών τους.
Είμαι βέβαιος ότι και σεις διακατέχεστε από τα ίδια αισθήματα και τις ίδιες αγωνίες. Άλλωστε, και μόνο η απάντησή σας στην επιστολή μου τεκμαίρει τις αγαθές προθέσεις σας. Ελπίζω, όμως, οι προθέσεις να μετουσιωθούν και σε πράξεις, καθώς οι αγγλοσάξονες φίλοι μας συνηθίζουν να λένε ότι «ο δρόμος προς την κόλαση είναι στρωμένος με αγαθές προθέσεις».
